Οξέωση αιγοπροβάτων - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 13:30, 16 Ιουνίου 2015

2015-06-16T13:30:47Z

K kaponi στις 13:25, 31 Οκτωβρίου 2013

2013-10-31T13:25:50Z

K kaponi: Νέα σελίδα με 'Προσβεβλημένο ζώο από οξέωση Η οξέωση ονομάζεται και "οξ...'

2013-10-31T13:04:53Z

Νέα σελίδα με 'Προσβεβλημένο ζώο από οξέωση Η οξέωση ονομάζεται και "οξ...'

Νέα σελίδα

[[Image:Οξέωση αιγοπροβάτων.jpg|thumb|px100|Προσβεβλημένο ζώο από οξέωση]]

Η οξέωση ονομάζεται και "οξεία δυσπεψία" και ουσιαστικά είναι πτώση της οξύτητας στο στομάχι. Κύρια αιτία πρόκλησης [[ασθένειες αιγοπροβάτων |οξέωσης]] είναι η πρόσληψη [[ζωοτροφές |ζωοτροφών]] πλούσιων σε εύπεπτους υδατάνθρακες, όπως είναι οι σπόροι [[σιτηρά |σιτηρών]]. Άλλες αιτίες οξέωσης είναι το ψηλό ποσοστό πρωτεΐνης στο σιτηρέσιο, η κατανάλωση από το ζώο [[κριθάρι φυτό |κριθαριού]] ζυθοποιείας, το μολυσμένο νερό και οι αλλοιωμένες τροφές. Οξέωση μπορεί ακόμα να προκληθεί και από απότομη αλλαγή στο σιτηρέσιο. Η αντικατάσταση μέρους του κριθαριού με [[σιτάρι φυτό |σιτάρι]] δημιουργεί τα περισσότερα προβλήματα ή αλλαγή του σανού με χλωρό χόρτο. Επίσης, η μειωμένη ποσότητα χονδροειδών τροφών στο σιτηρέσιο είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει οξέωση.

Τα συμπτώματα απ' τη νόσο είναι η ακανόνιστη λειτουργία της μεγάλης κοιλίας και η καταστροφή των τοιχωμάτων της, η ανορεξία, η διάρροια και αφυδάτωση, καθώς και μείωση της γαλακτοπαραγωγής και της λιποπεριεκτικότητας του [[αιγοπρόβειο γάλα |γάλακτος]]. Ένα άρρωστο ζώο μπορεί να εκδηλώσει τα συμπτώματα αυτά μετά από 2-3 ώρες ή μέσα στις επόμενες 2-3 μέρες. Ο θάνατος επέρχεται μέσα σε 6-7 ώρες ή σε μερικές μέρες.

Τα μέτρα πρόληψης αφορούν στη [[διατροφή μηρυκαστικών ζώων (αιγοπρόβατα) |διατροφή]] και είναι:

*Σταδιακή αύξηση ποσότητας εύπεπτων υδατανθράκων (σπόροι σιτηρών) στο σιτηρέσιο.
*Συμμετοχή των χονδροειδών ζωοτροφών στο σιτηρέσιο, τουλάχιστον κατά 30%.
*Η χορηγούμενη ποσότητα συμπυκνωμένης ζωοτροφής να είναι ανάλογη με το παραγωγικό στάδιο του [[αιγοπρόβατα |ζώου]]. Ιδιαίτερη προσοχή να δίνεται στα ζώα που βρίσκονται στο στάδιο της γαλακτοπαραγωγής. Στα ζώα που τρέφονται κατά βούληση να χορηγείται και η ανάλογη ποσότητα χονδροειδών ζωοτροφών η οποία, για τα πρόβατα, είναι 1 κιλό σανός καλής ποιότητας.
*Το [[κριθάρι φυτο |κριθάρι]] να χορηγείται άσπαστο.
*Οι αλλαγές στο σιτηρέσιο, καθώς και η αύξηση του χρόνου βόσκησης να γίνονται σταδιακά για να δίνεται χρόνος στους μικροοργανισμούς των προστομάχων του ζώου να προσαρμοστούν.
*Άφθονο νερό καλής ποιότητας και οι ζωοτροφές μη αλλοιωμένες. Χρησιμοποίηση κατάλληλων ποτίστρων και ταΐστρων.

[[είναι ασθένεια του ζώου::Αιγοπρόβατα| ]]
[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]
[[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
__NOTOC__

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Οξέωση αιγοπροβάτων.jpg|thumb|px100|Προσβεβλημένο ζώο από οξέωση]]
-Η οξέωση ονομάζεται και "οξεία δυσπεψία" και ουσιαστικά είναι πτώση της οξύτητας στο στομάχι. Κύρια αιτία πρόκλησης [[ασθένειες αιγοπροβάτων |οξέωσης]] είναι η πρόσληψη [[ζωοτροφές |ζωοτροφών]] πλούσιων σε εύπεπτους υδατάνθρακες, όπως είναι οι σπόροι [[σιτηρά |σιτηρών]]. Άλλες αιτίες οξέωσης είναι το ψηλό ποσοστό πρωτεΐνης στο σιτηρέσιο, η κατανάλωση από το ζώο [[κριθάρι φυτό |κριθαριού]] ζυθοποιείας, το μολυσμένο νερό και οι αλλοιωμένες τροφές. Οξέωση μπορεί ακόμα να προκληθεί και από απότομη αλλαγή στο σιτηρέσιο. Η αντικατάσταση μέρους του κριθαριού με [[σιτάρι φυτό |σιτάρι]] δημιουργεί τα περισσότερα προβλήματα ή αλλαγή του σανού με χλωρό χόρτο. Επίσης, η μειωμένη ποσότητα χονδροειδών τροφών στο σιτηρέσιο είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει οξέωση.
+Η οξέωση <ref name="Οξέωση"/> ονομάζεται και "οξεία δυσπεψία" και ουσιαστικά είναι πτώση της οξύτητας στο στομάχι. Κύρια αιτία πρόκλησης [[ασθένειες αιγοπροβάτων |οξέωσης]] είναι η πρόσληψη [[ζωοτροφές |ζωοτροφών]] πλούσιων σε εύπεπτους υδατάνθρακες, όπως είναι οι σπόροι [[σιτηρά |σιτηρών]]. Άλλες αιτίες οξέωσης είναι το ψηλό ποσοστό πρωτεΐνης στο σιτηρέσιο, η κατανάλωση από το ζώο [[κριθάρι φυτό |κριθαριού]] ζυθοποιείας, το μολυσμένο νερό και οι αλλοιωμένες τροφές. Οξέωση μπορεί ακόμα να προκληθεί και από απότομη αλλαγή στο σιτηρέσιο. Η αντικατάσταση μέρους του κριθαριού με [[σιτάρι φυτό |σιτάρι]] δημιουργεί τα περισσότερα προβλήματα ή αλλαγή του σανού με χλωρό χόρτο. Επίσης, η μειωμένη ποσότητα χονδροειδών τροφών στο σιτηρέσιο είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει οξέωση.
 Τα συμπτώματα απ' τη νόσο είναι η ακανόνιστη λειτουργία της μεγάλης κοιλίας και η καταστροφή των τοιχωμάτων της, η ανορεξία, η διάρροια και αφυδάτωση, καθώς και μείωση της γαλακτοπαραγωγής και της λιποπεριεκτικότητας του [[αιγοπρόβειο γάλα |γάλακτος]]. Ένα άρρωστο ζώο μπορεί να εκδηλώσει τα συμπτώματα αυτά μετά από 2-3 ώρες ή μέσα στις επόμενες 2-3 μέρες. Ο θάνατος επέρχεται μέσα σε 6-7 ώρες ή σε μερικές μέρες.
@@ Γραμμή 19: / Γραμμή 19: @@
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 __NOTOC__

@@ Γραμμή 5: / Γραμμή 5: @@
 Τα συμπτώματα απ' τη νόσο είναι η ακανόνιστη λειτουργία της μεγάλης κοιλίας και η καταστροφή των τοιχωμάτων της, η ανορεξία, η διάρροια και αφυδάτωση, καθώς και μείωση της γαλακτοπαραγωγής και της λιποπεριεκτικότητας του [[αιγοπρόβειο γάλα |γάλακτος]]. Ένα άρρωστο ζώο μπορεί να εκδηλώσει τα συμπτώματα αυτά μετά από 2-3 ώρες ή μέσα στις επόμενες 2-3 μέρες. Ο θάνατος επέρχεται μέσα σε 6-7 ώρες ή σε μερικές μέρες.
-Τα μέτρα πρόληψης αφορούν στη [[διατροφή μηρυκαστικών ζώων (αιγοπρόβατα) |διατροφή]] και είναι:
+Τα μέτρα πρόληψης αφορούν στη [[διατροφή μηρυκαστικών ζώων (Αιγοπρόβατα) |διατροφή]] και είναι:
 *Σταδιακή αύξηση ποσότητας εύπεπτων υδατανθράκων (σπόροι σιτηρών) στο σιτηρέσιο.
 *Συμμετοχή των χονδροειδών ζωοτροφών στο σιτηρέσιο, τουλάχιστον κατά 30%.
 *Η χορηγούμενη ποσότητα συμπυκνωμένης ζωοτροφής να είναι ανάλογη με το παραγωγικό στάδιο του [[αιγοπρόβατα |ζώου]]. Ιδιαίτερη προσοχή να δίνεται στα ζώα που βρίσκονται στο στάδιο της γαλακτοπαραγωγής. Στα ζώα που τρέφονται κατά βούληση να χορηγείται και η ανάλογη ποσότητα χονδροειδών ζωοτροφών η οποία, για τα πρόβατα, είναι 1 κιλό σανός καλής ποιότητας.
-*Το [[κριθάρι φυτο |κριθάρι]] να χορηγείται άσπαστο.
+*Το [[κριθάρι φυτό |κριθάρι]] να χορηγείται άσπαστο.
 *Οι αλλαγές στο σιτηρέσιο, καθώς και η αύξηση του χρόνου βόσκησης να γίνονται σταδιακά για να δίνεται χρόνος στους μικροοργανισμούς των προστομάχων του ζώου να προσαρμοστούν.
 *Άφθονο νερό καλής ποιότητας και οι ζωοτροφές μη αλλοιωμένες. Χρησιμοποίηση κατάλληλων ποτίστρων και ταΐστρων.