Ασθένεια ντομάτας Αδρομυκώσεις - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 10:27, 15 Νοεμβρίου 2013

2013-11-15T10:27:36Z

P chasapis στις 12:50, 23 Οκτωβρίου 2013

2013-10-23T12:50:13Z

P chasapis στις 12:48, 23 Οκτωβρίου 2013

2013-10-23T12:48:57Z

P chasapis: Νέα σελίδα με 'Χαρακτηριστικό σύμπτωμα των αδρομυκώσεων είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων ...'

2013-10-23T12:39:59Z

Νέα σελίδα με 'Χαρακτηριστικό σύμπτωμα των αδρομυκώσεων είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων ...'

Νέα σελίδα

Χαρακτηριστικό σύμπτωμα των αδρομυκώσεων είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων του ξύλου που εμφανίζεται σε επιμήκη ή εγκάρσια τομή του στελέχους. Ο μεταχρωματισμός αυτός είναι εμφανής στις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ντομάτας|ρίζες]], αλλά μπορεί να επεκτείνεται και σ’ όλο το μήκος των στελεχών, ακόμη και μέχρι τα αγγεία των [[Ντομάτα προϊόν|καρπών]] της [[Ντομάτα φυτό|τομάτας]]. Η περίσσεια [[Άζωτο|αζώτου]], η μικρή φωτοπερίοδος και η έλλειψη φωτισμού κάνουν τα φυτά περισσότερο ευπαθή στην προσβολή.

Βερτισιλλίωση (Verticillium dahliae): Πρόκειται για παθογόνα που ζουν στο [[Εδαφικές συνθήκες ντομάτας|έδαφος]]. Τα φυτά που έχουν προσβληθεί εμφανίζουν το σύνδρομο του βραδέως μαρασμού, ενώ πολλές φορές εμφανίζεται με μορφή ημιπληγίας. Στα αρχικά στάδια η [[Ασθένειες ντομάτας|ασθένεια]] εκδηλώνεται με μαρασμό μεμονωμένων φυλλιδίων ή φύλλων. Στο έλασμα των κατώτερων φύλλων εμφανίζεται αρχικά χλώρωση μεταξύ των νευρώσεων και εν συνεχεία νέκρωση των χλωρωτικών ιστών, μαρασμός και πτώση φύλλων. Τα συμπτώματα αυτά εκδηλώνονται αργότερα και στα ανώτερα φύλλα. Κύριο μέτρο αντιμετώπισης είναι η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας του εδάφους και βελτίωση της στράγγισής του. Απομάκρυνση και καταστροφή των υπολειμμάτων της προηγούμενης καλλιέργειας (τα μικροσκληρώτια του μύκητα επιβιώνουν στο έδαφος απουσία ξενιστών για περισσότερα από 10 χρόνια) και ηλιοαπολύμανση εδάφους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση διαφόρων ανταγωνιστών (βακτήρια της ριζόσφαιρας και ενδοριζόσφαιρας – του γένους Bacillus – και μύκητες – Talaromyces flavus).

Φουζάριο(Fuzarium oxysporym f. sp. lycopersici): Ο μύκητας προκαλεί προφυτρωτικές και μεταφυτρωτικές τήξεις και αδρομύκωση. Η ασθένεια εκδηλώνεται με το τυπικό σύνδρομο των αδρομυκώσεων, δηλαδή με νέκρωση των αγγείων του ξύλου στα οποία παρατηρείται καστανός μεταχρωματισμός μέχρι του ύψους του 6 - 8ου κόμβου του φυτού και χλώρωση στα κατώτερα φύλλα που συνοδεύεται από μειωμένη σπαργή, αρχικά, και μόνιμο μαρασμό αργότερα. Ο μύκητας επιβιώνει στο έδαφος με τη μορφή χλαμυδοσπορίων. Βασικός τρόπος αποφυγής τέτοιων μολύνσεων είναι η χρησιμοποίηση μη αλατούχου νερού [[Άρδευση ντομάτας|άρδευσης]], ενώ η βιολογική του καταπολέμηση μπορεί να γίνει με μη παθογόνα στελέχη του μύκητα Fusarium oxysporum.

Φουζάριο(Fuzarium oxysporym f. sp. radicis lycopersici): Προκαλεί σήψη λαιμού και ριζών, η οποία εκδηλώνεται με απότομο μαρασμό και βαθμιαία ξήρανση των φύλλων. Στο λαιμό των αναπτυγμένων φυτών παρατηρείται μια καστανή σήψη του φλοιώδους ιστού, η οποία συνήθως γίνεται αντιληπτή μόνο μετά την αφαίρεση, με ένα μαχαίρι, του φλοιού του στελέχους. Επίσης, στην περιοχή του λαιμού παρατηρείται ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων του ξύλου που προχωρεί σε απόσταση συνήθως 5 - 10cm πάνω από τη βάση του στελέχους. Στην αρχή παρατηρείται μαρασμός των φύλλων της κορυφής, και στη συνέχεια μάραμα των κατώτερων φύλλων, κιτρίνισμα που αρχίζει απ’ την κορυφή του ελάσματος και τελικά ξήρανση. Τρόποι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν τη χλωρή λίπανση με ενσωμάτωση [[Μαρούλι φυτό|μαρουλιού]], [[Σπανάκι φυτό|σπανακιού]] κ.ά., την αμειψισπορά (τουλάχιστον διετή), με κολοκυνθοειδή, μαρούλι και άλλα είδη εκτός σολανωδών, την αποφυγή [[Φύτευση ντομάτας|φύτευσης]] σε κρύο έδαφος και άρδευσης με πολύ ψυχρό νερό, το παράχωμα του λαιμού των ελαφρά προσβεβλημένων φυτών για δημιουργία νέων ριζών και τη χρησιμοποίηση ανταγωνιστικών μυκήτων (Trichoderma harzianum, T. viride, Penicillium chrysogenum) και μη παθογόνων στελεχών του F. oxysporum, για βιολογική καταπολέμηση.

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι ασθένεια της::Ντομάτα φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Ντομάτα φυτό| ]]
[[είναι προσβολή της ασθένειας::Αδρομυκώσεις| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Προσβεβλημένα φύλλα ντομάτας από Βερτισίλλιο.png|thumb|px100|Προσβεβλημένα φύλλα ντομάτας από Βερτισίλλιο]]
-[[Image:Προσβεβλημένη φυτεία ντομάτας από Φουζάριο.png|thumb|px100|Προσβεβλημένη φυτεία ντομάτας από Φουζάριο]]
+[[Image:Προσβεβλημένη φυτεία ντομάτας από Φουζάριο.jpg|thumb|px100|Προσβεβλημένη φυτεία ντομάτας από Φουζάριο]]
 Χαρακτηριστικό σύμπτωμα των αδρομυκώσεων είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων του ξύλου που εμφανίζεται σε επιμήκη ή εγκάρσια τομή του στελέχους. Ο μεταχρωματισμός αυτός είναι εμφανής στις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ντομάτας|ρίζες]], αλλά μπορεί να επεκτείνεται και σ’ όλο το μήκος των στελεχών, ακόμη και μέχρι τα αγγεία των [[Ντομάτα προϊόν|καρπών]] της [[Ντομάτα φυτό|τομάτας]]. Η περίσσεια [[Άζωτο|αζώτου]], η μικρή φωτοπερίοδος και η έλλειψη φωτισμού κάνουν τα φυτά περισσότερο ευπαθή στην προσβολή.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Χαρακτηριστικό σύμπτωμα των αδρομυκώσεων είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων του ξύλου που εμφανίζεται σε επιμήκη ή εγκάρσια τομή του στελέχους. Ο μεταχρωματισμός αυτός είναι εμφανής στις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ντομάτας|ρίζες]], αλλά μπορεί να επεκτείνεται και σ’ όλο το μήκος των στελεχών, ακόμη και μέχρι τα αγγεία των [[Ντομάτα προϊόν|καρπών]] της [[Ντομάτα φυτό|τομάτας]]. Η περίσσεια [[Άζωτο|αζώτου]], η μικρή φωτοπερίοδος και η έλλειψη φωτισμού κάνουν τα φυτά περισσότερο ευπαθή στην προσβολή.
-<span style="font-weight:bold;">Βερτισιλλίωση (Verticillium dahliae):</span>  Πρόκειται για παθογόνα που ζουν στο [[Εδαφικές συνθήκες ντομάτας|έδαφος]]. Τα φυτά που έχουν προσβληθεί εμφανίζουν το σύνδρομο του βραδέως μαρασμού, ενώ πολλές φορές εμφανίζεται με μορφή ημιπληγίας. Στα αρχικά στάδια η [[Ασθένειες ντομάτας|ασθένεια]] εκδηλώνεται με μαρασμό μεμονωμένων φυλλιδίων ή φύλλων. Στο έλασμα των κατώτερων φύλλων εμφανίζεται αρχικά χλώρωση μεταξύ των νευρώσεων και εν συνεχεία νέκρωση των χλωρωτικών ιστών, μαρασμός και πτώση φύλλων. Τα συμπτώματα αυτά εκδηλώνονται αργότερα και στα ανώτερα φύλλα. Κύριο μέτρο αντιμετώπισης είναι η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας του εδάφους και βελτίωση της στράγγισής του. Απομάκρυνση και καταστροφή των υπολειμμάτων της προηγούμενης καλλιέργειας (τα μικροσκληρώτια του μύκητα επιβιώνουν στο έδαφος απουσία ξενιστών για περισσότερα από 10 χρόνια) και ηλιοαπολύμανση εδάφους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση διαφόρων ανταγωνιστών (βακτήρια της ριζόσφαιρας και ενδοριζόσφαιρας – του γένους Bacillus – και μύκητες – Talaromyces flavus).
+<span style="font-weight:bold;">Βερτισίλλιο (Verticillium dahliae):</span>  Πρόκειται για παθογόνα που ζουν στο [[Εδαφικές συνθήκες ντομάτας|έδαφος]]. Τα φυτά που έχουν προσβληθεί εμφανίζουν το σύνδρομο του βραδέως μαρασμού, ενώ πολλές φορές εμφανίζεται με μορφή ημιπληγίας. Στα αρχικά στάδια η [[Ασθένειες ντομάτας|ασθένεια]] εκδηλώνεται με μαρασμό μεμονωμένων φυλλιδίων ή φύλλων. Στο έλασμα των κατώτερων φύλλων εμφανίζεται αρχικά χλώρωση μεταξύ των νευρώσεων και εν συνεχεία νέκρωση των χλωρωτικών ιστών, μαρασμός και πτώση φύλλων. Τα συμπτώματα αυτά εκδηλώνονται αργότερα και στα ανώτερα φύλλα. Κύριο μέτρο αντιμετώπισης είναι η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας του εδάφους και βελτίωση της στράγγισής του. Απομάκρυνση και καταστροφή των υπολειμμάτων της προηγούμενης καλλιέργειας (τα μικροσκληρώτια του μύκητα επιβιώνουν στο έδαφος απουσία ξενιστών για περισσότερα από 10 χρόνια) και ηλιοαπολύμανση εδάφους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η βιολογική καταπολέμηση περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση διαφόρων ανταγωνιστών (βακτήρια της ριζόσφαιρας και ενδοριζόσφαιρας – του γένους Bacillus – και μύκητες – Talaromyces flavus).
 <span style="font-weight:bold;">Φουζάριο(Fuzarium oxysporym f. sp. lycopersici):</span> Ο μύκητας προκαλεί προφυτρωτικές και μεταφυτρωτικές τήξεις και αδρομύκωση. Η ασθένεια εκδηλώνεται με το τυπικό σύνδρομο των αδρομυκώσεων, δηλαδή με νέκρωση των αγγείων του ξύλου στα οποία παρατηρείται καστανός μεταχρωματισμός μέχρι του ύψους του 6 - 8<sup>ου</sup> κόμβου του φυτού και χλώρωση στα κατώτερα φύλλα που συνοδεύεται από μειωμένη σπαργή, αρχικά, και μόνιμο μαρασμό αργότερα. Ο μύκητας επιβιώνει στο έδαφος με τη μορφή χλαμυδοσπορίων. Βασικός τρόπος αποφυγής τέτοιων μολύνσεων είναι η χρησιμοποίηση μη αλατούχου νερού [[Άρδευση ντομάτας|άρδευσης]], ενώ η βιολογική του καταπολέμηση μπορεί να γίνει με μη παθογόνα στελέχη του μύκητα Fusarium oxysporum.

@@ Γραμμή 13: / Γραμμή 13: @@
 [[είναι ασθένεια της::Ντομάτα φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Ντομάτα φυτό| ]]
 [[είναι προσβολή της ασθένειας::Αδρομυκώσεις| ]]