Αλατότητα και ανάπτυξη των φυτών - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis: Ο P chasapis μετακίνησε τη σελίδα Αλατότητα και Ανάπτυξη των φυτών στη Αλατότητα και ανάπτυξη των φυτών χωρίς να αφήσει ανακατεύθυνση

2015-06-08T14:38:56Z

Ο P chasapis μετακίνησε τη σελίδα Αλατότητα και Ανάπτυξη των φυτών στη Αλατότητα και ανάπτυξη των φυτών χωρίς να αφήσει ανακατεύθυνση

X skiadas στις 14:10, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T14:10:59Z

X skiadas στις 14:04, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T14:04:14Z

X skiadas στις 14:00, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T14:00:31Z

X skiadas στις 13:59, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T13:59:10Z

X skiadas στις 13:51, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T13:51:57Z

X skiadas στις 13:49, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T13:49:57Z

X skiadas στις 13:49, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T13:49:02Z

X skiadas στις 10:34, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T10:34:48Z

X skiadas στις 10:32, 8 Δεκεμβρίου 2014

2014-12-08T10:32:18Z

@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 8: @@
 Όσον αφορά στους τρόπους δράσης της αλατότητας, είναι οι εξής:
-α) απευθείας καυστική επίδραση του υψηλού pH των νατριωμένων εδαφών στις ρίζες των φυτών,
+α) απευθείας καυστική επίδραση του υψηλού [[PH θρεπτικού διαλύματος|pH]] των νατριωμένων εδαφών στις ρίζες των φυτών,
 β) τοξική δράση των διτανθρακικών και λοιπών ανιόντων, π.χ. βορίου, ή κατιόντων Na+ στις φυσιολογικές λειτουργίες του φυτού,
 γ) δυσμενής επίδραση ορισμένων ενεργών ιόντων καθώς και χαμηλή διαθεσιμότητα των θρεπτικών λόγω του υψηλού pH και
@@ Γραμμή 26: / Γραμμή 26: @@
 Αυτό το γεγονός αποτελεί το μηχανισμό της ωσμωτικής επίδρασης στην ανάπτυξη των φυτών. Σε πολλές περιπτώσεις, το μειωμένο ωσμωτικό δυναμικό του εδαφοδιαλύματος, προκαλεί αντίστοιχη μείωση στο ωσμωτικό δυναμικό των φύλλων, διατηρώντας αναλλοίωτη την τιμή της βαθμίδας μεταβολής. Η τάση αυτή καλείται <<ωσμωτική προσαρμογή>> και είναι αποτέλεσμα της συσσώρευσης ανόργανων και οργανικών διαλελυμένων ουσιών, που επηρεάζουν την ωσμωτική προσαρμογή, μπορεί να προκαλέσει μείωση της ξηράς ουσίας.
 Η αυξημένη συγκέντρωση των αλάτων στο φυτό μπορεί να επιδράσει δυσμενώς και στην ορμονική ισορροπία του φυτού και να προκαλέσει βλάβες στα κύτταρα και τα οργανίδια του.
-Όσον αφορά στις ειδικές ιοντικές επιδράσεις των αλάτων, αυτές δημιουργούνται κυρίως από τη δυσμενή επίδραση των υψηλών συγκεντρώσεων του Na και Cl του εδαφοδιαλύματος.
+Όσον αφορά στις ειδικές ιοντικές επιδράσεις των αλάτων, αυτές δημιουργούνται κυρίως από τη δυσμενή επίδραση των υψηλών συγκεντρώσεων του [[Νάτριο|Na]] και [[Χλώριο|Cl]] του εδαφοδιαλύματος.
 Τα ιόντα αυτά, γενικά, σπανίως επιδρούν δυσμενώς στα ποώδη φυτά ενώ τα ξυλώδη συνήθως είναι ευαίσθητα στις επιδράσεις τους.
 Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένα ετήσια φυτά τα οποία μπορεί να εμφανίσουν καμένες κορυφές λόγω της επίδρασης του Cl και Na, όταν εφαρμόζεται το νερό με τεχνητή βροχή και η περιεκτικότητα του Na και Cl είναι 10-20 meq/l. Η συσσώρευση των στοιχείων αυτών στα φύλλα προκαλεί δυσλειτουργία των στοματίων, με συνέπεια να ξηραίνονται οι κορυφές.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
@@ Γραμμή 54: / Γραμμή 54: @@
 Είναι φανερό ότι η απλή επιβίωση του φυτού κάτω από συνθήκες αλατότητας, χωρίς τη σύνδεση του με κατά το δυνατόν άριστες αποδόσεις, δεν παρουσιάζει παρά μόνο επιστημονικό ενδιαφέρον. Επειδή η ανθεκτικότητα διαφέρει από φυτό σε φυτό, πολλές καλλιέργειες μπορεί να αποδίδουν οικονομικά συμφέρουσες αποδόσεις κάτω από συνθήκες αλατότητας, σε αντίθεση με άλλες που απλά επιβιώνουν. Για τον ακριβή προσδιορισμό της σχέσης αλατότητας με την ανθεκτικότητα των φυτών στα άλατα, λαμβάνεται υπόψη η <<σχετική απόδοση>> και όχι η απόδοση η κανονική, λόγω των μεταβολών στις οποίες υπόκειται η τελευταία, συνέπεια των επιδράσεων διάφορων παραγόντων, όπως υγρασίας, γονιμότητας, εντόμων, ασθενειών και λοιπών εχθρών. Ως σχετική απόδοση νοείται εκείνη που επιτυγχάνεται κάτω από μη αλατούχες συνθήκες και εκφράζεται ως κλάσμα της απόδοσης που λαμβάνεται κάτω από μη αλατούχες συνθήκες.
-Η διαφορετικότητα στην ανθεκτικότητα στα άλατα των καλλιεργειών οφείλεται στη γενετική υποδομή του κάθε φυτού. Π.χ. [[Ρύζι|το ρύζι]] είναι περισσότερο ανθεκτικό στα άλατα όσο και στο Na^+ από ότι το [[Σιτάρι φυτό|σιτάρι]], το οποίο είναι πολύ ευαίσθητο σε υψηλές τιμές ESP. Κατά συνέπεια, ένας βαθμός ESP 50%, ενώ μπορεί να αφανίσει την καλλιέργεια του σιταριού, αφήνει ανέπαφο το ρύζι. Ειδικότερα όσον αφορά στην υψηλή ανθεκτικότητα του ρυζιού στο Na^+, αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι η υπόψη καλλιέργεια αντέχει σε συνθήκες κατάκλυσης και ως εκ τούτου μπορεί να αναπτύσσεται φυσιολογικά. Επιπλέον, η ύπαρξη του νερού συμβάλλει στη μείωση του υψηλού pH των νατριωμένων εδαφών, συνέπεια των υψηλών συγκεντρώσεων CO2 λόγω της έντονης βακτηριακής ενεργότητας, που παρατηρείται κατά την καλλιέργεια του ρυζιού. Τα νατριώμενα εδάφη είναι τα πλέον κατάλληλα για την καλλιέργεια του ρυζιού, διότι συμβάλλουν και στη συγκράτηση μεγάλων ποσοτήτων νερού, γεγονός που ευνοεί την ανάπτυξη του ρυζιού.
+Η διαφορετικότητα στην ανθεκτικότητα στα άλατα των καλλιεργειών οφείλεται στη γενετική υποδομή του κάθε φυτού. Π.χ. [[Ρύζι|το ρύζι]] είναι περισσότερο ανθεκτικό στα άλατα όσο και στο [[Νάτριο|Na^+]] από ότι το [[Σιτάρι φυτό|σιτάρι]], το οποίο είναι πολύ ευαίσθητο σε υψηλές τιμές ESP. Κατά συνέπεια, ένας βαθμός ESP 50%, ενώ μπορεί να αφανίσει την καλλιέργεια του σιταριού, αφήνει ανέπαφο το ρύζι. Ειδικότερα όσον αφορά στην υψηλή ανθεκτικότητα του ρυζιού στο Na^+, αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι η υπόψη καλλιέργεια αντέχει σε συνθήκες κατάκλυσης και ως εκ τούτου μπορεί να αναπτύσσεται φυσιολογικά. Επιπλέον, η ύπαρξη του νερού συμβάλλει στη μείωση του υψηλού [[PH θρεπτικού διαλύματος|pH]] των νατριωμένων εδαφών, συνέπεια των υψηλών συγκεντρώσεων CO2 λόγω της έντονης βακτηριακής ενεργότητας, που παρατηρείται κατά την καλλιέργεια του ρυζιού. Τα νατριώμενα εδάφη είναι τα πλέον κατάλληλα για την καλλιέργεια του ρυζιού, διότι συμβάλλουν και στη συγκράτηση μεγάλων ποσοτήτων νερού, γεγονός που ευνοεί την ανάπτυξη του ρυζιού.
 Επίσης, τα λειμώνια αγρωστώδη είναι πολύ ανθεκτικά στο Na^+. Π.χ. Βερμούδα, ή Cynodon dactylon. Ορισμένα, μάλιστα, είδη αγρωστωδών μπορεί να αντέξουν σε τιμές ESP = 80-90% χωρίς προσθήκη εδαφοβελτιωτικών. Σημειώνεται δε ότι η καλλιέργεια τέτοιων φυτών μπορεί να συμβάλει στη μείωση του ESP. Όσον αφορά στην ανθεκτικότητα των φυτών στην αλατότητα, δίνεται η επίδραση των αλάτων στο δυναμικό απόδοσης διαφόρων καλλιεργειών.
 Ήδη διαπιστώνουμε ότι τα φυτά εμφανίζουν ένα μεγάλο εύρος ανθεκτικότητας στα άλατα, η οποία εκτείνεται από αυτή των <<γλυκόφυτων>> μέχρι εκείνη των <<αλόφυτων>>.

@@ Γραμμή 176: / Γραμμή 176: @@
 Τα ιόντα του Na κινούνται πιο αργά από τα αντίστοιχα του χλωρίου. Σύμφωνα με τα δεδομένα της σχετικής έρευνας η χρήση υψηλών κλασμάτων έκπλυσης θα μπορούσε αποτελεσματικά να εκπλύνει το [[Νάτριο|Na]] και να διατηρεί μια χαμηλή τιμή SAR. Όμως, η εφαρμογή μεγάλων ποσοτήτων νερού μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα αερισμού και στράγγισης. Μπορεί βέβαια να γίνει συνδυασμένη εφαρμογή νερού και ασβεστούχου εδαφοβελτιωτικού. Εάν και πάλι η λύση αυτή αποδειχτεί ατελέσφορη, τότε θα πρέπει να επιδιωχθεί η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο νάτριο. Το πλέον δύσκολο εκπλυνόμενοιόν από εκείνο του [[Χλώριο|Cl]] και Na είναι του βορίου. Απαιτεί περίπου τριπλάσια ποσότητα νερού από εκείνη που απαιτείται για την έκπλυση ισοδύναμης ποσότητας Cl ή γενικά της αλατότητας. Σύμφωνα με τις σχετικές παρατηρήσεις η συγκέτρωση του βορίου στο ανώτερο τμήμα της ριζόσφαιρας είναι περίπου ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Θεωρείται ότι με την εφαρμογή κατάλληλων διαχειριστικών πρακτικών μπορεί να διατηρηθεί η περιεκτικότητα του βορίου στην ανώτερη στρώση της ριζόσφαιρας, ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο βόριο παρέχει μια πολύ καλή λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της τοξικότητας του βορίου. Ωστόσο, θα πρέπει η επιλογή αυτή να συνεκτιμηθεί και με τους παράγοντες που εκπηγάζουν από την τοπική εμπειρία και επηρεάζουν την ανθεκτικότητα στο βόριο, όπως το κλίμα, τη διαχείριση του νερού άρδευσης, το κλάσμα έκπλυσης, τη στράγγιση, το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας, και το χρόνο ωρίμανσης.
 Δεδομένου ότι η έκπλυση αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος της τοξικότητας των προαναφερθέντων ιόντων, οι πρακτικές που ευνοούν την αποτελεσματικότητα της θα πρέπει να ληφθούν ωσαύτως υπόψη. Αυτές είναι η ισοπέδωση, τροποποίηση της κατατομής και η τεχνητή στράγγιση σε περίπτωση ανεπαρκούς φυσικής στράγγισης.
-Καθώς τα αναπτυσσόμενα φυτά αφαιρούν όλο και περισσότερο νερό από τη ριζόσφαιρα, το έδαφος μεταξύ ξηραίνεται και επομένως η συγκέντρωση των ιόντων αυτών αυξάνει. Άρα, θα πρέπει να εφαρμόζεται το νερό σε μικρότερο εύρος άρδευσης για να διατηρείται το έδαφος σε επίπεδο υγρασίας τέτοιο, που να βρίσκονται αραιωμένα τα τοξικά ιόντα και επομένως να μην επιδρούν τοξικά. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως π.χ. στα εσπεριδοειδή, η προσθήκη αυξημένων δόσεων N μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της βλάστησης, γεγονός που οδηγεί στη βελτίωση της φυλλικής επιφάνειας και στην αραίωση του συσσωρευόμενου βορίου στα φύλλα. Είναι και αυτή μια πρακτική λίπανσης για την αντιμετώπιση της τοξικότητας βορίου. Το B συσσωρεύεται κυρίως στα μεγάλα φύλλα, τα οποία καθίστανται χλωρωτικά και σε οξείες περιπτώσεις πέφτουν, μειώνοντας τη φωτοσυνθετική επιφάνεια. Η προσθήκη N στοχεύει στη βελτίωση της φωτοσυνθετικής επιφάνειας και στην άμβλυνση των συνεπειών της τοξικότητας βορίου.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
+Καθώς τα αναπτυσσόμενα φυτά αφαιρούν όλο και περισσότερο νερό από τη ριζόσφαιρα, το έδαφος μεταξύ ξηραίνεται και επομένως η συγκέντρωση των ιόντων αυτών αυξάνει. Άρα, θα πρέπει να εφαρμόζεται το νερό σε μικρότερο εύρος άρδευσης για να διατηρείται το έδαφος σε επίπεδο υγρασίας τέτοιο, που να βρίσκονται αραιωμένα τα τοξικά ιόντα και επομένως να μην επιδρούν τοξικά. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως π.χ. στα εσπεριδοειδή, η προσθήκη αυξημένων δόσεων [[Άζωτο|N]] μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της βλάστησης, γεγονός που οδηγεί στη βελτίωση της φυλλικής επιφάνειας και στην αραίωση του συσσωρευόμενου βορίου στα φύλλα. Είναι και αυτή μια πρακτική λίπανσης για την αντιμετώπιση της τοξικότητας βορίου. Το [[Βόριο|B]] συσσωρεύεται κυρίως στα μεγάλα φύλλα, τα οποία καθίστανται χλωρωτικά και σε οξείες περιπτώσεις πέφτουν, μειώνοντας τη φωτοσυνθετική επιφάνεια. Η προσθήκη N στοχεύει στη βελτίωση της φωτοσυνθετικής επιφάνειας και στην άμβλυνση των συνεπειών της τοξικότητας βορίου.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
 {{{top_heading|==}}}Επιπτώσεις της Τοξικότητας του Νερού Άρδευσης στα Φύλλα των Φυτών {{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 191: / Γραμμή 191: @@
 {{{top_heading|==}}}Επιπτώσεις του pH του Νερού Άρδευσης στις Καλλιέργειες {{{top_heading|==}}}
-Γενικά, τα νερά άρδευσης έχουν ενα pH που η τιμή του κυμαίνεται μεταξύ 6,5 και 8,4. Η υψηλή τιμή του pH του νερού άρδευσης θα πρέπει να αξιολογείται ανάλογα με το έδαφος και την καλλιέργεια που πρόκειται να αρδευτεί, διότι μπορεί να προκαλέσει θρεπτικές ανισορροπίες στα φυτά ή ακόμη να έχει και τοξικές επιπτώσεις. Νερά χαμηλής αγωγιμότητας (ECw < 0,2 dS x m^-1) μπορεί μερικές φορές να έχουν πολύ υψηλό pH λόγω του ότι αυτά έχουν χαμηλή ρυθμιστική ικανότητα.
+Γενικά, τα νερά άρδευσης έχουν ενα [[PH θρεπτικού διαλύματος|pH]] που η τιμή του κυμαίνεται μεταξύ 6,5 και 8,4. Η υψηλή τιμή του pH του νερού άρδευσης θα πρέπει να αξιολογείται ανάλογα με το έδαφος και την καλλιέργεια που πρόκειται να αρδευτεί, διότι μπορεί να προκαλέσει θρεπτικές ανισορροπίες στα φυτά ή ακόμη να έχει και τοξικές επιπτώσεις. Νερά χαμηλής αγωγιμότητας (ECw < 0,2 dS x m^-1) μπορεί μερικές φορές να έχουν πολύ υψηλό pH λόγω του ότι αυτά έχουν χαμηλή ρυθμιστική ικανότητα.
 Τα νερά αυτά θα πρέπει να προσεχτούν ιδιαιτέρως ως προς τη δημιουργία ανισορροπιών μεταξύ των θρεπτικών, γεγονός που μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ανάπτυξη των φυτών. Όσον αφορά τις τυχόν επιπτώσεις στο pH του εδάφους από τη χρήση νερών με υψηλό pH, αυτές γενικά είναι μικρές λόγω του γεγονότος ότι το έδαφος έχει υψηλή ρυθμιστική ικανότητα.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>

@@ Γραμμή 174: / Γραμμή 174: @@
-Τα ιόντα του Na κινούνται πιο αργά από τα αντίστοιχα του χλωρίου. Σύμφωνα με τα δεδομένα της σχετικής έρευνας η χρήση υψηλών κλασμάτων έκπλυσης θα μπορούσε αποτελεσματικά να εκπλύνει το Na και να διατηρεί μια χαμηλή τιμή SAR. Όμως, η εφαρμογή μεγάλων ποσοτήτων νερού μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα αερισμού και στράγγισης. Μπορεί βέβαια να γίνει συνδυασμένη εφαρμογή νερού και ασβεστούχου εδαφοβελτιωτικού. Εάν και πάλι η λύση αυτή αποδειχτεί ατελέσφορη, τότε θα πρέπει να επιδιωχθεί η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο νάτριο. Το πλέον δύσκολο εκπλυνόμενοιόν από εκείνο του [[Χλωριο|Cl]] και Na είναι του βορίου. Απαιτεί περίπου τριπλάσια ποσότητα νερού από εκείνη που απαιτείται για την έκπλυση ισοδύναμης ποσότητας Cl ή γενικά της αλατότητας. Σύμφωνα με τις σχετικές παρατηρήσεις η συγκέτρωση του βορίου στο ανώτερο τμήμα της ριζόσφαιρας είναι περίπου ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Θεωρείται ότι με την εφαρμογή κατάλληλων διαχειριστικών πρακτικών μπορεί να διατηρηθεί η περιεκτικότητα του βορίου στην ανώτερη στρώση της ριζόσφαιρας, ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο βόριο παρέχει μια πολύ καλή λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της τοξικότητας του βορίου. Ωστόσο, θα πρέπει η επιλογή αυτή να συνεκτιμηθεί και με τους παράγοντες που εκπηγάζουν από την τοπική εμπειρία και επηρεάζουν την ανθεκτικότητα στο βόριο, όπως το κλίμα, τη διαχείριση του νερού άρδευσης, το κλάσμα έκπλυσης, τη στράγγιση, το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας, και το χρόνο ωρίμανσης.
+Τα ιόντα του Na κινούνται πιο αργά από τα αντίστοιχα του χλωρίου. Σύμφωνα με τα δεδομένα της σχετικής έρευνας η χρήση υψηλών κλασμάτων έκπλυσης θα μπορούσε αποτελεσματικά να εκπλύνει το [[Νάτριο|Na]] και να διατηρεί μια χαμηλή τιμή SAR. Όμως, η εφαρμογή μεγάλων ποσοτήτων νερού μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα αερισμού και στράγγισης. Μπορεί βέβαια να γίνει συνδυασμένη εφαρμογή νερού και ασβεστούχου εδαφοβελτιωτικού. Εάν και πάλι η λύση αυτή αποδειχτεί ατελέσφορη, τότε θα πρέπει να επιδιωχθεί η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο νάτριο. Το πλέον δύσκολο εκπλυνόμενοιόν από εκείνο του [[Χλώριο|Cl]] και Na είναι του βορίου. Απαιτεί περίπου τριπλάσια ποσότητα νερού από εκείνη που απαιτείται για την έκπλυση ισοδύναμης ποσότητας Cl ή γενικά της αλατότητας. Σύμφωνα με τις σχετικές παρατηρήσεις η συγκέτρωση του βορίου στο ανώτερο τμήμα της ριζόσφαιρας είναι περίπου ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Θεωρείται ότι με την εφαρμογή κατάλληλων διαχειριστικών πρακτικών μπορεί να διατηρηθεί η περιεκτικότητα του βορίου στην ανώτερη στρώση της ριζόσφαιρας, ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο βόριο παρέχει μια πολύ καλή λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της τοξικότητας του βορίου. Ωστόσο, θα πρέπει η επιλογή αυτή να συνεκτιμηθεί και με τους παράγοντες που εκπηγάζουν από την τοπική εμπειρία και επηρεάζουν την ανθεκτικότητα στο βόριο, όπως το κλίμα, τη διαχείριση του νερού άρδευσης, το κλάσμα έκπλυσης, τη στράγγιση, το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας, και το χρόνο ωρίμανσης.
 Δεδομένου ότι η έκπλυση αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος της τοξικότητας των προαναφερθέντων ιόντων, οι πρακτικές που ευνοούν την αποτελεσματικότητα της θα πρέπει να ληφθούν ωσαύτως υπόψη. Αυτές είναι η ισοπέδωση, τροποποίηση της κατατομής και η τεχνητή στράγγιση σε περίπτωση ανεπαρκούς φυσικής στράγγισης.
 Καθώς τα αναπτυσσόμενα φυτά αφαιρούν όλο και περισσότερο νερό από τη ριζόσφαιρα, το έδαφος μεταξύ ξηραίνεται και επομένως η συγκέντρωση των ιόντων αυτών αυξάνει. Άρα, θα πρέπει να εφαρμόζεται το νερό σε μικρότερο εύρος άρδευσης για να διατηρείται το έδαφος σε επίπεδο υγρασίας τέτοιο, που να βρίσκονται αραιωμένα τα τοξικά ιόντα και επομένως να μην επιδρούν τοξικά. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως π.χ. στα εσπεριδοειδή, η προσθήκη αυξημένων δόσεων N μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της βλάστησης, γεγονός που οδηγεί στη βελτίωση της φυλλικής επιφάνειας και στην αραίωση του συσσωρευόμενου βορίου στα φύλλα. Είναι και αυτή μια πρακτική λίπανσης για την αντιμετώπιση της τοξικότητας βορίου. Το B συσσωρεύεται κυρίως στα μεγάλα φύλλα, τα οποία καθίστανται χλωρωτικά και σε οξείες περιπτώσεις πέφτουν, μειώνοντας τη φωτοσυνθετική επιφάνεια. Η προσθήκη N στοχεύει στη βελτίωση της φωτοσυνθετικής επιφάνειας και στην άμβλυνση των συνεπειών της τοξικότητας βορίου.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>

@@ Γραμμή 156: / Γραμμή 156: @@
 {{{top_heading|==}}}Το Χλώριο των Νερών Άρδευσης {{{top_heading|==}}}
-Συχνά το στοιχείο αυτό περιέχεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στα νερά άρδευσης και κυρίως στα υφάλμυρα.  Ως εκ τούτου, μπορεί να δράσει τοξικά σε βάρος των φυτών. Υποστηρίζεται ότι η τοξικότητα του Cl είναι η πλέον συνηθισμένη κατά τη χρήση των νερών άρδευσης. Τα συνήθη συμπτώματα είναι το κάψιμο της κορυφής ή των περιθωρίων των φύλλων, σχηματισμός μεταλλικού κίτρινου (μπρούτζινου) χρώματος, πρώιμη χλώρωση των φύλλων και πτώση. Όταν η περιεκτικότητα του Cl γίνει στα φύλλα των ευαίσθητων φυτών ίση με 0,5-2% της ξηράς ουσίας και των ανθεκτικών >4%, αρχίζει η πτώση των  αποδόσεων και υποβάθμιση της ποιότητας.
+Συχνά το στοιχείο αυτό περιέχεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στα νερά άρδευσης και κυρίως στα υφάλμυρα.  Ως εκ τούτου, μπορεί να δράσει τοξικά σε βάρος των φυτών. Υποστηρίζεται ότι η τοξικότητα του [[Χλώριο|Cl]] είναι η πλέον συνηθισμένη κατά τη χρήση των νερών άρδευσης. Τα συνήθη συμπτώματα είναι το κάψιμο της κορυφής ή των περιθωρίων των φύλλων, σχηματισμός μεταλλικού κίτρινου (μπρούτζινου) χρώματος, πρώιμη χλώρωση των φύλλων και πτώση. Όταν η περιεκτικότητα του Cl γίνει στα φύλλα των ευαίσθητων φυτών ίση με 0,5-2% της ξηράς ουσίας και των ανθεκτικών >4%, αρχίζει η πτώση των  αποδόσεων και υποβάθμιση της ποιότητας.
 Το Cl είναι ένα στοιχείο το οποίο δε συσσωρεύεται στο έδαφος. Εκπλύνεται πολύ εύκολα, διότι είναι ευκίνητο όπως και τα νιτρικά ανιόντα. Μάλιστα έχει την ίδια κινητικότητα στο έδαφος με τα νιτρικά.
 Οι καλλιέργειες γενικά έχουν διάφορη ανθεκτικότητα στο Cl. Η ανθεκτικότητα αυτή δεν έχει τόσο καλά τεκμηριωθεί από τα σχετικά πειράματα όσο η ανθεκτικότητα των φυτών στη συνολική αλατότητα.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
 {{{top_heading|==}}}Το Νάτριο των Νερών Άρδευσης {{{top_heading|==}}}
-Γενικά, η διάγνωση των συμπτωμάτων τοξικότητας του νατρίου είναι δύσκολη. Ωστόσο είναι εφικτή και έχουν αναφερθεί συγκεκριμένες περιπτώσεις στη βιβλιογραφία που οφείλονται στη χρήση νερών άρδευσης με υψηλές συγκεντρώσεις Na ή υψηλή τιμή SAR. Γεγονός είναι πάντως ότι αρκετές καλλιέργειες είναι ευαίσθητες στις υψηλές συγκεντρώσεις του νατρίου στο νερό άρδευσης και εμφανίζουν συμπτώματα τοξικότητας. Η τοξικότητα των υψηλών συγκεντρώσεων Na του νερού άρδευσης μπορεί να αμβλυνθεί, εάν το έδαφος περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις Ca. Επίσης, λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ Na και Ca η τοξικότητα του Na μπορεί ουσιαστικά να είναι η έλλειψη Ca, όταν η συγκέντρωση του Na είναι πολύ υψηλή. Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να χορηγηθεί ασβέστιο στο φυτό για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η ανθεκτικότητα των καλλιεργειών στο Na ποικίλλει ανάλογα με το είδος της καλλιέργειας.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
+Γενικά, η διάγνωση των συμπτωμάτων τοξικότητας του νατρίου είναι δύσκολη. Ωστόσο είναι εφικτή και έχουν αναφερθεί συγκεκριμένες περιπτώσεις στη βιβλιογραφία που οφείλονται στη χρήση νερών άρδευσης με υψηλές συγκεντρώσεις [[Νάτριο|Na]] ή υψηλή τιμή SAR. Γεγονός είναι πάντως ότι αρκετές καλλιέργειες είναι ευαίσθητες στις υψηλές συγκεντρώσεις του νατρίου στο νερό άρδευσης και εμφανίζουν συμπτώματα τοξικότητας. Η τοξικότητα των υψηλών συγκεντρώσεων Na του νερού άρδευσης μπορεί να αμβλυνθεί, εάν το έδαφος περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις [[Ασβέστιο|Ca]]. Επίσης, λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ Na και Ca η τοξικότητα του Na μπορεί ουσιαστικά να είναι η έλλειψη Ca, όταν η συγκέντρωση του Na είναι πολύ υψηλή. Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να χορηγηθεί ασβέστιο στο φυτό για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η ανθεκτικότητα των καλλιεργειών στο Na ποικίλλει ανάλογα με το είδος της καλλιέργειας.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
 {{{top_heading|==}}}Διαχείριση των Τοξικών Επιδράσεων των Na, Cl και Β {{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 174: / Γραμμή 174: @@
-Τα ιόντα του Na κινούνται πιο αργά από τα αντίστοιχα του χλωρίου. Σύμφωνα με τα δεδομένα της σχετικής έρευνας η χρήση υψηλών κλασμάτων έκπλυσης θα μπορούσε αποτελεσματικά να εκπλύνει το Na και να διατηρεί μια χαμηλή τιμή SAR. Όμως, η εφαρμογή μεγάλων ποσοτήτων νερού μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα αερισμού και στράγγισης. Μπορεί βέβαια να γίνει συνδυασμένη εφαρμογή νερού και ασβεστούχου εδαφοβελτιωτικού. Εάν και πάλι η λύση αυτή αποδειχτεί ατελέσφορη, τότε θα πρέπει να επιδιωχθεί η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο νάτριο. Το πλέον δύσκολο εκπλυνόμενοιόν από εκείνο του Cl και Na είναι του βορίου. Απαιτεί περίπου τριπλάσια ποσότητα νερού από εκείνη που απαιτείται για την έκπλυση ισοδύναμης ποσότητας Cl ή γενικά της αλατότητας. Σύμφωνα με τις σχετικές παρατηρήσεις η συγκέτρωση του βορίου στο ανώτερο τμήμα της ριζόσφαιρας είναι περίπου ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Θεωρείται ότι με την εφαρμογή κατάλληλων διαχειριστικών πρακτικών μπορεί να διατηρηθεί η περιεκτικότητα του βορίου στην ανώτερη στρώση της ριζόσφαιρας, ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο βόριο παρέχει μια πολύ καλή λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της τοξικότητας του βορίου. Ωστόσο, θα πρέπει η επιλογή αυτή να συνεκτιμηθεί και με τους παράγοντες που εκπηγάζουν από την τοπική εμπειρία και επηρεάζουν την ανθεκτικότητα στο βόριο, όπως το κλίμα, τη διαχείριση του νερού άρδευσης, το κλάσμα έκπλυσης, τη στράγγιση, το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας, και το χρόνο ωρίμανσης.
+Τα ιόντα του Na κινούνται πιο αργά από τα αντίστοιχα του χλωρίου. Σύμφωνα με τα δεδομένα της σχετικής έρευνας η χρήση υψηλών κλασμάτων έκπλυσης θα μπορούσε αποτελεσματικά να εκπλύνει το Na και να διατηρεί μια χαμηλή τιμή SAR. Όμως, η εφαρμογή μεγάλων ποσοτήτων νερού μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα αερισμού και στράγγισης. Μπορεί βέβαια να γίνει συνδυασμένη εφαρμογή νερού και ασβεστούχου εδαφοβελτιωτικού. Εάν και πάλι η λύση αυτή αποδειχτεί ατελέσφορη, τότε θα πρέπει να επιδιωχθεί η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο νάτριο. Το πλέον δύσκολο εκπλυνόμενοιόν από εκείνο του [[Χλωριο|Cl]] και Na είναι του βορίου. Απαιτεί περίπου τριπλάσια ποσότητα νερού από εκείνη που απαιτείται για την έκπλυση ισοδύναμης ποσότητας Cl ή γενικά της αλατότητας. Σύμφωνα με τις σχετικές παρατηρήσεις η συγκέτρωση του βορίου στο ανώτερο τμήμα της ριζόσφαιρας είναι περίπου ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Θεωρείται ότι με την εφαρμογή κατάλληλων διαχειριστικών πρακτικών μπορεί να διατηρηθεί η περιεκτικότητα του βορίου στην ανώτερη στρώση της ριζόσφαιρας, ίση με εκείνη του νερού άρδευσης. Η χρήση ποικιλιών ανθεκτικών στο βόριο παρέχει μια πολύ καλή λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της τοξικότητας του βορίου. Ωστόσο, θα πρέπει η επιλογή αυτή να συνεκτιμηθεί και με τους παράγοντες που εκπηγάζουν από την τοπική εμπειρία και επηρεάζουν την ανθεκτικότητα στο βόριο, όπως το κλίμα, τη διαχείριση του νερού άρδευσης, το κλάσμα έκπλυσης, τη στράγγιση, το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας, και το χρόνο ωρίμανσης.
 Δεδομένου ότι η έκπλυση αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος της τοξικότητας των προαναφερθέντων ιόντων, οι πρακτικές που ευνοούν την αποτελεσματικότητα της θα πρέπει να ληφθούν ωσαύτως υπόψη. Αυτές είναι η ισοπέδωση, τροποποίηση της κατατομής και η τεχνητή στράγγιση σε περίπτωση ανεπαρκούς φυσικής στράγγισης.
 Καθώς τα αναπτυσσόμενα φυτά αφαιρούν όλο και περισσότερο νερό από τη ριζόσφαιρα, το έδαφος μεταξύ ξηραίνεται και επομένως η συγκέντρωση των ιόντων αυτών αυξάνει. Άρα, θα πρέπει να εφαρμόζεται το νερό σε μικρότερο εύρος άρδευσης για να διατηρείται το έδαφος σε επίπεδο υγρασίας τέτοιο, που να βρίσκονται αραιωμένα τα τοξικά ιόντα και επομένως να μην επιδρούν τοξικά. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως π.χ. στα εσπεριδοειδή, η προσθήκη αυξημένων δόσεων N μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της βλάστησης, γεγονός που οδηγεί στη βελτίωση της φυλλικής επιφάνειας και στην αραίωση του συσσωρευόμενου βορίου στα φύλλα. Είναι και αυτή μια πρακτική λίπανσης για την αντιμετώπιση της τοξικότητας βορίου. Το B συσσωρεύεται κυρίως στα μεγάλα φύλλα, τα οποία καθίστανται χλωρωτικά και σε οξείες περιπτώσεις πέφτουν, μειώνοντας τη φωτοσυνθετική επιφάνεια. Η προσθήκη N στοχεύει στη βελτίωση της φωτοσυνθετικής επιφάνειας και στην άμβλυνση των συνεπειών της τοξικότητας βορίου.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
 {{{top_heading|==}}}Επιπτώσεις της Τοξικότητας του Νερού Άρδευσης στα Φύλλα των Φυτών {{{top_heading|==}}}
-Η εφαρμογή στις καλλιέργειες του νερού άρδευσης, που περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις Na, Cl ή Β, με τεχνητή βροχή, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα τοξικότητας στα φύλλα των φυτών. Το νερό, καθώς εκτοξεύεται από τα ακροφύσια, πέφτει επάνω στα φύλλα. Εκεί προσροφάται ή και εξατμίζεται πολλές φορές πολύ γρήγορα λόγω υψηλών θερμοκρασιών και της επίδρασης του ανέμου, με συνέπεια η ποσότητα των αλάτων, που δεν προσροφάται, να συμπυκνώνεται στην επιφάνεια των φύλλων.
+Η εφαρμογή στις καλλιέργειες του νερού άρδευσης, που περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις [[Νάτριο|Na]], [[Χλώριο|Cl]] ή [[Βόριο|Β]], με τεχνητή βροχή, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα τοξικότητας στα φύλλα των φυτών. Το νερό, καθώς εκτοξεύεται από τα ακροφύσια, πέφτει επάνω στα φύλλα. Εκεί προσροφάται ή και εξατμίζεται πολλές φορές πολύ γρήγορα λόγω υψηλών θερμοκρασιών και της επίδρασης του ανέμου, με συνέπεια η ποσότητα των αλάτων, που δεν προσροφάται, να συμπυκνώνεται στην επιφάνεια των φύλλων.
 Οι δυσμενείς όμως επιπτώσεις προέρχονται κυρίως από τη συσσώρευση στους ιστούς των φύλλων του Na ή Cl λόγω υπερβολικής προσρόφησης. Τότε η περιεκτικότητα των στοιχείων αυτών μπορεί να υπερβεί τις οριακές τιμές, οπότε τα φύλλα εμφανίζουν συμπτώματα εγκαυμάτων. Στις ευαίσθητες καλλιέργειες συνήθως τα εγκαύματα δημιουργούνται, όταν η περιεκτικότητα του Na ή Cl στο νερό άρδευσης είναι >3meq/l. Όμως οι περισσότερες ετήσιες καλλιέργειες είναι ανθεκτικές στα νερά άρδευσης πλην των περιπτώσεων των νερών που είναι πολύ υψηλά σε Cl ή Na, οπότε και στις ετήσιες ανθεκτικές καλλιέργειες μπορούν να εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>
 {{{top_heading|==}}}Επιπτώσεις Νερών Πλούσιων σε Άζωτο {{{top_heading|==}}}
-Μερικές φορές τα νερά άρδευσης είναι πλούσια σε N. Το στοιχείο αυτό, ως γνωστόν, είναι βασικής σημασίας για την ανάπτυξη των φυτών. Στα νερά το N βρίσκεται κυρίως υπό την ΝΟ3 μορφή, αλλά μπορεί να απαντά και ως ΝΗ4. Συνήθως η συγκέντρωση των ΝΟ3 στο νερό κυμαίνεται από 5-50mg/l. Κατά μέσο όρο είναι γύρω στο 5 mg/l. Η περιεκτικότητα αυτή μπορεί να επηρεάσει τα ευαίσθητα φυτά δυσμενώς. Τα περισσότερα όμως φυτά ευνοούνται από τη συγκέντρωση αυτή. Υψηλές συγκεντρώσεις ΝΟ3 απαντούν στα επεξεργασμένα νερά των αστικών λυμάτων ή στα νερά στράγγισης και ενίοτε στα υπόγεια νερά των περιοχών εκείνων που επιφανειακά δέχονται υψηλά φορτία αζωτούχων λιπασμάτων. Γενικά, οι περισσότερες καλλιέργειες ευνοούνται από την παρουσία των ΝΟ3 στα νερά σε επίπεδο συγκέντρωσης 5-30ppm. Οι δυσμενείς επιπτώσεις στα φυτά (φύλλα) από τη χρήση των νερών άρδευσης πλουσίων σε ΝΟ3 οφείλονται:
+Μερικές φορές τα νερά άρδευσης είναι πλούσια σε [[Άζωτο|N]]. Το στοιχείο αυτό, ως γνωστόν, είναι βασικής σημασίας για την ανάπτυξη των φυτών. Στα νερά το N βρίσκεται κυρίως υπό την ΝΟ3 μορφή, αλλά μπορεί να απαντά και ως ΝΗ4. Συνήθως η συγκέντρωση των ΝΟ3 στο νερό κυμαίνεται από 5-50mg/l. Κατά μέσο όρο είναι γύρω στο 5 mg/l. Η περιεκτικότητα αυτή μπορεί να επηρεάσει τα ευαίσθητα φυτά δυσμενώς. Τα περισσότερα όμως φυτά ευνοούνται από τη συγκέντρωση αυτή. Υψηλές συγκεντρώσεις ΝΟ3 απαντούν στα επεξεργασμένα νερά των αστικών λυμάτων ή στα νερά στράγγισης και ενίοτε στα υπόγεια νερά των περιοχών εκείνων που επιφανειακά δέχονται υψηλά φορτία αζωτούχων λιπασμάτων. Γενικά, οι περισσότερες καλλιέργειες ευνοούνται από την παρουσία των ΝΟ3 στα νερά σε επίπεδο συγκέντρωσης 5-30ppm. Οι δυσμενείς επιπτώσεις στα φυτά (φύλλα) από τη χρήση των νερών άρδευσης πλουσίων σε ΝΟ3 οφείλονται:
 α) στην οψίμιση της ωρίμανσης,
 β) στην εμφάνιση μυκητολογικών και άλλων προσβολών και

@@ Γραμμή 148: / Γραμμή 148: @@
 {{{top_heading|==}}}Το Βόριο των Νερών Άρδευσης {{{top_heading|==}}}
-Τα νερά άρδευσης περιέχουν διάφορες συγκεντρώσεις βορίου, οι οποίες εξαρτώνται από το είδος των πετρωμάτων δια των οποίων διέρχονται κατά την κίνηση τους. Το Β είναι θρεπτικό στοιχείο απαραίτητο για την ανάπτυξη των φυτών. Όμως, όταν η συγκέντρωση του στο έδαφος αυξηθεί πάνω από την οριακή τιμή, τότε μπορεί να δράσει τοξικά. Η διαφορά στη συγκέντρωση Β μεταξύ ωφέλιμης και τοξικής δράσης είναι μικρή και εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Μία περιεκτικότητα του Β στο νερό άρδευσης ίση με 0,2 mg/l είναι επαρκής για τα φυτά και το νερό αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς κανένα πρόβλημα.
+Τα νερά άρδευσης περιέχουν διάφορες συγκεντρώσεις βορίου, οι οποίες εξαρτώνται από το είδος των πετρωμάτων δια των οποίων διέρχονται κατά την κίνηση τους. Το [[Βόριο|Β]] είναι θρεπτικό στοιχείο απαραίτητο για την ανάπτυξη των φυτών. Όμως, όταν η συγκέντρωση του στο έδαφος αυξηθεί πάνω από την οριακή τιμή, τότε μπορεί να δράσει τοξικά. Η διαφορά στη συγκέντρωση Β μεταξύ ωφέλιμης και τοξικής δράσης είναι μικρή και εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Μία περιεκτικότητα του Β στο νερό άρδευσης ίση με 0,2 mg/l είναι επαρκής για τα φυτά και το νερό αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς κανένα πρόβλημα.
 Εάν όμως η περιεκτικότητα του είναι > 1-2mg/l, τότε υπάρχει ο πιθανός κίνδυνος της τοξικής δράσης σε βάρος των φυτών. Τα επιφανειακά νερά σπανίως περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις Β, ενώ τα υπόγεια μπορεί μερικές φορές να περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις του στοιχείου αυτού. Ως παράδειγμα αναφέρονται εδώ τα νερά των ελαιοχωρίων Νομού Χαλκιδικής, τα οποία προέρχονται από πετρώματα πλούσια σε Β και η περιεκτικότητα τους είναι πολύ υψηλή (>2mg/l).
 Τα φυτά διαφέρουν ως προς την ανθεκτικότητα τους στην παρουσία του Β. Δίνονται τα όρια διάφορων κατηγοριών ανθεκτικότητας των καλλιεργειών στο Β. Η ανθεκτικότητα αυτή σχετίζεται με την κληρονομικότητα του κάθε είδους φυτού και περιέχει έναν τρόπο αξιοποίηση των νερών με υψηλή συγκέντρωση Β.

←Παλαιότερη αναθεώρηση	Αναθεώρηση της 14:38, 8 Ιουνίου 2015
(Καμία διαφορά)

@@ Γραμμή 41: / Γραμμή 41: @@
 {{{top_heading|==}}}Επίδραση της νατρίωσης του εδάφους στην ανάπτυξη των φυτών{{{top_heading|==}}}
-Εκτός από τα ωσμωτικά φαινόμενα και τις δυσμενείς επιπτώσεις των ελεύθερων διαλυτών αλάτων στα αναπτυσσόμενα φυτά, τα [[Αλκαλιωμένα εδάφη|αλκαλιώμενα]] (νατριωμένα) ή τα [[Αλατούχα εδάφη|αλατούχο-αλκαλιωμένα εδάφη]] εμφανίζουν επιπλέον και τον κίνδυνο της επίδρασης των υψηλών συγκεντρώσεων του [[Νατρίου|Na]] σε βάρος των φυτών. Η παρουσία της περίσσειας εναλλακτικού Na^ στο έδαφος δημιουργεί σημαντικά προβλήματα λόγω της υποβάθμισης των φυσικών χαρακτηριστικών τους (μείωση της περατότητας, περιορισμός της κίνησης του νερού και του αέρα, δημιουργία συνεκτικής και αδιαπέρατης στρώσης, ανάπτυξη επιφανειακής κρούστας και δυσμενής επίδραση του υψηλού ph στη διαθεσιμότητα των θρεπτικών). Επίσης, η υψηλή συγκέντρωση του Na^+, μπορεί να δράσει τοξικά στα φυτά. Ακόμη και η συσσώρευση στο έδαφος ορισμένων μετάλλων όπως το Μο, το οποίο ως γνωστόν είναι ευδιάλιτο στα αλκαλικά εδάφη, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πορεία ανάπτυξης των φυτών.
+Εκτός από τα ωσμωτικά φαινόμενα και τις δυσμενείς επιπτώσεις των ελεύθερων διαλυτών αλάτων στα αναπτυσσόμενα φυτά, τα [[Αλκαλιωμένα εδάφη|αλκαλιώμενα]] (νατριωμένα) ή τα [[Αλατούχα εδάφη|αλατούχο-αλκαλιωμένα εδάφη]] εμφανίζουν επιπλέον και τον κίνδυνο της επίδρασης των υψηλών συγκεντρώσεων του [[Νάτριο|Na]] σε βάρος των φυτών. Η παρουσία της περίσσειας εναλλακτικού Na^ στο έδαφος δημιουργεί σημαντικά προβλήματα λόγω της υποβάθμισης των φυσικών χαρακτηριστικών τους (μείωση της περατότητας, περιορισμός της κίνησης του νερού και του αέρα, δημιουργία συνεκτικής και αδιαπέρατης στρώσης, ανάπτυξη επιφανειακής κρούστας και δυσμενής επίδραση του υψηλού ph στη διαθεσιμότητα των θρεπτικών). Επίσης, η υψηλή συγκέντρωση του Na^+, μπορεί να δράσει τοξικά στα φυτά. Ακόμη και η συσσώρευση στο έδαφος ορισμένων μετάλλων όπως το Μο, το οποίο ως γνωστόν είναι ευδιάλιτο στα αλκαλικά εδάφη, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πορεία ανάπτυξης των φυτών.
 Κάτω από συνθήκες νατρίωσης, η ανάπτυξη του φυτού μπορεί να επηρεαστεί από έναν ή περισσότερους από τους προαναφερθέντες παράγοντες. Οι δυσμενείς όμως επιπτώσεις αυτών των παραγόντων εξαρτάται από το βαθμό ανθεκτικότητας των φυτών στην περίσσεια του Na+. Η ανθεκτικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που δεν έχει σχέση μόνον με τις κληρονομικές καταβολές του φυτού, αλλά και με άλλους κλιματικούς, εδαφικούς, διαχειριστικούς και λοιπούς παράγοντες.
 Η επίδραση της νατρίωσης στις αποδόσεις διάφορων καλλιεργειών του ρυζιού, σιταριού. Οι καλλιέργειες διαφέρουν σημαντικά ως προς την ανθεκτικότητα τους στο βαθμό αλκαλίωσης (ESP), δηλαδή στο εναλλακτικό Na^+.  Το ρύζι είναι πολύ πιο ανθεκτικό στον ESP από το σιτάρι. Επίσης δίνεται ο βαθμός ανθεκτικότητας διάφορων καλλιεργειών στο εναλλακτικό Na^+.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>

@@ Γραμμή 109: / Γραμμή 109: @@
 Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι οι κλιματικοί παράγοντες επηρεάζουν τη συμπεριφορά των φυτών, δηλαδή την ανθεκτικότητα τους, στα άλατα. Τούτο δε καταδεικνύεται από σχετικά πειράματα κατά τα οποία μελετήθηκε η επίδραση ψυχρών και θερμών περιβαλλοντικών συνθηκών στις αποδόσεις δύο καλλιεργειών, που αναπτύχθηκαν κάτω από συνθήκες της αυτής αγωγιμότητας.
 Προκύπτει με σαφήνεια ότι οι υπόψη καλλιέργειες κάτω από συνθήκες ψυχρού περιβάλλοντος ανθίστανται καλύτερα (αποτελεσματικότερα) στις επιδράσεις της αλατότητας σε σύγκριση με το θερμό περιβάλλον. Σύμφωνα με Ινδούς ερευνητές σε ορισμένες περιοχές της Ινδίας [[Ρύζι|το ρύζι]] καλλιεργείται και κατά τις ψυχρές αλλά και βροχερές, όσο και κατά τις θερμές-ξηρές εποχές. Κατά μέσον όρο οι αποδόσεις που επιτυγχάνονται. Γίνεται σαφές ότι οι σχετικές αποδόσεις του ρυζιού είναι σημαντικά υψηλότερες κατά τις υγρές και ψυχρές εποχές απ' ότι κατά τις θερμές στο αυτό επίπεδο της αλατότητας.
-Έχει βρεθεί ότι οι περισσότερες καλλιέργειες ανθίστανται πιο αποτελεσματικά στην αλατότητα κάτω από χαμηλές θερμοκρασίες παρά υψηλές. Δηλαδή είναι περισσότερο αποδοτικές υπό την επίδραση δροσερού παρά ξηρού και θερμού κλίματος. Οι καλλιέργειες [[Καλλιέργεια μηδικής|μηδική]], [[Φασόλι|φασόλια]], τεύτλα, [[Καρότο φυτό|καρότα]], [[Βαμβάκι|βαμβάκι]], [[Καλλιέργεια κρεμμυδιού|κρεμμύδια]], [[Κολοκύθι|κολοκυθάκια]], [[Φράουλα|φράουλες]] και [[Καλλιέργεια ντομάτας|τομάτα]] αποδείχτηκαν ότι επηρεάζονται αρνητικά από την αλατότητα σε υψηλές παρά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Το στρές στο οποίο υπόκεινται τα φυτά λόγω αλατότητας καθορίζεται σε σημαντικό βαθμό από την πορεία της εξάτμισης του νερού κατά την περίοδο ανάπτυξης των φυτών. Η επίδραση αυτή της εξάτμισης σε βάρος των φυτών μπορεί να είναι ισχυρότερη και από την ίδια αγωγιμότητα. Μείωση της σχετικής υγρασίας προκαλεί σημαντική μείωση των αποδόσεων λόγω αλατότητας. Βρέθηκε, λοιπόν, ότι οι καλλιέργειες [[Καλλιέργια κριθαριού|κριθάρι]],φασολάκι, [[Καλλιέργεια αραβόσιτου|καλαμπόκι]], βαμβάκι, κρεμμύδι και [[Ροδάκινο|ροδάκινα]] είναι περισσότερο ευαίσθητες στα άλατα σε χαμηλό επίπεδο υγρασίας απ' ότι σε υψηλό. Αντίθετα, όσον αφορά τα τεύτλα και το [[Σιτάρι φυτό|σιτάρι]] διαπιστώθηκε ότι η ανθεκτικότητα τους στα άλατα δεν επηρεάζεται από το επίπεδο υγρασίας.
+Έχει βρεθεί ότι οι περισσότερες καλλιέργειες ανθίστανται πιο αποτελεσματικά στην αλατότητα κάτω από χαμηλές θερμοκρασίες παρά υψηλές. Δηλαδή είναι περισσότερο αποδοτικές υπό την επίδραση δροσερού παρά ξηρού και θερμού κλίματος. Οι καλλιέργειες [[Καλλιέργεια μηδικής|μηδική]], [[Φασόλι|φασόλια]], τεύτλα, [[Καρότο φυτό|καρότα]], [[Βαμβάκι|βαμβάκι]], [[Καλλιέργεια κρεμμυδιού|κρεμμύδια]], [[Κολοκύθι|κολοκυθάκια]], [[Φράουλα|φράουλες]] και [[Καλλιέργεια ντομάτας|τομάτα]] αποδείχτηκαν ότι επηρεάζονται αρνητικά από την αλατότητα σε υψηλές παρά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Το στρές στο οποίο υπόκεινται τα φυτά λόγω αλατότητας καθορίζεται σε σημαντικό βαθμό από την πορεία της εξάτμισης του νερού κατά την περίοδο ανάπτυξης των φυτών. Η επίδραση αυτή της εξάτμισης σε βάρος των φυτών μπορεί να είναι ισχυρότερη και από την ίδια αγωγιμότητα. Μείωση της σχετικής υγρασίας προκαλεί σημαντική μείωση των αποδόσεων λόγω αλατότητας. Βρέθηκε, λοιπόν, ότι οι καλλιέργειες [[Καλλιέργεια κριθαριού|κριθάρι]],φασολάκι, [[Καλλιέργεια αραβόσιτου|καλαμπόκι]], βαμβάκι, κρεμμύδι και [[Ροδάκινο|ροδάκινα]] είναι περισσότερο ευαίσθητες στα άλατα σε χαμηλό επίπεδο υγρασίας απ' ότι σε υψηλό. Αντίθετα, όσον αφορά τα τεύτλα και το [[Σιτάρι φυτό|σιτάρι]] διαπιστώθηκε ότι η ανθεκτικότητα τους στα άλατα δεν επηρεάζεται από το επίπεδο υγρασίας.
 Επίσης, η ρύπανση της ατμόσφαιρας μπορεί να αυξήσει τη φαινόμενη ανθεκτικότητα των φυτών στα άλατα. Π.χ. η μηδική δίνει ικανοποιητικές αποδόσεις σε συνθήκες μολυσμένης ατμόσφαιρας που διαφορετικά θα ήταν πολύ χαμηλές. Αντίθετα τονίζεται ότι η ρύπανση της ατμόσφαιρας καθιστά πολλές καλλιέργειες ευαίσθητες στην αλατότητα. Ωστόσο, η ρύπανση με όζον μειώνει τις αποδόσεις ορισμένων καλλιεργειών περισσότερο κάτω από μη αλατούχες συνθήκες παρά αλατούχες. Φαίνεται ότι το όζον συνεργεί με την αλατότητα υπέρ της ανάπτυξης των φυτών.<ref name="Τα προβληματικά εδάφη και η βελτίωση τους"/>