Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 10:10, 26 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-26T10:10:23Z

X skiadas στις 12:14, 27 Ιουνίου 2016

2016-06-27T12:14:23Z

X skiadas στις 09:57, 27 Ιουνίου 2016

2016-06-27T09:57:22Z

X skiadas στις 09:37, 27 Ιουνίου 2016

2016-06-27T09:37:12Z

X skiadas στις 09:22, 27 Ιουνίου 2016

2016-06-27T09:22:55Z

X skiadas στις 09:09, 27 Ιουνίου 2016

2016-06-27T09:09:46Z

X skiadas στις 14:13, 24 Ιουνίου 2016

2016-06-24T14:13:18Z

X skiadas στις 13:57, 24 Ιουνίου 2016

2016-06-24T13:57:01Z

X skiadas στις 13:56, 24 Ιουνίου 2016

2016-06-24T13:56:44Z

X skiadas: Νέα σελίδα με ' ==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:10, 26 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Τα [[~~Φύλλα\|~~φύλλα]] χρησιμεύουν ως προσωρινά και μακροπρόθεσμα αποθηκευτικά όργανα. Κάτω από κανονικές συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας, ο φωτοσυνθετικός ρυθμός είναι ταχύτερος από το ρυθμό εξαγωγής φωτοσυνθετικών υλικών. Καθώς τα σάκχαρα συσσωρεύονται στα φύλλα, συντίθεται το άμυλο που αποθηκεύεται στους [[Χλωροπλάστες\|χλωροπλάστες]] κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά τη δύση του ηλίου, το άμυλο υδρολύεται σε [[Γλυκαντικό διάλυμα\|γλυκόζη]], η οποία μετατρέπεται σε διακινήσιμα συστατικά, όπως είναι η σακχαρόζη και η σορβιτόλη, τα οποία εξάγονται σ' άλλα μέρη του [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρου]]. Μέχρι το πρωί, λίγο ή και καθόλου άμυλο παραμένει στα φύλλα.	+	Τα [[φύλλα]] χρησιμεύουν ως προσωρινά και μακροπρόθεσμα αποθηκευτικά όργανα. Κάτω από κανονικές συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας, ο φωτοσυνθετικός ρυθμός είναι ταχύτερος από το ρυθμό εξαγωγής φωτοσυνθετικών υλικών. Καθώς τα σάκχαρα συσσωρεύονται στα φύλλα, συντίθεται το άμυλο που αποθηκεύεται στους [[Χλωροπλάστες\|χλωροπλάστες]] κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά τη δύση του ηλίου, το άμυλο υδρολύεται σε [[Γλυκαντικό διάλυμα\|γλυκόζη]], η οποία μετατρέπεται σε διακινήσιμα συστατικά, όπως είναι η σακχαρόζη και η σορβιτόλη, τα οποία εξάγονται σ' άλλα μέρη του [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρου]]. Μέχρι το πρωί, λίγο ή και καθόλου άμυλο παραμένει στα φύλλα.

	Το ειδικό βάρος εκτεθειμένων στο φως [[Βοτανικά χαρακτηριστικά καρυδιάς\|φύλλων καρυδιάς]], αυξάνει με την ηλικία και την ένταση του φωτός, ενώ της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς\|μηλιάς]] και της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς\|δαμασκηνιάς]] με το πέρασμα της εποχής. Η αύξηση του ξηρού βάρους αποδίδεται στην πάχυνση των κυτταρικών τοιχωμάτων, στην αφομοίωση περισσότερων αζωτούχων συστατικών, όπως είναι η χλωροφύλλη και τα ένζυμα, στην αύξηση κατά πάχος της επιδερμίδας και στη μικρή συσσώρευση ανόργανων συστατικών. Με την ταυτόχρονη αύξηση της ηλικίας του φύλλου και της περιεκτικότητας της χλωροφύλλης, η ικανότητα αποθηκεύσης αμύλου στους χλωροπλάστες των φύλλων της δαμασκηνιάς αυξάνει από 2% στα τέλη Ιουλίου σε 10% κατά το Σεπτέμβριο. Με την αύξηση του ξηρού βάρους και της αποθηκευτικής ικανότητας για άμυλο, η περιεκτικότητα σε υγρασία των φύλλων της δαμασκηνιάς μειώνεται αναλογικά. Το ειδικό βάρος των φύλλων των εκτεθειμένων στον ήλιο, είναι σταθερά μεγαλύτερο απ' αυτό των σκιαζόμενων φύλλων, πράγμα που αποδεικνύει ότι τα φύλλα είναι ικανά να ενοποιούν τις επιδράσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επηρεάζουν τη διαπνοή και φωτοσύνθεση. Έτσι, η σύγκριση των τιμών του ειδικού βάρους των φύλλων, τα οποία συλλέχθηκαν από διάφορα μέρη του δένδρου, δείχνουν κατ' εκτίμηση το πόσο πυκνοφυτευμένα είναι τα δένδρα σ' έναν οπωρώνα καθώς και την πυκνότητα των φύλλων της κόμης.		Το ειδικό βάρος εκτεθειμένων στο φως [[Βοτανικά χαρακτηριστικά καρυδιάς\|φύλλων καρυδιάς]], αυξάνει με την ηλικία και την ένταση του φωτός, ενώ της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς\|μηλιάς]] και της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς\|δαμασκηνιάς]] με το πέρασμα της εποχής. Η αύξηση του ξηρού βάρους αποδίδεται στην πάχυνση των κυτταρικών τοιχωμάτων, στην αφομοίωση περισσότερων αζωτούχων συστατικών, όπως είναι η χλωροφύλλη και τα ένζυμα, στην αύξηση κατά πάχος της επιδερμίδας και στη μικρή συσσώρευση ανόργανων συστατικών. Με την ταυτόχρονη αύξηση της ηλικίας του φύλλου και της περιεκτικότητας της χλωροφύλλης, η ικανότητα αποθηκεύσης αμύλου στους χλωροπλάστες των φύλλων της δαμασκηνιάς αυξάνει από 2% στα τέλη Ιουλίου σε 10% κατά το Σεπτέμβριο. Με την αύξηση του ξηρού βάρους και της αποθηκευτικής ικανότητας για άμυλο, η περιεκτικότητα σε υγρασία των φύλλων της δαμασκηνιάς μειώνεται αναλογικά. Το ειδικό βάρος των φύλλων των εκτεθειμένων στον ήλιο, είναι σταθερά μεγαλύτερο απ' αυτό των σκιαζόμενων φύλλων, πράγμα που αποδεικνύει ότι τα φύλλα είναι ικανά να ενοποιούν τις επιδράσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επηρεάζουν τη διαπνοή και φωτοσύνθεση. Έτσι, η σύγκριση των τιμών του ειδικού βάρους των φύλλων, τα οποία συλλέχθηκαν από διάφορα μέρη του δένδρου, δείχνουν κατ' εκτίμηση το πόσο πυκνοφυτευμένα είναι τα δένδρα σ' έναν οπωρώνα καθώς και την πυκνότητα των φύλλων της κόμης.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Τα [[Δειγματοληψία φύλλων|φύλλα]] χρησιμεύουν ως προσωρινά και μακροπρόθεσμα αποθηκευτικά όργανα. Κάτω από κανονικές συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας, ο φωτοσυνθετικός ρυθμός είναι ταχύτερος από το ρυθμό εξαγωγής φωτοσυνθετικών υλικών. Καθώς τα σάκχαρα συσσωρεύονται στα φύλλα, συντίθεται το άμυλο που αποθηκεύεται στους [[Χλωροπλάστες|χλωροπλάστες]] κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά τη δύση του ήλιου, το άμυλο υδρολύεται σε [[Γλυκαντικό διάλυμα|γλυκόζη]], η οποία μετατρέπεται σε διακινήσιμα συστατικά, όπως είναι η σακχαρόζη και η σορβιτόλη, τα οποία εξάγονται σ' άλλα μέρη του [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρου]]. Μέχρι το πρωί, λίγο ή και καθόλου άμυλο παραμένει στα φύλλα.
+Τα [[Φύλλα|φύλλα]] χρησιμεύουν ως προσωρινά και μακροπρόθεσμα αποθηκευτικά όργανα. Κάτω από κανονικές συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας, ο φωτοσυνθετικός ρυθμός είναι ταχύτερος από το ρυθμό εξαγωγής φωτοσυνθετικών υλικών. Καθώς τα σάκχαρα συσσωρεύονται στα φύλλα, συντίθεται το άμυλο που αποθηκεύεται στους [[Χλωροπλάστες|χλωροπλάστες]] κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά τη δύση του ηλίου, το άμυλο υδρολύεται σε [[Γλυκαντικό διάλυμα|γλυκόζη]], η οποία μετατρέπεται σε διακινήσιμα συστατικά, όπως είναι η σακχαρόζη και η σορβιτόλη, τα οποία εξάγονται σ' άλλα μέρη του [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρου]]. Μέχρι το πρωί, λίγο ή και καθόλου άμυλο παραμένει στα φύλλα.
-Το ειδικό βάρος του φύλλου, εκτεθειμένων στο φως φύλλων [[Βοτανικά χαρακτηριστικά καρυδιάς|καρυδιάς]], αυξάνει με την ηλικία και την ένταση του φωτός, ενώ της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς|μηλιάς]] και της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς|δαμασκηνιάς]] με το πέρασμα της εποχής. Η αύξηση του ξηρού βάρους αποδίδεται στην πάχυνση των κυτταρικών τοιχωμάτων, στην αφομοίωση περισσότερων αζωτούχων συστατικών, όπως είναι η χλωροφύλλη και τα ένζυμα, στην αύξηση κατά πάχος της επιδερμίδας και στη μικρή συσσώρευση ανόργανων συστατικών. Με την ταυτόχρονη αύξηση της ηλικίας του φύλλου και της περιεκτικότητας της χλωροφύλλης, η ικανότητα αποθηκεύσης αμύλου στους χλωροπλάστες των φύλλων της δαμασκηνιάς αυξάνει από 2% στα τέλη Ιουλίου σε 10% κατά το Σεπτέμβριο. Με την αύξηση του ξηρού βάρους και της αποθηκευτικής ικανότητας για άμυλο, η περιεκτικότητα σε υγρασία των φύλλων της δαμασκηνιάς μειώνεται αναλογικά. Το ειδικό βάρος των φύλλων των εκτεθειμένων στον ήλιο, είναι σταθερά μεγαλύτερο απ' αυτό των σκιαζόμενων φύλλων, πράγμα που αποδεικνύει ότι τα φύλλα είναι ικανά να ενοποιούν τις επιδράσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επηρεάζουν τη διαπνοή και φωτοσύνθεση.
-Έτσι, η σύγκριση των τιμών του ειδικού βάρους των φύλλων, τα οποία συλλέχθηκαν από διάφορα μέρη του δένδρου, δείχνουν κατ' εκτίμηση:
-* Πόσο πυκνοφυτευμένα είναι τα δένδρα σ' έναν οπωρώνα
-* και την πυκνότητα των φύλλων της κόμης
-Μόλις τα φύλλα αρχίζουν να γηράσκουν και επακολουθεί η αποικοδόμηση της χλωροφύλλης, παράγονται προϊόντα από τον καταβολισμό αζωτούχων συστατικών, υδατανθράκων και ανόργανων στοιχείων, τα οποία μεταφέρονται στο βλαστό.
+Το ειδικό βάρος εκτεθειμένων στο φως  [[Βοτανικά χαρακτηριστικά καρυδιάς|φύλλων καρυδιάς]], αυξάνει με την ηλικία και την ένταση του φωτός, ενώ της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς|μηλιάς]] και της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς|δαμασκηνιάς]] με το πέρασμα της εποχής. Η αύξηση του ξηρού βάρους αποδίδεται στην πάχυνση των κυτταρικών τοιχωμάτων, στην αφομοίωση περισσότερων αζωτούχων συστατικών, όπως είναι η χλωροφύλλη και τα ένζυμα, στην αύξηση κατά πάχος της επιδερμίδας και στη μικρή συσσώρευση ανόργανων συστατικών. Με την ταυτόχρονη αύξηση της ηλικίας του φύλλου και της περιεκτικότητας της χλωροφύλλης, η ικανότητα αποθηκεύσης αμύλου στους χλωροπλάστες των φύλλων της δαμασκηνιάς αυξάνει από 2% στα τέλη Ιουλίου σε 10% κατά το Σεπτέμβριο. Με την αύξηση του ξηρού βάρους και της αποθηκευτικής ικανότητας για άμυλο, η περιεκτικότητα σε υγρασία των φύλλων της δαμασκηνιάς μειώνεται αναλογικά. Το ειδικό βάρος των φύλλων των εκτεθειμένων στον ήλιο, είναι σταθερά μεγαλύτερο απ' αυτό των σκιαζόμενων φύλλων, πράγμα που αποδεικνύει ότι τα φύλλα είναι ικανά να ενοποιούν τις επιδράσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επηρεάζουν τη διαπνοή και φωτοσύνθεση. Έτσι, η σύγκριση των τιμών του ειδικού βάρους των φύλλων, τα οποία συλλέχθηκαν από διάφορα μέρη του δένδρου, δείχνουν κατ' εκτίμηση το πόσο πυκνοφυτευμένα είναι τα δένδρα σ' έναν οπωρώνα καθώς και την πυκνότητα των φύλλων της κόμης.
 Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως φαινόμενο της οπισθοροής. Ο Oland (1963) βρήκε, ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, των 3-4 εβδομάδων της επαναδιακίνησης πριν από την αποκοπή των φύλλων, το ειδικό βάρος των φύλλων και η περιεκτικότητα του [[Άζωτο|αζώτου]] των φύλλων της μηλιάς μειώθηκε 16 και 65% αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα του [[Κάλιο|καλίου]] των κίτρινων φύλλων μειώθηκε 21%. Οι περισσότερες από τις ουσίες που διακινήθηκαν δια των βλαστών κατά την περίοδο της γήρανσης των φύλλων επαναχρησιμοποιήθηκαν για την έκπτυξη νέας βλάστησης την επόμενη άνοιξη.
-Τα πιο πάνω αποδεικνύουν τη σημασία του συνετού [[Κλάδεμα|κλαδέματος]] μόρφωσης και καρποφορίας των δένδρων στην εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής αποδοτικότητας του φυλλώματος της κόμης σχετικά με τη δέσμευση ηλιακής ακτινοβολίας. Εν όψει της μεταφοράς θρεπτικών συστατικών από τα γηρασμένα φύλλα στους κοντινούς βλαστούς και [[Σχηματισμός λογχοειδών|λογχοειδή]], το χειμερινό κλάδεμα πρέπει να καθυστερεί μέχρι της φυλλοπτώσεως, για να αποτελέσουν τα διακινήσιμα [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] μέρος των εφεδρικών αποθηκευμένων τροφών. Επιπροσθέτως, το κλάδεμα πριν από τη φυλλόπτωση μπορεί να καθυστερήσει τη σκληραγώγηση των βλαστών και [[Οφθαλμοί|οφθαλμών]], καθιστώντας αυτούς ευαίσθητους στους πρώϊμους φθινοπωρινούς παγετούς.<ref name="Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών"/>
+Μόλις τα φύλλα αρχίζουν να γηράσκουν και επακολουθεί η αποικοδόμηση της χλωροφύλλης, παράγονται προϊόντα από τον καταβολισμό αζωτούχων συστατικών, υδατανθράκων και ανόργανων στοιχείων, τα οποία μεταφέρονται στο βλαστό.  Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως φαινόμενο της οπισθοροής. Ο Oland (1963) βρήκε, ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, των 3-4 εβδομάδων της επαναδιακίνησης πριν από την αποκοπή των φύλλων, το ειδικό βάρος των φύλλων και η περιεκτικότητα του [[Άζωτο|αζώτου]] των φύλλων της μηλιάς μειώθηκε 16 και 65% αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα του [[Κάλιο|καλίου]] των κίτρινων φύλλων μειώθηκε 21%. Οι περισσότερες από τις ουσίες που διακινήθηκαν δια των βλαστών κατά την περίοδο της γήρανσης των φύλλων επαναχρησιμοποιήθηκαν για την έκπτυξη νέας βλάστησης την επόμενη άνοιξη.

@@ Γραμμή 7: / Γραμμή 7: @@
 Μόλις τα φύλλα αρχίζουν να γηράσκουν και επακολουθεί η αποικοδόμηση της χλωροφύλλης, παράγονται προϊόντα από τον καταβολισμό αζωτούχων συστατικών, υδατανθράκων και ανόργανων στοιχείων, τα οποία μεταφέρονται στο βλαστό.
 Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως φαινόμενο της οπισθοροής. Ο Oland (1963) βρήκε, ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, των 3-4 εβδομάδων της επαναδιακίνησης πριν από την αποκοπή των φύλλων, το ειδικό βάρος των φύλλων και η περιεκτικότητα του [[Άζωτο|αζώτου]] των φύλλων της μηλιάς μειώθηκε 16 και 65% αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα του [[Κάλιο|καλίου]] των κίτρινων φύλλων μειώθηκε 21%. Οι περισσότερες από τις ουσίες που διακινήθηκαν δια των βλαστών κατά την περίοδο της γήρανσης των φύλλων επαναχρησιμοποιήθηκαν για την έκπτυξη νέας βλάστησης την επόμενη άνοιξη.
-Τα πιο πάνω αποδεικνύουν τη σημασία του συνετού [[Κλάδεμα|κλαδέματος]] μόρφωσης και καρποφορίας των δένδρων στην εξασφάλιση
+Τα πιο πάνω αποδεικνύουν τη σημασία του συνετού [[Κλάδεμα|κλαδέματος]] μόρφωσης και καρποφορίας των δένδρων στην εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής αποδοτικότητας του φυλλώματος της κόμης σχετικά με τη δέσμευση ηλιακής ακτινοβολίας. Εν όψει της μεταφοράς θρεπτικών συστατικών από τα γηρασμένα φύλλα στους κοντινούς βλαστούς και [[Σχηματισμός λογχοειδών|λογχοειδή]], το χειμερινό κλάδεμα πρέπει να καθυστερεί μέχρι της φυλλοπτώσεως, για να αποτελέσουν τα διακινήσιμα [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] μέρος των εφεδρικών αποθηκευμένων τροφών. Επιπροσθέτως, το κλάδεμα πριν από τη φυλλόπτωση μπορεί να καθυστερήσει τη σκληραγώγηση των βλαστών και [[Οφθαλμοί|οφθαλμών]], καθιστώντας αυτούς ευαίσθητους στους πρώϊμους φθινοπωρινούς παγετούς.<ref name="Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών"/>
 <ref name="Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών"/>

@@ Γραμμή 6: / Γραμμή 6: @@
 Μόλις τα φύλλα αρχίζουν να γηράσκουν και επακολουθεί η αποικοδόμηση της χλωροφύλλης, παράγονται προϊόντα από τον καταβολισμό αζωτούχων συστατικών, υδατανθράκων και ανόργανων στοιχείων, τα οποία μεταφέρονται στο βλαστό.
-Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως φαινόμενο της οπισθοροής. Ο Oland (1963) βρήκε, ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, των 3-4 εβδομάδων της επαναδιακίνησης πριν από την αποκοπή των φύλλων, το ειδικό βάρος των φύλλων και η περιεκτικότητα του [[Άζωτο|αζώτου]]
+Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως φαινόμενο της οπισθοροής. Ο Oland (1963) βρήκε, ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, των 3-4 εβδομάδων της επαναδιακίνησης πριν από την αποκοπή των φύλλων, το ειδικό βάρος των φύλλων και η περιεκτικότητα του [[Άζωτο|αζώτου]] των φύλλων της μηλιάς μειώθηκε 16 και 65% αντίστοιχα. Η περιεκτικότητα του [[Κάλιο|καλίου]] των κίτρινων φύλλων μειώθηκε 21%. Οι περισσότερες από τις ουσίες που διακινήθηκαν δια των βλαστών κατά την περίοδο της γήρανσης των φύλλων επαναχρησιμοποιήθηκαν για την έκπτυξη νέας βλάστησης την επόμενη άνοιξη.
 <ref name="Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών"/>

@@ Γραμμή 5: / Γραμμή 5: @@
 * και την πυκνότητα των φύλλων της κόμης
 Μόλις τα φύλλα αρχίζουν να γηράσκουν και επακολουθεί η αποικοδόμηση της χλωροφύλλης, παράγονται προϊόντα από τον καταβολισμό αζωτούχων συστατικών, υδατανθράκων και ανόργανων στοιχείων, τα οποία μεταφέρονται στο βλαστό.
 <ref name="Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:09, 27 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Τα [[Δειγματοληψία φύλλων\|φύλλα]] χρησιμεύουν ως προσωρινά και μακροπρόθεσμα αποθηκευτικά όργανα. Κάτω από κανονικές συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας, ο φωτοσυνθετικός ρυθμός είναι ταχύτερος από το ρυθμό εξαγωγής φωτοσυνθετικών υλικών. Καθώς τα σάκχαρα συσσωρεύονται στα φύλλα, συντίθεται το άμυλο που αποθηκεύεται στους [[Χλωροπλάστες\|χλωροπλάστες]] κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά τη δύση του ήλιου, το άμυλο υδρολύεται σε [[Γλυκαντικό διάλυμα\|γλυκόζη]], η οποία μετατρέπεται σε διακινήσιμα συστατικά, όπως είναι η σακχαρόζη και η σορβιτόλη, τα οποία εξάγονται σ' άλλα μέρη του [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρου]]. Μέχρι το πρωί, λίγο ή και καθόλου άμυλο παραμένει στα φύλλα.		Τα [[Δειγματοληψία φύλλων\|φύλλα]] χρησιμεύουν ως προσωρινά και μακροπρόθεσμα αποθηκευτικά όργανα. Κάτω από κανονικές συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας, ο φωτοσυνθετικός ρυθμός είναι ταχύτερος από το ρυθμό εξαγωγής φωτοσυνθετικών υλικών. Καθώς τα σάκχαρα συσσωρεύονται στα φύλλα, συντίθεται το άμυλο που αποθηκεύεται στους [[Χλωροπλάστες\|χλωροπλάστες]] κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά τη δύση του ήλιου, το άμυλο υδρολύεται σε [[Γλυκαντικό διάλυμα\|γλυκόζη]], η οποία μετατρέπεται σε διακινήσιμα συστατικά, όπως είναι η σακχαρόζη και η σορβιτόλη, τα οποία εξάγονται σ' άλλα μέρη του [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρου]]. Μέχρι το πρωί, λίγο ή και καθόλου άμυλο παραμένει στα φύλλα.
−	Το ειδικό βάρος του φύλλου, εκτεθειμένων στο φως φύλλων [[Βοτανικά χαρακτηριστικά καρυδιάς\|καρυδιάς]], αυξάνει με την ηλικία και την ένταση του φωτός, ενώ της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς\|μηλιάς]] και της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς\|δαμασκηνιάς]] με το πέρασμα της εποχής. Η αύξηση του ξηρού βάρους αποδίδεται στην πάχυνση των κυτταρικών τοιχωμάτων, στην αφομοίωση περισσότερων αζωτούχων συστατικών, όπως είναι η χλωροφύλλη και τα ένζυμα, στην αύξηση κατά πάχος της επιδερμίδας και στη μικρή συσσώρευση ανόργανων συστατικών. <ref name="Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών"/>	+	Το ειδικό βάρος του φύλλου, εκτεθειμένων στο φως φύλλων [[Βοτανικά χαρακτηριστικά καρυδιάς\|καρυδιάς]], αυξάνει με την ηλικία και την ένταση του φωτός, ενώ της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς\|μηλιάς]] και της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς\|δαμασκηνιάς]] με το πέρασμα της εποχής. Η αύξηση του ξηρού βάρους αποδίδεται στην πάχυνση των κυτταρικών τοιχωμάτων, στην αφομοίωση περισσότερων αζωτούχων συστατικών, όπως είναι η χλωροφύλλη και τα ένζυμα, στην αύξηση κατά πάχος της επιδερμίδας και στη μικρή συσσώρευση ανόργανων συστατικών. Με την ταυτόχρονη αύξηση της ηλικίας του φύλλου και της περιεκτικότητας της χλωροφύλλης, η ικανότητα αποθηκεύσης αμύλου στους χλωροπλάστες των φύλλων της δαμασκηνιάς αυξάνει από 2% στα τέλη Ιουλίου σε 10% κατά το Σεπτέμβριο. Με την αύξηση του ξηρού βάρους και της αποθηκευτικής ικανότητας για άμυλο, η περιεκτικότητα σε υγρασία των φύλλων της δαμασκηνιάς μειώνεται αναλογικά. Το ειδικό βάρος των φύλλων των εκτεθειμένων στον ήλιο, είναι σταθερά μεγαλύτερο απ' αυτό των σκιαζόμενων φύλλων, πράγμα που αποδεικνύει ότι τα φύλλα είναι ικανά να ενοποιούν τις επιδράσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επηρεάζουν τη διαπνοή και φωτοσύνθεση.
		+	Έτσι, η σύγκριση των τιμών του ειδικού βάρους των φύλλων, τα οποία συλλέχθηκαν από διάφορα μέρη του δένδρου, δείχνουν κατ' εκτίμηση:
		+	* Πόσο πυκνοφυτευμένα είναι τα δένδρα σ' έναν οπωρώνα
		+	* και την πυκνότητα των φύλλων της κόμης
		+
		+	Μόλις τα φύλλα αρχίζουν να γηράσκουν και επακολουθεί η αποικοδόμηση της χλωροφύλλης, παράγονται προϊόντα από τον καταβολισμό αζωτούχων συστατικών, υδατανθράκων και ανόργανων στοιχείων, τα οποία μεταφέρονται στο βλαστό.
		+	<ref name="Αποθήκευση θρεπτικών ουσιών"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση	Αναθεώρηση της 13:56, 24 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:	Γραμμή 1:
−	+	Τα [[Δειγματοληψία φύλλων\|φύλλα]] χρησιμεύουν ως προσωρινά και μακροπρόθεσμα αποθηκευτικά όργανα. Κάτω από κανονικές συνθήκες φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας, ο φωτοσυνθετικός ρυθμός είναι ταχύτερος από το ρυθμό εξαγωγής φωτοσυνθετικών υλικών. Καθώς τα σάκχαρα συσσωρεύονται στα φύλλα, συντίθεται το άμυλο που αποθηκεύεται στους [[Χλωροπλάστες\|χλωροπλάστες]] κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά τη δύση του ήλιου, το άμυλο υδρολύεται σε [[Γλυκαντικό διάλυμα\|γλυκόζη]], η οποία μετατρέπεται σε διακινήσιμα συστατικά, όπως είναι η σακχαρόζη και η σορβιτόλη, τα οποία εξάγονται σ' άλλα μέρη του [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρου]]. Μέχρι το πρωί, λίγο ή και καθόλου άμυλο παραμένει στα φύλλα.
	+	Το ειδικό βάρος του φύλλου, εκτεθειμένων στο φως φύλλων [[Βοτανικά χαρακτηριστικά καρυδιάς\|καρυδιάς]], αυξάνει με την ηλικία και την ένταση του φωτός, ενώ της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς\|μηλιάς]] και της [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς\|δαμασκηνιάς]] με το πέρασμα της εποχής. Η αύξηση του ξηρού βάρους αποδίδεται στην πάχυνση των κυτταρικών τοιχωμάτων, στην αφομοίωση περισσότερων αζωτούχων συστατικών, όπως είναι η χλωροφύλλη και τα ένζυμα, στην αύξηση κατά πάχος της επιδερμίδας και στη μικρή συσσώρευση ανόργανων συστατικών.