Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 12:52, 23 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-23T12:52:10Z

X skiadas στις 09:14, 16 Ιουνίου 2016

2016-06-16T09:14:54Z

X skiadas στις 10:49, 8 Ιουνίου 2016

2016-06-08T10:49:24Z

X skiadas στις 10:15, 8 Ιουνίου 2016

2016-06-08T10:15:51Z

X skiadas στις 09:15, 8 Ιουνίου 2016

2016-06-08T09:15:40Z

X skiadas στις 09:06, 8 Ιουνίου 2016

2016-06-08T09:06:29Z

X skiadas στις 08:59, 8 Ιουνίου 2016

2016-06-08T08:59:51Z

X skiadas στις 08:51, 8 Ιουνίου 2016

2016-06-08T08:51:55Z

X skiadas στις 08:47, 8 Ιουνίου 2016

2016-06-08T08:47:31Z

X skiadas: Νέα σελίδα με ' ==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:52, 23 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 8:		Γραμμή 8:
	<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"> Γενική Δενδροκομία, του Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνου Α. Ποντίκη, 1997.</ref>		<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"> Γενική Δενδροκομία, του Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνου Α. Ποντίκη, 1997.</ref>
	</references>		</references>
		+
		+	[[πόσο αφορά σε γεωργό::20\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε εκπαιδευτικό-ακαδημαϊκό-ερευνητικό φορέα::30\| ]]
		+	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]
		+	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]
		+	[[κατάσταση δημοσίευσης::10\| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:14, 16 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν\|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά\|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]], [[Μηλιά\|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή\|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά\|δαμασκηνιά]], [[Κερασιά\|κερασιά]], [[Βερυκοκκιά\|βερικοκκιά]], [[Ροδακινιά\|ροδακινιά]], [[Αμυγδαλιά\|αμυγδαλιά]] και [[Ελιά\|ελιά]]. Τα τελευταία τέσσερα είδη καρποφόρων δένδρων είναι πολύ ευαίσθητα στην υπερβολική υγρασία, ιδιαίτερα μάλιστα κατά την ενεργό αύξηση. Υπάρχει μια σημαντική σχέση μεταξύ εδαφικής υγρασίας, αερισμού του [[Εδαφολογία\|εδάφους]] και μηχανικής αντίστασης σ' ένα έδαφος, σ' ότι αφορά τη ριζική αύξηση. Ο υδροτροπισμός, αν υφίσταται γενικά, είναι αδύνατος, χωρίς ενδείξεις ότι οι ρίζες αναζητούν νερό.		Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν\|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά\|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]], [[Μηλιά\|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή\|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά\|δαμασκηνιά]], [[Κερασιά\|κερασιά]], [[Βερυκοκκιά\|βερικοκκιά]], [[Ροδακινιά\|ροδακινιά]], [[Αμυγδαλιά\|αμυγδαλιά]] και [[Ελιά\|ελιά]]. Τα τελευταία τέσσερα είδη καρποφόρων δένδρων είναι πολύ ευαίσθητα στην υπερβολική υγρασία, ιδιαίτερα μάλιστα κατά την ενεργό αύξηση. Υπάρχει μια σημαντική σχέση μεταξύ εδαφικής υγρασίας, αερισμού του [[Εδαφολογία\|εδάφους]] και μηχανικής αντίστασης σ' ένα έδαφος, σ' ότι αφορά τη ριζική αύξηση. Ο υδροτροπισμός, αν υφίσταται γενικά, είναι αδύνατος, χωρίς ενδείξεις ότι οι ρίζες αναζητούν νερό.
		+
	Είναι γενικά αποδεκτό ότι, ένα επίπεδο εδαφικής υγρασίας μεταξύ υδατοκορεσμού και του μόνιμου σημείου μαράνσεως είναι ευνοϊκό για αύξηση, αν και μερικές παράμετροι αύξησης εμφανίζουν κάποια μείωση σ' επίπεδα εδαφικής υγρασίας πάνω από το μόνιμο σημείο μάρανσης, σε μελέτες που έγιναν στη μηλιά. Επιπροσθέτως, το μόνιμο ποσοστό % μάρανσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια σταθερά του εδάφους, καθώς το ποσοστό % μάρανσης επηρεάζεται απ' το διαπνευστικό ρυθμό και την κυτταρική ωσμωτική συγκέντρωση. Το διαθέσιμο νερό σε μέρος της ριζόσφαιρας του δένδρου πιθανόν επιτρέπει την περαιτέρω αύξηση, καλύπτοντας την ελλιπή υδατική κατάσταση στο παρακείμενο χώμα. Ικανοποιητική αύξηση επισυμβαίνει σε ρίζες που βρίσκονται σε πιο ευνοϊκό περιβάλλον, δηλαδή κάτω υπό συνθήκες [[Κριτήρια επιλογής συστήματος άρδευσης\|άρδευσης]] ενός οπωρώνα με σταγόνες, ενώ περιορισμένη αύξηση επισυμβαίνει σε μη ευνοϊκά ξηρά τμήματα της ριζόσφαιρας των δένδρων. Οι ρίζες ανταποκρίνονται στο δικό τους τοπικό υδατικό δυναμικό και είναι γνωστό ότι τα εδάφη έχουν διαφορετικά υδατικά δυναμικά μεταξύ των στρωμάτων τους. Στα οπωροφόρα δένδρα, η ισχυρή βλαστική αύξηση, η οποία μειώνει τη ριζική αύξηση λαμβάνει χώρα σ' εποχή που υπάρχει έλλειψη εδαφικής υγρασίας. Υπό συνθήκες έλλειψης νερού, η αύξηση σταματά και οι ρίζες τείνουν να αδρανοποιηθούν στις κορυφές τους. Οι ρίζες, μετά την αδρανοποίηση, δεν επανεργοποιούνται για να απορροφήσουν εύκολα νερό, όταν το έδαφος είναι υγρό. <ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>		Είναι γενικά αποδεκτό ότι, ένα επίπεδο εδαφικής υγρασίας μεταξύ υδατοκορεσμού και του μόνιμου σημείου μαράνσεως είναι ευνοϊκό για αύξηση, αν και μερικές παράμετροι αύξησης εμφανίζουν κάποια μείωση σ' επίπεδα εδαφικής υγρασίας πάνω από το μόνιμο σημείο μάρανσης, σε μελέτες που έγιναν στη μηλιά. Επιπροσθέτως, το μόνιμο ποσοστό % μάρανσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια σταθερά του εδάφους, καθώς το ποσοστό % μάρανσης επηρεάζεται απ' το διαπνευστικό ρυθμό και την κυτταρική ωσμωτική συγκέντρωση. Το διαθέσιμο νερό σε μέρος της ριζόσφαιρας του δένδρου πιθανόν επιτρέπει την περαιτέρω αύξηση, καλύπτοντας την ελλιπή υδατική κατάσταση στο παρακείμενο χώμα. Ικανοποιητική αύξηση επισυμβαίνει σε ρίζες που βρίσκονται σε πιο ευνοϊκό περιβάλλον, δηλαδή κάτω υπό συνθήκες [[Κριτήρια επιλογής συστήματος άρδευσης\|άρδευσης]] ενός οπωρώνα με σταγόνες, ενώ περιορισμένη αύξηση επισυμβαίνει σε μη ευνοϊκά ξηρά τμήματα της ριζόσφαιρας των δένδρων. Οι ρίζες ανταποκρίνονται στο δικό τους τοπικό υδατικό δυναμικό και είναι γνωστό ότι τα εδάφη έχουν διαφορετικά υδατικά δυναμικά μεταξύ των στρωμάτων τους. Στα οπωροφόρα δένδρα, η ισχυρή βλαστική αύξηση, η οποία μειώνει τη ριζική αύξηση λαμβάνει χώρα σ' εποχή που υπάρχει έλλειψη εδαφικής υγρασίας. Υπό συνθήκες έλλειψης νερού, η αύξηση σταματά και οι ρίζες τείνουν να αδρανοποιηθούν στις κορυφές τους. Οι ρίζες, μετά την αδρανοποίηση, δεν επανεργοποιούνται για να απορροφήσουν εύκολα νερό, όταν το έδαφος είναι υγρό. <ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η αύξηση των [[Ρίζες|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά|αχλαδιά]], [[Μηλιά|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]], [[Κερασιά|κερασιά]], [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]], [[Αμυγδαλιά|αμυγδαλιά]] και [[Ελιά|ελιά]]. Τα τελευταία τέσσερα είδη καρποφόρων δένδρων είναι πολύ ευαίσθητα στην υπερβολική υγρασία, ιδιαίτερα μάλιστα κατά την ενεργό αύξηση. Υπάρχει μια σημαντική σχέση μεταξύ εδαφικής υγρασίας, αερισμού του [[Εδαφολογία|εδάφους]] και μηχανικής αντίστασης σ' ένα έδαφος, σ' ότι αφορά τη ριζική αύξηση. Ο υδροτροπισμός, αν υφίσταται γενικά, είναι αδύνατος, χωρίς ενδείξεις ότι οι ρίζες αναζητούν νερό.
-Είναι γενικά αποδεκτό ότι, ένα επίπεδο εδαφικής υγρασίας μεταξύ υδατοκορεσμού και του μόνιμου σημείου μαράνσεως είναι ευνοϊκό για αύξηση, αν και μερικές παράμετροι αύξησης εμφανίζουν κάποια μείωση σ' επίπεδα εδαφικής υγρασίας πάνω από το μόνιμο σημείο μάρανσης, σε μελέτες που έγιναν στη μηλιά. Επιπροσθέτως, το μόνιμο ποσοστό % μάρανσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια σταθερά του εδάφους, καθώς το ποσοστό % μάρανσης επηρεάζεται απ' το διαπνευστικό ρυθμό και την κυτταρική ωσμωτική συγκέντρωση. Το διαθέσιμο νερό σε μέρος της ριζόσφαιρας του δένδρου πιθανόν επιτρέπει την περαιτέρω αύξηση, καλύπτοντας την ελλιπή υδατική κατάσταση στο παρακείμενο χώμα. Ικανοποιητική αύξηση επισυμβαίνει σε ρίζες που βρίσκονται σε πιο ευνοϊκό περιβάλλον, δηλαδή κάτω υπό συνθήκες [[Μέθοδοι άρδευσης σε καλλιέργειες ανοιχτού τύπου|άρδευσης]] ενός οπωρώνα με σταγόνες
+Είναι γενικά αποδεκτό ότι, ένα επίπεδο εδαφικής υγρασίας μεταξύ υδατοκορεσμού και του μόνιμου σημείου μαράνσεως είναι ευνοϊκό για αύξηση, αν και μερικές παράμετροι αύξησης εμφανίζουν κάποια μείωση σ' επίπεδα εδαφικής υγρασίας πάνω από το μόνιμο σημείο μάρανσης, σε μελέτες που έγιναν στη μηλιά. Επιπροσθέτως, το μόνιμο ποσοστό % μάρανσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια σταθερά του εδάφους, καθώς το ποσοστό % μάρανσης επηρεάζεται απ' το διαπνευστικό ρυθμό και την κυτταρική ωσμωτική συγκέντρωση. Το διαθέσιμο νερό σε μέρος της ριζόσφαιρας του δένδρου πιθανόν επιτρέπει την περαιτέρω αύξηση, καλύπτοντας την ελλιπή υδατική κατάσταση στο παρακείμενο χώμα. Ικανοποιητική αύξηση επισυμβαίνει σε ρίζες που βρίσκονται σε πιο ευνοϊκό περιβάλλον, δηλαδή κάτω υπό συνθήκες [[Κριτήρια επιλογής συστήματος άρδευσης|άρδευσης]] ενός οπωρώνα με σταγόνες, ενώ περιορισμένη αύξηση επισυμβαίνει σε μη ευνοϊκά ξηρά τμήματα της ριζόσφαιρας των δένδρων. Οι ρίζες ανταποκρίνονται στο δικό τους τοπικό υδατικό δυναμικό και είναι γνωστό ότι τα εδάφη έχουν διαφορετικά υδατικά δυναμικά μεταξύ των στρωμάτων τους. Στα οπωροφόρα δένδρα, η ισχυρή βλαστική αύξηση, η οποία μειώνει τη ριζική αύξηση λαμβάνει χώρα σ' εποχή που υπάρχει έλλειψη εδαφικής υγρασίας. Υπό συνθήκες έλλειψης νερού, η αύξηση σταματά και οι ρίζες τείνουν να αδρανοποιηθούν στις κορυφές τους. Οι ρίζες, μετά την αδρανοποίηση, δεν επανεργοποιούνται για να απορροφήσουν εύκολα νερό, όταν το έδαφος είναι υγρό. <ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>
 <ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:15, 8 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν\|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά\|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]], [[Μηλιά\|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή\|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά\|δαμασκηνιά]], [[Κερασιά\|κερασιά]], [[Βερυκοκκιά\|βερικοκκιά]], [[Ροδακινιά\|ροδακινιά]], [[Αμυγδαλιά\|αμυγδαλιά]] και [[Ελιά\|ελιά]]	+	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν\|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά\|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]], [[Μηλιά\|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή\|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά\|δαμασκηνιά]], [[Κερασιά\|κερασιά]], [[Βερυκοκκιά\|βερικοκκιά]], [[Ροδακινιά\|ροδακινιά]], [[Αμυγδαλιά\|αμυγδαλιά]] και [[Ελιά\|ελιά]]. Τα τελευταία τέσσερα είδη καρποφόρων δένδρων είναι πολύ ευαίσθητα στην υπερβολική υγρασία, ιδιαίτερα μάλιστα κατά την ενεργό αύξηση. Υπάρχει μια σημαντική σχέση μεταξύ εδαφικής υγρασίας, αερισμού του [[Εδαφολογία\|εδάφους]] και μηχανικής αντίστασης σ' ένα έδαφος, σ' ότι αφορά τη ριζική αύξηση. Ο υδροτροπισμός, αν υφίσταται γενικά, είναι αδύνατος, χωρίς ενδείξεις ότι οι ρίζες αναζητούν νερό.
		+	Είναι γενικά αποδεκτό ότι, ένα επίπεδο εδαφικής υγρασίας μεταξύ υδατοκορεσμού και του μόνιμου σημείου μαράνσεως είναι ευνοϊκό για αύξηση, αν και μερικές παράμετροι αύξησης εμφανίζουν κάποια μείωση σ' επίπεδα εδαφικής υγρασίας πάνω από το μόνιμο σημείο μάρανσης, σε μελέτες που έγιναν στη μηλιά. Επιπροσθέτως, το μόνιμο ποσοστό % μάρανσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια σταθερά του εδάφους, καθώς το ποσοστό % μάρανσης επηρεάζεται απ' το διαπνευστικό ρυθμό και την κυτταρική ωσμωτική συγκέντρωση. Το διαθέσιμο νερό σε μέρος της ριζόσφαιρας του δένδρου πιθανόν επιτρέπει την περαιτέρω αύξηση, καλύπτοντας την ελλιπή υδατική κατάσταση στο παρακείμενο χώμα. Ικανοποιητική αύξηση επισυμβαίνει σε ρίζες που βρίσκονται σε πιο ευνοϊκό περιβάλλον, δηλαδή κάτω υπό συνθήκες [[Μέθοδοι άρδευσης σε καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\|άρδευσης]] ενός οπωρώνα με σταγόνες
	<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>		<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Η αύξηση των [[Ρίζες|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά|αχλαδιά]], [[Μηλιά|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]],
+Η αύξηση των [[Ρίζες|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά|αχλαδιά]], [[Μηλιά|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]], [[Κερασιά|κερασιά]], [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]], [[Αμυγδαλιά|αμυγδαλιά]] και [[Ελιά|ελιά]]
-−
 <ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:06, 8 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν\|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά\|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]]	+	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν\|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά\|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]], [[Μηλιά\|μηλιά]], [[Εσπεριδοειδή\|εσπεριδοειδή]], [[Δαμασκηνιά\|δαμασκηνιά]],

	<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>		<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:59, 8 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]]	+	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]] χαρακτηρίζεται από διάφορο βαθμό προσαρμοστικότητας σε υπερβολική εδαφική υγρασία. Το [[Πεκάν\|πεκάν]] είναι το πιο ανεκτικό, ακολουθούμενο απ' την [[Κυδωνιά\|κυδωνιά]], [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]]

	<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>		<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:51, 8 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]]	+	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]] αναστέλλεται από υπερβολική εδαφική υγρασία, λόγω έλλειψης οξυγόνου. Το ριζικό σύστημα των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες\|δένδρων]]

	<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>		<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:47, 8 Ιουνίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−		+	Η αύξηση των [[Ρίζες\|ριζών]]

	<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>		<ref name="Εισαγωγή στην υγρασία εδάφους"/>