Ο Ελληνικός αγριόχοιρος - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 09:49, 18 Ιουνίου 2015

2015-06-18T09:49:15Z

K kaponi στις 09:48, 18 Ιουνίου 2015

2015-06-18T09:48:09Z

K kaponi στις 09:36, 18 Ιουνίου 2015

2015-06-18T09:36:35Z

K kaponi στις 09:36, 18 Ιουνίου 2015

2015-06-18T09:36:11Z

A papageorgiou στις 13:10, 13 Αυγούστου 2013

2013-08-13T13:10:20Z

K kaponi στις 15:37, 25 Φεβρουαρίου 2013

2013-02-25T15:37:04Z

Νέα σελίδα

[[Image:Ο Ελληνικός αγριόχοιρος.jpg|thumb|px100|Ο Ελληνικός αγριόχοιρος]]

Το αρσενικό φτάνει το βάρος των 170 κιλών, ύψος ενός μέτρου στο ακρώμιο και μήκος έως και 180cm. Ο άγριος θηλυκός [[Χοίροι |χοίρος]] είναι μικρότερος από τον αρσενικό. Έχει μεγάλο κεφάλι, και μακρύ ρύγχος που τελειώνει σε μουσούδα, η ουρά που τελειώνει με μια τούφα από τρίχες, τα ενήλικα αρσενικά έχουν κυνοειδείς χαυλιόδοντες που προεξέχουν και από τις δύο πλευρές του στόματος. Χαυλιόδοντες (πιο μικρούς των αρσενικών) μπορούν να έχουν και τα μεγάλα σε ηλικία θηλυκά. Το τρίχωμα είναι σκληρό, δύσκαμπτο, από σκούρο καφέ έως μαύρο χρωματισμό. Τα μικρά αγριογούρουνα έχουν ανοιχτόχρωμες καφέ ρίγες κατά μήκος, κατόπιν αποκτούν ένα ομοιόμορφο σκούρο καφέ χρώμα μέχρι την ηλικία ενός έτους.

Ο αγριόχοιρος είναι κυρίως χορτοφάγος, τρώει βελανίδια, ρίζες, βολβούς που μπορεί να ξεθάψει. Επιτίθεται εύκολα στις καλλιέργειες κοντά το δάσος.
Ο αραβόσιτος στο γαλακτώδες στάδιο είναι από τις πιο αγαπημένες του τροφές. Τρέφεται επίσης με έντομα, γαιοσκώληκες, σαλιγκάρια που βρίσκει σκάβοντας.
Ζει στις πυκνές καλυμμένες περιοχές στο δάσος, σε μητριαρχικά οργανωμένες αγέλες, σε αυτές τις οικογενειακές ομάδες αποκλείονται τα μεγάλα αρσενικά.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, παραμένει κρυμμένο στη φωλιά του και βγαίνει για τροφή κατά τη διάρκεια της νύχτας. Όταν κυνηγηθεί αναπτύσσει μεγάλη ταχύτητα, ενώ αν χρειαστεί κολυμπάει πολύ καλά. Σπάνια ξεπερνά την ηλικία των 15 ετών.

H εποχή αναπαραγωγής αρχίζει τον Oκτώβριο και τελειώνει τον Απρίλιο, η αρχηγός της αγέλης είναι η πρώτη που επιδεικνύει σημεία οίστρου και αυτό δρα σαν σινιάλο για τα υπόλοιπα θηλυκά (συγχρονισμός οίστρου). Mετά από κύηση 115 ημερών, γεννιούνται τα μικρά, συνήθως 3, ενώ κάποτε φτάνουν μέχρι και τα 8. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε το φαινόμενο του [{{#show: Ιστοσελίδα Κυνήγι στην Ελλάδα και όχι μόνο/Ο υβριδισμός του αγριόχοιρου| ?has link}} υβριδισμού] του αγριόχοιρου, το φαινόμενο δηλαδή κατά το οποίο έρχονται σε επιμιξία ο αγριόχοιρος και ο οικόσιτος χοίρος. Αυτό μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους:
#Από τις διασταυρώσεις των οικόσιτων χοίρων με τους καθαρόαιμους αγριόχοιρους,
#Από την «εξαγρίωση» και εγκατάλειψη της μονάδας των υβριδίων ελευθέρας βοσκής (ημιαγρίων) κυρίως των αρσενικών και την μετέπειτα διασταύρωσή τους με τους καθαρόαιμους αγριόχοιρους και
#Από την απελευθέρωση υβριδίων από τις Κυνηγετικές οργανώσεις.

[[είναι φυλή του ζώου::Χοίροι| ]]

[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]
[[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30| ]]

@@ Γραμμή 3: / Γραμμή 3: @@
 Το [[Φυλές χοίρων |αγριογούρουνο]] <ref name="Αγριόχοιρος"/> είναι το μεγαλύτερο και δυνατότερο θήραμα της χώρας μας. Το κυνήγι του απαιτεί την άψογη γνώση των συνηθειών του και την άριστη συνεργασία των μελών της ομάδας των γουρουνοκυνηγών, χωρίς να ξεχνάμε την απαραίτητη συμβολή ικανών γουρουνόσκυλων. Είναι το θήραμα που δεν συστήνεται για τον μοναχικό κυνηγό. Για τους γνώστες του κυνηγιού του, το αγριογούρουνο αποτελεί πρόκληση, ενώ για τους άπειρους μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το αγριογούρουνο (Sus scrofa) ζει και αναπαράγεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (πλην Μ. Βρετανίας και Ιρλανδίας), στη Βόρεια Αφρική, στην Κ. και Ν. Ασία. Έχει εισαχθεί στη Β. Αμερική. Στην Ελλάδα υπάρχει στη Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη ενώ έχει εισαχθεί και στην Πελοπόννησο.  Είναι είδος δασόβιο. Ζει μέσα σε θαμνώνες, δάση, πλατυφύλλων αλλά και μικτά. Προτιμά κυρίως δάση δρυός, [[Καστανιά |καστανιάς]] και οξυάς. Απαντάται επίσης σε ελώδης εκτάσεις, σε γεωργικές καλλιέργειες που συνορεύουν με δασικές εκτάσεις και σε μεγάλα υψόμετρα μέχρι τα δασοόρια.
-Ζει μέχρι 10 χρόνια σπανιότερα μέχρι 15 ή παραπάνω. Το βάρος του φτάνει μέχρι τα 170 κιλά. Έχει ανεπτυγμένες την όσφρηση και την ακοή, ενώ η όρασή του είναι περιορισμένη. Το τρίχωμά του αποτελείται από δύο ειδών τρίχες. Τις σμηριγγώδεις τρίχες, οι οποίες είναι μακριές, σκληρές, αραιές και αποτελούν το κυρίως τρίχωμα και τις κοντές, πυκνές και μαλακές τρίχες οι οποίες αποτελούν το υποτρίχωμα. Το τρίχωμα αλλάζει δύο φορές το χρόνο, μία τον Οκτώβριο και μία το Μάιο. Οι 4 κυνόδοντες εμφανίζονται αμέσως μετά τη γέννησή του. Οι κυνόδοντες της πάνω σιαγόνας είναι μεγαλύτεροι και ισχυρότεροι απ’αυτούς της κάτω σιαγόνας. Όλοι έχουν διεύθυνση προς τα επάνω. Τα αρσενικά άτομα φέρουν αρκετά μεγαλύτερους κυνόδοντες από τα θηλυκά.  Όταν κλείνουν οι σιαγόνες , η εξωτερική πλευρά των πάνω κυνοδόντων έρχεται σε επαφή με την εσωτερική πλευρά των κάτω. Το μέγεθος της αποτριβής της εσωτερικής πλευράς των κυνοδόντων της κάτω σιαγόνας είναι διαγνωστικό στοιχείο της ηλικίας του ζώου. Στα ανήλικα είναι ανύπαρκτη ενώ με το πέρασμα των ετών αυξάνει. Άλλο διαγνωστικό της ηλικίας είναι ο τρόπος με τον οποίο σκάβουν το έδαφος. Τα νεαρά άτομα σκάβουν ακανόνιστα, ενώ τα ενήλικα δημιουργούν συνεχείς κανονικές αυλακώσεις.  Είναι είδος παμφάγο. Κυρίως χορτοφάγο, τρώει βελανίδια, κάστανα, διάφορα [[φρούτο |φρούτα]] και καρπούς, ρίζες και βολβούς τα οποία βγάζει σκάβοντας από το έδαφος. Κάνει επιδρομές στις καλλιέργειες κυρίως κοντά σε δασωμένες εκτάσεις, με προτίμηση στις [[πατάτα φυτό |πατάτες]], στα [[παντζάρι φυτό |παντζάρια]] και στα [αραβόσιτος φυτό |καλαμπόκια]] ιδίως όταν ο καρπός είναι σε γαλακτώδη μορφή. Επίσης τρέφεται με [[μύκητες]], σκουλήκια, [[σαλιγκάρια]], προνύμφες εντόμων, [[έντομα]], αμφίβια, ερπετά, τρωκτικά, αυγά εδαφόβιων [[πτηνά |πτηνών]] και ψοφίμια. Λόγω του ότι τρωει ψοφίμια, τα οποία είναι συνήθως φορείς της τριχινιάσεως, είναι δυνατόν να μεταδώσει την ασθένεια αυτή και στον άνθρωπο, γι’αυτό συνιστάται το καλό βράσιμο του κρέατός του.
+Ζει μέχρι 10 χρόνια σπανιότερα μέχρι 15 ή παραπάνω. Το βάρος του φτάνει μέχρι τα 170 κιλά. Έχει ανεπτυγμένες την όσφρηση και την ακοή, ενώ η όρασή του είναι περιορισμένη. Το τρίχωμά του αποτελείται από δύο ειδών τρίχες. Τις σμηριγγώδεις τρίχες, οι οποίες είναι μακριές, σκληρές, αραιές και αποτελούν το κυρίως τρίχωμα και τις κοντές, πυκνές και μαλακές τρίχες οι οποίες αποτελούν το υποτρίχωμα. Το τρίχωμα αλλάζει δύο φορές το χρόνο, μία τον Οκτώβριο και μία το Μάιο. Οι 4 κυνόδοντες εμφανίζονται αμέσως μετά τη γέννησή του. Οι κυνόδοντες της πάνω σιαγόνας είναι μεγαλύτεροι και ισχυρότεροι απ’αυτούς της κάτω σιαγόνας. Όλοι έχουν διεύθυνση προς τα επάνω. Τα αρσενικά άτομα φέρουν αρκετά μεγαλύτερους κυνόδοντες από τα θηλυκά.  Όταν κλείνουν οι σιαγόνες , η εξωτερική πλευρά των πάνω κυνοδόντων έρχεται σε επαφή με την εσωτερική πλευρά των κάτω. Το μέγεθος της αποτριβής της εσωτερικής πλευράς των κυνοδόντων της κάτω σιαγόνας είναι διαγνωστικό στοιχείο της ηλικίας του ζώου. Στα ανήλικα είναι ανύπαρκτη ενώ με το πέρασμα των ετών αυξάνει. Άλλο διαγνωστικό της ηλικίας είναι ο τρόπος με τον οποίο σκάβουν το έδαφος. Τα νεαρά άτομα σκάβουν ακανόνιστα, ενώ τα ενήλικα δημιουργούν συνεχείς κανονικές αυλακώσεις.  Είναι είδος παμφάγο. Κυρίως χορτοφάγο, τρώει βελανίδια, κάστανα, διάφορα [[φρούτο |φρούτα]] και καρπούς, ρίζες και βολβούς τα οποία βγάζει σκάβοντας από το έδαφος. Κάνει επιδρομές στις καλλιέργειες κυρίως κοντά σε δασωμένες εκτάσεις, με προτίμηση στις [[πατάτα φυτό |πατάτες]], στα [[παντζάρι φυτό |παντζάρια]] και στα [[αραβόσιτος φυτό |καλαμπόκια]] ιδίως όταν ο καρπός είναι σε γαλακτώδη μορφή. Επίσης τρέφεται με [[μύκητες]], σκουλήκια, [[σαλιγκάρια]], προνύμφες εντόμων, [[έντομα]], αμφίβια, ερπετά, τρωκτικά, αυγά εδαφόβιων [[πτηνά |πτηνών]] και ψοφίμια. Λόγω του ότι τρωει ψοφίμια, τα οποία είναι συνήθως φορείς της τριχινιάσεως, είναι δυνατόν να μεταδώσει την ασθένεια αυτή και στον άνθρωπο, γι’αυτό συνιστάται το καλό βράσιμο του κρέατός του.
 [[είναι φυλή του ζώου::Χοίροι| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:48, 18 Ιουνίου 2015
Γραμμή 2:		Γραμμή 2:

	Το [[Φυλές χοίρων \|αγριογούρουνο]] <ref name="Αγριόχοιρος"/> είναι το μεγαλύτερο και δυνατότερο θήραμα της χώρας μας. Το κυνήγι του απαιτεί την άψογη γνώση των συνηθειών του και την άριστη συνεργασία των μελών της ομάδας των γουρουνοκυνηγών, χωρίς να ξεχνάμε την απαραίτητη συμβολή ικανών γουρουνόσκυλων. Είναι το θήραμα που δεν συστήνεται για τον μοναχικό κυνηγό. Για τους γνώστες του κυνηγιού του, το αγριογούρουνο αποτελεί πρόκληση, ενώ για τους άπειρους μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το αγριογούρουνο (Sus scrofa) ζει και αναπαράγεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (πλην Μ. Βρετανίας και Ιρλανδίας), στη Βόρεια Αφρική, στην Κ. και Ν. Ασία. Έχει εισαχθεί στη Β. Αμερική. Στην Ελλάδα υπάρχει στη Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη ενώ έχει εισαχθεί και στην Πελοπόννησο.  Είναι είδος δασόβιο. Ζει μέσα σε θαμνώνες, δάση, πλατυφύλλων αλλά και μικτά. Προτιμά κυρίως δάση δρυός, [[Καστανιά \|καστανιάς]] και οξυάς. Απαντάται επίσης σε ελώδης εκτάσεις, σε γεωργικές καλλιέργειες που συνορεύουν με δασικές εκτάσεις και σε μεγάλα υψόμετρα μέχρι τα δασοόρια.		Το [[Φυλές χοίρων \|αγριογούρουνο]] <ref name="Αγριόχοιρος"/> είναι το μεγαλύτερο και δυνατότερο θήραμα της χώρας μας. Το κυνήγι του απαιτεί την άψογη γνώση των συνηθειών του και την άριστη συνεργασία των μελών της ομάδας των γουρουνοκυνηγών, χωρίς να ξεχνάμε την απαραίτητη συμβολή ικανών γουρουνόσκυλων. Είναι το θήραμα που δεν συστήνεται για τον μοναχικό κυνηγό. Για τους γνώστες του κυνηγιού του, το αγριογούρουνο αποτελεί πρόκληση, ενώ για τους άπειρους μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το αγριογούρουνο (Sus scrofa) ζει και αναπαράγεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (πλην Μ. Βρετανίας και Ιρλανδίας), στη Βόρεια Αφρική, στην Κ. και Ν. Ασία. Έχει εισαχθεί στη Β. Αμερική. Στην Ελλάδα υπάρχει στη Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη ενώ έχει εισαχθεί και στην Πελοπόννησο.  Είναι είδος δασόβιο. Ζει μέσα σε θαμνώνες, δάση, πλατυφύλλων αλλά και μικτά. Προτιμά κυρίως δάση δρυός, [[Καστανιά \|καστανιάς]] και οξυάς. Απαντάται επίσης σε ελώδης εκτάσεις, σε γεωργικές καλλιέργειες που συνορεύουν με δασικές εκτάσεις και σε μεγάλα υψόμετρα μέχρι τα δασοόρια.
		+
		+	Ζει μέχρι 10 χρόνια σπανιότερα μέχρι 15 ή παραπάνω. Το βάρος του φτάνει μέχρι τα 170 κιλά. Έχει ανεπτυγμένες την όσφρηση και την ακοή, ενώ η όρασή του είναι περιορισμένη. Το τρίχωμά του αποτελείται από δύο ειδών τρίχες. Τις σμηριγγώδεις τρίχες, οι οποίες είναι μακριές, σκληρές, αραιές και αποτελούν το κυρίως τρίχωμα και τις κοντές, πυκνές και μαλακές τρίχες οι οποίες αποτελούν το υποτρίχωμα. Το τρίχωμα αλλάζει δύο φορές το χρόνο, μία τον Οκτώβριο και μία το Μάιο. Οι 4 κυνόδοντες εμφανίζονται αμέσως μετά τη γέννησή του. Οι κυνόδοντες της πάνω σιαγόνας είναι μεγαλύτεροι και ισχυρότεροι απ’αυτούς της κάτω σιαγόνας. Όλοι έχουν διεύθυνση προς τα επάνω. Τα αρσενικά άτομα φέρουν αρκετά μεγαλύτερους κυνόδοντες από τα θηλυκά.  Όταν κλείνουν οι σιαγόνες , η εξωτερική πλευρά των πάνω κυνοδόντων έρχεται σε επαφή με την εσωτερική πλευρά των κάτω. Το μέγεθος της αποτριβής της εσωτερικής πλευράς των κυνοδόντων της κάτω σιαγόνας είναι διαγνωστικό στοιχείο της ηλικίας του ζώου. Στα ανήλικα είναι ανύπαρκτη ενώ με το πέρασμα των ετών αυξάνει. Άλλο διαγνωστικό της ηλικίας είναι ο τρόπος με τον οποίο σκάβουν το έδαφος. Τα νεαρά άτομα σκάβουν ακανόνιστα, ενώ τα ενήλικα δημιουργούν συνεχείς κανονικές αυλακώσεις.  Είναι είδος παμφάγο. Κυρίως χορτοφάγο, τρώει βελανίδια, κάστανα, διάφορα [[φρούτο \|φρούτα]] και καρπούς, ρίζες και βολβούς τα οποία βγάζει σκάβοντας από το έδαφος. Κάνει επιδρομές στις καλλιέργειες κυρίως κοντά σε δασωμένες εκτάσεις, με προτίμηση στις [[πατάτα φυτό \|πατάτες]], στα [[παντζάρι φυτό \|παντζάρια]] και στα [αραβόσιτος φυτό \|καλαμπόκια]] ιδίως όταν ο καρπός είναι σε γαλακτώδη μορφή. Επίσης τρέφεται με [[μύκητες]], σκουλήκια, [[σαλιγκάρια]], προνύμφες εντόμων, [[έντομα]], αμφίβια, ερπετά, τρωκτικά, αυγά εδαφόβιων [[πτηνά \|πτηνών]] και ψοφίμια. Λόγω του ότι τρωει ψοφίμια, τα οποία είναι συνήθως φορείς της τριχινιάσεως, είναι δυνατόν να μεταδώσει την ασθένεια αυτή και στον άνθρωπο, γι’αυτό συνιστάται το καλό βράσιμο του κρέατός του.

	[[είναι φυλή του ζώου::Χοίροι\| ]]		[[είναι φυλή του ζώου::Χοίροι\| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Ο Ελληνικός αγριόχοιρος.jpg|thumb|px100|Ο Ελληνικός αγριόχοιρος]]
-Το αγριογούρουνο <ref name="Αγριόχοιρος"/> είναι το μεγαλύτερο και δυνατότερο θήραμα της χώρας μας. Το κυνήγι του απαιτεί την άψογη γνώση των συνηθειών του και την άριστη συνεργασία των μελών της ομάδας των γουρουνοκυνηγών, χωρίς να ξεχνάμε την απαραίτητη συμβολή ικανών γουρουνόσκυλων. Είναι το θήραμα που δεν συστήνεται για τον μοναχικό κυνηγό. Για τους γνώστες του κυνηγιού του, το αγριογούρουνο αποτελεί πρόκληση, ενώ για τους άπειρους μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το αγριογούρουνο (Sus scrofa) ζει και αναπαράγεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (πλην Μ. Βρετανίας και Ιρλανδίας), στη Βόρεια Αφρική, στην Κ. και Ν. Ασία. Έχει εισαχθεί στη Β. Αμερική. Στην Ελλάδα υπάρχει στη Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη ενώ έχει εισαχθεί και στην Πελοπόννησο.  Είναι είδος δασόβιο. Ζει μέσα σε θαμνώνες, δάση, πλατυφύλλων αλλά και μικτά. Προτιμά κυρίως δάση δρυός, [[Καστανιά |καστανιάς]] και οξυάς. Απαντάται επίσης σε ελώδης εκτάσεις, σε γεωργικές καλλιέργειες που συνορεύουν με δασικές εκτάσεις και σε μεγάλα υψόμετρα μέχρι τα δασοόρια.
+Το [[Φυλές χοίρων |αγριογούρουνο]] <ref name="Αγριόχοιρος"/> είναι το μεγαλύτερο και δυνατότερο θήραμα της χώρας μας. Το κυνήγι του απαιτεί την άψογη γνώση των συνηθειών του και την άριστη συνεργασία των μελών της ομάδας των γουρουνοκυνηγών, χωρίς να ξεχνάμε την απαραίτητη συμβολή ικανών γουρουνόσκυλων. Είναι το θήραμα που δεν συστήνεται για τον μοναχικό κυνηγό. Για τους γνώστες του κυνηγιού του, το αγριογούρουνο αποτελεί πρόκληση, ενώ για τους άπειρους μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το αγριογούρουνο (Sus scrofa) ζει και αναπαράγεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (πλην Μ. Βρετανίας και Ιρλανδίας), στη Βόρεια Αφρική, στην Κ. και Ν. Ασία. Έχει εισαχθεί στη Β. Αμερική. Στην Ελλάδα υπάρχει στη Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη ενώ έχει εισαχθεί και στην Πελοπόννησο.  Είναι είδος δασόβιο. Ζει μέσα σε θαμνώνες, δάση, πλατυφύλλων αλλά και μικτά. Προτιμά κυρίως δάση δρυός, [[Καστανιά |καστανιάς]] και οξυάς. Απαντάται επίσης σε ελώδης εκτάσεις, σε γεωργικές καλλιέργειες που συνορεύουν με δασικές εκτάσεις και σε μεγάλα υψόμετρα μέχρι τα δασοόρια.
 [[είναι φυλή του ζώου::Χοίροι| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:10, 13 Αυγούστου 2013
Γραμμή 17:		Γραμμή 17:
	[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30\| ]]		[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30\| ]]
	[[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30\| ]]		[[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30\| ]]
		+	[[Category:Χοίρος]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Ο Ελληνικός αγριόχοιρος.jpg|thumb|px100|Ο Ελληνικός αγριόχοιρος]]
-Το αρσενικό φτάνει το βάρος των 170 κιλών, ύψος ενός μέτρου στο ακρώμιο και μήκος έως και 180cm. Ο άγριος θηλυκός [[Χοίροι |χοίρος]] είναι μικρότερος από τον αρσενικό. Έχει μεγάλο κεφάλι, και μακρύ ρύγχος που τελειώνει σε μουσούδα, η ουρά που τελειώνει με μια τούφα από τρίχες, τα ενήλικα αρσενικά έχουν κυνοειδείς χαυλιόδοντες που προεξέχουν και από τις δύο πλευρές του στόματος. Χαυλιόδοντες (πιο μικρούς των αρσενικών) μπορούν να έχουν και τα μεγάλα σε ηλικία θηλυκά. Το τρίχωμα είναι σκληρό, δύσκαμπτο, από σκούρο καφέ έως μαύρο χρωματισμό. Τα μικρά αγριογούρουνα έχουν ανοιχτόχρωμες καφέ ρίγες κατά μήκος, κατόπιν αποκτούν ένα ομοιόμορφο σκούρο καφέ χρώμα μέχρι την ηλικία ενός έτους.
+Το αγριογούρουνο <ref name="Αγριόχοιρος"/> είναι το μεγαλύτερο και δυνατότερο θήραμα της χώρας μας. Το κυνήγι του απαιτεί την άψογη γνώση των συνηθειών του και την άριστη συνεργασία των μελών της ομάδας των γουρουνοκυνηγών, χωρίς να ξεχνάμε την απαραίτητη συμβολή ικανών γουρουνόσκυλων. Είναι το θήραμα που δεν συστήνεται για τον μοναχικό κυνηγό. Για τους γνώστες του κυνηγιού του, το αγριογούρουνο αποτελεί πρόκληση, ενώ για τους άπειρους μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το αγριογούρουνο (Sus scrofa) ζει και αναπαράγεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (πλην Μ. Βρετανίας και Ιρλανδίας), στη Βόρεια Αφρική, στην Κ. και Ν. Ασία. Έχει εισαχθεί στη Β. Αμερική. Στην Ελλάδα υπάρχει στη Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη ενώ έχει εισαχθεί και στην Πελοπόννησο.  Είναι είδος δασόβιο. Ζει μέσα σε θαμνώνες, δάση, πλατυφύλλων αλλά και μικτά. Προτιμά κυρίως δάση δρυός, [[Καστανιά |καστανιάς]] και οξυάς. Απαντάται επίσης σε ελώδης εκτάσεις, σε γεωργικές καλλιέργειες που συνορεύουν με δασικές εκτάσεις και σε μεγάλα υψόμετρα μέχρι τα δασοόρια.
-−
-Ο αγριόχοιρος είναι κυρίως χορτοφάγος, τρώει βελανίδια, ρίζες, βολβούς που μπορεί να ξεθάψει. Επιτίθεται εύκολα στις καλλιέργειες κοντά το δάσος.
-Ο αραβόσιτος στο γαλακτώδες στάδιο είναι από τις πιο αγαπημένες του τροφές. Τρέφεται επίσης με έντομα, γαιοσκώληκες, σαλιγκάρια που βρίσκει σκάβοντας.
-Ζει στις πυκνές καλυμμένες περιοχές στο δάσος, σε μητριαρχικά οργανωμένες αγέλες, σε αυτές τις οικογενειακές ομάδες αποκλείονται τα μεγάλα αρσενικά.
-Κατά τη διάρκεια της ημέρας, παραμένει κρυμμένο στη φωλιά του και βγαίνει για τροφή κατά τη διάρκεια της νύχτας. Όταν κυνηγηθεί αναπτύσσει μεγάλη ταχύτητα, ενώ αν χρειαστεί κολυμπάει πολύ καλά. Σπάνια ξεπερνά την ηλικία των 15 ετών.
-−
-H εποχή αναπαραγωγής αρχίζει τον Oκτώβριο και τελειώνει τον Απρίλιο, η αρχηγός της αγέλης είναι η πρώτη που επιδεικνύει σημεία οίστρου και αυτό δρα σαν σινιάλο για τα υπόλοιπα θηλυκά (συγχρονισμός οίστρου). Mετά από κύηση 115 ημερών, γεννιούνται τα μικρά, συνήθως 3, ενώ κάποτε φτάνουν μέχρι και τα 8. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε το φαινόμενο του [{{#show: Ιστοσελίδα Κυνήγι στην Ελλάδα και όχι μόνο/Ο υβριδισμός του αγριόχοιρου| ?has link}} υβριδισμού] του αγριόχοιρου, το φαινόμενο δηλαδή κατά το οποίο έρχονται σε επιμιξία ο αγριόχοιρος και ο οικόσιτος χοίρος. Αυτό μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους:
-#Από τις διασταυρώσεις των οικόσιτων χοίρων με τους καθαρόαιμους αγριόχοιρους,
-#Από την «εξαγρίωση» και εγκατάλειψη της μονάδας των υβριδίων ελευθέρας βοσκής (ημιαγρίων) κυρίως των αρσενικών και την μετέπειτα διασταύρωσή τους με τους καθαρόαιμους αγριόχοιρους και
-#Από την απελευθέρωση υβριδίων από τις Κυνηγετικές οργανώσεις.
 [[είναι φυλή του ζώου::Χοίροι| ]]
 [[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30| ]]
 [[Category:Χοίρος]]