Εδαφικές συνθήκες αγγουριάς - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 07:39, 18 Ιουλίου 2016

2016-07-18T07:39:50Z

P chasapis στις 11:00, 9 Ιουλίου 2015

2015-07-09T11:00:28Z

P chasapis στις 08:18, 5 Ιουλίου 2013

2013-07-05T08:18:46Z

P chasapis: Νέα σελίδα με 'Η αγγουριά έχει ευαίσθητο ριζικό σύστημα. ...'

2013-07-05T08:18:25Z

Νέα σελίδα με 'Η αγγουριά έχει ευαίσθητο ριζικό σύστημα. ...'

Νέα σελίδα

Η [[Αγγουριά|αγγουριά]] έχει ευαίσθητο [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αγγουριάς|ριζικό σύστημα]]. Γι’ αυτό χρειάζεται [[Αμμώδη εδάφη|ελαφρό έδαφος]] που να στραγγίζει και να αερίζεται καλά, να έχει υψηλή ικανότητα συγκράτησης [[Άρδευση νερού|νερού]] και να είναι απαλλαγμένο από παθογόνα. Θα πρέπει να είναι πλούσιο σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] ιδίως σε [[Άζωτο|άζωτο]] και [[Κάλιο|κάλιο]]. Πιο κατάλληλα θεωρούνται τα αμμοπηλώδη εδάφη και για πολύ πρώιμες [[Καλλιέργεια αγγουριάς|καλλιέργειες]] τα αμμώδη-χαλικώδη εδάφη εφ’ όσον λαμβάνεται πρόνοια για τον πλήρη εφοδιασμό τους σε θρεπτικά στοιχεία. Στα [[Αργιλώδη εδάφη|αργιλώδη εδάφη]] η στράγγιση είναι δύσκολη, το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται πλούσια, η παραγωγή είναι μειωμένη, τα φυτά συχνά κιτρινίζουν και παρουσιάζουν τροφοπενίες ή προσβάλλονται σοβαρά από ασθένειες εδάφους ([[Ασθένεια αγγουριάς Ριζοκτόνια|ριζοκτόνια]], [[Ασθένεια αγγουριάς Φυτόφθορα|φυτόφθορα]], κ.α). Συνεκτικά εδάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά υφίστανται ζημίες όταν καλλιεργούνται υγρά και παρουσιάζουν δυσκολίες στην απόπλυση και στον αερισμό. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια αγγουριού είναι τα μέσης σύστασης, τα βαθιά, τα γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία διατηρώντας αρκετή υγρασία. Όσον αφορά τη χημική αντίδραση του εδάφους, αυτή μπορεί να κυμαίνεται από pH=5,5-7,5, αλλά η αγγουριά προτιμά τα ελαφρά όξινα εδάφη pH=6,5.

[[σχετίζεται με::Αγγουριά| ]]
[[ευδοκιμεί σε τύπο εδάφους::Πηλώδη εδάφη| ]]
[[ευδοκιμεί σε τύπο εδάφους::Αμμώδη εδάφη| ]]
[[ευδοκιμεί σε έδαφος ελάχιστης τιμής pH::5.5| ]]
[[ευδοκιμεί σε έδαφος μέγιστης τιμής pH::7.5| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:39, 18 Ιουλίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η [[Αγγουριά\|αγγουριά]] έχει ευαίσθητο [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αγγουριάς\|ριζικό σύστημα]]. Γι’ αυτό χρειάζεται [[Αμμώδη εδάφη\|ελαφρό έδαφος]] που να στραγγίζει και να αερίζεται καλά, να έχει υψηλή ικανότητα συγκράτησης [[Άρδευση αγγουριάς\|νερού]] και να είναι απαλλαγμένο από παθογόνα. Θα πρέπει να είναι πλούσιο σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικά στοιχεία]] ιδίως σε [[Άζωτο\|άζωτο]] και [[Κάλιο\|κάλιο]]. Πιο κατάλληλα θεωρούνται τα αμμοπηλώδη εδάφη και για πολύ πρώιμες [[Καλλιέργεια αγγουριάς\|καλλιέργειες]] τα αμμώδη-χαλικώδη εδάφη εφ’ όσον λαμβάνεται πρόνοια για τον πλήρη εφοδιασμό τους σε θρεπτικά στοιχεία. Στα [[Αργιλώδη εδάφη\|αργιλώδη εδάφη]] η στράγγιση είναι δύσκολη, το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται πλούσια, η παραγωγή είναι μειωμένη, τα φυτά συχνά κιτρινίζουν και παρουσιάζουν τροφοπενίες ή προσβάλλονται σοβαρά από ασθένειες εδάφους (~~[[Ασθένεια αγγουριάς Ριζοκτόνια\|~~ριζοκτόνια]], ~~[[Ασθένεια αγγουριάς Φυτόφθορα\|φυτόφθορα]]~~, κ.α). Συνεκτικά εδάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά υφίστανται ζημίες όταν καλλιεργούνται υγρά και παρουσιάζουν δυσκολίες στην απόπλυση και στον αερισμό. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια αγγουριού είναι τα μέσης σύστασης, τα βαθιά, τα γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία διατηρώντας αρκετή υγρασία. Όσον αφορά τη χημική αντίδραση του εδάφους, αυτή μπορεί να κυμαίνεται από pH=5,5-7,5, αλλά η αγγουριά προτιμά τα ελαφρά όξινα εδάφη pH=6,5.<ref name="Καλλιέργεια αγγουριού στη Μεσσαρά"/>	+	Η [[Αγγουριά\|αγγουριά]] έχει ευαίσθητο [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αγγουριάς\|ριζικό σύστημα]]. Γι’ αυτό χρειάζεται [[Αμμώδη εδάφη\|ελαφρό έδαφος]] που να στραγγίζει και να αερίζεται καλά, να έχει υψηλή ικανότητα συγκράτησης [[Άρδευση αγγουριάς\|νερού]] και να είναι απαλλαγμένο από παθογόνα. Θα πρέπει να είναι πλούσιο σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικά στοιχεία]] ιδίως σε [[Άζωτο\|άζωτο]] και [[Κάλιο\|κάλιο]]. Πιο κατάλληλα θεωρούνται τα αμμοπηλώδη εδάφη και για πολύ πρώιμες [[Καλλιέργεια αγγουριάς\|καλλιέργειες]] τα αμμώδη-χαλικώδη εδάφη εφ’ όσον λαμβάνεται πρόνοια για τον πλήρη εφοδιασμό τους σε θρεπτικά στοιχεία. Στα [[Αργιλώδη εδάφη\|αργιλώδη εδάφη]] η στράγγιση είναι δύσκολη, το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται πλούσια, η παραγωγή είναι μειωμένη, τα φυτά συχνά κιτρινίζουν και παρουσιάζουν τροφοπενίες ή προσβάλλονται σοβαρά από ασθένειες εδάφους (ριζοκτόνια, φυτοφθόρα, κ.ά). Συνεκτικά εδάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά υφίστανται ζημίες όταν καλλιεργούνται υγρά και παρουσιάζουν δυσκολίες στην απόπλυση και στον αερισμό. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια αγγουριού είναι τα μέσης σύστασης, τα βαθιά, τα γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία διατηρώντας αρκετή υγρασία. Όσον αφορά τη χημική αντίδραση του εδάφους, αυτή μπορεί να κυμαίνεται από pH=5,5-7,5, αλλά η αγγουριά προτιμά τα ελαφρά όξινα εδάφη pH=6,5.<ref name="Καλλιέργεια αγγουριού στη Μεσσαρά"/>

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Η [[Αγγουριά|αγγουριά]] έχει ευαίσθητο [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αγγουριάς|ριζικό σύστημα]]. Γι’ αυτό χρειάζεται [[Αμμώδη εδάφη|ελαφρό έδαφος]] που να στραγγίζει και να αερίζεται καλά, να έχει υψηλή ικανότητα συγκράτησης [[Άρδευση αγγουριάς|νερού]] και να είναι απαλλαγμένο από παθογόνα. Θα πρέπει να είναι πλούσιο σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] ιδίως σε [[Άζωτο|άζωτο]] και [[Κάλιο|κάλιο]]. Πιο κατάλληλα θεωρούνται τα αμμοπηλώδη εδάφη και για πολύ πρώιμες [[Καλλιέργεια αγγουριάς|καλλιέργειες]] τα αμμώδη-χαλικώδη εδάφη εφ’ όσον λαμβάνεται πρόνοια για τον πλήρη εφοδιασμό τους σε θρεπτικά στοιχεία. Στα [[Αργιλώδη εδάφη|αργιλώδη εδάφη]] η στράγγιση είναι δύσκολη, το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται πλούσια, η παραγωγή είναι μειωμένη, τα φυτά συχνά κιτρινίζουν και παρουσιάζουν τροφοπενίες ή προσβάλλονται σοβαρά από ασθένειες εδάφους ([[Ασθένεια αγγουριάς Ριζοκτόνια|ριζοκτόνια]], [[Ασθένεια αγγουριάς Φυτόφθορα|φυτόφθορα]], κ.α). Συνεκτικά εδάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά υφίστανται ζημίες όταν καλλιεργούνται υγρά και παρουσιάζουν δυσκολίες στην απόπλυση και στον αερισμό. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια αγγουριού είναι τα μέσης σύστασης, τα βαθιά, τα γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία διατηρώντας αρκετή υγρασία. Όσον αφορά τη χημική αντίδραση του εδάφους, αυτή μπορεί να κυμαίνεται από pH=5,5-7,5, αλλά η αγγουριά προτιμά τα ελαφρά όξινα εδάφη pH=6,5.
+Η [[Αγγουριά|αγγουριά]] έχει ευαίσθητο [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αγγουριάς|ριζικό σύστημα]]. Γι’ αυτό χρειάζεται [[Αμμώδη εδάφη|ελαφρό έδαφος]] που να στραγγίζει και να αερίζεται καλά, να έχει υψηλή ικανότητα συγκράτησης [[Άρδευση αγγουριάς|νερού]] και να είναι απαλλαγμένο από παθογόνα. Θα πρέπει να είναι πλούσιο σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] ιδίως σε [[Άζωτο|άζωτο]] και [[Κάλιο|κάλιο]]. Πιο κατάλληλα θεωρούνται τα αμμοπηλώδη εδάφη και για πολύ πρώιμες [[Καλλιέργεια αγγουριάς|καλλιέργειες]] τα αμμώδη-χαλικώδη εδάφη εφ’ όσον λαμβάνεται πρόνοια για τον πλήρη εφοδιασμό τους σε θρεπτικά στοιχεία. Στα [[Αργιλώδη εδάφη|αργιλώδη εδάφη]] η στράγγιση είναι δύσκολη, το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται πλούσια, η παραγωγή είναι μειωμένη, τα φυτά συχνά κιτρινίζουν και παρουσιάζουν τροφοπενίες ή προσβάλλονται σοβαρά από ασθένειες εδάφους ([[Ασθένεια αγγουριάς Ριζοκτόνια|ριζοκτόνια]], [[Ασθένεια αγγουριάς Φυτόφθορα|φυτόφθορα]], κ.α). Συνεκτικά εδάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά υφίστανται ζημίες όταν καλλιεργούνται υγρά και παρουσιάζουν δυσκολίες στην απόπλυση και στον αερισμό. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια αγγουριού είναι τα μέσης σύστασης, τα βαθιά, τα γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία διατηρώντας αρκετή υγρασία. Όσον αφορά τη χημική αντίδραση του εδάφους, αυτή μπορεί να κυμαίνεται από pH=5,5-7,5, αλλά η αγγουριά προτιμά τα ελαφρά όξινα εδάφη pH=6,5.<ref name="Καλλιέργεια αγγουριού στη Μεσσαρά"/>
 [[σχετίζεται με::Αγγουριά| ]]
@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 13: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:18, 5 Ιουλίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η [[Αγγουριά\|αγγουριά]] έχει ευαίσθητο [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αγγουριάς\|ριζικό σύστημα]]. Γι’ αυτό χρειάζεται [[Αμμώδη εδάφη\|ελαφρό έδαφος]] που να στραγγίζει και να αερίζεται καλά, να έχει υψηλή ικανότητα συγκράτησης [[Άρδευση ~~νερού~~\|νερού]] και να είναι απαλλαγμένο από παθογόνα. Θα πρέπει να είναι πλούσιο σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικά στοιχεία]] ιδίως σε [[Άζωτο\|άζωτο]] και [[Κάλιο\|κάλιο]]. Πιο κατάλληλα θεωρούνται τα αμμοπηλώδη εδάφη και για πολύ πρώιμες [[Καλλιέργεια αγγουριάς\|καλλιέργειες]] τα αμμώδη-χαλικώδη εδάφη εφ’ όσον λαμβάνεται πρόνοια για τον πλήρη εφοδιασμό τους σε θρεπτικά στοιχεία. Στα [[Αργιλώδη εδάφη\|αργιλώδη εδάφη]] η στράγγιση είναι δύσκολη, το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται πλούσια, η παραγωγή είναι μειωμένη, τα φυτά συχνά κιτρινίζουν και παρουσιάζουν τροφοπενίες ή προσβάλλονται σοβαρά από ασθένειες εδάφους ([[Ασθένεια αγγουριάς Ριζοκτόνια\|ριζοκτόνια]], [[Ασθένεια αγγουριάς Φυτόφθορα\|φυτόφθορα]], κ.α). Συνεκτικά εδάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά υφίστανται ζημίες όταν καλλιεργούνται υγρά και παρουσιάζουν δυσκολίες στην απόπλυση και στον αερισμό. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια αγγουριού είναι τα μέσης σύστασης, τα βαθιά, τα γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία διατηρώντας αρκετή υγρασία. Όσον αφορά τη χημική αντίδραση του εδάφους, αυτή μπορεί να κυμαίνεται από pH=5,5-7,5, αλλά η αγγουριά προτιμά τα ελαφρά όξινα εδάφη pH=6,5.	+	Η [[Αγγουριά\|αγγουριά]] έχει ευαίσθητο [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αγγουριάς\|ριζικό σύστημα]]. Γι’ αυτό χρειάζεται [[Αμμώδη εδάφη\|ελαφρό έδαφος]] που να στραγγίζει και να αερίζεται καλά, να έχει υψηλή ικανότητα συγκράτησης [[Άρδευση αγγουριάς\|νερού]] και να είναι απαλλαγμένο από παθογόνα. Θα πρέπει να είναι πλούσιο σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικά στοιχεία]] ιδίως σε [[Άζωτο\|άζωτο]] και [[Κάλιο\|κάλιο]]. Πιο κατάλληλα θεωρούνται τα αμμοπηλώδη εδάφη και για πολύ πρώιμες [[Καλλιέργεια αγγουριάς\|καλλιέργειες]] τα αμμώδη-χαλικώδη εδάφη εφ’ όσον λαμβάνεται πρόνοια για τον πλήρη εφοδιασμό τους σε θρεπτικά στοιχεία. Στα [[Αργιλώδη εδάφη\|αργιλώδη εδάφη]] η στράγγιση είναι δύσκολη, το ριζικό σύστημα δεν αναπτύσσεται πλούσια, η παραγωγή είναι μειωμένη, τα φυτά συχνά κιτρινίζουν και παρουσιάζουν τροφοπενίες ή προσβάλλονται σοβαρά από ασθένειες εδάφους ([[Ασθένεια αγγουριάς Ριζοκτόνια\|ριζοκτόνια]], [[Ασθένεια αγγουριάς Φυτόφθορα\|φυτόφθορα]], κ.α). Συνεκτικά εδάφη μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά υφίστανται ζημίες όταν καλλιεργούνται υγρά και παρουσιάζουν δυσκολίες στην απόπλυση και στον αερισμό. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια αγγουριού είναι τα μέσης σύστασης, τα βαθιά, τα γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία διατηρώντας αρκετή υγρασία. Όσον αφορά τη χημική αντίδραση του εδάφους, αυτή μπορεί να κυμαίνεται από pH=5,5-7,5, αλλά η αγγουριά προτιμά τα ελαφρά όξινα εδάφη pH=6,5.

	[[σχετίζεται με::Αγγουριά\| ]]		[[σχετίζεται με::Αγγουριά\| ]]