Διατροφή μηρυκαστικών ζώων (Βοοειδή) - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 13:05, 30 Ιουλίου 2014

2014-07-30T13:05:58Z

K kaponi στις 09:14, 11 Ιουλίου 2014

2014-07-11T09:14:01Z

K kaponi στις 07:50, 11 Ιουλίου 2014

2014-07-11T07:50:53Z

K kaponi στις 07:29, 11 Ιουλίου 2014

2014-07-11T07:29:45Z

K kaponi στις 13:08, 12 Ιουλίου 2013

2013-07-12T13:08:38Z

K kaponi στις 13:06, 12 Ιουλίου 2013

2013-07-12T13:06:49Z

Εμφάνιση αλλαγών

K kaponi στις 13:04, 12 Ιουλίου 2013

2013-07-12T13:04:55Z

K kaponi στις 13:03, 12 Ιουλίου 2013

2013-07-12T13:03:18Z

K kaponi στις 13:01, 12 Ιουλίου 2013

2013-07-12T13:01:37Z

K kaponi στις 12:59, 12 Ιουλίου 2013

2013-07-12T12:59:55Z

@@ Γραμμή 12: / Γραμμή 12: @@
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή γαλακτοπαραγωγών αγελάδων]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή αγελάδων κατά την ξηρά περίοδο]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Μεταβολικές νόσοι βοοειδών από σφάλματα διατροφής κατά την ξηρά περίοδο]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή αγελάδων κατά τη γαλακτική περίοδο]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή σταβλισμένων αγελάδων]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή γαλακτοπαραγωγών αγελάδων με σιτηρέσια απλής διατροφής]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή ταύρων]]{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών]]{{{top_heading|==}}}
 <ref name="Διατροφή"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:14, 11 Ιουλίου 2014
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	<~~font color~~="~~black~~">Ακρωνύμια</~~font~~>	+	<span style="font-weight:bold;">Ακρωνύμια</span>

	*ΞΟ=Ξηρά ουσία		*ΞΟ=Ξηρά ουσία

@@ Γραμμή 40: / Γραμμή 40: @@
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών]]{{{top_heading|==}}}
 {{:Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
 [[είναι διατροφή του ζώου::Εκτροφή βοοειδών| ]]

@@ Γραμμή 23: / Γραμμή 23: @@
 {{:Διατροφή αγελάδων κατά τη γαλακτική περίοδο|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
-{{{top_heading|==}}}[[Διατροφή αγελάδων εντός του στάβλου]]{{{top_heading|==}}}
+{{{top_heading|==}}}[[Διατροφή σταβλισμένων αγελάδων]]{{{top_heading|==}}}
-{{:Διατροφή αγελάδων εντός του στάβλου|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
+{{:Διατροφή σταβλισμένων αγελάδων|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
 {{{top_heading|==}}}[[Διατροφή γαλακτοπαραγωγών αγελάδων με σιτηρέσια απλής διατροφής]]{{{top_heading|==}}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:08, 12 Ιουλίου 2013
Γραμμή 40:		Γραμμή 40:
	{{{top_heading\|==}}}[[Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών]]{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}[[Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών]]{{{top_heading\|==}}}
	{{:Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}		{{:Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}
		+
		+	[[είναι διατροφή του ζώου::Εκτροφή βοοειδών\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::20\| ]]
		+	__NOTOC__

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:04, 12 Ιουλίου 2013
Γραμμή 35:		Γραμμή 35:
	{{:Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}		{{:Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}

		+	{{{top_heading\|==}}}[[Διατροφή ταύρων]]{{{top_heading\|==}}}
		+	{{:Διατροφή ταύρων\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}



−
−	~~{{{top_heading\|==}}}Διατροφή ταύρων{{{top_heading\|==}}}~~
−
−	Με την ευρεία χρήση της τεχνητής σπερματέγχυσης η διατροφή των ταύρων σε επίπεδο εκτροφής δεν έχει πλέον σημασία, δεδομένου ότι οι ταύροι εκτρέφονται σε ειδικούς σταθμούς ή ειδικές εκτροφές. Εκεί η διατροφή των ταύρων έχει μελετηθεί αρκετά και δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην ισόρροπη διατροφή των ζώων αυτών. Ωστόσο η εκτίμηση της επίδρασης της διατροφής στην αναπαραγωγική ικανότητα των ταύρων είναι δύσκολη διότι:
−	*η γονιμοποιός ικανότητα των ταύρων εμφανίζεται σε πολλές περιπτώσεις διαφορετική από την πραγματική εξ αιτίας των αγελάδων και
−	*η εκτίμηση της επίδρασης της διατροφής στην ποιότητα του σπέρματος δεν είναι εύκολη, δεδομένου ότι μεταξύ του σχηματισμού των σπερμίων και της εκσπερμάτισης μεσολαβεί διάστημα τουλάχιστον 45 ημερών.
−	Οι ανάγκες των ταύρων σε ενέργεια και αζωτούχες ουσίες δίδονται στον πίνακα 7.4. και περιλαμβάνουν ανάγκες συντήρησης και ανάγκες για 2-3 σπερματοληψίες εβδομαδιαίως. Πλεόνασμα αζωτούχων ουσιών στα σιτηρέσια των ταύρων πρέπει να αποφεύγονται γιατί μπορούν να προκαλέσουν δυσκαμψία των ταρσών με δυσμενείς εππιπτώσεις στην εκτέλεση των επιβάσεων. Ομοίως, η ανεπαρκής χορήγηση αζωτούχων ουσιών ή ο ελλιπής εφοδιασμός των ζώων με απαραίτητα αμινοξέα υποβιβάζει αισθητά την ποιότητα του σπέρματος. Για το λόγο αυτό στα σιτηρέσια των ταύρων χρησιμοποιούνται υποπροϊόντα σπορελαιουργίας με συμμετοχή ζωοτροφών ζωικής προέλευσης.
−	Ιδιαίτερη σημασία, από πλευράς ανόργανων στοιχείων, έχει η σχέση Ca:Ρ η οποία πρέπει να είναι (1,25-1,5):1. Υπερβολική χορήγηση Ρ χωρίς να τηρείται η παραπάνω σχέση είναι δυνατόν να προκαλέσει υπερδιέγερση των παραθυροειδών αδένων και ως εκ τούτου απασβέστωση του σκελετού με δυσμενείς επιπτώσεις στη χρησιμοποίηση του ταύρου για αναπαραγωγή. Από τις βιταμίνες, τη μεγαλύτερη σημασία για τους ταύρους έχει η Α.
−	Στη διατροφή των ταύρων αποφεύγεται η χορήγηση άχυρου και γενικά ογκώδους σιτηρεσίου, καθώς και ζωοτροφών που περιέχουν νιτρικά άλατα ή φυτοοιοτρογόνα (π.χ. χλόη ή χόρτο ψυχανθών). Το χόρτο λειμώνων θεωρείται ως η πλέον κατάλληλη ΧΖ για τους ταύρους και χορηγείται σε ποσότητα 4-8 kg ημερησίως. Το υπόλοιπο των αναγκών καλύπτεται με ΣΖ.

	{{{top_heading\|==}}}Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Διατροφή αναπτυσσόμενων βοοειδών{{{top_heading\|==}}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:03, 12 Ιουλίου 2013
Γραμμή 32:		Γραμμή 32:
	{{:Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}		{{:Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}

		+	{{{top_heading\|==}}}[[Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου]]{{{top_heading\|==}}}
		+	{{:Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}


−	~~{{{top_heading\|==}}}Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου{{{top_heading\|==}}}~~

−	Οι αγελάδες του τύπου αυτού ανήκουν ή στις πρώιμες-μικρόσωμες [[Φυλές βοοειδών \|φυλές]] ή στις όψιμες-μεγαλόσωμες. Στη χώρα μας, αγελάδες κρεοπαραγωγικού τύπου είναι οι [[Αυτόχθονες φυλές βοοειδών \|εγχώριες]], οι οποίες έχουν διασταυρωθεί σε διάφορο βαθμό με ταύρους κυρίως [[Η φυλή Limousin \|Limousine]], Hereford και [[Η φυλή Simmental \|Simmental]]. Οι αγελάδες αυτές δεν αμέλγονται και η μόνη παραγωγή τους είναι ο απογαλακτιζόμενος μόσχος.

−	Η διατροφή των αγελάδων γίνεται κυρίως στη βοσκή καθόλη τη διάρκεια του χρόνου και μόνο κατά τη χειμερινή περίοδο (Δεκέμβριο - Φεβρουάριο) τους χορηγείται συμπληρωματική τροφή (χόρτα-άχυρα ή και ΣΖ).
−
−	Οι τοκετοί επιδιώκονται την άνοιξη που υπάρχει αρκετή βοσκή για την κάλυψη των αναγκών των ζώων οι οποίες φθάνουν το μέγιστο κατ' αυτήν την περίοδο (τελευταίο στάδιο κυοφορίας, πρώτη φάση γαλακτικής περιόδου).
−	Οι μόσχοι τους πρώτους 5-6 μήνες της ζωής τους θηλάζουν τις μητέρες τους, ενώ παράλληλα συμπληρώνουν τις ανάγκες τους με τη βοσκή. Στη χώρα μας οι μόσχοι αυτοί από τον Οκτώβριο και μετά διατηρούνται στο στάβλο όπου διατρέφονται εντατικά με ΧΖ και ΣΖ μέχρι της σφαγής τους σε ηλικία 15-18 μηνών.
−	Στις βορειο-ευρωπαϊκές χώρες όπου υπάρχει άφθονη βοσκή όλο σχεδόν το χρόνο οι μόσχοι διατηρούνται στη βοσκή και μόνο κατά τους χειμερινούς μήνες, λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, τους χορηγείται συμπληρωματική τροφή (χόρτα, ενσίρωμα ή και ΣΖ). Οι μόσχοι αυτοί σφάζονται συνήθως σε ηλικία 18-24 μηνών.
−
−	Οι παράγοντες που καθορίζουν την επιτυχία μιας τέτοιας [[Εκτροφή βοοειδών \|εκτροφής]] είναι η έγκαιρη εκδήλωση των οίστρων, το υψηλό ποσοστό συλλήψεων, το υψηλό ποσοστό απογαλακτισθέντων μόσχων και το ΣΒ των μόσχων κατά τον απογαλακτισμό. Ένα σημαντικό κριτήριο επαρκούς διατροφής των αγελάδων είναι ο ρυθμός ανάπτυξης των μόσχων, δεδομένου ότι μια καλώς διατρεφόμενη μητέρα παράγει αρκετή ποσότητα γάλακτος για να εξασφαλισθεί ικανοποιητική ανάπτυξη του μόσχου.
−
−	Στις μη επαρκώς ή ορθώς διατρεφόμενες αγελάδες παρατηρείται επιμήκυνση του μεταξύ δυο τοκετών χρονικού διαστήματος, στειρότητα, μειωμένος ρυθμός ανάπτυξης μόσχων και απώλειες μόσχων (το 80% των απωλειών σε έμβρυα συμβαίνουν τις τελευταίες 8 εβδομάδες της κυοφορίας). Η γονιμότητα των αγελάδων αυτών βελτιώνεται με τη χορήγηση Ρ υπό μορφή στερεού ή ρευστού ισορροπιστή. Οι ισορροπιστές αυτοί παρέχουν και άλλα στοιχεία (π.χ. Μg, ΝaCl και ιχνοστοιχεία).
−
−	Ο συγχρονισμός των τοκετών και η καλή διαχείριση των βοσκοτόπων αποτελούν εξίσου σημαντικούς παράγοντες επιτυχίας σε μια μονάδα εκτροφής κρεοπαραγωγών αγελάδων.

	{{{top_heading\|==}}}Διατροφή ταύρων{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Διατροφή ταύρων{{{top_heading\|==}}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:01, 12 Ιουλίου 2013
Γραμμή 29:		Γραμμή 29:
	{{:Διατροφή γαλακτοπαραγωγών αγελάδων με σιτηρέσια απλής διατροφής\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}		{{:Διατροφή γαλακτοπαραγωγών αγελάδων με σιτηρέσια απλής διατροφής\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}

		+	{{{top_heading\|==}}}[[Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων]]{{{top_heading\|==}}}
		+	{{:Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}


−
−
−
−	~~{{{top_heading\|==}}}Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων{{{top_heading\|==}}}~~
−
−	Η διατροφή των υψιπαραγωγών αγελάδων απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή γιατί είναι ζώα υψηλής αξίας, αλλά και υψηλών απαιτήσεων. Η κάλυψη των αναγκών τους σε θρεπτικά συστατικά και κυρίως σε ενέργεια, μέσα στα όρια της καταναλισκόμενης ΞΟ, είναι δύσκολη. Στα ζώα αυτά επιδιώκεται μεγιστοποίηση της καταναλισκόμενης ποσότητας ΞΟ μέχρι και ποσοστού 4% του ΣΒ, ποσοστό που μπορεί να επιτευχθεί εφόσον η πεπτικότητα της ΞΟ είναι περί το 75% και το σιτηρέσιο διαθέσιμο καθόλο το 24ωρο. Ο εφοδιασμός των ζώων με ευζύμωτους υδατάνθρακες και αζωτούχες ουσίες πρέπει να είναι επαρκής για υψηλή παραγωγή μικροβιακής πρωτεΐνης.
−	Η ενδεδειγμένη αναλογία ζυμωθείσας: μη ζυμωθείσα πρωτεΐνη είναι 40:60, ενώ η χορηγούμενη ποσότητα ουρίας κυμαίνεται μεταξύ 45 και 90 g ανά αγελάδα ημερησίως. Αυξημένη χορήγηση προστατευμένης πρωτεΐνης οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή μικροβιακής πρωτεΐνης και μη κάλυψη των αναγκών των αγελάδων σε πρωτεΐνη.
−
−	Οι χρησιμοποιούμενες ΧΖ πρέπει επίσης να είναι άριστης ποιότητας ώστε τελικά να εξασφαλίζεται στο υγρό της μεγάλης κοιλίας ρΗ> 6,2 και λόγος οξικού: προπιονικό>2,2. Όταν ικανοποιούνται οι δύο αυτές προϋποθέσεις εξασφαλίζεται η κανονική λιποπεριεκτικότητα του γάλακτος (>3,5%). Η μείωση του μεγέθους των τεμαχιδίων των ΧΖ επιφέρει αύξηση του προπιονικού οξέος στους προστομάχους, η οποία προκαλεί αύξηση της συγκέντρωσης της γλυκόζης του αίματος και αύξηση της ινσουλίνης, η οποία ευνοεί τη σύνθεση του σωματικού λίπους αντί της σύνθεσης λίπους του γάλακτος, με τελικό αποτέλεσμα τη μειωμένη λιποπεριεκτικότητα του γάλακτος. Επειδή δε, επιπλέον, το ποσοστό του σιτηρεσίου σε ΑDF επηρεάζει την πεπτικότητα και το ποσοστό σε ΝDF την κατανάλωση των ΧΖ, πρέπει τα ποσοστά αυτά να είναι τα ενδεδειγμένα και το 75% του ΝDF να προέρχεται από ΧΖ (γιατί το ΝDF των ΧΖ είναι αποτελεσματικότερο του ΝDF των υποπροϊόντων των γεωργικών βιομηχανιών). Κατά την πρώτη φάση της γαλακτικής περιόδου επιδιώκεται ελάχιστη απώλεια ΣΒ και καλή σωματική κατάσταση των αγελάδων, για να μην καθυστερήσει η εκδήλωση του πρώτου μετά τον τοκετό οίστρου. Αυτό αντιμετωπίζεται με χορήγηση ισόρροπου σιτηρεσίου απλής διατροφής σε 5-6 γεύματα την ημέρα (διαθέσιμη τροφή στα ζώα σχεδόν καθόλο το 24ωρο).
−
−	Η απαιτούμενη αύξηση της ενεργειακής πυκνότητας του σιτηρεσίου επιτυγχάνεται με χρήση προστατευμένου λίπους σε ποσοστό που δεν πρέπει να ξεπερνά το 7% της συνολικής ΞΟ του σιτηρεσίου. Στην περίπτωση δε που το χρησιμοποιούμενο λίπος περιέχει μη προστατευμένα λιπαρά οξέα μακράς αλύσου απαιτείται αύξηση του χορηγούμενου Ca και Μg κατά 20-30% των αναγκών των ζώων. Αντί προστατευμένων λιπών μπορούν βέβαια να χρησιμοποιηθούν και ελαιούχα σπέρματα σε ποσότητα τέτοια που το λίπος των σπερμάτων να μην ξεπερνά τα 500 g.ημ<sup>-1</sup> ανά αγελάδα. Η προσθήκη όμως λίπους στα σιτηρέσια των αγελάδων απαιτεί και χρησιμοποίηση πρωτεϊνών χαμηλής ζυμωτικότητας.
−
−	Για να βελτιωθεί η χρησιμοποίηση του μη πρωτεϊνικής φύσης αζώτου (ΜΠΦΝ) αλλά και των αζωτούχων ουσιών γενικότερα, πρέπει να μειωθεί ο συντελεστής ζυμωτικότητας των πρωτεϊνών. Η μείωση αυτή γίνεται με διάφορους τρόπους οι κυριότεροι των οποίων είναι:
−	*Ο συνδυασμός [[Ζωοτροφές και πρόσθετες ύλες ζωοτροφών \|ζωοτροφών]] του σιτηρεσίου με βάση το συντελεστή ζυμωτικότητας των πρωτεϊνών τους.
−	*Η μετουσίωση των πρωτεϊνών των ζωοτροφών χωρίς να μειωθεί η πεπτικότητά τους. Η μετουσίωση γίνεται είτε με ελεγχόμενη θέρμανση των ζωοτροφών, είτε με κατεργασία με φορμαλδεΰδη ή ταννίνες.
−	*Η επιβράδυνση της υδρόλυσης του ΜΠΦΝ. Η ουρία για παράδειγμα αναμιγνύεται σε ποσοστό 5% με άλεσμα δημητριακών καρπών ή άμυλο και το μείγμα υφίσταται θερμική κατεργασία υπό πίεση. Η βιολογική αξία των πρωτεϊνών του σιτηρεσίου μπορεί ακόμα να βελτιωθεί με προσθήκη των οριακών αμινοξέων (κυρίως λυσίνη, μεθειονίνη) σε προστατευμένη μορφή, με τελικό αποτέλεσμα, σε πολλές περιπτώσεις, την αύξηση της παραγόμενης ποσότητας γάλακτος.

	{{{top_heading\|==}}}Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Διατροφή αγελάδων κρεοπαραγωγικού τύπου{{{top_heading\|==}}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:59, 12 Ιουλίου 2013
Γραμμή 26:		Γραμμή 26:
	{{:Διατροφή αγελάδων εντός του στάβλου\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}		{{:Διατροφή αγελάδων εντός του στάβλου\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}

		+	{{{top_heading\|==}}}[[Διατροφή γαλακτοπαραγωγών αγελάδων με σιτηρέσια απλής διατροφής]]{{{top_heading\|==}}}
		+	{{:Διατροφή γαλακτοπαραγωγών αγελάδων με σιτηρέσια απλής διατροφής\|top_heading={{{top_heading\|==}}}=}}



−	~~{{{top_heading\|==}}}Σιτηρέσια απλής διατροφής{{{top_heading\|==}}}~~

−	Προκειμένου να απλουστευτεί η διατροφή των γαλακτοπαραγωγών [[Βοοειδή \|αγελάδων]] σε μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες εφαρμόζεται το σύστημα της απλής διατροφής κατά το οποίο οι ΧΖ τεμαχίζονται, αναμειγνύονται με τις ΣΖ και στη συνέχεια χορηγούνται οτα ζώα κατά το σύστημα της ομαδικής κατά μερίδες ή κατά βούληση διατροφής. Κατά το σύστημα αυτό δεν απαιτείται χορήγηση τροφής στο αμελκτήριο, μειώνονται σημαντικά τα εργατικά για τη διανομή του σιτηρεσίου, το σιτηρέσιο διατηρείται ομοιογενές από την παρασκευή του μέχρι την κατανάλωσή του από τα ζώα, αλλά απαιτείται ειδικό μηχάνημα (αυτοκινούμενο) για την ανάμειξη και χορήγηση του σιτηρεσίου.
−	Το μειονέκτημα του συστήματος της απλής διατροφής είναι ότι οι μεν αγελάδες υψηλών αποδόσεων δεν καλύπτουν κατά ένα χρονικό διάστημα τις ανάγκες τους, οι δε χαμηλών αποδόσεων τις υπερκαλύπτουν με αποτέλεσμα να αυξάνουν σημαντικά το ΣΒ που δεν είναι επιθυμητό. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού οι αγελάδες ομαδοποιούνται σε:
−	~~#Πρωτόγεννες (μοσχίδες),~~
−	~~#αγελάδες με παραπλήσια ημερομηνία τοκετού,~~
−	~~#αγελάδες με το ίδιο ύψος γαλακτοπαραγωγής,~~
−	~~#αγελάδες με κοινά προβλήματα υγείας και~~
−	#αγελάδες ξηράς περιόδου. Σε κάθε ομάδα χορηγείται διαφορετική ποσότητα του ιδίου σιτηρεσίου ή διαφορετικό σιτηρέσιο.
−	Όταν η ετήσια γαλακτοπαραγωγή των αγελάδων είναι μικρότερη από 8 τόνους, οι αγελάδες χωρίζονται σε 2-3 ομάδες και τους χορηγείται σιτηρέσιο με διαφορετική ενεργειακή πυκνότητα και περιεκτικότητα σε αζωτούχες ουσίες. Ανάλογα με το παραγωγικό στάδιο και τις ανάγκες τους οι αγελάδες αλλάζουν ομάδα.

−	Όταν οι αγελάδας παράγουν 8-11 τόνους γάλα ειηοίως υπάρχουν δυσκολίες εφαρμογής του συστήματος γιατί τα υψιπαραγωγά ζώα δεν επανακτούν το απωλεσθέν ΣΒ, ενώ τα χαμηλότερης γαλακτοπαραγωγής παχαίνουν. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού εφαρμόζεται ειδικό πρόγραμμα διατροφής, σύμφωνα με το οποίο τα ζώα ομαδοποιούνται ανάλογα με το παραγωγικό τους στάδιο, το ύψος της γαλακτοπαραγωγής και τη σωματική τους κατάσταση, ενώ ανάλογα τους χορηγείται ένα από τα 4 διαφορετικά σιτηρέσια κάθε φορά, ανάλογα με την ομάδα στην οποία εντάσσονται με βάση τα παραπάνω κριτήρια.
−
−	Τέλος, όταν η ετήσια γαλακτοπαραγωγή ξεπερνά τους 11 τόνους, οι αγελάδες διατρέφονται με ένα σιτηρέσιο καθόλη τη γαλακτική περίοδο με επιλογή ζωοτροφών άριστης ποιότητας και εφαρμογή καλής διαχείρισης των ζώων.
−	Στα σιτηρέσια αυτά η αναλογία ΧΖ:ΣΖ είναι 47:53, χρησιμοποιού¬νται <font color="black">προστατευμένα</font> λίπη, σε ποσοστό που δεν ξεπερνά το 5%, ή ελαιούχα σπέρματα (βαμβακόσπορος, σογιόσπορος κ.λπ.) και δίδεται προσοχή στην περιεκτικότητα του σιτηρεσίου σε μη ζυμωθείσα πρωτεΐνη (ΜΖΠ).
−
−	Τα σιτηρέσια απλής διατροφής έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται και στην Ελλάδα, κερδίζοντας έδαφος κυρίως στις συστηματικές αγελαδοτροφικές μονάδες με ζώα υψηλών αποδόσεων.

	{{{top_heading\|==}}}Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Διατροφή υψιπαραγωγών αγελάδων{{{top_heading\|==}}}