Καλλιέργεια κερασιάς - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 11:09, 23 Ιουνίου 2015

2015-06-23T11:09:26Z

P chasapis στις 10:34, 23 Ιουνίου 2015

2015-06-23T10:34:23Z

P chasapis στις 10:29, 23 Ιουνίου 2015

2015-06-23T10:29:38Z

P chasapis στις 10:23, 23 Ιουνίου 2015

2015-06-23T10:23:43Z

P chasapis: /* Σχετικές σελίδες */

2013-04-30T14:00:33Z

‎Σχετικές σελίδες

Νέα σελίδα

__TOC__

{{{top_heading|==}}}Εγκατάσταση{{{top_heading|==}}}
Το [[Εδαφικές συνθήκες κερασιάς|έδαφος]], που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για την εγκατάσταση ενός κερασεώνα, οργώνεται πριν απ' τη φύτευση σε βάθος 30-40cm. Το όργωμα αποσκοπεί στην καταστροφή των πολυετών ζιζανίων και στην αφρατοποίηση του εδάφους, που είναι απαραίτητη για την καλύτερη ανάπτυξη του [[Βοτανικά χαρακτηριστικά κερασιάς|ριζικού]] συστήματος των [[Κερασιά|δένδρων]]. Πριν απ' το όργωμα λαμβάνονται δείγματα εδάφους και γίνονται αναλύσεις και ανάλογα με τα αποτελέσματα της ανάλυσης καθορίζεται το είδος και η ποιότητα των χημικών [[Λίπανση κερασιάς|λιπασμάτων]], που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των δένδρων. Αν η εξεύρεση κοπριάς είναι εύκολη, τότε ενδείκνυται η προσθήκη 2-3 τόννων κατά στρέμμα για τη βελτίωση της γονιμότητας του εδάφους. Μετά το όργωμα και κατά μήκος των γραμμών φύτευσης των δένδρων, το έδαφος απολυμαίνεται συνήθως με χλωροπικρίνη.

Πριν απ' τη φύτευση γίνεται η επισήμανση των θέσεων φύτευσης των δένδρων, η διάνοιξη των λάκκων, διαστάσεων 45 x 45cm. και ακολουθεί η φύτευση των δένδρων. Κατά τη φύτευση τα δενδρύλλια φυτεύονται στο ίδιο βάθος, που ήταν στο φυτώριο, και το επιφανειακό χώμα ρίχνεται στη βάση του ριζικού συστήματος των δενδρυλλίων. Κατά την προσθήκη του χώματος πιέζεται ελαφρά αυτό μέχρι της πλήρους πληρώσεως των λάκκων, αποφεύγοντας να προξενηθεί ζημιά στο ριζικό σύστημα. Τα δενδρύλλια φυτεύονται γυμνόριζα. Μετά τη φύτευση ακολουθεί το [[Άρδευση κερασιάς|πότισμα]] των δενδρυλλίων και η προσθήκη μικρής ποσότητας κοπριάς γύρω απ' το δενδρύλλιο, που αποσκοπεί στη μη εκβλάστηση των ζιζανίων και στη διατήρηση της υγρασίας του εδάφους, παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά την ανάπτυξη των δενδρυλλίων κατά τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασης των.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Καλλιέργεια εδάφους{{{top_heading|==}}}
Η [[Καλλιέργεια κερασιάς|καλλιέργεια]] του [[Εδαφικές συνθήκες κερασιάς|εδάφους]] του κερασεώνα αποσκοπεί στην αύξηση ή διατήρηση της περιεκτικότητας του σε χούμο, την αποθήκευση [[Άρδευση κερασιάς|νερού]], στη διατήρηση της γονιμότητας του και στην ποσοτική και ποιοτική αύξηση της παραγωγής. Διενεργείται με μηχανικά ή χημικά μέσα. Τα ζιζανιοκτόνα, που χρησιμοποιούνται χωρίζονται σε δυο κατηγορίες:
*Τα προφυτρωτικά (προστίθενται στο έδαφος προτού φυτρώσουν τα ζιζάνια)
*Τα μεταφυτρωτικά (παρέχονται στο φύλλωμα των ζιζανίων).
Τα συνήθως χρησιμοποιούμενα είναι απ' τα προφυτρωτικά η simazine, το casoron, το diuron κ.ά. και απ' τα μεταφυτρωτικά το roundup, το paraguat (γκραμοξόν) κ.ά., σύμφωνα πάντοτε με τις οδηγίες χρήσης, που αναγράφονται πάνω στα μέσα συσκευασίας των ιδιοσκευασμάτων.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Συστήματα φύτευσης {{{top_heading|==}}}
Η [[Κερασιά|κερασιά]] φυτεύεται κατά τετράγωνα και κατ' ορθογώνια παραλληλόγραμμα ή γραμμές. Η φύτευση των δενδρυλλίων γίνεται απ' το Νοέμβριο μόλις συμπληρωθεί η φυλλόπτωση, μέχρι τις αρχές της άνοιξης, πριν εκπτυχθούν οι [[Βοτανικά χαρακτηριστικά κερασιάς|οφθαλμοί]] και πάντοτε με ευνοϊκές [[Εδαφικές συνθήκες κερασιάς|εδαφικές]] και [[Κλιματικές συνθήκες κερασιάς|κλιματικές συνθήκες]]. Σε παγετόπληκτες περιοχές συνιστάται να φυτεύεται μετά τη διέλευση των παγετών. Οι αποστάσεις φύτευσης της κερασιάς, ανάλογα με το [[Υποκείμενα κερασιάς|υποκείμενο]] και το [[Κλάδεμα κερασιάς|σύστημα μόρφωσης]] των δένδρων ποικίλλουν και αναλύονται στον παρακάτω πίνακα: Οι αποστάσεις φύτευσης αποτυπώνονται σε πίνακα στον παρακάτω σύνδεσμο:

[[Συστήματα φύτευσης σε κερασεώνα]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Άρδευση{{{top_heading|==}}}
Η [[Κερασιά|κερασιά]] έχει τις μεγαλύτερες ανάγκες της σε νερό. κατά την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού, γιατί η περισσότερη νέα βλάστηση παράγεται κατά τη διάρκεια ανάπτυξης των [[Κεράσι|καρπών]] της. Η παράταση αύξησης της βλάστησης ή η έκπτυξη δευτέρας βλάστησης κατά το φθινόπωρο δεν είναι επιθυμητή (είναι ευαίσθητη στους φθινοπωρινούς παγετούς), αλλά δε θα πρέπει τα δένδρα να αφεθούν να υποφέρουν από έλλειψη νερού μετά τη [[Συγκομιδή κερασιών|συγκομιδή]] των καρπών. Συνιστάται να ποτίζεται και σε περιοχές με ψηλή ετήσια [[Κλιματικές συνθήκες κερασιάς|βροχόπτωση]], αλλά που υπόκεινται σε περιοδική ξηρασία κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Τα δένδρα είναι όμως ευαίσθητα στη συνεχή και υπερβολική υγρασία στη ριζόσφαιρα του δένδρου. Επομένως το πότισμα θα πρέπει να γίνεται με βάση τις ανάγκες της μάλλον, παρά σε ημερολογιακή βάση. Η συχνότητα των ποτισμάτων μπορεί να προσδιοριστεί ικανοποιητικά με τενσιόμετρα.

Ακόμα θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η κερασιά χαρακτηρίζεται από έντονη διαπνοή των [[Βοτανικά χαρακτηριστικά κερασιάς|φύλλων]] της και σε περίοδο ξηρασίας τα φύλλα απορροφούν νερό απ' τους καρπούς, με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής. Γι’ αυτό η εξασφάλιση νερού στο δένδρο, όταν το έχει ανάγκη, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την επίτευξη σταθερής και ικανοποιητικής παραγωγής.
Όσον αφορά τον τρόπο ποτίσματος, αυτό μπορεί να γίνει με κατάκλυση, αυλάκια, στάγδην και με μικρούς εκτοξευτήρες γύρω απ' τον κορμό των δένδρων (πότισμα σπρέϋ). Η τεχνική ποτίσματος με διαβροχή πάνω απ' τα δένδρα πιθανόν να επιδεινώνει το σχίσιμο των καρπών από βροχή και την ανάπτυξη [[Μυκητολογικές ασθένειες πυρηνόκαρπων|μυκητολογικών ασθενειών]]. Έχει δοκιμαστεί πειραματικά, όπου επικρατούν ψηλές θερμοκρασίες, αλλά δεν υπάρχουν ακόμα αρκετές πληροφορίες, που να τεκμηριώνουν τη θετική ή αρνητική επίδρασή της.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Λίπανση{{{top_heading|==}}}
Απαραίτητες κρίνονται οι εδαφολογικές και φυλλοδιαγνωστικές αναλύσεις κάθε δύο έως τέσσερα χρόνια, για τον προσδιορισμό
της περιεκτικότητας και διαθεσιμότητας των θρεπτικών στοιχείων, καθώς και για τον έλεγχο της θρεπτικής κατάστασης των δένδρων.
Η λίπανση της κερασιάς πρέπει να γίνεται πάντα σε συνεννόηση με υπεύθυνο γεωπόνο της περιοχής καλλιέργειας και αφού ληφθούν υπόψη
τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Αναλυτικά οι ανάγκες της κερασιάς σε θρεπτικά στοιχεία στον σύνδεσμο που ακολουθεί:

[[Λίπανση κερασιάς]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Αραίωμα καρπών{{{top_heading|==}}}
Σχετικά με το αραίωμα των [[Κεράσι|καρπών]] της [[Κερασιά|κερασιάς]] υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες. Στην κερασιά θα πρέπει το ποσοστό των ανθέων που θα δέσουν καρπούς να είναι ψηλότερο απ' εκείνο των άλλων ειδών του γένους Prunus. Το αραίωμα των καρπών με το χέρι, αν και αποτελεσματικό, αποτελεί δαπανηρή εργασία και δε συνηθίζεται. Κάποιο είδος λεπτομερειακού [[Κλάδεμα κερασιάς|κλαδέματος]] σ' ενήλικα δένδρα, βοηθάει στη μείωση του αριθμού των ανθοφόρων οφθαλμών και κατά συνέπεια σε μειωμένη καρπόδεση. Ακόμα και ο περιορισμός του χρόνου παραμονής των μελισσοκυψελών στον κερασεώνα κατά την κρίσιμη περίοδο της [[Επικονίαση-Γονιμοποίηση κερασιάς|επικονίασης και γονιμοποίησης]] συμβάλλει σε μείωση της καρπόδεσης. Η τελευταία αυτή τεχνική δε συνιστάται για ποικιλίες, που έχουν μικρή τάση για καρποφορία. Η χρησιμοποίηση χημικοαραιωτικών ουσιών, σε πειραματικό επίπεδο, δεν έδωσαν σταθερά και ικανοποιητικά αποτελέσματα, γι’ αυτό και δε συνιστώνται. Η πιο αποδεκτή μέχρι σήμερα μέθοδος αραιώματος των καρπών της κερασιάς είναι το εκλεκτικό κλάδεμα κατά τη ληθαργική περίοδο του δένδρου.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Κλάδεμα{{{top_heading|==}}}
Το κλάδεμα της [[Κερασιά|κερασιάς]] αναλύεται εκτενέστερα στο εγχειρίδιο [{{#show:Ιστοσελίδα ΕΘΙΑΓΕ/Εγχειρίδιο καλλιέργειας κερασιάς| ?has link}} Καλλιέργεια κερασιάς]<ref name="Καλλιέργεια κερασιάς"/> όπου αναφέρονται σύγχρονες μεθόδους όπως και στον παρακάτω σύνδεσμο

[[Κλάδεμα κερασιάς]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Ωρίμανση{{{top_heading|==}}}
Για τον καθορισμό του κατάλληλου βαθμού ωριμότητας των [[Κεράσι|καρπών]] κατά τη [[Συγκομιδή κερασιών|συγκομιδή]], χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα κριτήρια ωριμότητας που αναλύονται στον παρακάτω σύνδεσμο:

[[Ωρίμανση κερασιών]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

{{{top_heading|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading|==}}}
Τα [[Κεράσι|κεράσια]], που προορίζονται για νωπή κατανάλωση, συγκομίζονται κατά κανόνα με το χέρι, μαζί με τον ποδίσκο, συνήθως σε 1-2 χέρια. Κατά τη συλλογή οι ποδίσκοι πιάνονται κοντά στη βάση τους με τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού και στρέφονται αντίθετα προς τα λογχοειδή. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο να μη προκληθεί ζημιά στους ποδίσκους και στα [[Τρόπος καρποφορίας κερασιάς|καρποφόρα]] λογχοειδή. Αν οι ποδίσκοι δε ζημιωθούν κατά τη συλλογή ζαρώνουν σε βαθμό που εξαρτάται από τη [[Κλιματικές συνθήκες κερασιάς|θερμοκρασία]] και υγρασία, αλλά δε καφετιάζουν. Αν όμως οι ποδίσκοι ζημιωθούν, καφετιάζουν γρήγορα, λόγω ενζυμικής δράσης. Η αναλυτικότερη περιγραφή για τη συγκομιδή των κερασιών στον παρακάτω σύνδεσμο:

[[Συγκομιδή κερασιών]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

==Σχετικές σελίδες==

*[[Κερασιά]]

*[[Κεράσι]]

*[[Εγκατάσταση κερασεώνα]]

*[[Καλλιέργεια εδάφους κερασεώνα]]

*[[Συστήματα φύτευσης σε κερασεώνα]]

*[[Άρδευση κερασιάς]]

*[[Λίπανση κερασιάς]]

*[[Αραίωμα καρπών κερασιάς]]

*[[Κλάδεμα κερασιάς]]

*[[Ωρίμανση κερασιών]]

*[[Συγκομιδή κερασιών]]

==Βιβλιογραφία==

<references>
<ref name="Ειδική δενδροκομία"> Ειδική δενδροκομία Τόμος II "Ακρόδρυα-Πυρηνόκαρπα-Λοιπά καρποφόρα", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.</ref>
<ref name="Καλλιέργεια κερασιάς"> [{{#show:Ιστοσελίδα ΕΘΙΑΓΕ/Εγχειρίδιο καλλιέργειας κερασιάς| ?has link}} Καλλιέργεια κερασιάς], ΕΘΙΑΓΕ - Ινστιτούτο φυλλοβόλων δέντρων, Νάουσα 2011</ref>
</references>

[[καλλιεργεί την::Κερασιά| ]]
[[Category:Καλλιέργεια πυρηνόκαρπων]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=45.2}}

@@ Γραμμή 66: / Γραμμή 66: @@
 Τα κεράσια πρέπει να συλλέγονται αν είναι δυνατόν, κατά το πιο δροσερό τμήμα της μέρας. Όταν ο καιρός είναι ζεστός, η διαπνοή των φύλλων των δένδρων είναι έντονη. Κατά τα ζεστά τμήματα της μέρας (συνήθως μετά το μεσημέρι) ο καρπός ενδέχεται να παρουσιάζει έλλειψη νερού, που κατά τη συντήρηση ή τη διάθεση εκδηλώνει έντονα συμπτώματα υποβαθμισμένης ποιότητας. Για να διατηρηθεί η σπαργή των καρπών και να μειωθεί η φθορά τους, το [[Εδαφικές συνθήκες κερασιάς|έδαφος]] του οπωρώνα πρέπει να διατηρείται υγρό κατά την περίοδο της συγκομιδής. Πρέπει να τονιστεί ότι η συρρίκνωση ή ξήρανση του ποδίσκου του καρπού προκαλεί αφυδάτωση στον καρπό, που έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της ποιότητας και γεύσης των καρπών και την αύξηση της φθοράς.
-Τα κεράσια αμέσως μετά τη συλλογή τους πρέπει να διατηρούνται σε σκιερό μέρος και να σκεπάζονται με βρεγμένο καραβόπανο. Η χρησιμοποίηση φύλλου πολυαιθυλενίου από μόνο του δεν ενδείκνυται, αλλά χρειάζεται πρόσθετο κάλυμμα για σκίαση. Η έκθεση στον ήλιο ή στον άνεμο αυξάνει τη διαπνοή των καρπών και σμικρύνει το χρόνο διατηρήσεως τους. Οι καρποί συνιστάται να μεταφέρονται το ταχύτερο δυνατό στους αποθηκευτικούς χώρους διαλογής και [[Συντήρηση κερασιών|συντήρησης]] σε φορτηγά με σύστημα ψύξης και υγρασίας. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι προστατευόμενοι καρποί με κατάλληλα υλικά έχασαν 0.4-1.0% του βάρους τους, λόγω διαπνοής, ενώ οι μη προστατευόμενοι 1.8-2.1% του βάρους τους κατά την ίδια χρονική περίοδο. Τα ποσοστά όμως αυτά πρέπει να ποικίλλουν ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες, τη διάρκεια παραμονής τους στον οπωρώνα, το χρόνο μεταφοράς και τη διάρκεια αποθήκευσης, πριν από τη συσκευασία.
+Τα κεράσια αμέσως μετά τη συλλογή τους πρέπει να διατηρούνται σε σκιερό μέρος και να σκεπάζονται με βρεγμένο καραβόπανο. Η χρησιμοποίηση φύλλου πολυαιθυλενίου από μόνο του δεν ενδείκνυται, αλλά χρειάζεται πρόσθετο κάλυμμα για σκίαση. Η έκθεση στον ήλιο ή στον άνεμο αυξάνει τη διαπνοή των καρπών και σμικρύνει το χρόνο διατηρήσεως τους. Οι καρποί συνιστάται να μεταφέρονται το ταχύτερο δυνατό στους αποθηκευτικούς χώρους διαλογής και [[Συντήρηση κερασιών|συντήρησης]] σε φορτηγά με σύστημα ψύξης και υγρασίας. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι προστατευόμενοι καρποί με κατάλληλα υλικά έχασαν 0.4-1.0% του βάρους τους, λόγω διαπνοής, ενώ οι μη προστατευόμενοι 1.8-2.1% του βάρους τους κατά την ίδια χρονική περίοδο. Τα ποσοστά όμως αυτά πρέπει να ποικίλλουν ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες, τη διάρκεια παραμονής τους στον οπωρώνα, το χρόνο μεταφοράς και τη διάρκεια αποθήκευσης, πριν από τη συσκευασία.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
 <ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
 ==Σχετικές σελίδες==

@@ Γραμμή 50: / Γραμμή 50: @@
 {{{top_heading|==}}}Ωρίμανση{{{top_heading|==}}}
-Για τον καθορισμό του κατάλληλου βαθμού ωριμότητας των [[Κεράσι|καρπών]] κατά τη [[Συγκομιδή κερασιών|συγκομιδή]], χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα κριτήρια ωριμότητας που αναλύονται στον παρακάτω σύνδεσμο:
+Για τον καθορισμό του κατάλληλου βαθμού ωριμότητας των [[Κεράσι|καρπών]] κατά τη [[Συγκομιδή κερασιών|συγκομιδή]], χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα κριτήρια ωριμότητας:
-[[Ωρίμανση κερασιών]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
+<font color="black">Χρώμα καρπών:</font> Οι αλλαγές του χρώματος των καρπών συνδέονται στενά με την ωριμότητα. Στις βαθύχρωμες [[Ποικιλίες κερασιάς|ποικιλίες]], όπως είναι τα [[Ποικιλία κερασιάς Τραγανά Εδέσσης|Τραγανά Εδέσσης]], [[Ποικιλία κερασιάς Lambert|Lambert]] κ.ά., το χρώμα από ανοικτοκόκκινο γίνεται καφεκόκκινο και τελικά βαθυκόκκινο (έντονα ερυθρομέλανο) κατά την ωρίμαση. Το χρώμα, που αναπτύσσεται δε σχετίζεται με το ηλιακό φως. Οι καρποί του εσωτερικού μέρους της κόμης λαμβάνουν το ίδιο χρώμα μ' εκείνους του εξωτερικού μέρους της, που είναι εκτεθειμένοι στον ήλιο. Συνιστάται οι καρποί, που προορίζονται να μεταφερθούν σε μάκρυνες αποστάσεις να συγκομίζονται κατά το στάδιο του καφεκόκκινου χρωματισμού. Στις ανοικτόχρωμες ποικιλίες, όπως τις [[Ποικιλία κερασιάς Rainier|Rainier]] και [[Ποικιλία κερασιάς Φράουλα Βόλου|Φράουλα Βόλου]], τμήμα μόνον της επιφανείας τους αποκτά κόκκινο επίχρωμα και το βασικό χρώμα παραμένει εμφανές στο υπόλοιπο μέρος της επιφανείας τους. Κατά την ωρίμαση, το βασικό χρώμα μεταβάλλεται προοδευτικά από πράσινο σε ανοιχτό κίτρινο και τελικά σε χρυσοκίτρινο. Η ένταση του επιχρώματος των ποικιλιών αυτών φαίνεται να επηρεάζεται απ' το ηλιακό φως.
 {{{top_heading|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading|==}}}
-Τα [[Κεράσι|κεράσια]], που προορίζονται για νωπή κατανάλωση, συγκομίζονται κατά κανόνα με το χέρι, μαζί με τον ποδίσκο, συνήθως σε 1-2 χέρια. Κατά τη συλλογή οι ποδίσκοι πιάνονται κοντά στη βάση τους με τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού και στρέφονται αντίθετα προς τα λογχοειδή. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο να μη προκληθεί ζημιά στους ποδίσκους και στα [[Τρόπος καρποφορίας κερασιάς|καρποφόρα]] λογχοειδή. Αν οι ποδίσκοι δε ζημιωθούν κατά τη συλλογή ζαρώνουν σε βαθμό που εξαρτάται από τη [[Κλιματικές συνθήκες κερασιάς|θερμοκρασία]] και υγρασία, αλλά δε καφετιάζουν. Αν όμως οι  ποδίσκοι  ζημιωθούν, καφετιάζουν γρήγορα, λόγω ενζυμικής δράσης. Η αναλυτικότερη περιγραφή για τη συγκομιδή των κερασιών στον παρακάτω σύνδεσμο:
+Τα [[Κεράσι|κεράσια]], που προορίζονται για νωπή κατανάλωση, συγκομίζονται κατά κανόνα με το χέρι, μαζί με τον ποδίσκο, συνήθως σε 1-2 χέρια. Κατά τη συλλογή οι ποδίσκοι πιάνονται κοντά στη βάση τους με τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού και στρέφονται αντίθετα προς τα λογχοειδή. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο να μη προκληθεί ζημιά στους ποδίσκους και στα [[Τρόπος καρποφορίας κερασιάς|καρποφόρα]] λογχοειδή. Αν οι ποδίσκοι δε ζημιωθούν κατά τη συλλογή ζαρώνουν σε βαθμό που εξαρτάται από τη [[Κλιματικές συνθήκες κερασιάς|θερμοκρασία]] και υγρασία, αλλά δε καφετιάζουν. Αν όμως οι  ποδίσκοι  ζημιωθούν, καφετιάζουν γρήγορα, λόγω ενζυμικής δράσης. Τα κεράσια που προορίζονται για μεταποίηση, συγκομίζονται μηχανικά. Μ' αυτή όμως την τεχνική ο καρπός αποσπάται απ' τον ποδίσκο και υφίσταται μηχανικούς τραυματισμούς, που τον καθιστούν ευάλωτο στη σήψη. Γι’ αυτό τα κεράσια αυτά πρέπει μέχρι να μεταφερθούν στο εργοστάσιο για μεταποίηση, να προψυχθούν με υδρόψυξη (ρίχνονται σε δεξαμενή με νερό θερμοκρασίας περίπου 10<sup>o</sup>C). Σε πειραματικό επίπεδο, το alar επισπεύδει την ανάπτυξη του χρώματος, χωρίς η σάρκα να χάνει τη συνεκτικότητα της και συντελεί σε ταυτόχρονη [[Ωρίμανση κερασιών|ωρίμανση]] των καρπών, το δε ethephon προάγει την αποκοπή των καρπών (ο καρπός αποσπάται εύκολα με δόνηση) και συνεπώς μειώνει και το ποσοστό των μωλωπισμένων καρπών, λόγω απαιτούμενης μικρότερης δόνησης. Το ethephon συνήθως χρησιμοποιείται σε συγκέντρωση 250-1000ppm για την [[Κερασιά|κερασιά]] και 500ppm για τη [[Βυσσινιά|βυσσινιά]], μια έως δυο βδομάδες, πριν από τη συγκομιδή. Η χρησιμοποίηση τους συνιστάται με μεγάλη επιφύλαξη ακόμα και στις ΗΠΑ.
-[[Συγκομιδή κερασιών]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
+Τα κεράσια πρέπει να συλλέγονται αν είναι δυνατόν, κατά το πιο δροσερό τμήμα της μέρας. Όταν ο καιρός είναι ζεστός, η διαπνοή των φύλλων των δένδρων είναι έντονη. Κατά τα ζεστά τμήματα της μέρας (συνήθως μετά το μεσημέρι) ο καρπός ενδέχεται να παρουσιάζει έλλειψη νερού, που κατά τη συντήρηση ή τη διάθεση εκδηλώνει έντονα συμπτώματα υποβαθμισμένης ποιότητας. Για να διατηρηθεί η σπαργή των καρπών και να μειωθεί η φθορά τους, το [[Εδαφικές συνθήκες κερασιάς|έδαφος]] του οπωρώνα πρέπει να διατηρείται υγρό κατά την περίοδο της συγκομιδής. Πρέπει να τονιστεί ότι η συρρίκνωση ή ξήρανση του ποδίσκου του καρπού προκαλεί αφυδάτωση στον καρπό, που έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της ποιότητας και γεύσης των καρπών και την αύξηση της φθοράς.
-==Σχετικές σελίδες==
+Τα κεράσια αμέσως μετά τη συλλογή τους πρέπει να διατηρούνται σε σκιερό μέρος και να σκεπάζονται με βρεγμένο καραβόπανο. Η χρησιμοποίηση φύλλου πολυαιθυλενίου από μόνο του δεν ενδείκνυται, αλλά χρειάζεται πρόσθετο κάλυμμα για σκίαση. Η έκθεση στον ήλιο ή στον άνεμο αυξάνει τη διαπνοή των καρπών και σμικρύνει το χρόνο διατηρήσεως τους. Οι καρποί συνιστάται να μεταφέρονται το ταχύτερο δυνατό στους αποθηκευτικούς χώρους διαλογής και [[Συντήρηση κερασιών|συντήρησης]] σε φορτηγά με σύστημα ψύξης και υγρασίας. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι προστατευόμενοι καρποί με κατάλληλα υλικά έχασαν 0.4-1.0% του βάρους τους, λόγω διαπνοής, ενώ οι μη προστατευόμενοι 1.8-2.1% του βάρους τους κατά την ίδια χρονική περίοδο. Τα ποσοστά όμως αυτά πρέπει να ποικίλλουν ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες, τη διάρκεια παραμονής τους στον οπωρώνα, το χρόνο μεταφοράς και τη διάρκεια αποθήκευσης, πριν από τη συσκευασία.
 *[[Κερασιά]]

@@ Γραμμή 41: / Γραμμή 41: @@
 {{{top_heading|==}}}Κλάδεμα{{{top_heading|==}}}
-Το κλάδεμα της [[Κερασιά|κερασιάς]] αναλύεται εκτενέστερα στο εγχειρίδιο [{{#show:Ιστοσελίδα ΕΘΙΑΓΕ/Εγχειρίδιο καλλιέργειας κερασιάς| ?has link}} Καλλιέργεια κερασιάς]<ref name="Καλλιέργεια κερασιάς"/> όπου αναφέρονται σύγχρονες μεθόδους όπως και στον παρακάτω σύνδεσμο
+Στη [[Καλλιέργεια κερασιάς|κερασοκαλλιέργεια]] τα πιο επικρατέστερα σχήματα μόρφωσης των δένδρων είναι το κυπελλοειδές και ο οπωροφόρος φράχτης.
-[[Κλάδεμα κερασιάς]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
+<font color="black">Κυπελλοειδές:</font> Η κόμη του [[Κερασιά|δένδρου]], που διαμορφώνεται σε ύψος 50-60cm από το [[Εδαφικές συνθήκες κερασιάς|έδαφος]] αποτελείται από 3-5 βραχίονες, που σχηματίζουν γωνία 50<sup>o</sup> έως 60<sup>o</sup> με τον κορμό, ελικοειδώς γύρω απ' αυτόν και κατά προτίμηση σ' απόσταση 10-15cm καθ' ύψος επί του κορμού. Κάθε βραχίονας φέρει συνήθως δυο καλά αναπτυγμένους σκελετικούς κλάδους, από τους οποίους ο πρώτος σχηματίζεται σ' απόσταση 40-50cm απ' τη βάση του και ο δεύτερος σ' απόσταση 60-80cm και αντίθετα ως προς τον πρώτο. Η διαμόρφωση του σχήματος των δένδρων πρέπει να συμπληρώνεται σ' όσο το δυνατό μεγαλύτρο χρονικό διάστημα και με ελαφρές επεμβάσεις, ιδιαίτερα με κορυφολογήματα βλαστών, κατά την ανάπτυξη τους, ή με συντμήσεις κλάδων κατά τη ληθαργική περίοδο.
 {{{top_heading|==}}}Ωρίμανση{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 27: / Γραμμή 27: @@
 της περιεκτικότητας και διαθεσιμότητας των θρεπτικών στοιχείων, καθώς και για τον έλεγχο της θρεπτικής κατάστασης των δένδρων.
 Η λίπανση της κερασιάς πρέπει να γίνεται πάντα σε συνεννόηση με υπεύθυνο γεωπόνο της περιοχής καλλιέργειας και αφού ληφθούν υπόψη
-τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Αναλυτικά οι ανάγκες της κερασιάς σε θρεπτικά στοιχεία στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
+τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Στον καθορισμό των λιπαντικών αναγκών της [[Κερασιά|κερασιάς]] θα πρέπει να συνεκτιμώνται το μήκος της βλάστησης, το χρώμα των [[Βοτανικά χαρακτηριστικά κερασιάς|φύλλων]], η παραγωγή και η ανάλυση [[Εδαφικές συνθήκες κερασιάς|εδάφους]] και φύλλων.
-[[Λίπανση κερασιάς]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
+<font color="black">[[Άζωτο|Άζωτο]]:</font> Στην κερασιά το άζωτο αυξάνει τη βλάστηση και παραγωγή. Η έλλειψη αζώτου εκδηλώνεται με την παραγωγή κοντών και λεπτών επάκριων βλαστήσεων, μικρών χλωρωτικών φύλλων και μικρών, που ωριμάζουν νωρίς, καρπών. Τα συμπτώματα όμως αυτά μπορεί να προκληθούν και από φυσικές ή μηχανικές ζημιές των ριζών ή του κορμού των δένδρων, από κακή αποστράγγιση του εδάφους ή από [[Κλιματικές συνθήκες κερασιάς|ξηρασία]]. Σ' αυτές τις περιπτώσεις, αν και υπάρχει αρκετό άζωτο στο έδαφος, το φυτό αδυνατεί να προσλάβει αρκετή ποσότητα, για να καλύψει τις ανάγκες του.Η περίσσεια αζώτου καθυστερεί την [[Ωρίμανση κερασιών|ωρίμανση]] των [[Κεράσι|καρπών]] και την εμφάνιση του χαρακτηριστικού χρωματισμού των. Η παροχή αζώτου πρέπει να μειώνεται στα δένδρα, που κλαδεύονται αυστηρά και σε εκείνα που η παραγωγή τους καταστράφηκε από παγετό.
 {{{top_heading|==}}}Αραίωμα καρπών{{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 74: / Γραμμή 80: @@
 ==Βιβλιογραφία==
 <references>
 <ref name="Ειδική δενδροκομία"> Ειδική δενδροκομία Τόμος II "Ακρόδρυα-Πυρηνόκαρπα-Λοιπά καρποφόρα", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.</ref>
 <ref name="Καλλιέργεια κερασιάς"> [{{#show:Ιστοσελίδα ΕΘΙΑΓΕ/Εγχειρίδιο καλλιέργειας κερασιάς| ?has link}} Καλλιέργεια κερασιάς], ΕΘΙΑΓΕ - Ινστιτούτο φυλλοβόλων δέντρων, Νάουσα 2011</ref>
 </references>
 [[καλλιεργεί την::Κερασιά| ]]
@@ Γραμμή 85: / Γραμμή 89: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
 {{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=45.2}}