Ασθένεια πιπεριάς Βοτρύτης - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 13:33, 18 Νοεμβρίου 2013

2013-11-18T13:33:15Z

A papageorgiou στις 14:00, 2 Αυγούστου 2013

2013-08-02T14:00:06Z

P chasapis στις 06:52, 4 Ιουλίου 2013

2013-07-04T06:52:34Z

P chasapis στις 15:49, 3 Ιουλίου 2013

2013-07-03T15:49:26Z

P chasapis: Νέα σελίδα με 'Η μεγαλύτερη απειλή για την πιπεριά είναι αυτή η Ασθένειες πιπεριάς|ασθένε...'

2013-07-03T15:48:49Z

Νέα σελίδα με 'Η μεγαλύτερη απειλή για την πιπεριά είναι αυτή η Ασθένειες πιπεριάς|ασθένε...'

Νέα σελίδα

Η μεγαλύτερη απειλή για την [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] είναι αυτή η [[Ασθένειες πιπεριάς|ασθένεια]]. Οφείλεται στον μύκητα Botrytis cinerea. Πρόκειται για παθογόνο που προσβάλει αρκετά είδη λαχανικών και εμφανίζεται κυρίως σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες, προσβάλλοντας όλα τα μέρη του φυτού. Οι προσβεβλημένοι ιστοί του στελέχους μαλακώνουν, γίνονται υδαρείς και στη συνέχεια νεκρώνονται. Πάνω στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς|φύλλα]] και σε πληγές πάνω στο στέλεχος σχηματίζονται κηλίδες, εντοπισμένες σε ομόκεντρους κύκλους. Οι κηλίδες μοιάζουν αρκετά με εκείνες της [[Ασθένεια πιπεριάς Αλτερνάρια|αλτερνάριας]], αλλά εδώ καλύπτονται με χαρακτηριστικό γκρίζο μυκήλιο. Στους [[Πιπεριά προϊόν|καρπούς]] η προσβολή ξεκινάει από τα σέπαλα και στη συνέχεια εισέρχεται στον καρπό, προκαλώντας μαλάκωμα. Τα συμπτώματα ξεκινούν από το κάτω μέρος του καρπού. Το παθογόνο προκαλεί και μετασυλλεκτικές σήψεις, χωρίς να είναι αρχικά ορατή η προσβολή των καρπών. Για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι απαραίτητη η υψηλή υγρασία (πχ [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς|βροχοπτώσεις]]) και θερμοκρασία 15-20<sup>o</sup>C. Η μεταφορά του μολύσματος (κονίδια του μύκητα) γίνεται κυρίως με άνεμο. Το παθογόνο συμπεριφέρεται ως σαπρόφυτο, καθώς παρουσιάζεται πάνω στους νεκρούς φυτικούς ιστούς (πληγές, νεκρά σέπαλα κα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και της ατμόσφαιρας. Γι' αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο χώρο ανάπτυξης των φυτών (κυρίως στο θερμοκήπιο). Σε [[Καλλιέργεια πιπεριάς θερμοκηπίου|θερμοκηπιακές καλλιέργειες]] καλό είναι να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως αύξηση της νυχτερινής θερμοκρασίας και αύξηση του αερισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανθεκτικά υποκείμενα, αραιή φύτευση ή απομάκρυνση των παλιών ξεραμένων φύλλων (λόγω ηλικίας). Η σωστή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρέψη]] των φυτών και η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, όταν η διαφορά είναι μεγάλη, μειώνει την πιθανότητα εξασθένησης των φυτών και προσβολής τους από το παθογόνο.

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι ασθένεια της::Πιπεριά φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Πιπεριά φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του καρπού::Πιπεριά προϊόν| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Προσβολή καρπού πιπεριάς από Βοτρύτη.jpg|thumb|px100|Προσβολή καρπού πιπεριάς από Βοτρύτη]]
-Η μεγαλύτερη απειλή για την [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] είναι αυτή η [[Ασθένειες πιπεριάς|ασθένεια]]. Οφείλεται στον μύκητα Botrytis cinerea. Πρόκειται για παθογόνο που προσβάλει αρκετά είδη λαχανικών και εμφανίζεται κυρίως σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες, προσβάλλοντας όλα τα μέρη του φυτού. Οι προσβεβλημένοι ιστοί του στελέχους μαλακώνουν, γίνονται υδαρείς και στη συνέχεια νεκρώνονται. Πάνω στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς|φύλλα]] και σε πληγές πάνω στο στέλεχος σχηματίζονται κηλίδες, εντοπισμένες σε ομόκεντρους κύκλους. Οι κηλίδες μοιάζουν αρκετά με εκείνες της [[Ασθένεια πιπεριάς Αλτερναρίωση|αλτερνάριας]], αλλά εδώ καλύπτονται με χαρακτηριστικό γκρίζο μυκήλιο. Στους [[Πιπεριά προϊόν|καρπούς]] η προσβολή ξεκινάει από τα σέπαλα και στη συνέχεια εισέρχεται στον καρπό, προκαλώντας μαλάκωμα. Τα συμπτώματα ξεκινούν από το κάτω μέρος του καρπού. Το παθογόνο προκαλεί και μετασυλλεκτικές σήψεις, χωρίς να είναι αρχικά ορατή η προσβολή των καρπών. Για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι απαραίτητη η υψηλή υγρασία (πχ [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς|βροχοπτώσεις]]) και θερμοκρασία 15-20<sup>o</sup>C. Η μεταφορά του μολύσματος (κονίδια του μύκητα) γίνεται κυρίως με άνεμο. Το παθογόνο συμπεριφέρεται ως σαπρόφυτο, καθώς παρουσιάζεται πάνω στους νεκρούς φυτικούς ιστούς (πληγές, νεκρά σέπαλα κα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και της ατμόσφαιρας. Γι' αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο χώρο ανάπτυξης των φυτών (κυρίως στο θερμοκήπιο). Σε [[Καλλιέργεια πιπεριάς θερμοκηπίου|θερμοκηπιακές καλλιέργειες]] καλό είναι να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως αύξηση της νυχτερινής θερμοκρασίας και αύξηση του αερισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανθεκτικά υποκείμενα, αραιή φύτευση ή απομάκρυνση των παλιών ξεραμένων φύλλων (λόγω ηλικίας). Η σωστή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρέψη]] των φυτών και η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, όταν η διαφορά είναι μεγάλη, μειώνει την πιθανότητα εξασθένησης των φυτών και προσβολής τους από το παθογόνο.
+Η μεγαλύτερη απειλή για την [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] είναι αυτή η [[Ασθένειες πιπεριάς|ασθένεια]]. Οφείλεται στον [[Μύκητες|μύκητα]] Botrytis cinerea. Πρόκειται για παθογόνο που προσβάλει αρκετά είδη λαχανικών και εμφανίζεται κυρίως σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες, προσβάλλοντας όλα τα μέρη του φυτού. Οι προσβεβλημένοι ιστοί του στελέχους μαλακώνουν, γίνονται υδαρείς και στη συνέχεια νεκρώνονται. Πάνω στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς|φύλλα]] και σε πληγές πάνω στο στέλεχος σχηματίζονται κηλίδες, εντοπισμένες σε ομόκεντρους κύκλους. Οι κηλίδες μοιάζουν αρκετά με εκείνες της [[Ασθένεια πιπεριάς Αλτερναρίωση|αλτερνάριας]], αλλά εδώ καλύπτονται με χαρακτηριστικό γκρίζο μυκήλιο. Στους [[Πιπεριά προϊόν|καρπούς]] η προσβολή ξεκινάει από τα σέπαλα και στη συνέχεια εισέρχεται στον καρπό, προκαλώντας μαλάκωμα. Τα συμπτώματα ξεκινούν από το κάτω μέρος του καρπού. Το παθογόνο προκαλεί και μετασυλλεκτικές σήψεις, χωρίς να είναι αρχικά ορατή η προσβολή των καρπών. Για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι απαραίτητη η υψηλή υγρασία (πχ [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς|βροχοπτώσεις]]) και θερμοκρασία 15-20<sup>o</sup>C. Η μεταφορά του μολύσματος (κονίδια του μύκητα) γίνεται κυρίως με άνεμο. Το παθογόνο συμπεριφέρεται ως σαπρόφυτο, καθώς παρουσιάζεται πάνω στους νεκρούς φυτικούς ιστούς (πληγές, νεκρά σέπαλα κα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και της ατμόσφαιρας. Γι' αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο χώρο ανάπτυξης των φυτών (κυρίως στο θερμοκήπιο). Σε [[Καλλιέργεια πιπεριάς θερμοκηπίου|θερμοκηπιακές καλλιέργειες]] καλό είναι να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως αύξηση της νυχτερινής θερμοκρασίας και αύξηση του αερισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανθεκτικά υποκείμενα, αραιή φύτευση ή απομάκρυνση των παλιών ξεραμένων φύλλων (λόγω ηλικίας). Η σωστή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρέψη]] των φυτών και η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, όταν η διαφορά είναι μεγάλη, μειώνει την πιθανότητα εξασθένησης των φυτών και προσβολής τους από το παθογόνο.
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
@@ Γραμμή 7: / Γραμμή 7: @@
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Πιπεριά φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του καρπού::Πιπεριά προϊόν| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 06:52, 4 Ιουλίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
		+	[[Image:Προσβολή καρπού πιπεριάς από Βοτρύτη.jpg\|thumb\|px100\|Προσβολή καρπού πιπεριάς από Βοτρύτη]]
	Η μεγαλύτερη απειλή για την [[Πιπεριά φυτό\|πιπεριά]] είναι αυτή η [[Ασθένειες πιπεριάς\|ασθένεια]]. Οφείλεται στον μύκητα Botrytis cinerea. Πρόκειται για παθογόνο που προσβάλει αρκετά είδη λαχανικών και εμφανίζεται κυρίως σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες, προσβάλλοντας όλα τα μέρη του φυτού. Οι προσβεβλημένοι ιστοί του στελέχους μαλακώνουν, γίνονται υδαρείς και στη συνέχεια νεκρώνονται. Πάνω στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς\|φύλλα]] και σε πληγές πάνω στο στέλεχος σχηματίζονται κηλίδες, εντοπισμένες σε ομόκεντρους κύκλους. Οι κηλίδες μοιάζουν αρκετά με εκείνες της [[Ασθένεια πιπεριάς Αλτερναρίωση\|αλτερνάριας]], αλλά εδώ καλύπτονται με χαρακτηριστικό γκρίζο μυκήλιο. Στους [[Πιπεριά προϊόν\|καρπούς]] η προσβολή ξεκινάει από τα σέπαλα και στη συνέχεια εισέρχεται στον καρπό, προκαλώντας μαλάκωμα. Τα συμπτώματα ξεκινούν από το κάτω μέρος του καρπού. Το παθογόνο προκαλεί και μετασυλλεκτικές σήψεις, χωρίς να είναι αρχικά ορατή η προσβολή των καρπών. Για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι απαραίτητη η υψηλή υγρασία (πχ [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς\|βροχοπτώσεις]]) και θερμοκρασία 15-20<sup>o</sup>C. Η μεταφορά του μολύσματος (κονίδια του μύκητα) γίνεται κυρίως με άνεμο. Το παθογόνο συμπεριφέρεται ως σαπρόφυτο, καθώς παρουσιάζεται πάνω στους νεκρούς φυτικούς ιστούς (πληγές, νεκρά σέπαλα κα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και της ατμόσφαιρας. Γι' αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο χώρο ανάπτυξης των φυτών (κυρίως στο θερμοκήπιο). Σε [[Καλλιέργεια πιπεριάς θερμοκηπίου\|θερμοκηπιακές καλλιέργειες]] καλό είναι να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως αύξηση της νυχτερινής θερμοκρασίας και αύξηση του αερισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανθεκτικά υποκείμενα, αραιή φύτευση ή απομάκρυνση των παλιών ξεραμένων φύλλων (λόγω ηλικίας). Η σωστή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρέψη]] των φυτών και η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, όταν η διαφορά είναι μεγάλη, μειώνει την πιθανότητα εξασθένησης των φυτών και προσβολής τους από το παθογόνο.		Η μεγαλύτερη απειλή για την [[Πιπεριά φυτό\|πιπεριά]] είναι αυτή η [[Ασθένειες πιπεριάς\|ασθένεια]]. Οφείλεται στον μύκητα Botrytis cinerea. Πρόκειται για παθογόνο που προσβάλει αρκετά είδη λαχανικών και εμφανίζεται κυρίως σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες, προσβάλλοντας όλα τα μέρη του φυτού. Οι προσβεβλημένοι ιστοί του στελέχους μαλακώνουν, γίνονται υδαρείς και στη συνέχεια νεκρώνονται. Πάνω στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς\|φύλλα]] και σε πληγές πάνω στο στέλεχος σχηματίζονται κηλίδες, εντοπισμένες σε ομόκεντρους κύκλους. Οι κηλίδες μοιάζουν αρκετά με εκείνες της [[Ασθένεια πιπεριάς Αλτερναρίωση\|αλτερνάριας]], αλλά εδώ καλύπτονται με χαρακτηριστικό γκρίζο μυκήλιο. Στους [[Πιπεριά προϊόν\|καρπούς]] η προσβολή ξεκινάει από τα σέπαλα και στη συνέχεια εισέρχεται στον καρπό, προκαλώντας μαλάκωμα. Τα συμπτώματα ξεκινούν από το κάτω μέρος του καρπού. Το παθογόνο προκαλεί και μετασυλλεκτικές σήψεις, χωρίς να είναι αρχικά ορατή η προσβολή των καρπών. Για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι απαραίτητη η υψηλή υγρασία (πχ [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς\|βροχοπτώσεις]]) και θερμοκρασία 15-20<sup>o</sup>C. Η μεταφορά του μολύσματος (κονίδια του μύκητα) γίνεται κυρίως με άνεμο. Το παθογόνο συμπεριφέρεται ως σαπρόφυτο, καθώς παρουσιάζεται πάνω στους νεκρούς φυτικούς ιστούς (πληγές, νεκρά σέπαλα κα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και της ατμόσφαιρας. Γι' αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο χώρο ανάπτυξης των φυτών (κυρίως στο θερμοκήπιο). Σε [[Καλλιέργεια πιπεριάς θερμοκηπίου\|θερμοκηπιακές καλλιέργειες]] καλό είναι να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως αύξηση της νυχτερινής θερμοκρασίας και αύξηση του αερισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανθεκτικά υποκείμενα, αραιή φύτευση ή απομάκρυνση των παλιών ξεραμένων φύλλων (λόγω ηλικίας). Η σωστή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρέψη]] των φυτών και η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, όταν η διαφορά είναι μεγάλη, μειώνει την πιθανότητα εξασθένησης των φυτών και προσβολής τους από το παθογόνο.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 15:49, 3 Ιουλίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η μεγαλύτερη απειλή για την [[Πιπεριά φυτό\|πιπεριά]] είναι αυτή η [[Ασθένειες πιπεριάς\|ασθένεια]]. Οφείλεται στον μύκητα Botrytis cinerea. Πρόκειται για παθογόνο που προσβάλει αρκετά είδη λαχανικών και εμφανίζεται κυρίως σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες, προσβάλλοντας όλα τα μέρη του φυτού. Οι προσβεβλημένοι ιστοί του στελέχους μαλακώνουν, γίνονται υδαρείς και στη συνέχεια νεκρώνονται. Πάνω στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς\|φύλλα]] και σε πληγές πάνω στο στέλεχος σχηματίζονται κηλίδες, εντοπισμένες σε ομόκεντρους κύκλους. Οι κηλίδες μοιάζουν αρκετά με εκείνες της [[Ασθένεια πιπεριάς ~~Αλτερνάρια~~\|αλτερνάριας]], αλλά εδώ καλύπτονται με χαρακτηριστικό γκρίζο μυκήλιο. Στους [[Πιπεριά προϊόν\|καρπούς]] η προσβολή ξεκινάει από τα σέπαλα και στη συνέχεια εισέρχεται στον καρπό, προκαλώντας μαλάκωμα. Τα συμπτώματα ξεκινούν από το κάτω μέρος του καρπού. Το παθογόνο προκαλεί και μετασυλλεκτικές σήψεις, χωρίς να είναι αρχικά ορατή η προσβολή των καρπών. Για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι απαραίτητη η υψηλή υγρασία (πχ [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς\|βροχοπτώσεις]]) και θερμοκρασία 15-20<sup>o</sup>C. Η μεταφορά του μολύσματος (κονίδια του μύκητα) γίνεται κυρίως με άνεμο. Το παθογόνο συμπεριφέρεται ως σαπρόφυτο, καθώς παρουσιάζεται πάνω στους νεκρούς φυτικούς ιστούς (πληγές, νεκρά σέπαλα κα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και της ατμόσφαιρας. Γι' αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο χώρο ανάπτυξης των φυτών (κυρίως στο θερμοκήπιο). Σε [[Καλλιέργεια πιπεριάς θερμοκηπίου\|θερμοκηπιακές καλλιέργειες]] καλό είναι να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως αύξηση της νυχτερινής θερμοκρασίας και αύξηση του αερισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανθεκτικά υποκείμενα, αραιή φύτευση ή απομάκρυνση των παλιών ξεραμένων φύλλων (λόγω ηλικίας). Η σωστή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρέψη]] των φυτών και η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, όταν η διαφορά είναι μεγάλη, μειώνει την πιθανότητα εξασθένησης των φυτών και προσβολής τους από το παθογόνο.	+	Η μεγαλύτερη απειλή για την [[Πιπεριά φυτό\|πιπεριά]] είναι αυτή η [[Ασθένειες πιπεριάς\|ασθένεια]]. Οφείλεται στον μύκητα Botrytis cinerea. Πρόκειται για παθογόνο που προσβάλει αρκετά είδη λαχανικών και εμφανίζεται κυρίως σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες, προσβάλλοντας όλα τα μέρη του φυτού. Οι προσβεβλημένοι ιστοί του στελέχους μαλακώνουν, γίνονται υδαρείς και στη συνέχεια νεκρώνονται. Πάνω στα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς\|φύλλα]] και σε πληγές πάνω στο στέλεχος σχηματίζονται κηλίδες, εντοπισμένες σε ομόκεντρους κύκλους. Οι κηλίδες μοιάζουν αρκετά με εκείνες της [[Ασθένεια πιπεριάς Αλτερναρίωση\|αλτερνάριας]], αλλά εδώ καλύπτονται με χαρακτηριστικό γκρίζο μυκήλιο. Στους [[Πιπεριά προϊόν\|καρπούς]] η προσβολή ξεκινάει από τα σέπαλα και στη συνέχεια εισέρχεται στον καρπό, προκαλώντας μαλάκωμα. Τα συμπτώματα ξεκινούν από το κάτω μέρος του καρπού. Το παθογόνο προκαλεί και μετασυλλεκτικές σήψεις, χωρίς να είναι αρχικά ορατή η προσβολή των καρπών. Για την ανάπτυξη του παθογόνου είναι απαραίτητη η υψηλή υγρασία (πχ [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς\|βροχοπτώσεις]]) και θερμοκρασία 15-20<sup>o</sup>C. Η μεταφορά του μολύσματος (κονίδια του μύκητα) γίνεται κυρίως με άνεμο. Το παθογόνο συμπεριφέρεται ως σαπρόφυτο, καθώς παρουσιάζεται πάνω στους νεκρούς φυτικούς ιστούς (πληγές, νεκρά σέπαλα κα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και της ατμόσφαιρας. Γι' αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο χώρο ανάπτυξης των φυτών (κυρίως στο θερμοκήπιο). Σε [[Καλλιέργεια πιπεριάς θερμοκηπίου\|θερμοκηπιακές καλλιέργειες]] καλό είναι να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα, όπως αύξηση της νυχτερινής θερμοκρασίας και αύξηση του αερισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ακόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανθεκτικά υποκείμενα, αραιή φύτευση ή απομάκρυνση των παλιών ξεραμένων φύλλων (λόγω ηλικίας). Η σωστή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρέψη]] των φυτών και η μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, όταν η διαφορά είναι μεγάλη, μειώνει την πιθανότητα εξασθένησης των φυτών και προσβολής τους από το παθογόνο.

	[[πόσο αφορά σε γεωργό::30\| ]]		[[πόσο αφορά σε γεωργό::30\| ]]