Αναπαραγωγή χοίρων - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 10:23, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T10:23:04Z

K kaponi στις 09:16, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T09:16:07Z

K kaponi στις 09:12, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T09:12:37Z

K kaponi στις 09:00, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T09:00:30Z

K kaponi στις 08:20, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T08:20:28Z

K kaponi στις 08:02, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T08:02:58Z

K kaponi στις 07:54, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T07:54:30Z

K kaponi στις 07:43, 16 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-16T07:43:20Z

K kaponi στις 14:28, 15 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-15T14:28:11Z

K kaponi στις 12:50, 15 Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-15T12:50:58Z

@@ Γραμμή 42: / Γραμμή 42: @@
 {{{top_heading|==}}}Συμπεριφορά των χοιριδίων και άλλα φαινόμενα σχετιζόμενα με τη γέννηση{{{top_heading|==}}}
-Λίγα λεπτά μετά τη γέννησή τους τα χοιρίδια είναι ικανά να περπατήσουν και από ένστικτο προσπαθούν να φτάσουν το μαστό της χοιρομητέρας. Σαράντα πέντε περίπου λεπτά αργότερα όλα έχουν πάρει το πρώτο τους γεύμα από πρωτόγαλα.
+Λίγα λεπτά μετά τη γέννησή τους τα χοιρίδια είναι ικανά να περπατήσουν και από ένστικτο προσπαθούν να φτάσουν το μαστό της χοιρομητέρας. Σαράντα πέντε περίπου λεπτά αργότερα όλα έχουν πάρει το πρώτο τους γεύμα από [[Πρωτόγαλα χοιρομητέρας, Σύσταση-Διαθεσιμότητα |πρωτόγαλα]].
 Η προβολή κατά την έξοδο από το γεννητικό σύστημα της χοιρομητέρας παραλλάσει από χοιρίδιο σε χοιρίδιο, ορισμένα έχουν κομμένο τον ομφάλιο λώρο ενώ άλλα βγαίνουν τυλιγμένα στις εμβρυακές μεμβράνες. Όλα τα πιο πάνω είναι φαινόμενα που παρατηρούνται κατά τη γέννηση των χοιριδίων και είναι ενδεικτικά ενός φυσιολογικού ή μη τοκετού.

@@ Γραμμή 93: / Γραμμή 93: @@
 Εξωτερικά ερεθίσματα τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα την πρόκληση υπερβολικού φόβου στη χοιρομητέρα διακόπτουν τη διαδικασία του τοκετού. Η άρση των ερεθισμάτων αυτών και ο κατευνασμός της χοιρομητέρας με τη χορήγηση ηρεμιστικών φαρμάκων, που όμως δεν πρέπει να εμποδίζουν τις συσπάσεις της μήτρας, βοηθούν στη συνέχιση του τοκετού.
 ==Βιβλιογραφία==
@@ Γραμμή 105: / Γραμμή 109: @@
 [[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30| ]]
-[[κατάσταση δημοσίευσης::1| ]]
+[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 __NOTOC__

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:12, 16 Σεπτεμβρίου 2014
Γραμμή 89:		Γραμμή 89:

	Μία από τις αιτίες δυσκολιών εξώθησης των εμβρύων είναι η αδυναμία της μήτρας να κάνει αρκετα ισχυρές συσπάσεις. Η αδυναμία αυτή εμφανίζεται σε περιπτώσεις [[Ασθένειες χοίρων \|ασθένειας]] της χοιρομητέρας, έλλειψης ασβεστίου, ενδοκρινικών ανωμαλιών κ.λπ., είναι όμως δυνατό να εμφανιστεί και ως αποτέλεσμα κόπωσης κατά το τέλος ενός μακρού τοκετού ή μετά την έντονη προσπάθεια εξώθησης ενός μεγαλόσωμου εμβρύου. Ορισμένες φορές παρατηρείται συστροφή ενός κέρατος ή όλης της μήτρας με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η εξώθηση των εμβρύων παρά τις έντονες συσπάσεις του μυομητρίου. Στις περιπτώσεις αυτές είναι επιβεβλημένη η παροχή βοήθειας προς τη χοιρομητέρα από έμπειρο άτομο δεδομένου ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να αποβεί μοιραία για τη χοιρομητέρα.		Μία από τις αιτίες δυσκολιών εξώθησης των εμβρύων είναι η αδυναμία της μήτρας να κάνει αρκετα ισχυρές συσπάσεις. Η αδυναμία αυτή εμφανίζεται σε περιπτώσεις [[Ασθένειες χοίρων \|ασθένειας]] της χοιρομητέρας, έλλειψης ασβεστίου, ενδοκρινικών ανωμαλιών κ.λπ., είναι όμως δυνατό να εμφανιστεί και ως αποτέλεσμα κόπωσης κατά το τέλος ενός μακρού τοκετού ή μετά την έντονη προσπάθεια εξώθησης ενός μεγαλόσωμου εμβρύου. Ορισμένες φορές παρατηρείται συστροφή ενός κέρατος ή όλης της μήτρας με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η εξώθηση των εμβρύων παρά τις έντονες συσπάσεις του μυομητρίου. Στις περιπτώσεις αυτές είναι επιβεβλημένη η παροχή βοήθειας προς τη χοιρομητέρα από έμπειρο άτομο δεδομένου ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να αποβεί μοιραία για τη χοιρομητέρα.
		+
		+	Η απόφραξη της γεννητικής οδού είναι μία άλλη αιτία αδυναμίας εξώθησης των εμβρύων, αυτή είναι δυνατό να οφείλεται σε διάφορα αίτια όπως π.χ. σε τοπικό αιμάτωμα ή υπερβολική διάταση της ουροδόχου κύστης λόγω δυσουρίας κ.λπ. Εάν δεν είναι δυνατή η απομάκρυνση των εμβρύων με το χέρι στις περιπτώσεις αυτές, επιβάλλεται η επέμβαση κτηνιάτρου.
		+
		+	Εξωτερικά ερεθίσματα τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα την πρόκληση υπερβολικού φόβου στη χοιρομητέρα διακόπτουν τη διαδικασία του τοκετού. Η άρση των ερεθισμάτων αυτών και ο κατευνασμός της χοιρομητέρας με τη χορήγηση ηρεμιστικών φαρμάκων, που όμως δεν πρέπει να εμποδίζουν τις συσπάσεις της μήτρας, βοηθούν στη συνέχιση του τοκετού.

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:00, 16 Σεπτεμβρίου 2014
Γραμμή 85:		Γραμμή 85:

	Η διακοπή της διαδικασίας του τοκετού είναι η κύρια ένδειξη προβλημάτων. Αυτή είναι δυνατό να παρατηρηθεί καατά το πρώτο στάδιο του τοκετού οπότε η χοιρομητέρα εμφανίζει όλα τα συμπτώματα που ήδη έχουν αναφερθεί αλλά δεν αρχίζει η εξώθηση των χοιριδίων. Η διακοπή της διαδικασίας του τοκετού κατά το δεύτερο στάδιο αναγνωρίζεται από την επιμήκυνση του χρόνου εξόδου ενός χοιριδίου πέραν της μιας ώρας. Όταν διαπιστωθεί η διακοπή του τοκετού επιβάλλεται η επέμβαση έμπειρου προσωπικού για την παροχή βοήθειας προς τη χοιρομητέρα. Η δυστοκία έιναι δυνατό να είναι μητρικής ή εμβρυακής προέλευσης.		Η διακοπή της διαδικασίας του τοκετού είναι η κύρια ένδειξη προβλημάτων. Αυτή είναι δυνατό να παρατηρηθεί καατά το πρώτο στάδιο του τοκετού οπότε η χοιρομητέρα εμφανίζει όλα τα συμπτώματα που ήδη έχουν αναφερθεί αλλά δεν αρχίζει η εξώθηση των χοιριδίων. Η διακοπή της διαδικασίας του τοκετού κατά το δεύτερο στάδιο αναγνωρίζεται από την επιμήκυνση του χρόνου εξόδου ενός χοιριδίου πέραν της μιας ώρας. Όταν διαπιστωθεί η διακοπή του τοκετού επιβάλλεται η επέμβαση έμπειρου προσωπικού για την παροχή βοήθειας προς τη χοιρομητέρα. Η δυστοκία έιναι δυνατό να είναι μητρικής ή εμβρυακής προέλευσης.
		+
		+	{{{top_heading\|==}}}Προβλήματα της χοιρομητέρας{{{top_heading\|==}}}
		+
		+	Μία από τις αιτίες δυσκολιών εξώθησης των εμβρύων είναι η αδυναμία της μήτρας να κάνει αρκετα ισχυρές συσπάσεις. Η αδυναμία αυτή εμφανίζεται σε περιπτώσεις [[Ασθένειες χοίρων \|ασθένειας]] της χοιρομητέρας, έλλειψης ασβεστίου, ενδοκρινικών ανωμαλιών κ.λπ., είναι όμως δυνατό να εμφανιστεί και ως αποτέλεσμα κόπωσης κατά το τέλος ενός μακρού τοκετού ή μετά την έντονη προσπάθεια εξώθησης ενός μεγαλόσωμου εμβρύου. Ορισμένες φορές παρατηρείται συστροφή ενός κέρατος ή όλης της μήτρας με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η εξώθηση των εμβρύων παρά τις έντονες συσπάσεις του μυομητρίου. Στις περιπτώσεις αυτές είναι επιβεβλημένη η παροχή βοήθειας προς τη χοιρομητέρα από έμπειρο άτομο δεδομένου ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να αποβεί μοιραία για τη χοιρομητέρα.

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:20, 16 Σεπτεμβρίου 2014
Γραμμή 75:		Γραμμή 75:

	Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι αυτή η ίδια διαδικασία του τοκετού μπορεί να αποβεί μοιραία για ορισμένα έμβρυα. Οι θάνατοι αυτοί υπολογίζεται ότι είναι τετραπλάσιοι εκείνων που συμβαίνουν κατά το δεύτερο μισό της κυοφορίας και δυνατό να φτάσουν το μισό περίπου χοιρίδιο ανά τοκετοομάδα. Η μεγάλη οικονομική σημασία των απωλειών αυτών είναι ένα σοβαρό κίνητρο για την προσπάθεια βελτίωσης της διαδικασίας του τοκετού.		Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι αυτή η ίδια διαδικασία του τοκετού μπορεί να αποβεί μοιραία για ορισμένα έμβρυα. Οι θάνατοι αυτοί υπολογίζεται ότι είναι τετραπλάσιοι εκείνων που συμβαίνουν κατά το δεύτερο μισό της κυοφορίας και δυνατό να φτάσουν το μισό περίπου χοιρίδιο ανά τοκετοομάδα. Η μεγάλη οικονομική σημασία των απωλειών αυτών είναι ένα σοβαρό κίνητρο για την προσπάθεια βελτίωσης της διαδικασίας του τοκετού.
		+
		+	{{{top_heading\|==}}}Γέννηση χοιριδίων μέσα στους εμβρυακούς σάκκους{{{top_heading\|==}}}
		+
		+	Ένα μικρό ποσοστό χοιριδίων, περίπου 2%, γεννιούνται μερικά ή ολικά καλυμμένα από τους εμβρυακούς σάκκους. Τα περισσότερα από αυτά είναι σε θέση να ελευθερωθούν μόνα τους έπειτα από ένα ή δύο λεπτά και να επιζήσουν χωρίς καμιά επίπτωση στην παραπέρα ανάπτυξή τους. Ένα πολύ μικρό ποσοστό από αυτά και κυρίως εκείνα που γεννιούνται τελείως καλυμμένα από τους εμβρυακούς σάκκους, βρίσκουν το θάνατο από ασφυξία ή εξάντληση έπειτα από μερικά λεπτά της ώρας. Εάν οι τοκετοί γίνονται με επιστασία και τα χοιρίδια αυτά απελευθερωθούν έγκαιρα από τους εμβρυακούς σάκκους, τότε επιβιώνουν χωρίς επιπτώσεις στην παραπέρα ανάπτυξή τους.
		+
		+	{{{top_heading\|==}}}Προβλήματα κατά τον τοκετό{{{top_heading\|==}}}
		+
		+	Στο [[χοίροι \|χοίρο]] το σωματικό βάρος γέννησης είναι πολύ μικρό σε σχέση με το βάρος της μητέρας, για το λόγο αυτό μόνο σε ένα πολύ μικρό ποσοστό χοιρομητέρων, 0,25 έως 1%, παρουσιάζονται προβλήματα δυστοκιών.
		+
		+	Η διακοπή της διαδικασίας του τοκετού είναι η κύρια ένδειξη προβλημάτων. Αυτή είναι δυνατό να παρατηρηθεί καατά το πρώτο στάδιο του τοκετού οπότε η χοιρομητέρα εμφανίζει όλα τα συμπτώματα που ήδη έχουν αναφερθεί αλλά δεν αρχίζει η εξώθηση των χοιριδίων. Η διακοπή της διαδικασίας του τοκετού κατά το δεύτερο στάδιο αναγνωρίζεται από την επιμήκυνση του χρόνου εξόδου ενός χοιριδίου πέραν της μιας ώρας. Όταν διαπιστωθεί η διακοπή του τοκετού επιβάλλεται η επέμβαση έμπειρου προσωπικού για την παροχή βοήθειας προς τη χοιρομητέρα. Η δυστοκία έιναι δυνατό να είναι μητρικής ή εμβρυακής προέλευσης.

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:02, 16 Σεπτεμβρίου 2014
Γραμμή 71:		Γραμμή 71:

	Η πιθανότητα γέννησης ενός χοιριδίου νεκρού αυξάνεται με την πρόοδο του τοκετού. Ο θάνατος ενός χοιριδίου, κατά τη διάρκεια του τοκετού και πριν από την έξοδό του, οφείλεται συνήθως σε ασφυξία. Τα χοιρίδια αυτά αναγνωρίζονται από τη μεγάλη ποσότητα εμβρυακών περιττωμάτων που τα περιβάλλει. Τα περιττώματα αποβάλλονται από τα χοιρίδια λόγω της ασφυξίας και πολλές φορές τα χρωματίζουν εξωτερικά πρασινοκαφετί. Ασφυξία παρατηρείται κυρίως προς το τέλος του τοκετού.		Η πιθανότητα γέννησης ενός χοιριδίου νεκρού αυξάνεται με την πρόοδο του τοκετού. Ο θάνατος ενός χοιριδίου, κατά τη διάρκεια του τοκετού και πριν από την έξοδό του, οφείλεται συνήθως σε ασφυξία. Τα χοιρίδια αυτά αναγνωρίζονται από τη μεγάλη ποσότητα εμβρυακών περιττωμάτων που τα περιβάλλει. Τα περιττώματα αποβάλλονται από τα χοιρίδια λόγω της ασφυξίας και πολλές φορές τα χρωματίζουν εξωτερικά πρασινοκαφετί. Ασφυξία παρατηρείται κυρίως προς το τέλος του τοκετού.
		+
		+	Πολλές είναι οι πιαθνές αιτίες της παρουσίας περισσότερων νεκρών χοιριδίων περί το τέλος του τοκετού. Οι συσπάσεις του μυομητρίου αρχίζουν πολύ πριν από τη γέννηση του πρώτου χοιριδίου και συνεχίζονται με αυξανόμενη ένταση και ρυθμό κατά το δεύτερο στάδιο του τοκετού. Αυτές οι συσπάσεις σκοπό έχουν την εξώθηση των εμβρύων, ταυτόχρονα όμως προκαλούν καταπόνηση των ομφάλιων λώρων με πιθανό αποτέλεσμα τη μείωση ή και σε ορισμένες περιπτώσεις, τη διακοπή της παροχής οξυγόνου προς τα χοιρίδια. Οι έντονες συσπάσεις της μήτρας δυνατό να προκαλέσουν επίσης πρόωρη μερική ή ολική αποκόλληση του πλακούντα με τις ίδιες δυσμενείς επιπτώσεις στην κανονική οξυγόνωση του εμβρύου.
		+
		+	Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι αυτή η ίδια διαδικασία του τοκετού μπορεί να αποβεί μοιραία για ορισμένα έμβρυα. Οι θάνατοι αυτοί υπολογίζεται ότι είναι τετραπλάσιοι εκείνων που συμβαίνουν κατά το δεύτερο μισό της κυοφορίας και δυνατό να φτάσουν το μισό περίπου χοιρίδιο ανά τοκετοομάδα. Η μεγάλη οικονομική σημασία των απωλειών αυτών είναι ένα σοβαρό κίνητρο για την προσπάθεια βελτίωσης της διαδικασίας του τοκετού.

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:54, 16 Σεπτεμβρίου 2014
Γραμμή 69:		Γραμμή 69:

	Αύξηση των θνησιγενών παρατηρείται, για τους ίδιους λόγους και στην περίπτωση καθυστέρησης της διαδικασίας του τοκετού με αντίστοιχη επιμήκυνση του μεσοδιαστήματος γέννησης των χοιριδίων, που παρατηρείται συχνότερα στις μεγάλης ηλικίας χοιρομητέρες. Σε πολλές περιπτώσεις η παρατηρούμενη ανοξία των χοιριδίων που γεννιούνται με καθυστέρηση δεν έχει ως αποτέλεσμα τον άμεσο θάνατο αλλά τη μη αντιστρεπτή βλάβη του εγκεφάλου και την ως εκ τούτου μείωση της βιωσιμότητάς τους.		Αύξηση των θνησιγενών παρατηρείται, για τους ίδιους λόγους και στην περίπτωση καθυστέρησης της διαδικασίας του τοκετού με αντίστοιχη επιμήκυνση του μεσοδιαστήματος γέννησης των χοιριδίων, που παρατηρείται συχνότερα στις μεγάλης ηλικίας χοιρομητέρες. Σε πολλές περιπτώσεις η παρατηρούμενη ανοξία των χοιριδίων που γεννιούνται με καθυστέρηση δεν έχει ως αποτέλεσμα τον άμεσο θάνατο αλλά τη μη αντιστρεπτή βλάβη του εγκεφάλου και την ως εκ τούτου μείωση της βιωσιμότητάς τους.
		+
		+	Η πιθανότητα γέννησης ενός χοιριδίου νεκρού αυξάνεται με την πρόοδο του τοκετού. Ο θάνατος ενός χοιριδίου, κατά τη διάρκεια του τοκετού και πριν από την έξοδό του, οφείλεται συνήθως σε ασφυξία. Τα χοιρίδια αυτά αναγνωρίζονται από τη μεγάλη ποσότητα εμβρυακών περιττωμάτων που τα περιβάλλει. Τα περιττώματα αποβάλλονται από τα χοιρίδια λόγω της ασφυξίας και πολλές φορές τα χρωματίζουν εξωτερικά πρασινοκαφετί. Ασφυξία παρατηρείται κυρίως προς το τέλος του τοκετού.

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:43, 16 Σεπτεμβρίου 2014
Γραμμή 59:		Γραμμή 59:

	Συνήθως ο λώρος κόβεται κατά τη στιγμή της γέννησης αλλά σε ένα αριθμό χοιριδίων αυτό συμβαίνει μέχρι και πέντε λεπτά πριν από την έξοδό τους και τα χοιρίδια αυτά καθυστερούν κατά μερικά λεπτά της ώρας να βρουν το μαστό της χοιρομητέρας. Οι πιθανότητες να κοπεί ο λώρος πριν από τηγέννηση είναι μεγαλύτερος στα χοιρίδια τα οποία γεννιούνται τελευταία.		Συνήθως ο λώρος κόβεται κατά τη στιγμή της γέννησης αλλά σε ένα αριθμό χοιριδίων αυτό συμβαίνει μέχρι και πέντε λεπτά πριν από την έξοδό τους και τα χοιρίδια αυτά καθυστερούν κατά μερικά λεπτά της ώρας να βρουν το μαστό της χοιρομητέρας. Οι πιθανότητες να κοπεί ο λώρος πριν από τηγέννηση είναι μεγαλύτερος στα χοιρίδια τα οποία γεννιούνται τελευταία.
		+
		+	{{{top_heading\|==}}}Θνησιγενή χοιρίδια{{{top_heading\|==}}}
		+
		+	Περίπου 7% των εμβρύων γεννιούνται νεκρά. Τα νεκρά [[χοίροι \|χοιρίδια]] στον τοκετό δεν είναι κατ' ανάγκη και τα μικρότερα σε ανάπτυξη. Τα θνησιγενή χοιρίδια είναι δυνατόν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες:
		+	*εκείνα που ήταν πεθαμένα πριν από την έναρξη της διαδικασίας του τοκετού και
		+	*εκείνα που πεθαίνουν κατά τον τοκετό.
		+
		+	Ως αιτία θανάτου των χοιριδίων κατά την κυοφορία, εκτός των μολυσματικών καταστάσεων, αναφέρεται και η έλλειψη σιδήρου στη χοιρομητέρα. Το 70 έως 90% των θνησιγενών όμως χοιριδίων ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Ένα μεγάλο ποσοστό θνησιγενών χοιριδίων παρατηρείται σε τοκετοομάδες μεγαλύτερες των 14 και μικρότερες των 5. Ο χρόνος που μπορεί να επιζήσει το έμβρυο μέσα στο αναπαραγωγικό σύστημα της χοιρομητέρας μετά την αποκόλληση του πλακούντα ή την αποκοπή του ομφάλιου λώρου είναι μόνο μερικά λεπτά και δεδομένου ότι το μήκος του ομφάλιου λώρου είναι συνήθως πολύ μικρότερο του μήκους του κέρατος της μήτρας, τα έμβρυα που είναι προσκολλημένα στο άνω μέρος του κέρατος υποφέρουν περισσότερο από ανοξία και διατρέχουν κίνδυνο να γεννηθούν νεκρά. Τα καταπονημένα από την ανοξία νεαρά χοιρίδια αναγνωρίζονται από την αυξημένη συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα τους.
		+
		+	Αύξηση των θνησιγενών παρατηρείται, για τους ίδιους λόγους και στην περίπτωση καθυστέρησης της διαδικασίας του τοκετού με αντίστοιχη επιμήκυνση του μεσοδιαστήματος γέννησης των χοιριδίων, που παρατηρείται συχνότερα στις μεγάλης ηλικίας χοιρομητέρες. Σε πολλές περιπτώσεις η παρατηρούμενη ανοξία των χοιριδίων που γεννιούνται με καθυστέρηση δεν έχει ως αποτέλεσμα τον άμεσο θάνατο αλλά τη μη αντιστρεπτή βλάβη του εγκεφάλου και την ως εκ τούτου μείωση της βιωσιμότητάς τους.

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:50, 15 Σεπτεμβρίου 2014
Γραμμή 53:		Γραμμή 53:

	Η έξοδος των εμβρύων, κατά γενικό κανόνα, γίνεται με τη γέννηση ενός χοιριδίου από κάθε κέρας της μήτρας, εναλλακτικά. Έχουν παρατηρηθεί όμως και περιπτώσεις που μόνο μετά τη γέννηση όλων των χοιριδίων από το ένα κέρας της μήτρας αρχίζει η γέννηση των χοιριδίων που βρίσκονται στο άλλο κέρας. Τα περισσότερα έμβρυα προβάλλουν κατά τη γέννηση όπως αυτά είναι τοποθετημένα μέσα στο κέρας της μήτρας από την 40η ημέρα κυοφορίας. Μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις που κατά την κάθοδο του χοιριδίου αυτό εισέρχεται στο άλλο κέρας της μήτρας αντί να κατευθυνθεί προς τον τράχηλο, τότε παρατηρείται αλλαγή της προβολής κατά τη γέννηση.		Η έξοδος των εμβρύων, κατά γενικό κανόνα, γίνεται με τη γέννηση ενός χοιριδίου από κάθε κέρας της μήτρας, εναλλακτικά. Έχουν παρατηρηθεί όμως και περιπτώσεις που μόνο μετά τη γέννηση όλων των χοιριδίων από το ένα κέρας της μήτρας αρχίζει η γέννηση των χοιριδίων που βρίσκονται στο άλλο κέρας. Τα περισσότερα έμβρυα προβάλλουν κατά τη γέννηση όπως αυτά είναι τοποθετημένα μέσα στο κέρας της μήτρας από την 40η ημέρα κυοφορίας. Μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις που κατά την κάθοδο του χοιριδίου αυτό εισέρχεται στο άλλο κέρας της μήτρας αντί να κατευθυνθεί προς τον τράχηλο, τότε παρατηρείται αλλαγή της προβολής κατά τη γέννηση.
		+
		+	{{{top_heading\|==}}}Κατάσταση του ομφάλιου λώρου{{{top_heading\|==}}}
		+
		+	Ο ομφάλιος λώρος συνδέει το έμβρυο με τη μητέρα, μέσα απ' αυτόν γίνεται η μεταφορά των θρεπτικών στοιχείων και οξυγόνου προς το έμβρυο και η απομάκρυνση των άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού. Ο λώρος είναι πολύ ελαστικός και δεν κόβεται εύκολα, για το λόγο αυτό πολλά χοιρίδια γεννιούνται με τον ομφάλιο λώρο ανέπαφο και ορισμένα μάλιστα κατορθώνουν να φτάσουν το μαστό πριν αυτός κοπεί. Μόνο το ένα πέμπτο των ζωντανών χοιριδίων γεννιούνται με κομμένο το λώρο, ενώ όταν ο λώρος είναι συνδεδεμένος κατά τη γέννηση απαιτούνται περίπου τέσσερα λεπτά για να κοπεί και το χοιρίδιο να απελευθερωθεί πλήρως από τη μητέρα του.
		+
		+	Συνήθως ο λώρος κόβεται κατά τη στιγμή της γέννησης αλλά σε ένα αριθμό χοιριδίων αυτό συμβαίνει μέχρι και πέντε λεπτά πριν από την έξοδό τους και τα χοιρίδια αυτά καθυστερούν κατά μερικά λεπτά της ώρας να βρουν το μαστό της χοιρομητέρας. Οι πιθανότητες να κοπεί ο λώρος πριν από τηγέννηση είναι μεγαλύτερος στα χοιρίδια τα οποία γεννιούνται τελευταία.

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==