Λίπανση σιταριού - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 08:26, 23 Αυγούστου 2016

2016-08-23T08:26:32Z

K kaponi στις 09:26, 27 Ιανουαρίου 2016

2016-01-27T09:26:20Z

K kaponi στις 11:16, 31 Αυγούστου 2015

2015-08-31T11:16:28Z

K kaponi στις 09:08, 6 Μαΐου 2014

2014-05-06T09:08:34Z

K kaponi στις 09:07, 6 Μαΐου 2014

2014-05-06T09:07:38Z

K kaponi στις 09:07, 6 Μαΐου 2014

2014-05-06T09:07:18Z

K kaponi στις 08:14, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T08:14:27Z

K kaponi στις 08:09, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T08:09:21Z

K kaponi στις 10:50, 7 Αυγούστου 2013

2013-08-07T10:50:17Z

K kaponi στις 10:38, 7 Αυγούστου 2013

2013-08-07T10:38:56Z

@@ Γραμμή 60: / Γραμμή 60: @@
 {{{top_heading|==}}}Φωσφόρος{{{top_heading|==}}}
-Τόσο η πορεία απορρόφησης, όσο και ο ρυθμός απορρόφησης του [[Φώσφορος |φωσφόρου]] στα διάφορα στάδια ανάπτυξης είναι απρόμοια με τα αντίστοιχα του αζώτου. Οι καρποί κατά το γέμισμα απορροφούν σημαντικά ποσά φωσφόρου το μεγαλύτερο μέρος του οποίου προέρχεται από διαλυτοποίηση και μεταφορά του στοιχείου από τα στελέχη και τα φύλλα. Πάντως, οι απαιτήσεις του [[Σιτάρι φυτό |σιταριού]] σε φωσφόρο είναι σημαντικά μικρότερες από εκείνες σε άζωτο και [[Κάλιο |κάλι]].
+Τόσο η πορεία απορρόφησης, όσο και ο ρυθμός απορρόφησης του [[Φώσφορος |φωσφόρου]] στα διάφορα στάδια ανάπτυξης είναι παρόμοια με τα αντίστοιχα του αζώτου. Οι καρποί κατά το γέμισμα απορροφούν σημαντικά ποσά φωσφόρου το μεγαλύτερο μέρος του οποίου προέρχεται από διαλυτοποίηση και μεταφορά του στοιχείου από τα στελέχη και τα φύλλα. Πάντως, οι απαιτήσεις του [[Σιτάρι φυτό |σιταριού]] σε φωσφόρο είναι σημαντικά μικρότερες από εκείνες σε άζωτο και [[Κάλιο |κάλι]].
 Επάρκεια φωσφόρου <ref name="Σιτηρά εύκρατων κλιμάτων"/> στο σιτάρι επιταχύνει την ανάπτυξη και πρωιμίζει την [[Καλλιέργεια σιταριού |καλλιέργεια]]. Επάρκεια φωσφόρου συσχετίζεται αλλά όχι πολύ στενά, με μεγαλύτερο τελικό βάρος καρπών. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι επάρκεια φωσφόρου αυξάνει την αντοχή του σιταριού στις χαμηλές θερμοκρασίες, σε αντίθεση με την επάρκεια αζώτου που τη μειώνει.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:26, 27 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 98:		Γραμμή 98:

	</references>		</references>
		+	__NOTOC__

@@ Γραμμή 35: / Γραμμή 35: @@
 {{{top_heading|==}}}Άζωτο{{{top_heading|==}}}
-Η απορρόφηση του αζώτου είναι συνεχής σχεδόν μέχρι την [[Ωρίμαση (ripeness) σιτηρών |ωρίμαση]]. Μέχρι το [[Ξεστάχυασμα (heading ή ear emergence) σιτηρών |ξεστάχυασμα]] το άζωτο είναι συγκεντρωμένο κυρίως στα φύλλα, ενώ στους [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού |καρπούς]] αυξάνει συνεχώς μέχρι την ωρίμαση. Η πτώση που παρατηρείται στα φύλλα και τα στελέχη μετά την άνθηση υποδηλώνει και σημαντική διακίνηση από τα όργανα αυτά προς τους καρπούς. Η απορρόφηση γίνεται κυρίως υπό τη μορφή των νιτρικών. Ο ρυθμός απορρόφησης παρουσιάζει δύο κύριες αιχμές, μια κατά τα πρώτα στάδια [[Ανάπτυξη του φυτού του σιταριού |ανάπτυξης]] και μια δέυτερη λίγο πριν την άνθηση. Οι αιχμές αυτές αντιπροσωπεύουν και τις κρίσιμες περιόδους απαιτήσεων για το άζωτο.
+Η απορρόφηση του αζώτου <ref name="Σιτηρά εύκρατων κλιμάτων"/> είναι συνεχής σχεδόν μέχρι την [[Ωρίμαση (ripeness) σιτηρών |ωρίμαση]]. Μέχρι το [[Ξεστάχυασμα (heading ή ear emergence) σιτηρών |ξεστάχυασμα]] το άζωτο είναι συγκεντρωμένο κυρίως στα φύλλα, ενώ στους [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού |καρπούς]] αυξάνει συνεχώς μέχρι την ωρίμαση. Η πτώση που παρατηρείται στα φύλλα και τα στελέχη μετά την άνθηση υποδηλώνει και σημαντική διακίνηση από τα όργανα αυτά προς τους καρπούς. Η απορρόφηση γίνεται κυρίως υπό τη μορφή των νιτρικών. Ο ρυθμός απορρόφησης παρουσιάζει δύο κύριες αιχμές, μια κατά τα πρώτα στάδια [[Ανάπτυξη του φυτού του σιταριού |ανάπτυξης]] και μια δέυτερη λίγο πριν την άνθηση. Οι αιχμές αυτές αντιπροσωπεύουν και τις κρίσιμες περιόδους απαιτήσεων για το άζωτο.
 Η επάρκεια αζώτου έχει άμεσες επιπτώσεις στην παραγωγικότητα και την ποιότητα του προϊόντος. Ο ρυθμός φωτοσύνθεσης συσχετίζεται στενά με την περιεκτικότητα των φύλλων σε [[άζωτο]] η οποία επηρεάζει τόσο την περιεκτικότητα σε χλωροφύλλες όσο και τη δραστηριότητα της καρβοξυλάσης της διφωσφοροριβουλόζης που παίζει αποφασιστικό ρόλο στη διεύθυνση του CO<sub>2</sub>. Παράλληλα υπάρχει στενή συσχέτιση ανάμεσα στην παραγόμενη βιομάζα και την περιεκτικότητα των φυτών σε άζωτο. Από τις συνιστώσες της τελικής απόδοσης, το άζωτο αυξάνει τον αριθμό στάχεων/επιφάνεια εδάφους και τον αριθμό καρπών/στάχυ, ενώ οι επιδράσεις τους στο μέσο βάρος των καρπών δεν είναι τόσο εντυπωσιακές. Οι επιδράσεις σε ποιοτικά χαρακτηριστικά αφορούν κυρίως στην περιεκτικότητα των καρπών σε πρωτεΐνες.
@@ Γραμμή 62: / Γραμμή 62: @@
 Τόσο η πορεία απορρόφησης, όσο και ο ρυθμός απορρόφησης του [[Φώσφορος |φωσφόρου]] στα διάφορα στάδια ανάπτυξης είναι απρόμοια με τα αντίστοιχα του αζώτου. Οι καρποί κατά το γέμισμα απορροφούν σημαντικά ποσά φωσφόρου το μεγαλύτερο μέρος του οποίου προέρχεται από διαλυτοποίηση και μεταφορά του στοιχείου από τα στελέχη και τα φύλλα. Πάντως, οι απαιτήσεις του [[Σιτάρι φυτό |σιταριού]] σε φωσφόρο είναι σημαντικά μικρότερες από εκείνες σε άζωτο και [[Κάλιο |κάλι]].
-Επάρκεια φωσφόρου στο σιτάρι επιταχύνει την ανάπτυξη και πρωιμίζει την [[Καλλιέργεια σιταριού |καλλιέργεια]]. Επάρκεια φωσφόρου συσχετίζεται αλλά όχι πολύ στενά, με μεγαλύτερο τελικό βάρος καρπών. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι επάρκεια φωσφόρου αυξάνει την αντοχή του σιταριού στις χαμηλές θερμοκρασίες, σε αντίθεση με την επάρκεια αζώτου που τη μειώνει.
+Επάρκεια φωσφόρου <ref name="Σιτηρά εύκρατων κλιμάτων"/> στο σιτάρι επιταχύνει την ανάπτυξη και πρωιμίζει την [[Καλλιέργεια σιταριού |καλλιέργεια]]. Επάρκεια φωσφόρου συσχετίζεται αλλά όχι πολύ στενά, με μεγαλύτερο τελικό βάρος καρπών. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι επάρκεια φωσφόρου αυξάνει την αντοχή του σιταριού στις χαμηλές θερμοκρασίες, σε αντίθεση με την επάρκεια αζώτου που τη μειώνει.
 Η αντίδραση του σιταριού στην προσθήκη φωσφορικής λίπανσης είναι συνάρτηση του αφομοιώσιμου εδαφικού φωσφόρου, της εδαφικής υγρασίας αλλά και της επάρκειας αζώτου στο έδαφος. Σε εδάφη με μακρά προϊστορία φωσφορικής λίπανσης είναι δυνατό η πρόσθετη χορήγηση φωσφόρου να προκαλέσει μη σημαντική αύξηση στις αποδόσεις. Η εδαφική υγρασία επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της λίπανσης, ακριβώς όπως και για τα αζωτούχα λιπάσματα. Τέλος, υπάρχει σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ των φωσφορικών και αζωτούχων λιπασμάτων. Η απορρόφηση των φωσφορικών από το σιτάρι είναι άριστη σε θερμοκρασίες 18-27%. Σε αγρούς με μακρά προϊστορία φωσφορικών λιπάνσεων συνιστάται κάθε χρόνο η αναπλήρωση του φωσφόρου που απομακρύνεται με την καλλιέργεια.
@@ Γραμμή 90: / Γραμμή 90: @@
 [[σχετίζεται με::Καλλιέργεια σιταριού| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
-__NOTOC__

@@ Γραμμή 80: / Γραμμή 80: @@
 {{{top_heading|===}}}Συμπτώματα έλλειψης καλίου{{{top_heading|===}}}
-Τα παλαιότερα φύλλα παρουσιάζουν περιφερειακή νέκρωση του ελάσματος, η οποία επεκτείνεται βαθμιαία σε ολόκληρο το έλασμα ξεκινώντας από την κορυφή. Τα στελέχη είναι αδύνατα και τα φυτά απρουσιάζουν αυξημένη τάση για πλάγιασμα. Τέλος, παρατηρείται και υψηλό ποσοστό συρρικνωμένων ("λισβών") καρπών.
+Τα παλαιότερα φύλλα παρουσιάζουν περιφερειακή νέκρωση του ελάσματος, η οποία επεκτείνεται βαθμιαία σε ολόκληρο το έλασμα ξεκινώντας από την κορυφή. Τα στελέχη είναι αδύνατα και τα φυτά παρουσιάζουν αυξημένη τάση για πλάγιασμα. Τέλος, παρατηρείται και υψηλό ποσοστό συρρικνωμένων ("λισβών") καρπών.
 {{{top_heading|==}}}Άλλα θρεπτικά στοιχεία{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 56: / Γραμμή 56: @@
 {{{top_heading|===}}}Συμπτώματα έλλειψης αζώτου{{{top_heading|===}}}
-Τα μακροσκοπικά συμπτώματα έλλειψης αζώτου είναι παρόμοια για όλα τα σιτηρά των ευκράτων χωρών. Τα νεαρά φυτά παρουσιάζουν νανισμό και η φυτεία ανοικτο πράσινο-κιτρινοπράσινο χρωματισμό. Τα γηραιότερα φύλλα παρουσιάζουν χλώρωση του ελάσματος που ξεκινά από την κορυφή και βαθμιαία προχωρά προς τη βάση. Ακολουθεί νέκρωση του ελάσματος.
+Τα μακροσκοπικά συμπτώματα έλλειψης αζώτου είναι παρόμοια για όλα τα σιτηρά των ευκράτων χωρών. Τα νεαρά φυτά παρουσιάζουν νανισμό και η φυτεία ανοικτό πράσινο-κιτρινοπράσινο χρωματισμό. Τα γηραιότερα φύλλα παρουσιάζουν χλώρωση του ελάσματος που ξεκινά από την κορυφή και βαθμιαία προχωρά προς τη βάση. Ακολουθεί νέκρωση του ελάσματος.
 {{{top_heading|==}}}Φωσφόρος{{{top_heading|==}}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:14, 8 Αυγούστου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Οι απαιτήσεις του [[Σιτάρι φυτό \|σιταριού]] σε μακροστοιχεία μπορεί να εκτιμηθούν από χημικές αναλύσεις των φυτών κατά την ανάπτυξή τους. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η ολική περιεκτικότητα των φυτών σε διάφορα ανόργανα θρεπτικά συστατικά καθώς και η περιεκτικότητα μόνο των στάχεων. Από τα δεδομένα προκύπτει ότι σημαντικά ποσά ορισμένων στοιχείων ([[Κάλιο \|καλίου]], [[Ασβέστιο \|ασβεστίου]], [[Μαγνήσιο \|μαγνησίου]] και [[Θείο \|θείου]]) παραμένουν στα βλαστητικά όργανα των φυτών και επομένως επιστρέφουν στο έδαφος μετά τη συγκομιδή. Αντίθετα, η μεγάλη μάζα του αζώτου και του φωσφόρου συσσωρεύεται στους [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπούς]].	+	Οι απαιτήσεις του [[Σιτάρι φυτό \|σιταριού]] σε μακροστοιχεία μπορεί να εκτιμηθούν από χημικές αναλύσεις των φυτών κατά την ανάπτυξή τους. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η ολική περιεκτικότητα των φυτών σε διάφορα ανόργανα θρεπτικά συστατικά καθώς και η περιεκτικότητα μόνο των στάχεων. Από τα δεδομένα προκύπτει ότι σημαντικά ποσά ορισμένων στοιχείων ([[Κάλιο \|καλίου]], [[Ασβέστιο \|ασβεστίου]], [[Μαγνήσιο \|μαγνησίου]] και [[Θείο \|θείου]]) παραμένουν στα βλαστητικά όργανα των φυτών και επομένως επιστρέφουν στο έδαφος μετά τη συγκομιδή. Αντίθετα, η μεγάλη μάζα του [[Άζωτο \|αζώτου]] και του [[Φώσφορος \|φωσφόρου]] συσσωρεύεται στους [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπούς]].

	{\| class="wikitable" style="text-align: center;"		{\| class="wikitable" style="text-align: center;"

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:09, 8 Αυγούστου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Οι απαιτήσεις του [[Σιτάρι φυτό \|σιταριού]] σε μακροστοιχεία μπορεί να εκτιμηθούν από χημικές αναλύσεις των φυτών κατά την ανάπτυξή τους. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η ολική περιεκτικότητα των φυτών σε διάφορα ανόργανα θρεπτικά συστατικά καθώς και η περιεκτικότητα μόνο των στάχεων. Από τα δεδομένα προκύπτει ότι σημαντικά ποσά ορισμένων στοιχείων (καλίου, ασβεστίου, μαγνησίου και θείου) παραμένουν στα βλαστητικά όργανα των φυτών και επομένως επιστρέφουν στο έδαφος μετά τη συγκομιδή. Αντίθετα, η μεγάλη μάζα του αζώτου και του φωσφόρου συσσωρεύεται στους [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπούς]].	+	Οι απαιτήσεις του [[Σιτάρι φυτό \|σιταριού]] σε μακροστοιχεία μπορεί να εκτιμηθούν από χημικές αναλύσεις των φυτών κατά την ανάπτυξή τους. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η ολική περιεκτικότητα των φυτών σε διάφορα ανόργανα θρεπτικά συστατικά καθώς και η περιεκτικότητα μόνο των στάχεων. Από τα δεδομένα προκύπτει ότι σημαντικά ποσά ορισμένων στοιχείων ([[Κάλιο \|καλίου]], [[Ασβέστιο \|ασβεστίου]], [[Μαγνήσιο \|μαγνησίου]] και [[Θείο \|θείου]]) παραμένουν στα βλαστητικά όργανα των φυτών και επομένως επιστρέφουν στο έδαφος μετά τη συγκομιδή. Αντίθετα, η μεγάλη μάζα του αζώτου και του φωσφόρου συσσωρεύεται στους [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπούς]].

	{\| class="wikitable" style="text-align: center;"		{\| class="wikitable" style="text-align: center;"

@@ Γραμμή 44: / Γραμμή 44: @@
 *Από το ύψος και την κατανομή των βροχοπτώσεων κατά την καλλιεργτηική περίοδο. Υψηλή υγρασία κατά τη σπορά ανεξαρτητοποιεί κάπως την [[Καλλιέργεια σιταριού |καλλιέργεια]] από τις απαιτήσεις σε υγρασία κατά την καλλιεργητική περίοδο. Αντίθετα, όταν δεν υπάρχουν αρχικά αποθέματα υγρασίας το ελάχιστο ύψος βροχής για αποτελεσματική αζωτούχο λίπανση είναι τα 300mm.
-Στις περισσότερες περιπτώσεις η εφαρμογή του αζωτούχου λιπάσματος γίνεται σε δύο δόσεις, μία πριν ή κατά τη σπορά μαζί με τα φωσφοροκαλιούχα και μαι επιφανειακή λίπανση στις αρχές της άνοιξης. Έτσι εξασφαλίζεται η επάρκεια του στοιχείου στην πρώτη ανάπτυξη και λίγο πριν το [[Ξεστάχυασμα (heading ή ear emergence) σιτηρών |ξεστάχυασμα]], δηλ. στις κρίσιμες περιόδους.
+Στις περισσότερες περιπτώσεις η εφαρμογή του αζωτούχου λιπάσματος γίνεται σε δύο δόσεις, μία πριν ή κατά τη σπορά μαζί με τα φωσφοροκαλιούχα και μαι επιφανειακή λίπανση στις αρχές της άνοιξης. Έτσι εξασφαλίζεται η επάρκεια του στοιχείου στην πρώτη ανάπτυξη και λίγο πριν το [[Ξεστάχυασμα (heading ή ear emergence) σιτηρών |ξεστάχυασμα]], δηλ. στις κρίσιμες περιόδους. Η εφαρμογή όλου του λιπάσματος κατά τη σπορά έχει πολλά μειονεκτήματα γιατί επάγει πρόωρη ανάπτυξη των φυτών με συνέπειες αυξημένους κινδύνους πλαγιάσματος, πρόωρη εξάντληση της εδαφικής υγρασίας και δημιουργία θνησιγενών αδελφιών λόγω σκίασης. Το ποσοστό του λιπάσματος που θα δοθεί κατά τη σπορά μπορεί να είναι το 1/2 μέχρι το 1/3 του συνολικού. Σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από χειμώνες ήπιους με αρκετή βροχόπτωση συνιστάται να μειώνονται τα ποσοστά που εφαρμόζονται κατά τη σπορά. Για αποφυγή απωλειών χρησιμοποιούνται αμμωνιακά λιπάσματα κατά τη σπορά και νιτρικά κατά την επιφανειακή λίπανση.
 {{{top_heading|===}}}Συμπτώματα έλλειψης αζώτου{{{top_heading|===}}}