A papageorgiou στις 14:29, 1 Αυγούστου 2013

2013-08-01T14:29:49Z

P chasapis στις 12:20, 5 Μαρτίου 2013

2013-03-05T12:20:00Z

Νέα σελίδα

[[Image:Προσβολή Pseudomonas amygdali σε κορμό δέντρου αμυγδαλιάς.jpg|thumb|px10|Προσβολή Pseudomonas amygdali σε κορμό δέντρου αμυγδαλιάς]]
Το βακτηριακό έλκος της [[Αμυγδαλιά|αμυγδαλιάς]] (Pseudomonas amygdali) είναι μία απ’τις σοβαρότερες [[Ασθένειες αμυγδαλιάς|ασθένειες]], που προκαλεί βαθμιαία εξασθένιση, ελάττωση της παραγωγικότητας και αποξήρανση κλάδων και ολόκληρων δέντρων. Η ασθένεια οφείλεται στο βακτήριο Pseudomonas amygdali. Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ασθένειας είναι η παρουσία εξογκωμένων ανοικτών ελκών στους κλαδίσκους, κλάδους και τον κορμό των δέντρων. Ο σχηματισμός των ελκών αρχίζει από την περιοχή των ουλών πτώσεως των [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμυγδαλιάς|φύλλων]] ή από μηχανικές πληγές με την εμφάνιση μιας διογκώσεως του φλοιού, ο οποίος στη συνέχεια σχίζεται κατά μήκος και σε βάθος μέχρι του ξύλου. Τα έλκη εμφανίζονται σε κλάδους κάθε ηλικίας, αναπτύσσονται αργά καθ’ όλο το χρόνο και είναι ενεργά για πολλά χρόνια. Αντίθετα τα έλκη που σχηματίζονται στα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] και την αμυγδαλιά από άλλα βακτήρια αδρανοποιούνται γρήγορα και έχουν τελείως διαφορετική μορφολογία.

Το βακτήριο Pseudomonas amygdali ζει και πολλαπλασιάζεται μέσα στο φλοιό των ελκών και μπορεί να απομονώνεται εύκολα όλες τις εποχές του χρόνου και από κάθε ηλικίας έλκος. Οι ιστοί της αμυγδαλιάς είναι ευπαθείς στις μολύνσεις όλες τις εποχές του έτους. Για να γίνουν νέες μολύνσεις χρειάζονται μολύσματα και πληγές στο φλοιό. Τα βακτήρια βγαίνουν από τα έλκη με τη [[Κλιματικές συνθήκες αμυγδαλιάς|βροχή]] και διασπείρονται, ιδιαίτερα όταν η βροχή συνοδεύεται από άνεμο, σε άλλα μέρη του δέντρου ή σε γειτονικά δέντρα και προκαλούν νέες μολύνσεις εφ’ όσον υπάρχουν πρόσφατες πληγές ή άλλες πύλες εισόδου. Οι περισσότερες μολύνσεις γίνονται από τις ουλές πτώσεως των φύλλων το φθινόπωρο και εφ’ όσον κατά την περίοδο αυτή επικρατούν βροχοπτώσεις ή υγρός καιρός.

Η καταπολέμιση της ασθένειας γίνεται με:
*Αφαίρεση και καταστροφή με φωτιά όλων των προσβεβλημένων κλάδων
*Συνιστώνται δύο ψεκασμοί των δέντρων με βορδιγάλιο πολτό 1% ή οξυχλωριούχο χαλκό 0,5%.
*Ψεκασμός των δέντρων με χαλκούχα αμέσως μετά από χαλαζόπτωση ή επίδραση παγετού.
*Χρησιμοποίηση ανθεκτικών [[Ποικιλίες αμυγδαλιάς|ποικιλιών]].
*Εφόσον η ασθένεια εμφανιστεί σε αμόλυντες περιοχές συνιστάται εκρίζωση των προσβεβλημένων δέντρων και καταστροφή με φωτιά. Να μη γίνεται διακίνηση πολλαπλασιαστικού υλικού από περιοχές που ενδημεί η ασθένεια σε αμόλυντες περιφέρειες.

[[είναι ασθένεια της::Αμυγδαλιά| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Αμυγδαλιά| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Προσβολή Pseudomonas amygdali σε κορμό δέντρου αμυγδαλιάς.jpg|thumb|px10|Προσβολή Pseudomonas amygdali σε κορμό δέντρου αμυγδαλιάς]]
-Το βακτηριακό έλκος της [[Αμυγδαλιά|αμυγδαλιάς]] (Pseudomonas amygdali) είναι μία απ’τις σοβαρότερες [[Ασθένειες αμυγδαλιάς|ασθένειες]], που προκαλεί βαθμιαία εξασθένιση, ελάττωση της παραγωγικότητας και αποξήρανση κλάδων και ολόκληρων δέντρων. Η ασθένεια οφείλεται στο βακτήριο Pseudomonas amygdali.  Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ασθένειας είναι η παρουσία εξογκωμένων ανοικτών ελκών στους κλαδίσκους, κλάδους και τον κορμό των δέντρων. Ο σχηματισμός των ελκών αρχίζει από την περιοχή των ουλών πτώσεως των [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμυγδαλιάς|φύλλων]] ή από μηχανικές πληγές με την εμφάνιση μιας διογκώσεως του φλοιού, ο οποίος στη συνέχεια σχίζεται κατά μήκος και σε βάθος μέχρι του ξύλου. Τα έλκη εμφανίζονται σε κλάδους κάθε ηλικίας, αναπτύσσονται αργά καθ’ όλο το χρόνο και είναι ενεργά για πολλά χρόνια. Αντίθετα τα έλκη που σχηματίζονται στα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] και την αμυγδαλιά από άλλα βακτήρια αδρανοποιούνται γρήγορα και έχουν τελείως διαφορετική μορφολογία.
+Το βακτηριακό έλκος της [[Αμυγδαλιά|αμυγδαλιάς]] (Pseudomonas amygdali) είναι μία απ’τις σοβαρότερες [[Ασθένειες αμυγδαλιάς|ασθένειες]], που προκαλεί βαθμιαία εξασθένιση, ελάττωση της παραγωγικότητας και αποξήρανση κλάδων και ολόκληρων δέντρων. Η ασθένεια οφείλεται στο [[Βακτήρια|βακτήριο]] Pseudomonas amygdali. Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ασθένειας είναι η παρουσία εξογκωμένων ανοικτών ελκών στους κλαδίσκους, κλάδους και τον κορμό των δέντρων. Ο σχηματισμός των ελκών αρχίζει από την περιοχή των ουλών πτώσεως των [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμυγδαλιάς|φύλλων]] ή από μηχανικές πληγές με την εμφάνιση μιας διογκώσεως του φλοιού, ο οποίος στη συνέχεια σχίζεται κατά μήκος και σε βάθος μέχρι του ξύλου. Τα έλκη εμφανίζονται σε κλάδους κάθε ηλικίας, αναπτύσσονται αργά καθ’ όλο το χρόνο και είναι ενεργά για πολλά χρόνια. Αντίθετα τα έλκη που σχηματίζονται στα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] και την αμυγδαλιά από άλλα βακτήρια αδρανοποιούνται γρήγορα και έχουν τελείως διαφορετική μορφολογία.
 Το βακτήριο Pseudomonas amygdali ζει και πολλαπλασιάζεται μέσα στο φλοιό των ελκών και μπορεί να απομονώνεται εύκολα όλες τις εποχές του χρόνου και από κάθε ηλικίας έλκος. Οι ιστοί της αμυγδαλιάς είναι ευπαθείς στις μολύνσεις όλες τις εποχές του έτους. Για να γίνουν νέες μολύνσεις χρειάζονται μολύσματα και πληγές στο φλοιό. Τα βακτήρια βγαίνουν από τα έλκη με τη [[Κλιματικές συνθήκες αμυγδαλιάς|βροχή]] και διασπείρονται, ιδιαίτερα όταν η βροχή συνοδεύεται από άνεμο, σε άλλα μέρη του δέντρου ή σε γειτονικά δέντρα και προκαλούν νέες μολύνσεις εφ’ όσον υπάρχουν πρόσφατες πληγές ή άλλες πύλες εισόδου. Οι περισσότερες μολύνσεις γίνονται από τις ουλές πτώσεως των φύλλων το φθινόπωρο και εφ’ όσον κατά την περίοδο αυτή επικρατούν βροχοπτώσεις ή υγρός καιρός.
@@ Γραμμή 15: / Γραμμή 15: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]

Ασθένεια αμυγδαλιάς Βακτηριακό έλκος - Ιστορικό εκδόσεων

A papageorgiou στις 14:29, 1 Αυγούστου 2013

P chasapis στις 12:20, 5 Μαρτίου 2013