Κλιματικές συνθήκες μίσχανθου - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 08:15, 1 Ιουλίου 2015

2015-07-01T08:15:14Z

P chasapis στις 14:03, 12 Αυγούστου 2013

2013-08-12T14:03:32Z

P chasapis: Νέα σελίδα με 'Ο μίσχανθος χαρακτηρίζεται γενικά από ευρεία προσαρμοστικότητα. Ως φυτό β...'

2013-08-12T10:48:12Z

Νέα σελίδα με 'Ο μίσχανθος χαρακτηρίζεται γενικά από ευρεία προσαρμοστικότητα. Ως φυτό β...'

Νέα σελίδα

Ο [[Μίσχανθος φυτό|μίσχανθος]] χαρακτηρίζεται γενικά από ευρεία προσαρμοστικότητα. Ως φυτό βέβαια θερμών κλιμάτων, η απόδοση της [[Καλλιέργεια μίσχανθου|καλλιέργειας]] μεγιστοποιείται σε περιοχές με υψηλές θερμοκρασίες και μικρή φωτοπερίοδο. Δύναται όμως να αναπτυχθεί με ικανοποιητικά αποτελέσματα και σε ψυχρότερα κλίματα (όπως αυτά της Β.Ευρώπης). Σε αντίθεση με τα ριζώματα του φυτού που αντέχουν σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες, οι νεαροί βλαστοί είναι ευαίσθητοι σε θερμοκρασίες μικρότερες των 6<sup>o</sup>C και καταστρέφονται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των -5<sup>o</sup>C , ενώ θερμοκρασίες παγετού στην αρχή της άνοιξης μπορούν επίσης να καταστρέψουν τα νεαρά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μίσχανθου|φύλλα]]. Οι συνθήκες αυτές συνεπώς αποτελούν την κυριότερη αιτία για την περιορισμένη [[Καλλιέργεια μίσχανθου|καλλιεργητική περίοδο]] στις περιοχές με ψυχρό κλίμα. Η βλαστική ανάπτυξη του φυτού διακόπτεται με τους πρώτους παγετούς του φθινοπώρου και χειμώνα, οπότε πραγματοποιείται μετακίνηση των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συστατικών]] στα ριζώματα και τελικά ξήρανση του υπέργειου τμήματος. Οι ισχυροί άνεμοι πριν τον πλήρη σχηματισμό των στελεχών ευνοούν το πλάγιασμα του φυτού με συνέπεια την καταστροφή μέρους της φυλλικής επιφάνειας.

Παρά την αποτελεσματική αξιοποίηση της διαθέσιμης [[Εδαφικές συνθήκες μίσχανθου|εδαφικής]] υγρασίας, που οφείλεται στο ότι το ριζικό σύστημα του φυτού μπορεί να διεισδύει σε βάθος έως και 2m, η καλλιέργεια του μίσχανθου παρουσιάζει αυξημένες απαιτήσεις σε [[Άρδευση μίσχανθου|νερό]] σε σύγκριση με άλλα φυτά βιομάζας. Η διαθεσιμότητα επαρκούς υγρασίας μέσω άρδευσης ή ετήσιων βροχοπτώσεων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση της καλλιέργειας, ενώ αντίθετα περιορισμένη εδαφική υγρασία, κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, δεν επιτρέπει το μέγιστο δυναμικό απόδοσης. Σε περιόδους ξηρασίας το φύλλωμα του μίσχανθου αρχίζει να ξηραίνεται προκαλώντας απώλειες στην απόδοση, αλλά η καλλιέργεια αναβιώνει την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Η απώλεια σε βιομάζα για κάθε χιλιοστό υδατικής ανεπάρκειας φθάνει περίπου στα 9kg/στρέμμα.

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
[[σχετίζεται με::Μίσχανθος φυτό| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:03, 12 Αυγούστου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Ο [[Μίσχανθος φυτό\|μίσχανθος]] χαρακτηρίζεται γενικά από ευρεία προσαρμοστικότητα. Ως φυτό βέβαια θερμών κλιμάτων, η απόδοση της [[Καλλιέργεια μίσχανθου\|καλλιέργειας]] μεγιστοποιείται σε περιοχές με υψηλές θερμοκρασίες και μικρή φωτοπερίοδο. Δύναται όμως να αναπτυχθεί με ικανοποιητικά αποτελέσματα και σε ψυχρότερα κλίματα (όπως αυτά της Β.Ευρώπης). Σε αντίθεση με τα ριζώματα του φυτού που αντέχουν σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες, οι νεαροί βλαστοί είναι ευαίσθητοι σε θερμοκρασίες μικρότερες των 6<sup>o</sup>C και καταστρέφονται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των -5<sup>o</sup>C , ενώ θερμοκρασίες παγετού στην αρχή της άνοιξης μπορούν επίσης να καταστρέψουν τα νεαρά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μίσχανθου\|φύλλα]]. Οι συνθήκες αυτές συνεπώς αποτελούν την κυριότερη αιτία για την περιορισμένη ~~[[Καλλιέργεια μίσχανθου\|~~καλλιεργητική περίοδο]] στις περιοχές με ψυχρό κλίμα. Η βλαστική ανάπτυξη του φυτού διακόπτεται με τους πρώτους παγετούς του φθινοπώρου και χειμώνα, οπότε πραγματοποιείται μετακίνηση των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών συστατικών]] στα ριζώματα και τελικά ξήρανση του υπέργειου τμήματος. Οι ισχυροί άνεμοι πριν τον πλήρη σχηματισμό των στελεχών ευνοούν το πλάγιασμα του φυτού με συνέπεια την καταστροφή μέρους της φυλλικής επιφάνειας.	+	Ο [[Μίσχανθος φυτό\|μίσχανθος]] χαρακτηρίζεται γενικά από ευρεία προσαρμοστικότητα. Ως φυτό βέβαια θερμών κλιμάτων, η απόδοση της [[Καλλιέργεια μίσχανθου\|καλλιέργειας]] μεγιστοποιείται σε περιοχές με υψηλές θερμοκρασίες και μικρή φωτοπερίοδο. Δύναται όμως να αναπτυχθεί με ικανοποιητικά αποτελέσματα και σε ψυχρότερα κλίματα (όπως αυτά της Β.Ευρώπης). Σε αντίθεση με τα ριζώματα του φυτού που αντέχουν σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες, οι νεαροί βλαστοί είναι ευαίσθητοι σε θερμοκρασίες μικρότερες των 6<sup>o</sup>C και καταστρέφονται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των -5<sup>o</sup>C , ενώ θερμοκρασίες παγετού στην αρχή της άνοιξης μπορούν επίσης να καταστρέψουν τα νεαρά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μίσχανθου\|φύλλα]]. Οι συνθήκες αυτές συνεπώς αποτελούν την κυριότερη αιτία για την περιορισμένη καλλιεργητική περίοδο στις περιοχές με ψυχρό κλίμα. Η βλαστική ανάπτυξη του φυτού διακόπτεται με τους πρώτους παγετούς του φθινοπώρου και χειμώνα, οπότε πραγματοποιείται μετακίνηση των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών συστατικών]] στα ριζώματα και τελικά ξήρανση του υπέργειου τμήματος. Οι ισχυροί άνεμοι πριν τον πλήρη σχηματισμό των στελεχών ευνοούν το πλάγιασμα του φυτού με συνέπεια την καταστροφή μέρους της φυλλικής επιφάνειας.

	Παρά την αποτελεσματική αξιοποίηση της διαθέσιμης [[Εδαφικές συνθήκες μίσχανθου\|εδαφικής]] υγρασίας, που οφείλεται στο ότι το ριζικό σύστημα του φυτού μπορεί να διεισδύει σε βάθος έως και 2m, η καλλιέργεια του μίσχανθου παρουσιάζει αυξημένες απαιτήσεις σε [[Άρδευση μίσχανθου\|νερό]] σε σύγκριση με άλλα φυτά βιομάζας. Η διαθεσιμότητα επαρκούς υγρασίας μέσω άρδευσης ή ετήσιων βροχοπτώσεων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση της καλλιέργειας, ενώ αντίθετα περιορισμένη εδαφική υγρασία, κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, δεν επιτρέπει το μέγιστο δυναμικό απόδοσης. Σε περιόδους ξηρασίας το φύλλωμα του μίσχανθου αρχίζει να ξηραίνεται προκαλώντας απώλειες στην απόδοση, αλλά η καλλιέργεια αναβιώνει την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Η απώλεια σε βιομάζα για κάθε χιλιοστό υδατικής ανεπάρκειας φθάνει περίπου στα 9kg/στρέμμα.		Παρά την αποτελεσματική αξιοποίηση της διαθέσιμης [[Εδαφικές συνθήκες μίσχανθου\|εδαφικής]] υγρασίας, που οφείλεται στο ότι το ριζικό σύστημα του φυτού μπορεί να διεισδύει σε βάθος έως και 2m, η καλλιέργεια του μίσχανθου παρουσιάζει αυξημένες απαιτήσεις σε [[Άρδευση μίσχανθου\|νερό]] σε σύγκριση με άλλα φυτά βιομάζας. Η διαθεσιμότητα επαρκούς υγρασίας μέσω άρδευσης ή ετήσιων βροχοπτώσεων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση της καλλιέργειας, ενώ αντίθετα περιορισμένη εδαφική υγρασία, κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, δεν επιτρέπει το μέγιστο δυναμικό απόδοσης. Σε περιόδους ξηρασίας το φύλλωμα του μίσχανθου αρχίζει να ξηραίνεται προκαλώντας απώλειες στην απόδοση, αλλά η καλλιέργεια αναβιώνει την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Η απώλεια σε βιομάζα για κάθε χιλιοστό υδατικής ανεπάρκειας φθάνει περίπου στα 9kg/στρέμμα.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Ο [[Μίσχανθος φυτό|μίσχανθος]] χαρακτηρίζεται γενικά από ευρεία προσαρμοστικότητα. Ως φυτό βέβαια θερμών κλιμάτων, η απόδοση της [[Καλλιέργεια μίσχανθου|καλλιέργειας]] μεγιστοποιείται σε περιοχές με υψηλές θερμοκρασίες και μικρή φωτοπερίοδο. Δύναται όμως να αναπτυχθεί με ικανοποιητικά αποτελέσματα και σε ψυχρότερα κλίματα (όπως αυτά της Β.Ευρώπης). Σε αντίθεση με τα ριζώματα του φυτού που αντέχουν σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες, οι νεαροί βλαστοί είναι ευαίσθητοι σε θερμοκρασίες μικρότερες των 6<sup>o</sup>C και καταστρέφονται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των -5<sup>o</sup>C , ενώ θερμοκρασίες παγετού στην αρχή της άνοιξης μπορούν επίσης να καταστρέψουν τα νεαρά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μίσχανθου|φύλλα]]. Οι συνθήκες αυτές συνεπώς αποτελούν την κυριότερη αιτία για την περιορισμένη καλλιεργητική περίοδο στις περιοχές με ψυχρό κλίμα. Η βλαστική ανάπτυξη του φυτού διακόπτεται με τους πρώτους παγετούς του φθινοπώρου και χειμώνα, οπότε πραγματοποιείται μετακίνηση των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών συστατικών]] στα ριζώματα και τελικά ξήρανση του υπέργειου τμήματος. Οι ισχυροί άνεμοι πριν τον πλήρη σχηματισμό των στελεχών ευνοούν το πλάγιασμα του φυτού με συνέπεια την καταστροφή μέρους της φυλλικής επιφάνειας.
-Παρά την αποτελεσματική αξιοποίηση της διαθέσιμης [[Εδαφικές συνθήκες μίσχανθου|εδαφικής]] υγρασίας, που οφείλεται στο ότι το ριζικό σύστημα του φυτού μπορεί να διεισδύει σε βάθος έως και 2m, η καλλιέργεια του μίσχανθου παρουσιάζει αυξημένες απαιτήσεις σε [[Άρδευση μίσχανθου|νερό]] σε σύγκριση με άλλα φυτά βιομάζας. Η διαθεσιμότητα επαρκούς υγρασίας μέσω άρδευσης ή ετήσιων βροχοπτώσεων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση της καλλιέργειας, ενώ αντίθετα περιορισμένη εδαφική υγρασία, κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, δεν επιτρέπει το μέγιστο δυναμικό απόδοσης. Σε περιόδους ξηρασίας το φύλλωμα του μίσχανθου αρχίζει να ξηραίνεται προκαλώντας απώλειες στην απόδοση, αλλά η καλλιέργεια αναβιώνει την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Η απώλεια σε βιομάζα για κάθε χιλιοστό υδατικής ανεπάρκειας φθάνει περίπου στα 9kg/στρέμμα.
+Παρά την αποτελεσματική αξιοποίηση της διαθέσιμης [[Εδαφικές συνθήκες μίσχανθου|εδαφικής]] υγρασίας, που οφείλεται στο ότι το ριζικό σύστημα του φυτού μπορεί να διεισδύει σε βάθος έως και 2m, η καλλιέργεια του μίσχανθου παρουσιάζει αυξημένες απαιτήσεις σε [[Άρδευση μίσχανθου|νερό]] σε σύγκριση με άλλα φυτά βιομάζας. Η διαθεσιμότητα επαρκούς υγρασίας μέσω άρδευσης ή ετήσιων βροχοπτώσεων μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση της καλλιέργειας, ενώ αντίθετα περιορισμένη εδαφική υγρασία, κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου, δεν επιτρέπει το μέγιστο δυναμικό απόδοσης. Σε περιόδους ξηρασίας το φύλλωμα του μίσχανθου αρχίζει να ξηραίνεται προκαλώντας απώλειες στην απόδοση, αλλά η καλλιέργεια αναβιώνει την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Η απώλεια σε βιομάζα για κάθε χιλιοστό υδατικής ανεπάρκειας φθάνει περίπου στα 9kg/στρέμμα.<ref name="Μίσχανθος φυτό"/>
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
 [[σχετίζεται με::Μίσχανθος φυτό| ]]