Ασθένεια ρετσινολαδιάς Βερτισιλλίωση - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 08:06, 25 Ιουλίου 2016

2016-07-25T08:06:40Z

K kaponi στις 08:06, 25 Ιουλίου 2016

2016-07-25T08:06:01Z

K kaponi στις 08:05, 25 Ιουλίου 2016

2016-07-25T08:05:17Z

A papageorgiou στις 13:09, 19 Αυγούστου 2013

2013-08-19T13:09:09Z

P chasapis: Νέα σελίδα με 'Πρόκειται για αδρομύκωση που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής Ασθένει...'

2013-08-12T08:45:17Z

Νέα σελίδα με 'Πρόκειται για αδρομύκωση που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής Ασθένει...'

Νέα σελίδα

Πρόκειται για αδρομύκωση που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής [[Ασθένειες ρετσινολαδιάς|ασθένεια]] και οι μολύνσεις των [[Ρετσινολαδιά φυτό|φυτών]] γίνονται κυρίως από τις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ρετσινολαδιάς|ρίζες]]. Μετά από την είσοδο του μύκητα στις ρίζες, προχωρά και εγκαθίσταται στα αγγεία του ξύλου, με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνονται καχεκτικά και να αποξηραίνονται. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων. Πολύ συχνά, τα φυτά, εμφανίζουν το σύνδρομο βραδέως μαρασμού, με την μορφή ημιπληγίας (τα συμπτώματα παρατηρούνται μόνο από τη μια πλευρά του φυτού).

Η ασθένεια ευνοείται από μεσαίες θερμοκρασίες 21-27<sup>o</sup>C και φαίνεται ότι γι’ αυτό επικρατεί και είναι σοβαρό παθογόνο σε θερμότερες περιοχές, όπως στη Ν. Ευρώπη. Επίσης παρουσιάζεται σοβαρότερη σε ουδέτερα μέχρι αλκαλικά εδάφη. Το παθογόνο επιβιώνει στο έδαφος με τα μικροσκληρώτια για πολλά χρόνια (8-14), και σαν μυκήλιο στους προσβεβλημένους φυτικούς ιστούς, αλλά και σε πλήθος ζιζανίων ξενιστών όπως είναι τα, Calentula avvensis,Geranium dissctum, Malva sylvestris, Solanum nigrum κ.α.

Λόγω ότι πρόκειται για ιδιαίτερα καταστρεπτική ασθένεια, που προκαλεί σοβαρές ζημιές, χωρίς να υπάρχουν μέχρι σήμερα αποτελεσματικά χημικά μέσα, συνίσταται να χρησιμοποιούνται ανθεκτικά ανθεκτικές [[Ποικιλίες ρετσινολαδιάς|ποικιλίες]] και υβρίδια, η εφαρμογή ηλιοαπολύμανσης του εδάφους, η συστηματική αντιμετώπιση των [[Καταπολέμηση ζιζανίων ρετσινολαδιάς|ζιζανίων]] ξενιστών και η [[Αμειψισπορά|αμειψισπορά]] με μη ευπαθή φυτά όπως το [[Βαμβάκι|βαμβάκι]], η [[Ντομάτα φυτό|τομάτα]], η [[Πατάτα φυτό|πατάτα]].

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι ασθένεια της::Ρετσινολαδιά φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Ρετσινολαδιά φυτό| ]]
[[είναι προσβολή της ασθένειας::Αδρομυκώσεις| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Πρόκειται για [[Αδρομυκώσεις |αδρομύκωση]] που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής [[Ασθένειες ρετσινολαδιάς|ασθένεια]] και οι μολύνσεις των [[Ρετσινολαδιά φυτό|φυτών]] γίνονται κυρίως από τις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ρετσινολαδιάς|ρίζες]]. Μετά από την είσοδο του [[μύκητες |μύκητα]] στις ρίζες, προχωρά και εγκαθίσταται στα αγγεία του ξύλου, με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνονται καχεκτικά και να αποξηραίνονται. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων. Πολύ συχνά, τα φυτά, εμφανίζουν το σύνδρομο βραδέως μαρασμού, με την μορφή ημιπληγίας (τα συμπτώματα παρατηρούνται μόνο από τη μια πλευρά του φυτού).
-Η ασθένεια ευνοείται από μεσαίες θερμοκρασίες 21-27<sup>o</sup>C και φαίνεται ότι γι’ αυτό επικρατεί και είναι σοβαρό παθογόνο σε θερμότερες περιοχές, όπως στη Ν. Ευρώπη. Επίσης παρουσιάζεται σοβαρότερη σε ουδέτερα μέχρι αλκαλικά εδάφη. Το παθογόνο επιβιώνει στο έδαφος με τα μικροσκληρώτια για πολλά χρόνια (8-14), και σαν μυκήλιο στους προσβεβλημένους φυτικούς ιστούς, αλλά και σε πλήθος ζιζανίων ξενιστών όπως είναι τα, Calentula avvensis,Geranium dissctum, Malva sylvestris, Solanum nigrum κ.α.
+Η ασθένεια ευνοείται από μεσαίες θερμοκρασίες 21-27<sup>o</sup>C και φαίνεται ότι γι’ αυτό επικρατεί και είναι σοβαρό παθογόνο σε θερμότερες περιοχές, όπως στη Ν. Ευρώπη. Επίσης παρουσιάζεται σοβαρότερη σε ουδέτερα μέχρι αλκαλικά εδάφη. Το παθογόνο επιβιώνει στο [[τύποι εδαφών |έδαφος]] με τα μικροσκληρώτια για πολλά χρόνια (8-14), και σαν μυκήλιο στους προσβεβλημένους φυτικούς ιστούς, αλλά και σε πλήθος ζιζανίων ξενιστών όπως είναι τα, Calentula avvensis,Geranium dissctum, Malva sylvestris, Solanum nigrum κ.α.
 Λόγω ότι πρόκειται για ιδιαίτερα καταστρεπτική ασθένεια, που προκαλεί σοβαρές ζημιές, χωρίς να υπάρχουν μέχρι σήμερα αποτελεσματικά χημικά μέσα, συνίσταται να χρησιμοποιούνται ανθεκτικά ανθεκτικές [[Ποικιλίες ρετσινολαδιάς|ποικιλίες]] και υβρίδια, η εφαρμογή ηλιοαπολύμανσης του εδάφους, η συστηματική αντιμετώπιση των [[Καταπολέμηση ζιζανίων ρετσινολαδιάς|ζιζανίων]] ξενιστών και η [[Αμειψισπορά|αμειψισπορά]] με μη ευπαθή φυτά όπως το [[Βαμβάκι|βαμβάκι]], η [[Ντομάτα φυτό|τομάτα]], η [[Πατάτα φυτό|πατάτα]].

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:06, 25 Ιουλίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Πρόκειται για [[Αδρομυκώσεις \|αδρομύκωση]] που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής [[Ασθένειες ρετσινολαδιάς\|ασθένεια]] και οι μολύνσεις των [[Ρετσινολαδιά φυτό\|φυτών]] γίνονται κυρίως από τις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ρετσινολαδιάς\|ρίζες]]. Μετά από την είσοδο του μύκητα στις ρίζες, προχωρά και εγκαθίσταται στα αγγεία του ξύλου, με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνονται καχεκτικά και να αποξηραίνονται. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων. Πολύ συχνά, τα φυτά, εμφανίζουν το σύνδρομο βραδέως μαρασμού, με την μορφή ημιπληγίας (τα συμπτώματα παρατηρούνται μόνο από τη μια πλευρά του φυτού).	+	Πρόκειται για [[Αδρομυκώσεις \|αδρομύκωση]] που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής [[Ασθένειες ρετσινολαδιάς\|ασθένεια]] και οι μολύνσεις των [[Ρετσινολαδιά φυτό\|φυτών]] γίνονται κυρίως από τις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ρετσινολαδιάς\|ρίζες]]. Μετά από την είσοδο του [[μύκητες \|μύκητα]] στις ρίζες, προχωρά και εγκαθίσταται στα αγγεία του ξύλου, με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνονται καχεκτικά και να αποξηραίνονται. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων. Πολύ συχνά, τα φυτά, εμφανίζουν το σύνδρομο βραδέως μαρασμού, με την μορφή ημιπληγίας (τα συμπτώματα παρατηρούνται μόνο από τη μια πλευρά του φυτού).

	Η ασθένεια ευνοείται από μεσαίες θερμοκρασίες 21-27<sup>o</sup>C και φαίνεται ότι γι’ αυτό επικρατεί και είναι σοβαρό παθογόνο σε θερμότερες περιοχές, όπως στη Ν. Ευρώπη. Επίσης παρουσιάζεται σοβαρότερη σε ουδέτερα μέχρι αλκαλικά εδάφη. Το παθογόνο επιβιώνει στο έδαφος με τα μικροσκληρώτια για πολλά χρόνια (8-14), και σαν μυκήλιο στους προσβεβλημένους φυτικούς ιστούς, αλλά και σε πλήθος ζιζανίων ξενιστών όπως είναι τα, Calentula avvensis,Geranium dissctum, Malva sylvestris, Solanum nigrum κ.α.		Η ασθένεια ευνοείται από μεσαίες θερμοκρασίες 21-27<sup>o</sup>C και φαίνεται ότι γι’ αυτό επικρατεί και είναι σοβαρό παθογόνο σε θερμότερες περιοχές, όπως στη Ν. Ευρώπη. Επίσης παρουσιάζεται σοβαρότερη σε ουδέτερα μέχρι αλκαλικά εδάφη. Το παθογόνο επιβιώνει στο έδαφος με τα μικροσκληρώτια για πολλά χρόνια (8-14), και σαν μυκήλιο στους προσβεβλημένους φυτικούς ιστούς, αλλά και σε πλήθος ζιζανίων ξενιστών όπως είναι τα, Calentula avvensis,Geranium dissctum, Malva sylvestris, Solanum nigrum κ.α.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Πρόκειται για αδρομύκωση που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής [[Ασθένειες ρετσινολαδιάς|ασθένεια]] και οι μολύνσεις των [[Ρετσινολαδιά φυτό|φυτών]] γίνονται κυρίως από τις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ρετσινολαδιάς|ρίζες]]. Μετά από την είσοδο του μύκητα στις ρίζες, προχωρά και εγκαθίσταται στα αγγεία του ξύλου, με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνονται καχεκτικά και να αποξηραίνονται. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων. Πολύ συχνά, τα φυτά, εμφανίζουν το σύνδρομο βραδέως μαρασμού, με την μορφή ημιπληγίας (τα συμπτώματα παρατηρούνται μόνο από τη μια πλευρά του φυτού).
+Πρόκειται για [[Αδρομυκώσεις |αδρομύκωση]] που οφείλεται στο παθογόνο Verticillium dahliae. Είναι εδαφογενής [[Ασθένειες ρετσινολαδιάς|ασθένεια]] και οι μολύνσεις των [[Ρετσινολαδιά φυτό|φυτών]] γίνονται κυρίως από τις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ρετσινολαδιάς|ρίζες]]. Μετά από την είσοδο του μύκητα στις ρίζες, προχωρά και εγκαθίσταται στα αγγεία του ξύλου, με αποτέλεσμα τα φυτά να γίνονται καχεκτικά και να αποξηραίνονται. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ένας καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων. Πολύ συχνά, τα φυτά, εμφανίζουν το σύνδρομο βραδέως μαρασμού, με την μορφή ημιπληγίας (τα συμπτώματα παρατηρούνται μόνο από τη μια πλευρά του φυτού).
 Η ασθένεια ευνοείται από μεσαίες θερμοκρασίες 21-27<sup>o</sup>C και φαίνεται ότι γι’ αυτό επικρατεί και είναι σοβαρό παθογόνο σε θερμότερες περιοχές, όπως στη Ν. Ευρώπη. Επίσης παρουσιάζεται σοβαρότερη σε ουδέτερα μέχρι αλκαλικά εδάφη. Το παθογόνο επιβιώνει στο έδαφος με τα μικροσκληρώτια για πολλά χρόνια (8-14), και σαν μυκήλιο στους προσβεβλημένους φυτικούς ιστούς, αλλά και σε πλήθος ζιζανίων ξενιστών όπως είναι τα, Calentula avvensis,Geranium dissctum, Malva sylvestris, Solanum nigrum κ.α.
@@ Γραμμή 10: / Γραμμή 10: @@
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Ρετσινολαδιά φυτό| ]]
 [[είναι προσβολή της ασθένειας::Βερτισιλλίωση| ]]

@@ Γραμμή 9: / Γραμμή 9: @@
 [[είναι ασθένεια της::Ρετσινολαδιά φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Ρετσινολαδιά φυτό| ]]
-[[είναι προσβολή της ασθένειας::Αδρομυκώσεις| ]]
+[[είναι προσβολή της ασθένειας::Βερτισιλλίωση| ]]