Γονιμότητα εδάφους - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 12:51, 23 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-23T12:51:52Z

X skiadas στις 09:31, 16 Ιουνίου 2016

2016-06-16T09:31:39Z

X skiadas στις 09:26, 16 Ιουνίου 2016

2016-06-16T09:26:20Z

X skiadas στις 13:16, 10 Ιουνίου 2016

2016-06-10T13:16:29Z

X skiadas στις 12:52, 10 Ιουνίου 2016

2016-06-10T12:52:45Z

X skiadas: Νέα σελίδα με 'Το έδαφος είναι η κύρια πηγή Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συ...'

2016-06-10T12:42:43Z

Νέα σελίδα με 'Το έδαφος είναι η κύρια πηγή Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συ...'

Νέα σελίδα

Το [[Εδαφολογία|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των θρεπτικών συστατικών λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.
Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και το [[Βόριο|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους

<ref name="Γονιμότητα εδάφους"/>

==Βιβλιογραφία==
<references>
<ref name="Γονιμότητα εδάφους"> Γενική Δενδροκομία, του Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνου Α. Ποντίκη, 1997.</ref>
</references>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:51, 23 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 7:		Γραμμή 7:
	<ref name="Γονιμότητα εδάφους"> Γενική Δενδροκομία, του Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνου Α. Ποντίκη, 1997.</ref>		<ref name="Γονιμότητα εδάφους"> Γενική Δενδροκομία, του Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνου Α. Ποντίκη, 1997.</ref>
	</references>		</references>
		+
		+	[[πόσο αφορά σε γεωργό::20\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε εκπαιδευτικό-ακαδημαϊκό-ερευνητικό φορέα::30\| ]]
		+	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]
		+	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]
		+	[[κατάσταση δημοσίευσης::10\| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Το [[Εδαφολογία|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των [[Ρόλος των θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συστατικών]] λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.
+Το [[Εδαφολογία|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των θρεπτικών συστατικών λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.
-Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και το [[Βόριο|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους καθίσταται σημαντική από την άποψη ανανεώσεως του εδαφικού διαλύματος στην επιφάνεια των ριζών. Τα χλωριούχα και νιτρικά ιόντα διακινούνται βραδύτερα σ' ένα εδαφικό διάλυμα απ' ότι σ' ένα αμιγές, αλλά δεν αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση, όπως συμβαίνει, με το [[Κάλιο|κάλιο]] και το [[Φώσφορος|φώσφορο]], τα οποία διαθέτουν πολύ χαμηλούς ρυθμούς διάχυσης. Τα ιόντα που αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση παρουσιάζουν ποικίλουσα και βραδεία διάχυση, τούτου εξαρτωμένου από τη συγκέντρωση, τη σύσταση της στερεάς φάσης και την κατάσταση του εδάφους από απόψεως υγρασίας. Η υψηλή συγκέντρωση [[Αλατούχα εδάφη|αλάτων]] παρατηρείται σε ξηρές περιοχές ή προέρχεται από υπερβολική χρήση λιπασμάτων. Οι άμεσες επιπτώσεις τέτοιων συγκεντρώσεων συνήθως σχετίζονται με τις υψηλές ωσμωτικές επιδράσεις και τη μείωση της υδατικής απορροφητικής ικανότητας, που μπορεί επίσης να επιταχύνουν τη ωρίμαση των ριζών. <ref name="Γονιμότητα εδάφους"/>
 ==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:26, 16 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Το [[Εδαφολογία\|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των θρεπτικών συστατικών λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο\|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο\|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος\|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.	+	Το [[Εδαφολογία\|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των [[Ρόλος των θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών συστατικών]] λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο\|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο\|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος\|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.
	Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες\|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο\|ασβέστιο]] και το [[Βόριο\|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους καθίσταται σημαντική από την άποψη ανανεώσεως του εδαφικού διαλύματος στην επιφάνεια των ριζών. Τα χλωριούχα και νιτρικά ιόντα διακινούνται βραδύτερα σ' ένα εδαφικό διάλυμα απ' ότι σ' ένα αμιγές, αλλά δεν αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση, όπως συμβαίνει, με το [[Κάλιο\|κάλιο]] και το [[Φώσφορος\|φώσφορο]], τα οποία διαθέτουν πολύ χαμηλούς ρυθμούς διάχυσης. Τα ιόντα που αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση παρουσιάζουν ποικίλουσα και βραδεία διάχυση, τούτου εξαρτωμένου από τη συγκέντρωση, τη σύσταση της στερεάς φάσης και την κατάσταση του εδάφους από απόψεως υγρασίας. Η υψηλή συγκέντρωση [[Αλατούχα εδάφη\|αλάτων]] παρατηρείται σε ξηρές περιοχές ή προέρχεται από υπερβολική χρήση λιπασμάτων. Οι άμεσες επιπτώσεις τέτοιων συγκεντρώσεων συνήθως σχετίζονται με τις υψηλές ωσμωτικές επιδράσεις και τη μείωση της υδατικής απορροφητικής ικανότητας, που μπορεί επίσης να επιταχύνουν τη ωρίμαση των ριζών. <ref name="Γονιμότητα εδάφους"/>		Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες\|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο\|ασβέστιο]] και το [[Βόριο\|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους καθίσταται σημαντική από την άποψη ανανεώσεως του εδαφικού διαλύματος στην επιφάνεια των ριζών. Τα χλωριούχα και νιτρικά ιόντα διακινούνται βραδύτερα σ' ένα εδαφικό διάλυμα απ' ότι σ' ένα αμιγές, αλλά δεν αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση, όπως συμβαίνει, με το [[Κάλιο\|κάλιο]] και το [[Φώσφορος\|φώσφορο]], τα οποία διαθέτουν πολύ χαμηλούς ρυθμούς διάχυσης. Τα ιόντα που αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση παρουσιάζουν ποικίλουσα και βραδεία διάχυση, τούτου εξαρτωμένου από τη συγκέντρωση, τη σύσταση της στερεάς φάσης και την κατάσταση του εδάφους από απόψεως υγρασίας. Η υψηλή συγκέντρωση [[Αλατούχα εδάφη\|αλάτων]] παρατηρείται σε ξηρές περιοχές ή προέρχεται από υπερβολική χρήση λιπασμάτων. Οι άμεσες επιπτώσεις τέτοιων συγκεντρώσεων συνήθως σχετίζονται με τις υψηλές ωσμωτικές επιδράσεις και τη μείωση της υδατικής απορροφητικής ικανότητας, που μπορεί επίσης να επιταχύνουν τη ωρίμαση των ριζών. <ref name="Γονιμότητα εδάφους"/>

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Το [[Εδαφολογία|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των θρεπτικών συστατικών λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.
-Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και το [[Βόριο|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους καθίσταται σημαντική από την άποψη ανανεώσεως του εδαφικού διαλύματος στην επιφάνεια των ριζών. Τα χλωριούχα και νιτρικά ιόντα διακινούνται βραδύτερα σ' ένα εδαφικό διάλυμα απ' ότι σ' ένα αμιγές, αλλά δεν αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση, όπως συμβαίνει, με το [[Κάλιο|κάλιο]] και το [[Φώσφορος|φώσφορο]]
+Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και το [[Βόριο|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους καθίσταται σημαντική από την άποψη ανανεώσεως του εδαφικού διαλύματος στην επιφάνεια των ριζών. Τα χλωριούχα και νιτρικά ιόντα διακινούνται βραδύτερα σ' ένα εδαφικό διάλυμα απ' ότι σ' ένα αμιγές, αλλά δεν αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση, όπως συμβαίνει, με το [[Κάλιο|κάλιο]] και το [[Φώσφορος|φώσφορο]], τα οποία διαθέτουν πολύ χαμηλούς ρυθμούς διάχυσης. Τα ιόντα που αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση παρουσιάζουν ποικίλουσα και βραδεία διάχυση, τούτου εξαρτωμένου από τη συγκέντρωση, τη σύσταση της στερεάς φάσης και την κατάσταση του εδάφους από απόψεως υγρασίας. Η υψηλή συγκέντρωση [[Αλατούχα εδάφη|αλάτων]] παρατηρείται σε ξηρές περιοχές ή προέρχεται από υπερβολική χρήση λιπασμάτων. Οι άμεσες επιπτώσεις τέτοιων συγκεντρώσεων συνήθως σχετίζονται με τις υψηλές ωσμωτικές επιδράσεις και τη μείωση της υδατικής απορροφητικής ικανότητας, που μπορεί επίσης να επιταχύνουν τη ωρίμαση των ριζών. <ref name="Γονιμότητα εδάφους"/>
-−
-−
-−
 <ref name="Γονιμότητα εδάφους"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:52, 10 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Το [[Εδαφολογία\|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των θρεπτικών συστατικών λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο\|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο\|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος\|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.		Το [[Εδαφολογία\|έδαφος]] είναι η κύρια πηγή [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών συστατικών]] για το φυτό. Η οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους (pH) είναι πρωταρχικής σημασίας για τον καθορισμό της διαθεσιμότητας των θρεπτικών συστατικών λόγω της επίδρασης της επί της διαλυτότητας. Τα τοξικά προβλήματα του [[Αργίλιο\|αργιλίου]] και [[Μαγγάνιο\|μαγγανίου]] πιθανόν να υφίστανται σε όξινα εδάφη, ενώ η χλώρωση [[Σίδηρος\|σιδήρου]] επισυμβαίνει σε αλκαλικά εδάφη.
−	Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες\|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο\|ασβέστιο]] και το [[Βόριο\|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους	+	Τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρα]] αναπτύσσονται καλύτερα σε pH 5.5 έως 6.5. Διάφορα όμως είδη δένδρων, που χρησιμοποιούνται ως ειδικά υποκείμενα, διαθέτουν προσαρμοστικότητα σε μια ευρύτερη ή στενότερη κλίμακα pH. Η συγκέντρωση στοιχείων στο εδαφικό διάλυμα, εγγύτατα στις [[Ρίζες\|ρίζες]], επηρεάζει την αύξηση των δένδρων. Το [[Ασβέστιο\|ασβέστιο]] και το [[Βόριο\|βόριο]] επηρεάζει την αύξηση των ριζών. Αν και ανταλλαγή κατιόντων επισυμβαίνει μεταξύ της στερεάς εδαφικής φάσης και της ρίζας, δεν υπάρχουν δεδομένα για να παρακαμφθεί το εδαφικό διάλυμα. Αφού οι ζωντανές ρίζες καταλαμβάνουν μόνο ένα τμήμα του εδαφικού όγκου, η διάχυση στοιχείων δια μέσου του εδάφους καθίσταται σημαντική από την άποψη ανανεώσεως του εδαφικού διαλύματος στην επιφάνεια των ριζών. Τα χλωριούχα και νιτρικά ιόντα διακινούνται βραδύτερα σ' ένα εδαφικό διάλυμα απ' ότι σ' ένα αμιγές, αλλά δεν αλληλεπιδρούν με τη στερεά φάση, όπως συμβαίνει, με το [[Κάλιο\|κάλιο]] και το [[Φώσφορος\|φώσφορο]]