Καλλιέργεια μηδικής - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 13:49, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T13:49:31Z

K kaponi στις 11:55, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:55:45Z

K kaponi στις 11:50, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:50:52Z

K kaponi στις 11:50, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:50:42Z

K kaponi στις 11:47, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:47:45Z

K kaponi στις 11:47, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:47:18Z

K kaponi στις 11:45, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:45:30Z

K kaponi στις 11:44, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:44:13Z

K kaponi στις 11:36, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:36:34Z

K kaponi στις 11:32, 27 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-27T11:32:24Z

@@ Γραμμή 60: / Γραμμή 60: @@
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 {{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=23}}
 __NOTOC__

@@ Γραμμή 24: / Γραμμή 24: @@
 {{{top_heading|==}}}[[Συγκομιδή-Διαχείριση μηδικής]]{{{top_heading|==}}}
 ==Σχετικές σελίδες==
@@ Γραμμή 38: / Γραμμή 43: @@
 *[[Ζιζανιοκτονία μηδικής]]
 *[[Συγκομιδή-Διαχείριση μηδικής]]
 ==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 51: / Γραμμή 51: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
 [[καλλιεργεί την::Μηδική φυτό| ]]
-[[κατάσταση δημοσίευσης::1| ]]
+[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 {{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=23}}
 __NOTOC__

@@ Γραμμή 12: / Γραμμή 12: @@
 [[Image:Σπορά μηδικής.jpg|thumb|px100|Σπόροι μηδικής]]
 Η [[Σπορά μηδικής |σπορά]] της μηδικής σε περιοχές με ήπιο χειμώνα μπορεί να γίνει νωρίς το Φθινόπωρο ή νωρίς την Άνοιξη και σε περιοχές με ψυχρό χειμώνα μόνο την Άνοιξη. Ο χρόνος της φθινοπωρινής σποράς ρυθμίζεται έτσι ώστε τα φυτά να έχουν εγκατασταθεί καλά πριν από την έλευση των χαμηλών θερμοκρασιών του χειμώνα. Η σπορά αρχίζει το Σεπτέμβριο και πρέπει να τελειώσει στο τέλος του ίδιου μήνα στις βορειότερες και ψυχρότερες περιοχές και στις 15-20 Οκτωβρίου στις νοτιότερες και θερμότερες. Η μηδική χρειάζεται τουλάχιστον έξι εβδομάδες ανάπτυξης για να επιβιώσει κατά το Χειμώνα. Ο σπόρος θα πρέπει αν είναι καθαρός από ζιζάνια, με μεγάλη φυτρωτική ικανότητα και μικρό ποσοστό σκληρών σπόρων. Η χρησιμοποιούμενη ποσότητα σπόρου ποικίλει μέσα σε ευρύτατα όρια και εξαρτάται από τις [[κλιματικές συνθήκες μηδικής |κλιματικές συνθήκες]] κάθε περιοχής, την [[Προετοιμασία εδάφους για καλλιέργεια μηδικής |προετοιμασία του εδάφους]], τη γονιμότητα και την υγρασιακή κατάστασή του, τον τρόπο σποράς και τον τρόπο αξιοποίησης της καλλιέργειας. Η σπορά για τη χορτοδοτική καλλιέργεια μπορεί να γίνει σε όλη την επιφάνεια του εδάφους (στα "πεταχτά") ή σε γραμμές, ενώ για καλλιέργεια σποροπαραγωγής πρέπει να γίνεται μόνο σε γραμμές. Η σπορά σε όλη την επιφάνεια του εδάφους γίνεται με το χέρι ή με μηχανές, ενώ η γραμμική σπορά μόνο με μηχανές.
 ==Σχετικές σελίδες==
@@ Γραμμή 23: / Γραμμή 34: @@
 *[[Αμειψισπορά μηδικής]]
 *[[Σπορά μηδικής]]
 ==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 2: / Γραμμή 2: @@
 Η [[μηδική φυτό |μηδική]] <ref name="Σιτηρά και ψυχανθή"/> καλλιεργείται μόνη της και σε συνδυασμό με άλλα [[ψυχανθή]] ή αγρωστώδη. Η τάση σήμερα παγκοσμίως είναι η μονοκαλλιέργεια της μηδικής. Ο κύριος λόγος της συγκαλλιέργειας είναι γενικά η αύξηση της απόδοσης σε σύγκριση με την καλλιέργεια του ενός ή του άλλου συγκαλλιεργούμενου είδους. Δευτερεύοντες λόγοι είναι η παραγωγή χόρτου για βόσκηση με αποφυγή του κινδύνου τυμπανισμού των ζώων, η διατήρηση της απόδοσης και ο περιορισμός των ζιζανίων στις παλαιές φυτείες και η καλύτερη εκμετάλλευση αγρών που θεωρούνται οριακοί για την καλλιέργεια της μηδικής. Η υπεροχή ή όχι της συγκαλλιέργειας σε απόδοση εξαρτάται από το είδος ή τα είδη με τα οποία συγκαλλιεργείται η μηδική, από τη γονιμότητα και τη χημική σύστηαση του εδάφους, τη λίπανση, τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής, την ανταγωνιστική ικανότητα των συγκαλλιεργούμενων ειδών κ.ά. παράγοντες. Η συμμετοχή ενός αγρωστώδους στη συγκαλλιέργεια μειώνει την ποιότητα του σανού και η μείωση αυτή είναι τόσο μεγαλύτερη όσο αργότερα από το στάδιο της άνθησης γίνεται η κοπή. Στη συγκαλλιέργεια από τα ψυχανθή χρησιμοποιούνται διάφορα τριφύλλια, όπως το λειμώνιο, το αλεξανδρινό, το έρπον, το περσικό, ο λωτός κ.ά. και από τα αγρωστώδη ο βρώμος, η δακτυλίδα, η φάλαρη, η φεστούκα. Σπανιότερα συγκαλλιεργείται με ετήσια αγρωστώδη, όπως [[κριθάρι φυτό |κριθάρι]], [[βρώμη φυτό |βρώμη]], τα οποία με φθινοπωρινή σπορά αυξάνουν την απόδοση της πρώτης κοπής. Ανάλογα με τα συγκαλλιεργούμενα είδη γίνεται και η διαχείριση της καλλιέργειας.
 {{{top_heading|==}}}[[Αμειψισπορά μηδικής]]{{{top_heading|==}}}
 {{:Αμειψισπορά μηδικής|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
 {{{top_heading|==}}}[[Σπορά μηδικής]]{{{top_heading|==}}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:47, 27 Σεπτεμβρίου 2013
Γραμμή 10:		Γραμμή 10:

	{{{top_heading\|==}}}[[Σπορά μηδικής]]{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}[[Σπορά μηδικής]]{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Image:Σπορά μηδικής.jpg\|thumb\|px100\|Σπόροι μηδικής]]

	Η [[Σπορά μηδικής \|σπορά]] της μηδικής σε περιοχές με ήπιο χειμώνα μπορεί να γίνει νωρίς το Φθινόπωρο ή νωρίς την Άνοιξη και σε περιοχές με ψυχρό χειμώνα μόνο την Άνοιξη. Ο χρόνος της φθινοπωρινής σποράς ρυθμίζεται έτσι ώστε τα φυτά να έχουν εγκατασταθεί καλά πριν από την έλευση των χαμηλών θερμοκρασιών του χειμώνα. Η σπορά αρχίζει το Σεπτέμβριο και πρέπει να τελειώσει στο τέλος του ίδιου μήνα στις βορειότερες και ψυχρότερες περιοχές και στις 15-20 Οκτωβρίου στις νοτιότερες και θερμότερες. Η μηδική χρειάζεται τουλάχιστον έξι εβδομάδες ανάπτυξης για να επιβιώσει κατά το Χειμώνα. Ο σπόρος θα πρέπει αν είναι καθαρός από ζιζάνια, με μεγάλη φυτρωτική ικανότητα και μικρό ποσοστό σκληρών σπόρων. Η χρησιμοποιούμενη ποσότητα σπόρου ποικίλει μέσα σε ευρύτατα όρια και εξαρτάται από τις [[κλιματικές συνθήκες μηδικής \|κλιματικές συνθήκες]] κάθε περιοχής, την [[Προετοιμασία εδάφους για καλλιέργεια μηδικής \|προετοιμασία του εδάφους]], τη γονιμότητα και την υγρασιακή κατάστασή του, τον τρόπο σποράς και τον τρόπο αξιοποίησης της καλλιέργειας. Η σπορά για τη χορτοδοτική καλλιέργεια μπορεί να γίνει σε όλη την επιφάνεια του εδάφους (στα "πεταχτά") ή σε γραμμές, ενώ για καλλιέργεια σποροπαραγωγής πρέπει να γίνεται μόνο σε γραμμές. Η σπορά σε όλη την επιφάνεια του εδάφους γίνεται με το χέρι ή με μηχανές, ενώ η γραμμική σπορά μόνο με μηχανές.		Η [[Σπορά μηδικής \|σπορά]] της μηδικής σε περιοχές με ήπιο χειμώνα μπορεί να γίνει νωρίς το Φθινόπωρο ή νωρίς την Άνοιξη και σε περιοχές με ψυχρό χειμώνα μόνο την Άνοιξη. Ο χρόνος της φθινοπωρινής σποράς ρυθμίζεται έτσι ώστε τα φυτά να έχουν εγκατασταθεί καλά πριν από την έλευση των χαμηλών θερμοκρασιών του χειμώνα. Η σπορά αρχίζει το Σεπτέμβριο και πρέπει να τελειώσει στο τέλος του ίδιου μήνα στις βορειότερες και ψυχρότερες περιοχές και στις 15-20 Οκτωβρίου στις νοτιότερες και θερμότερες. Η μηδική χρειάζεται τουλάχιστον έξι εβδομάδες ανάπτυξης για να επιβιώσει κατά το Χειμώνα. Ο σπόρος θα πρέπει αν είναι καθαρός από ζιζάνια, με μεγάλη φυτρωτική ικανότητα και μικρό ποσοστό σκληρών σπόρων. Η χρησιμοποιούμενη ποσότητα σπόρου ποικίλει μέσα σε ευρύτατα όρια και εξαρτάται από τις [[κλιματικές συνθήκες μηδικής \|κλιματικές συνθήκες]] κάθε περιοχής, την [[Προετοιμασία εδάφους για καλλιέργεια μηδικής \|προετοιμασία του εδάφους]], τη γονιμότητα και την υγρασιακή κατάστασή του, τον τρόπο σποράς και τον τρόπο αξιοποίησης της καλλιέργειας. Η σπορά για τη χορτοδοτική καλλιέργεια μπορεί να γίνει σε όλη την επιφάνεια του εδάφους (στα "πεταχτά") ή σε γραμμές, ενώ για καλλιέργεια σποροπαραγωγής πρέπει να γίνεται μόνο σε γραμμές. Η σπορά σε όλη την επιφάνεια του εδάφους γίνεται με το χέρι ή με μηχανές, ενώ η γραμμική σπορά μόνο με μηχανές.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:32, 27 Σεπτεμβρίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
		+	[[Image:Καλλιέργεια μηδικής.jpg\|thumb\|px100\|Καλλιέργεια μηδικής]]
		+
	Η [[μηδική φυτό \|μηδική]] <ref name="Σιτηρά και ψυχανθή"/> καλλιεργείται μόνη της και σε συνδυασμό με άλλα [[ψυχανθή]] ή αγρωστώδη. Η τάση σήμερα παγκοσμίως είναι η μονοκαλλιέργεια της μηδικής. Ο κύριος λόγος της συγκαλλιέργειας είναι γενικά η αύξηση της απόδοσης σε σύγκριση με την καλλιέργεια του ενός ή του άλλου συγκαλλιεργούμενου είδους. Δευτερεύοντες λόγοι είναι η παραγωγή χόρτου για βόσκηση με αποφυγή του κινδύνου τυμπανισμού των ζώων, η διατήρηση της απόδοσης και ο περιορισμός των ζιζανίων στις παλαιές φυτείες και η καλύτερη εκμετάλλευση αγρών που θεωρούνται οριακοί για την καλλιέργεια της μηδικής. Η υπεροχή ή όχι της συγκαλλιέργειας σε απόδοση εξαρτάται από το είδος ή τα είδη με τα οποία συγκαλλιεργείται η μηδική, από τη γονιμότητα και τη χημική σύστηαση του εδάφους, τη λίπανση, τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής, την ανταγωνιστική ικανότητα των συγκαλλιεργούμενων ειδών κ.ά. παράγοντες. Η συμμετοχή ενός αγρωστώδους στη συγκαλλιέργεια μειώνει την ποιότητα του σανού και η μείωση αυτή είναι τόσο μεγαλύτερη όσο αργότερα από το στάδιο της άνθησης γίνεται η κοπή. Στη συγκαλλιέργεια από τα ψυχανθή χρησιμοποιούνται διάφορα τριφύλλια, όπως το λειμώνιο, το αλεξανδρινό, το έρπον, το περσικό, ο λωτός κ.ά. και από τα αγρωστώδη ο βρώμος, η δακτυλίδα, η φάλαρη, η φεστούκα. Σπανιότερα συγκαλλιεργείται με ετήσια αγρωστώδη, όπως [[κριθάρι φυτό \|κριθάρι]], [[βρώμη φυτό \|βρώμη]], τα οποία με φθινοπωρινή σπορά αυξάνουν την απόδοση της πρώτης κοπής. Ανάλογα με τα συγκαλλιεργούμενα είδη γίνεται και η διαχείριση της καλλιέργειας.		Η [[μηδική φυτό \|μηδική]] <ref name="Σιτηρά και ψυχανθή"/> καλλιεργείται μόνη της και σε συνδυασμό με άλλα [[ψυχανθή]] ή αγρωστώδη. Η τάση σήμερα παγκοσμίως είναι η μονοκαλλιέργεια της μηδικής. Ο κύριος λόγος της συγκαλλιέργειας είναι γενικά η αύξηση της απόδοσης σε σύγκριση με την καλλιέργεια του ενός ή του άλλου συγκαλλιεργούμενου είδους. Δευτερεύοντες λόγοι είναι η παραγωγή χόρτου για βόσκηση με αποφυγή του κινδύνου τυμπανισμού των ζώων, η διατήρηση της απόδοσης και ο περιορισμός των ζιζανίων στις παλαιές φυτείες και η καλύτερη εκμετάλλευση αγρών που θεωρούνται οριακοί για την καλλιέργεια της μηδικής. Η υπεροχή ή όχι της συγκαλλιέργειας σε απόδοση εξαρτάται από το είδος ή τα είδη με τα οποία συγκαλλιεργείται η μηδική, από τη γονιμότητα και τη χημική σύστηαση του εδάφους, τη λίπανση, τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής, την ανταγωνιστική ικανότητα των συγκαλλιεργούμενων ειδών κ.ά. παράγοντες. Η συμμετοχή ενός αγρωστώδους στη συγκαλλιέργεια μειώνει την ποιότητα του σανού και η μείωση αυτή είναι τόσο μεγαλύτερη όσο αργότερα από το στάδιο της άνθησης γίνεται η κοπή. Στη συγκαλλιέργεια από τα ψυχανθή χρησιμοποιούνται διάφορα τριφύλλια, όπως το λειμώνιο, το αλεξανδρινό, το έρπον, το περσικό, ο λωτός κ.ά. και από τα αγρωστώδη ο βρώμος, η δακτυλίδα, η φάλαρη, η φεστούκα. Σπανιότερα συγκαλλιεργείται με ετήσια αγρωστώδη, όπως [[κριθάρι φυτό \|κριθάρι]], [[βρώμη φυτό \|βρώμη]], τα οποία με φθινοπωρινή σπορά αυξάνουν την απόδοση της πρώτης κοπής. Ανάλογα με τα συγκαλλιεργούμενα είδη γίνεται και η διαχείριση της καλλιέργειας.