Ασθένεια μαρουλιού Ωΐδιο - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 07:55, 25 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-25T07:55:20Z

A papageorgiou στις 12:25, 2 Αυγούστου 2013

2013-08-02T12:25:17Z

P chasapis στις 14:20, 27 Μαΐου 2013

2013-05-27T14:20:08Z

Νέα σελίδα

[[Image:Προσβολή μαρουλιού από Ωΐδιο.jpeg|thumb|200px|Προσβολή μαρουλιού από Ωΐδιο]]
Ο μύκητας που προκαλεί το ωϊδιο του [[Μαρούλι φυτό|μαρουλιού]] είναι ο Erysiphe cichoracearum, εμφανίζεται υπό μορφή κηλίδων στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μαρουλιού|φύλλα]] (στην άνω και την κάτω επιφάνεια του ελάσματος) με τη χαρακτηριστική λευκή εξάνθηση των ωϊδίων. Μερικές φορές πάνω στη λευκή εξάνθηση εμφανίζονται μικρά μαύρα στίγματα που είναι η καρποφορία της τέλειας μορφής του μύκητα (κλειστοθήκια). Η πιθανότητα προσβολής εντείνεται όταν επικρατούν υψηλά επίπεδα υγρασίας και [[Κλιματικές συνθήκες μαρουλιού|θερμοκρασίας]]. Ως συνέπεια της προσβολής, ανάλογα με την έντασή της, προκαλείται μείωση της παραγωγής και της ποιότητας της παραγωγής. Η ατελής μορφή των παρασίτων, η οποία και εμφανίζεται συνήθως πάνω στα προσβεβλημένα φυτικά μέρη, ανήκει στο γένος Oidium. Η τέλεια μορφή [Erysiphe cichoracearum (κλειστοθήκια με 2-3 ασκούς)] δεν σχηματίζεται συχνά και δεν παίζει σπουδαίο ρόλο στην διαιώνιση του μύκητα. Ο μύκητας διατηρείται σε καλλιεργούμενα φυτά ή ζιζάνια, από τα οποία προέρχονται τα μολύσματα για τις αρχικές μολύνσεις. Τα κονίδια του μύκητα μεταφέρονται με τον άνεμο και όταν βρεθούν πάνω στη φυτική επιφάνεια βλαστάνουν ακόμη και με σχετική υγρασία 46% και προκαλούν μολύνσεις. Οι μολύνσεις πραγματοποιούνται σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 10-30<sup>o</sup>C (άριστο εύρος θερμοκρασιών 25-26<sup>o</sup>C). Τα ωΐδια παρ’ όλο που είναι συνήθη παθογόνα και προκαλούν σοβαρές ασθένειες στις ψυχρές ή ζεστές, υγρές περιοχές, εν τούτοις προκαλούν περισσότερο σοβαρές ζημιές σε ξηροθερμικές συνθήκες.

Το παραδοσιακό μέσω αντιμετώπισης είναι το σκόνισμα με θειάφι, παρά την κάποια δυσκολία εφαρμογής, παραμένει μια φτηνή, αποτελεσματική και πλατιά διαδεδομένη πρακτική. Χρησιμοποιείται θειάφι είτε επίπασης (Θείο-Σουλφούρ Ελλάς, Θείο-ΒΦΛ, Sulfomat) είτε βρέξιμο (Thiovit, Sulfolac, Θείο-Διάνα, Χελλαθειόν). Κάποιες ωστόσο αντενδείξεις είναι και εδώ η φυτοτοξικότητα σε υψηλές θερμοκρασίες και η εξόντωση μαζί με τα βλαβερά και κάποιων ωφέλιμων ακάρεων.

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι ασθένεια της::Μαρούλι φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Μαρούλι φυτό| ]]

@@ Γραμμή 2: / Γραμμή 2: @@
 Ο [[Μύκητες|μύκητας]] που προκαλεί το [[ωίδιο]] του [[Μαρούλι φυτό|μαρουλιού]] είναι ο Erysiphe cichoracearum, εμφανίζεται υπό μορφή κηλίδων στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μαρουλιού|φύλλα]] (στην άνω και την κάτω επιφάνεια του ελάσματος) με τη χαρακτηριστική λευκή εξάνθηση των ωϊδίων. Μερικές φορές πάνω στη λευκή εξάνθηση εμφανίζονται μικρά μαύρα στίγματα που είναι η καρποφορία της τέλειας μορφής του μύκητα (κλειστοθήκια). Η πιθανότητα προσβολής εντείνεται όταν επικρατούν υψηλά επίπεδα υγρασίας και [[Κλιματικές συνθήκες μαρουλιού|θερμοκρασίας]]. Ως συνέπεια της προσβολής, ανάλογα με την έντασή της, προκαλείται μείωση της παραγωγής και της ποιότητας της παραγωγής. Η ατελής μορφή των παρασίτων, η οποία και εμφανίζεται συνήθως πάνω στα προσβεβλημένα φυτικά μέρη, ανήκει στο γένος Oidium. Η τέλεια μορφή [Erysiphe cichoracearum (κλειστοθήκια με 2-3 ασκούς)] δεν σχηματίζεται συχνά και δεν παίζει σπουδαίο ρόλο στην διαιώνιση του μύκητα. Ο μύκητας διατηρείται σε καλλιεργούμενα φυτά ή ζιζάνια, από τα οποία προέρχονται τα μολύσματα για τις αρχικές μολύνσεις. Τα κονίδια του μύκητα μεταφέρονται με τον άνεμο και όταν βρεθούν πάνω στη φυτική επιφάνεια βλαστάνουν ακόμη και με σχετική υγρασία 46% και προκαλούν μολύνσεις. Οι μολύνσεις πραγματοποιούνται σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 10-30<sup>o</sup>C (άριστο εύρος θερμοκρασιών 25-26<sup>o</sup>C). Τα ωΐδια παρ’ όλο που είναι συνήθη παθογόνα και προκαλούν σοβαρές ασθένειες στις ψυχρές ή ζεστές, υγρές περιοχές, εν τούτοις προκαλούν περισσότερο σοβαρές ζημιές σε ξηροθερμικές συνθήκες.
-Το παραδοσιακό μέσω αντιμετώπισης είναι το σκόνισμα με θειάφι, παρά την κάποια δυσκολία εφαρμογής, παραμένει μια φτηνή, αποτελεσματική και πλατιά διαδεδομένη πρακτική. Χρησιμοποιείται θειάφι είτε επίπασης (Θείο-Σουλφούρ Ελλάς, Θείο-ΒΦΛ, Sulfomat) είτε βρέξιμο (Thiovit, Sulfolac, Θείο-Διάνα, Χελλαθειόν). Κάποιες ωστόσο αντενδείξεις είναι και εδώ η φυτοτοξικότητα σε υψηλές θερμοκρασίες και η εξόντωση μαζί με τα βλαβερά και κάποιων ωφέλιμων [[Ακάρεα|ακάρεων]].
+Το παραδοσιακό μέσω αντιμετώπισης είναι το σκόνισμα με θειάφι, παρά την κάποια δυσκολία εφαρμογής, παραμένει μια φτηνή, αποτελεσματική και πλατιά διαδεδομένη πρακτική. Χρησιμοποιείται θειάφι είτε επίπασης (π.χ Sulfomat) είτε βρέξιμο (Thiovit, Sulfolac). Κάποιες ωστόσο αντενδείξεις είναι και εδώ η φυτοτοξικότητα σε υψηλές θερμοκρασίες και η εξόντωση μαζί με τα βλαβερά και κάποιων ωφέλιμων [[Ακάρεα|ακάρεων]].
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Προσβολή μαρουλιού από Ωΐδιο.jpeg|thumb|200px|Προσβολή μαρουλιού από Ωΐδιο]]
-Ο μύκητας που προκαλεί το ωϊδιο του [[Μαρούλι φυτό|μαρουλιού]] είναι ο Erysiphe cichoracearum, εμφανίζεται υπό μορφή κηλίδων στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μαρουλιού|φύλλα]] (στην άνω και την κάτω επιφάνεια του ελάσματος) με τη χαρακτηριστική λευκή εξάνθηση των ωϊδίων. Μερικές φορές πάνω στη λευκή εξάνθηση εμφανίζονται μικρά μαύρα στίγματα που είναι η καρποφορία της τέλειας μορφής του μύκητα (κλειστοθήκια). Η πιθανότητα προσβολής εντείνεται όταν επικρατούν υψηλά επίπεδα υγρασίας και [[Κλιματικές συνθήκες μαρουλιού|θερμοκρασίας]]. Ως συνέπεια της προσβολής, ανάλογα με την έντασή της, προκαλείται μείωση της παραγωγής και της ποιότητας της παραγωγής. Η ατελής μορφή των παρασίτων, η οποία και εμφανίζεται συνήθως πάνω στα προσβεβλημένα φυτικά μέρη, ανήκει στο γένος Oidium. Η τέλεια μορφή [Erysiphe cichoracearum (κλειστοθήκια με 2-3 ασκούς)] δεν σχηματίζεται συχνά και δεν παίζει σπουδαίο ρόλο στην διαιώνιση του μύκητα. Ο μύκητας διατηρείται σε καλλιεργούμενα φυτά ή ζιζάνια, από τα οποία προέρχονται τα μολύσματα για τις αρχικές μολύνσεις. Τα κονίδια του μύκητα μεταφέρονται με τον άνεμο και όταν βρεθούν πάνω στη φυτική επιφάνεια βλαστάνουν ακόμη και με σχετική υγρασία 46% και προκαλούν μολύνσεις. Οι μολύνσεις πραγματοποιούνται σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 10-30<sup>o</sup>C (άριστο εύρος θερμοκρασιών 25-26<sup>o</sup>C). Τα ωΐδια παρ’ όλο που είναι συνήθη παθογόνα και προκαλούν σοβαρές ασθένειες στις ψυχρές ή ζεστές, υγρές περιοχές, εν τούτοις προκαλούν περισσότερο σοβαρές ζημιές σε ξηροθερμικές συνθήκες.
+Ο [[Μύκητες|μύκητας]] που προκαλεί το [[ωίδιο]] του [[Μαρούλι φυτό|μαρουλιού]] είναι ο Erysiphe cichoracearum, εμφανίζεται υπό μορφή κηλίδων στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μαρουλιού|φύλλα]] (στην άνω και την κάτω επιφάνεια του ελάσματος) με τη χαρακτηριστική λευκή εξάνθηση των ωϊδίων. Μερικές φορές πάνω στη λευκή εξάνθηση εμφανίζονται μικρά μαύρα στίγματα που είναι η καρποφορία της τέλειας μορφής του μύκητα (κλειστοθήκια). Η πιθανότητα προσβολής εντείνεται όταν επικρατούν υψηλά επίπεδα υγρασίας και [[Κλιματικές συνθήκες μαρουλιού|θερμοκρασίας]]. Ως συνέπεια της προσβολής, ανάλογα με την έντασή της, προκαλείται μείωση της παραγωγής και της ποιότητας της παραγωγής. Η ατελής μορφή των παρασίτων, η οποία και εμφανίζεται συνήθως πάνω στα προσβεβλημένα φυτικά μέρη, ανήκει στο γένος Oidium. Η τέλεια μορφή [Erysiphe cichoracearum (κλειστοθήκια με 2-3 ασκούς)] δεν σχηματίζεται συχνά και δεν παίζει σπουδαίο ρόλο στην διαιώνιση του μύκητα. Ο μύκητας διατηρείται σε καλλιεργούμενα φυτά ή ζιζάνια, από τα οποία προέρχονται τα μολύσματα για τις αρχικές μολύνσεις. Τα κονίδια του μύκητα μεταφέρονται με τον άνεμο και όταν βρεθούν πάνω στη φυτική επιφάνεια βλαστάνουν ακόμη και με σχετική υγρασία 46% και προκαλούν μολύνσεις. Οι μολύνσεις πραγματοποιούνται σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 10-30<sup>o</sup>C (άριστο εύρος θερμοκρασιών 25-26<sup>o</sup>C). Τα ωΐδια παρ’ όλο που είναι συνήθη παθογόνα και προκαλούν σοβαρές ασθένειες στις ψυχρές ή ζεστές, υγρές περιοχές, εν τούτοις προκαλούν περισσότερο σοβαρές ζημιές σε ξηροθερμικές συνθήκες.
-Το παραδοσιακό μέσω αντιμετώπισης είναι το σκόνισμα με θειάφι, παρά την κάποια δυσκολία εφαρμογής, παραμένει μια φτηνή, αποτελεσματική και πλατιά διαδεδομένη πρακτική. Χρησιμοποιείται θειάφι είτε επίπασης (Θείο-Σουλφούρ Ελλάς, Θείο-ΒΦΛ, Sulfomat) είτε βρέξιμο (Thiovit, Sulfolac, Θείο-Διάνα, Χελλαθειόν). Κάποιες ωστόσο αντενδείξεις είναι και εδώ η φυτοτοξικότητα σε υψηλές θερμοκρασίες και η εξόντωση μαζί με τα βλαβερά και κάποιων ωφέλιμων ακάρεων.
+Το παραδοσιακό μέσω αντιμετώπισης είναι το σκόνισμα με θειάφι, παρά την κάποια δυσκολία εφαρμογής, παραμένει μια φτηνή, αποτελεσματική και πλατιά διαδεδομένη πρακτική. Χρησιμοποιείται θειάφι είτε επίπασης (Θείο-Σουλφούρ Ελλάς, Θείο-ΒΦΛ, Sulfomat) είτε βρέξιμο (Thiovit, Sulfolac, Θείο-Διάνα, Χελλαθειόν). Κάποιες ωστόσο αντενδείξεις είναι και εδώ η φυτοτοξικότητα σε υψηλές θερμοκρασίες και η εξόντωση μαζί με τα βλαβερά και κάποιων ωφέλιμων [[Ακάρεα|ακάρεων]].
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 8: @@
 [[είναι ασθένεια της::Μαρούλι φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Μαρούλι φυτό| ]]