Ασθένεια μελισσών Αμερικανική σηψιγονία - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 10:36, 29 Ιανουαρίου 2016

2016-01-29T10:36:31Z

X skiadas: Ο X skiadas μετακίνησε τη σελίδα Αμερικανική σηψιγονία στη Ασθένεια μελισσών Αμερικανική σηψιγονία

2016-01-29T09:45:07Z

Ο X skiadas μετακίνησε τη σελίδα Αμερικανική σηψιγονία στη Ασθένεια μελισσών Αμερικανική σηψιγονία

P chasapis στις 12:30, 15 Ιανουαρίου 2016

2016-01-15T12:30:33Z

P chasapis στις 10:40, 15 Ιανουαρίου 2016

2016-01-15T10:40:40Z

K kaponi στις 08:33, 12 Ιουνίου 2015

2015-06-12T08:33:50Z

K kaponi στις 10:59, 1 Μαρτίου 2013

2013-03-01T10:59:19Z

Νέα σελίδα

[[Image:Σχηματισμός κολλώδους κλωστής.jpg|thumb|px100|Σχηματισμός κολλώδους κλωστής]]

Πρόκειται για τη σηµαντικότερη ασθένεια των µελισσών, η οποία προκαλεί τεράστια προβλήµατα παγκοσµίως. Προκαλείται από το βακτήριο Paenibacillus larvae, το οποίο προσβάλλει τη µέλισσα στο στάδιο της προνύµφης.

Οι προνύµφες µολύνονται όταν λάβουν σπόρια του βακτηρίου µαζί µε την τροφή. Προνύµφες ηλικίας µεγαλύτερης των τριών ηµερών προσβάλλονται δυσκολότερα. Τα σπόρια βλαστάνουν στο στοµάχι, πολλαπλασιάζονται και σπορογονούν. Οι καθαρίστριες [[Μέλισσες |µέλισσες]], προσπαθώντας να αποµακρύνουν το νεκρό γόνο, µολύνονται µε σπόρια, τα οποία µεταφέρουν σε υγιείς προνύµφες. Μετά
από καιρό, ο νεκρός γόνος αποξηραίνεται και σχηµατίζει ένα λέπι και συχνά η γλώσσα των νεκρών προνυµφών είναι προσκολληµένη στην άλλη άκρη του κελιού.

Ένα σηµαντικό χαρακτηριστικό των σπορίων του βακτηρίου είναι ότι διατηρούν τη βλαστικότητά τους έως και 35 χρόνια. Αυτό το γεγονός κάνει ακόµα δυσκολότερη την αντιµετώπιση της ασθένειας. Η ασθένεια εµφανίζεται όλες τις εποχές του χρόνου, εντονότερα όµως το καλοκαίρι, όταν σταµατήσει η νεκταροέκκριση και υπάρχει έντονη τάση για λεηλασία.

Εντός της κυψέλης µεταδίδεται από τις παραµάνες µέλισσες. Από κυψέλη σε κυψέλη µεταδίδεται µε την παραπλάνηση και τη λεηλασία. Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, τα σπόρια του βακτηρίου επιβιώνουν µέσα στο µέλι και µεταφέρονται σε υγιή µελίσσια όταν οι µέλισσες το κλέψουν από κάποιο άρρωστο µελίσσι. Επίσης, οι διάφοροι µελισσοκοµικοί χειρισµοί (συνενώσεις, ανταλλαγές πλαισίων, τροφοδότηση µε µολυσµένο µέλι κλπ.) µπορεί να οδηγήσουν στη διάδοση της [[Ασθένειες μελισσών |ασθένειας]]. Από περιοχή σε περιοχή η ασθένεια µεταδίδεται µε την αγορά µελισσιών, µε τη νοµαδική µελισσοκοµία και την τροφοδότηση µολυσµένων τροφών.

Ο γόνος είναι διάσπαρτος και τα καλύµµατα των κελιών είναι βυθισµένα, ενώ πολλά από αυτά έχουν και τρύπες. Το χρώµα του γόνου γίνεται σκούρο καφέ και έχει µια χαρακτηριστική µυρωδιά ψαρόκολλας. Το πιο χαρακτηριστικό σύµπτωµα της ασθένειας είναι η κολλώδης κλωστή που σχηµατίζεται αν βυθίσουµε µια οδοντογλυφίδα ή ένα ξυλαράκι στο σώµα της νεκρής προνύµφης. Ακόµη, συχνά βλέπουµε τη γλώσσα των νεκρών προνυµφών προσκολληµένη στην άλλη άκρη του κελιού.

Για τη αντιμετώπιση χρησιµοποιούνται µέτρα υγιεινής και προφύλαξης, καθώς επίσης και διάφορες βιοτεχνικές µέθοδοι.
*Τα βαριά προσβεβληµένα και νεκρά µελίσσια καταστρέφονται µε φωτιά. Το ίδιο και πλαίσια που βρίσκονται στο αρχικό στάδιο της προσβολής. Οι κυψέλες αποστειρώνονται εσωτερικά µε το φλόγιστρο.
*Λαµβάνονται µέτρα για τη µείωση της λεηλασίας και της παραπλάνησης.
*Χρησιµοποιούνται ανθεκτικά µελίσσια.
*Γίνεται εφαρµογή της διπλής µετάγγισης.
*Γίνεται τίναγµα των µελισσών σε νέα κυψέλη.
*Δίνεται προσοχή στους µελισσοκοµικούς χειρισµούς. Αποφυγή τροφοδότησης µελιού άγνωστης προέλευσης. Προσοχή κατά την αγορά µελισσιών.
*Χηµικά µέσα. Μέχρι πρότινος γινόταν ευρεία χρήση του αντιβιοτικού τερραµυκίνη. Όµως, πρόσφατα απαγορεύτηκε η χρήση αντιβιοτικών στη µελισσοκοµία και πλέον η ασθένεια αντιµετωπίζεται µόνο µε βιολογικές και βιοτεχνικές µεθόδους.

[[είναι ασθένεια του ζώου::Μέλισσες| ]]
[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Σχηματισμός κολλώδους κλωστής.jpg|thumb|px100|Σχηματισμός κολλώδους κλωστής]]
-Πρόκειται για τη σηµαντικότερη [[Ασθένειες μελισσών|ασθένεια]] <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών"/> των µελισσών, η οποία προκαλεί τεράστια προβλήµατα παγκοσµίως. Προκαλείται από το βακτήριο Paenibacillus larvae, το οποίο προσβάλλει τη µέλισσα στο στάδιο της προνύµφης.
+Πρόκειται για τη σηµαντικότερη [[Ασθένειες μελισσών|ασθένεια]] <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών"/> των [[Μέλισσες|µελισσών]], η οποία προκαλεί τεράστια προβλήµατα παγκοσµίως. Προκαλείται από το βακτήριο Paenibacillus larvae, το οποίο προσβάλλει τη µέλισσα στο στάδιο της προνύµφης.
 Οι προνύµφες µολύνονται όταν λάβουν σπόρια του βακτηρίου µαζί µε την τροφή. Προνύµφες ηλικίας µεγαλύτερης των τριών ηµερών προσβάλλονται δυσκολότερα. Τα σπόρια βλαστάνουν στο στοµάχι, πολλαπλασιάζονται και σπορογονούν. Οι καθαρίστριες [[Μέλισσες |µέλισσες]], προσπαθώντας να αποµακρύνουν το νεκρό γόνο, µολύνονται µε σπόρια, τα οποία µεταφέρουν σε υγιείς προνύµφες. Μετά

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Σχηματισμός κολλώδους κλωστής.jpg|thumb|px100|Σχηματισμός κολλώδους κλωστής]]
-Πρόκειται για τη σηµαντικότερη ασθένεια <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών"/> των µελισσών, η οποία προκαλεί τεράστια προβλήµατα παγκοσµίως. Προκαλείται από το βακτήριο Paenibacillus larvae, το οποίο προσβάλλει τη µέλισσα στο στάδιο της προνύµφης.
+Πρόκειται για τη σηµαντικότερη [[Ασθένειες μελισσών|ασθένεια]] <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών"/> των µελισσών, η οποία προκαλεί τεράστια προβλήµατα παγκοσµίως. Προκαλείται από το βακτήριο Paenibacillus larvae, το οποίο προσβάλλει τη µέλισσα στο στάδιο της προνύµφης.
 Οι προνύµφες µολύνονται όταν λάβουν σπόρια του βακτηρίου µαζί µε την τροφή. Προνύµφες ηλικίας µεγαλύτερης των τριών ηµερών προσβάλλονται δυσκολότερα. Τα σπόρια βλαστάνουν στο στοµάχι, πολλαπλασιάζονται και σπορογονούν. Οι καθαρίστριες [[Μέλισσες |µέλισσες]], προσπαθώντας να αποµακρύνουν το νεκρό γόνο, µολύνονται µε σπόρια, τα οποία µεταφέρουν σε υγιείς προνύµφες. Μετά

@@ Γραμμή 10: / Γραμμή 10: @@
 {{{top_heading|==}}}Τρόποι μετάδοσης{{{top_heading|==}}}
-Εντός της κυψέλης µεταδίδεται από τις παραµάνες µέλισσες. Από κυψέλη σε κυψέλη µεταδίδεται µε την παραπλάνηση και τη λεηλασία. Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, τα σπόρια του βακτηρίου επιβιώνουν µέσα στο µέλι και µεταφέρονται σε υγιή µελίσσια όταν οι µέλισσες το κλέψουν από κάποιο άρρωστο µελίσσι. Επίσης, οι διάφοροι µελισσοκοµικοί χειρισµοί (συνενώσεις, ανταλλαγές πλαισίων, τροφοδότηση µε µολυσµένο µέλι κλπ.) µπορεί να οδηγήσουν στη διάδοση της [[Ασθένειες μελισσών |ασθένειας]]. Από περιοχή σε περιοχή η ασθένεια µεταδίδεται µε την αγορά µελισσιών, µε τη νοµαδική µελισσοκοµία και την τροφοδότηση µολυσµένων τροφών.
+Η ασθένεια<ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών2"/> μεταδίδεται και πολλαπλασιάζεται με πολλούς τρόπους, μερικοί από τους οποίους είναι:
 {{{top_heading|==}}}Συμπτώματα{{{top_heading|==}}}
-Ο γόνος είναι διάσπαρτος και τα καλύµµατα των κελιών είναι βυθισµένα, ενώ πολλά από αυτά έχουν και τρύπες. Το χρώµα του γόνου γίνεται σκούρο καφέ και έχει µια χαρακτηριστική µυρωδιά ψαρόκολλας. Το πιο χαρακτηριστικό σύµπτωµα της ασθένειας είναι η κολλώδης κλωστή που σχηµατίζεται αν βυθίσουµε µια οδοντογλυφίδα ή ένα ξυλαράκι στο σώµα της νεκρής προνύµφης. Ακόµη, συχνά βλέπουµε τη γλώσσα των νεκρών προνυµφών προσκολληµένη στην άλλη άκρη του κελιού.
+Ο γόνος είναι διάσπαρτος και παρουσιάζει όψη μωσαϊκού. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνο ο γόνος εργατριών προσβάλλεται. Ο θάνατος των προνυμφών και νυμφών συμβαίνει μετά το σφράγισμα των κελιών. Τα σφραγίσματα είναι κοίλα (καθιζάνουν) και πολλά από αυτά παρουσιάζουν σχισμές ή τρύπες. Το χρώμα του γόνου παίρνει χρώμα καφέ και τελικά σκούρο καφέ. Όταν βυθίσουμε μία οδοντογλυφίδα ή ένα σπιρτόξυλο μέσα στο σώμα της νεκρής προνύμφης και μετά το τραβήξουμε προς τα έξω, σχηματίζεται κολλώδης κλωστή. Ο προσβλημένος γόνος έχει χαρακτηριστική μυρωδιά ψαρόκολλας. Μετά από καιρό ο νεκρός γόνος, αποξηραίνεται και σχηματίζεται ένα λέπι, το οποίο είναι προσκολλημένο στα τοιχώματα του κελιού. Σε μερικές νεκρές νύμφες, όταν αποξηραίνονται, φαίνεται η γλώσσα τους η οποία είναι συνήθως κολλημένη στην άλλη άκρη του κελιού.
-Για τη αντιμετώπιση χρησιµοποιούνται µέτρα υγιεινής και προφύλαξης, καθώς επίσης και διάφορες βιοτεχνικές µέθοδοι.
+{{{top_heading|==}}}Θεραπεία{{{top_heading|==}}}
-*Τα βαριά προσβεβληµένα και νεκρά µελίσσια καταστρέφονται µε φωτιά. Το ίδιο και πλαίσια που βρίσκονται στο αρχικό στάδιο της προσβολής. Οι κυψέλες αποστειρώνονται εσωτερικά µε το φλόγιστρο.
-*Λαµβάνονται µέτρα για τη µείωση της λεηλασίας και της παραπλάνησης.
+Τα διάφορα μέτρα που λαμβάνονται είναι:
-*Χρησιµοποιούνται ανθεκτικά µελίσσια.
-*Γίνεται εφαρµογή της διπλής µετάγγισης.
+* Η καταστροφή των μολυσμένων μελισσιών.
-*Γίνεται τίναγµα των µελισσών σε νέα κυψέλη.
-*Δίνεται προσοχή στους µελισσοκοµικούς χειρισµούς. Αποφυγή τροφοδότησης µελιού  άγνωστης προέλευσης. Προσοχή κατά την αγορά µελισσιών.
+* Η εφαρμογή της διπλής μετάγγισης.
-*Χηµικά µέσα. Μέχρι πρότινος γινόταν ευρεία χρήση του αντιβιοτικού τερραµυκίνη. Όµως, πρόσφατα απαγορεύτηκε η χρήση αντιβιοτικών στη µελισσοκοµία και πλέον η ασθένεια αντιµετωπίζεται µόνο µε βιολογικές και βιοτεχνικές µεθόδους.
 [[είναι ασθένεια του ζώου::Μέλισσες| ]]
 [[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]
@@ Γραμμή 33: / Γραμμή 64: @@
 <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών"> [[media:Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών.pdf|Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών, Αμερικανική σηψιγονία]]</ref>
+<ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών2"> Μέλισσα και μελισσοκομική τεχνική, του Πασχάλη Χαριζάνη καθηγητή μελισσοκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1996.
 </references>
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 __NOTOC__

←Παλαιότερη αναθεώρηση	Αναθεώρηση της 09:45, 29 Ιανουαρίου 2016
(Καμία διαφορά)