Πρόσληψη και συσσώρευση μολυβδαίνιου - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 12:58, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:58:50Z

X skiadas στις 12:44, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:44:47Z

X skiadas στις 12:36, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:36:28Z

X skiadas στις 12:26, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:26:22Z

X skiadas στις 12:23, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:23:33Z

X skiadas στις 12:20, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:20:24Z

X skiadas στις 12:19, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:19:52Z

X skiadas στις 12:10, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T12:10:10Z

X skiadas στις 11:48, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T11:48:14Z

X skiadas στις 11:33, 11 Μαρτίου 2016

2016-03-11T11:33:47Z

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η περιεκτικότητα του μολυβδαίνιου στα φύλλα είναι είναι χαμηλή λόγω των πολύ μικρών αναγκών του φυτού για το υπόψη θρεπτικό στοιχείο. Γενικά η συγκέντρωση αυτή κυμαίνεται γύρω στο 1,0ppm της ξηράς ουσίας του φύλλου. Παρά το γεγονός ότι τα φύλλα μπορούν να συσσωρεύουν υψηλότερες, από τις προαναφερθείσες συγκεντρώσεις μολυβδαίνιου χωρίς να υφίστανται τοξικές επιδράσεις, ωστόσο η αυξημένη αυτή παρουσία του μολυβδαίνιου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των ζώων όταν πρόκειται για κτητροφικά φυτά (γαλακτοφόρες αγελάδες). Το συνηθισμένο εύρος του μολυβδαίνιου στα φυτά κυμαίνεται από 0,35-1,50ppm.
 Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup> ανιόντων. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ελέγχεται μεταβολικά. Ως προς τη μορφή πρόσληψης και μεταφοράς του μέσα στο φυτό, αυτή είναι εκείνη του μολυβδανικού ανιόντος (ΜοΟ<sub>4</sub><sup>2-</sup>) ή ακόμη και του συμπλόκου Μο-S-αμινοξέος, ή συμπλόκου Μο-σακχάρων, ή συμπλόκου Mo-πολύ-υδροξυ ενώσεων.
-Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>. Τα φυτά που αναπτύσσονται με ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> δεν φαίνεται να απαιτούν υψηλές δόσεις μολυβδαίνιου. Αντίθετα η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ανά μονάδα ξηράς ουσίας, είναι μεγαλύτερη παρουσία του NO<sub>3</sub><sup>-</sup> παρά το ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup>. Λόγω της συμμετοχής του στο μεταβολισμό του [[Άζωτο|αζώτου]]
+Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>. Τα φυτά που αναπτύσσονται με ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> δεν φαίνεται να απαιτούν υψηλές δόσεις μολυβδαίνιου. Αντίθετα η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ανά μονάδα ξηράς ουσίας, είναι μεγαλύτερη παρουσία του NO<sub>3</sub><sup>-</sup> παρά το ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup>. Λόγω της συμμετοχής του στο μεταβολισμό του [[Άζωτο|αζώτου]], τα συμπτώματα της τροφοπενίας του ομοιάζουν με τα αντίστοιχα του αζώτου. Το κοινό σύμπτωμα είναι εκείνο της χλώρωσης. Η διαφορά δε μεταξύ των συμπτωμάτων των δυο αυτών θρεπτικών οφείλεται στη θέση ή περιοχή του φύλλου που εμφανίζονται. Έτσι, στην περίπτωση του αζώτου η χλώρωση είναι γενική και καλύπτει συνήθως όλη την επιφάνεια του ελάσματος, σε βαθμό που μεταβάλλεται με την οξύτητα της έλλειψης, ενώ στην περίπτωση του μολυβδαίνιου εμφανίζεται περιφερειακά και σε οξείς περιπτώσεις μεταβάλλεται σε νέκρωση.
+Στα ψυχανθή, η έλλειψη μολυβδαίνιου περιορίζει σημαντικά την αζωτοδέσμευση και επομένως συμβάλλει στην εμφάνιση της χλώρωσης, που εντοπίζεται στα παλαιότερα φύλλα. <ref name="Πρόσληψη και συσσώρευση μολυβδαίνιου"/>
-−
-−
 <ref name="Πρόσληψη και συσσώρευση μολυβδαίνιου"/>
 ==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η περιεκτικότητα του μολυβδαίνιου στα φύλλα είναι είναι χαμηλή λόγω των πολύ μικρών αναγκών του φυτού για το υπόψη θρεπτικό στοιχείο. Γενικά η συγκέντρωση αυτή κυμαίνεται γύρω στο 1,0ppm της ξηράς ουσίας του φύλλου. Παρά το γεγονός ότι τα φύλλα μπορούν να συσσωρεύουν υψηλότερες, από τις προαναφερθείσες συγκεντρώσεις μολυβδαίνιου χωρίς να υφίστανται τοξικές επιδράσεις, ωστόσο η αυξημένη αυτή παρουσία του μολυβδαίνιου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των ζώων όταν πρόκειται για κτητροφικά φυτά (γαλακτοφόρες αγελάδες). Το συνηθισμένο εύρος του μολυβδαίνιου στα φυτά κυμαίνεται από 0,35-1,50ppm.
 Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup> ανιόντων. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ελέγχεται μεταβολικά. Ως προς τη μορφή πρόσληψης και μεταφοράς του μέσα στο φυτό, αυτή είναι εκείνη του μολυβδανικού ανιόντος (ΜοΟ<sub>4</sub><sup>2-</sup>) ή ακόμη και του συμπλόκου Μο-S-αμινοξέος, ή συμπλόκου Μο-σακχάρων, ή συμπλόκου Mo-πολύ-υδροξυ ενώσεων.
-Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνειου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>. Τα φυτά που αναπτύσσονται με ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> δεν φαίνεται να απαιτούν υψηλές δόσεις μολυβδαίνιου.
+Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>. Τα φυτά που αναπτύσσονται με ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> δεν φαίνεται να απαιτούν υψηλές δόσεις μολυβδαίνιου. Αντίθετα η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ανά μονάδα ξηράς ουσίας, είναι μεγαλύτερη παρουσία του NO<sub>3</sub><sup>-</sup> παρά το ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup>. Λόγω της συμμετοχής του στο μεταβολισμό του [[Άζωτο|αζώτου]]
-−

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η περιεκτικότητα του μολυβδαίνιου στα φύλλα είναι είναι χαμηλή λόγω των πολύ μικρών αναγκών του φυτού για το υπόψη θρεπτικό στοιχείο. Γενικά η συγκέντρωση αυτή κυμαίνεται γύρω στο 1,0ppm της ξηράς ουσίας του φύλλου. Παρά το γεγονός ότι τα φύλλα μπορούν να συσσωρεύουν υψηλότερες, από τις προαναφερθείσες συγκεντρώσεις μολυβδαίνιου χωρίς να υφίστανται τοξικές επιδράσεις, ωστόσο η αυξημένη αυτή παρουσία του μολυβδαίνιου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των ζώων όταν πρόκειται για κτητροφικά φυτά (γαλακτοφόρες αγελάδες). Το συνηθισμένο εύρος του μολυβδαίνιου στα φυτά κυμαίνεται από 0,35-1,50ppm.
 Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup> ανιόντων. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ελέγχεται μεταβολικά. Ως προς τη μορφή πρόσληψης και μεταφοράς του μέσα στο φυτό, αυτή είναι εκείνη του μολυβδανικού ανιόντος (ΜοΟ<sub>4</sub><sup>2-</sup>) ή ακόμη και του συμπλόκου Μο-S-αμινοξέος, ή συμπλόκου Μο-σακχάρων, ή συμπλόκου Mo-πολύ-υδροξυ ενώσεων.
-Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνειου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>. Τα φυτά που αναπτύσσονται με ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> δεν φαίνεται
+Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνειου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>. Τα φυτά που αναπτύσσονται με ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> δεν φαίνεται να απαιτούν υψηλές δόσεις μολυβδαίνιου.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η περιεκτικότητα του μολυβδαίνιου στα φύλλα είναι είναι χαμηλή λόγω των πολύ μικρών αναγκών του φυτού για το υπόψη θρεπτικό στοιχείο. Γενικά η συγκέντρωση αυτή κυμαίνεται γύρω στο 1,0ppm της ξηράς ουσίας του φύλλου. Παρά το γεγονός ότι τα φύλλα μπορούν να συσσωρεύουν υψηλότερες, από τις προαναφερθείσες συγκεντρώσεις μολυβδαίνιου χωρίς να υφίστανται τοξικές επιδράσεις, ωστόσο η αυξημένη αυτή παρουσία του μολυβδαίνιου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των ζώων όταν πρόκειται για κτητροφικά φυτά (γαλακτοφόρες αγελάδες). Το συνηθισμένο εύρος του μολυβδαίνιου στα φυτά κυμαίνεται από 0,35-1,50ppm.
 Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup> ανιόντων. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ελέγχεται μεταβολικά. Ως προς τη μορφή πρόσληψης και μεταφοράς του μέσα στο φυτό, αυτή είναι εκείνη του μολυβδανικού ανιόντος (ΜοΟ<sub>4</sub><sup>2-</sup>) ή ακόμη και του συμπλόκου Μο-S-αμινοξέος, ή συμπλόκου Μο-σακχάρων, ή συμπλόκου Mo-πολύ-υδροξυ ενώσεων.
-Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνειου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>
+Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνειου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>. Τα φυτά που αναπτύσσονται με ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> δεν φαίνεται

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η περιεκτικότητα του μολυβδαίνιου στα φύλλα είναι είναι χαμηλή λόγω των πολύ μικρών αναγκών του φυτού για το υπόψη θρεπτικό στοιχείο. Γενικά η συγκέντρωση αυτή κυμαίνεται γύρω στο 1,0ppm της ξηράς ουσίας του φύλλου. Παρά το γεγονός ότι τα φύλλα μπορούν να συσσωρεύουν υψηλότερες, από τις προαναφερθείσες συγκεντρώσεις μολυβδαίνιου χωρίς να υφίστανται τοξικές επιδράσεις, ωστόσο η αυξημένη αυτή παρουσία του μολυβδαίνιου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των ζώων όταν πρόκειται για κτητροφικά φυτά (γαλακτοφόρες αγελάδες). Το συνηθισμένο εύρος του μολυβδαίνιου στα φυτά κυμαίνεται από 0,35-1,50ppm.
 Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup> ανιόντων. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ελέγχεται μεταβολικά. Ως προς τη μορφή πρόσληψης και μεταφοράς του μέσα στο φυτό, αυτή είναι εκείνη του μολυβδανικού ανιόντος (ΜοΟ<sub>4</sub><sup>2-</sup>) ή ακόμη και του συμπλόκου Μο-S-αμινοξέος, ή συμπλόκου Μο-σακχάρων, ή συμπλόκου Mo-πολύ-υδροξυ ενώσεων.
-Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνειου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup>
+Αναφορικά με το βαθμό κινητικότητας μέσα στο φυτό, το μολυβδαίνιο θεωρείται γενικά ότι έχει μέτρια κινητικότητα. Ως συστατικό των ενζύμων της νιτρογενάσης και της νιτρικής ρεδουκτάσης καθώς και των φυματίων (οζιδίων), το Mo σχετίζεται άμεσα με τη δέσμευση του Ν<sub>2</sub>. Η πρόσληψη του μολυβδαίνειου επηρεάζεται από το βαθμό της παρουσίας του ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> και NO<sub>3</sub><sup>-</sup>

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η περιεκτικότητα του μολυβδαίνιου στα φύλλα είναι είναι χαμηλή λόγω των πολύ μικρών αναγκών του φυτού για το υπόψη θρεπτικό στοιχείο. Γενικά η συγκέντρωση αυτή κυμαίνεται γύρω στο 1,0ppm της ξηράς ουσίας του φύλλου. Παρά το γεγονός ότι τα φύλλα μπορούν να συσσωρεύουν υψηλότερες, από τις προαναφερθείσες συγκεντρώσεις μολυβδαίνιου χωρίς να υφίστανται τοξικές επιδράσεις, ωστόσο η αυξημένη αυτή παρουσία του μολυβδαίνιου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των ζώων όταν πρόκειται για κτητροφικά φυτά (γαλακτοφόρες αγελάδες). Το συνηθισμένο εύρος του μολυβδαίνιου στα φυτά κυμαίνεται από 0,35-1,50ppm.
-Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup>
+Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup> ανιόντων. Η πρόσληψη του μολυβδαίνιου ελέγχεται μεταβολικά. Ως προς τη μορφή πρόσληψης και μεταφοράς του μέσα στο φυτό, αυτή είναι εκείνη του μολυβδανικού ανιόντος (ΜοΟ<sub>4</sub><sup>2-</sup>) ή ακόμη και του συμπλόκου Μο-S-αμινοξέος, ή συμπλόκου Μο-σακχάρων, ή συμπλόκου Mo-πολύ-υδροξυ ενώσεων.
@@ Γραμμή 11: / Γραμμή 11: @@
 <references>
 <ref name="Πρόσληψη και συσσώρευση μολυβδαίνιου"> Η ερμηνεία της φυλλοδιαγνωστικής, των Π. Κουκουλάκης τ. Αναπληρωτής Ερευνητής ΕΘΙΑΓΕ, ΑΡ. Παπαδόπουλος Τακτικός Ερευνητής ΕΘΙΑΓΕ, 2003.</ref>
-</references>
+</references

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:33, 11 Μαρτίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η περιεκτικότητα του [[~~Μολυβδαίνιο~~\|~~μολυβδαίνιο~~]]	+	Η περιεκτικότητα του μολυβδαίνιου στα φύλλα είναι είναι χαμηλή λόγω των πολύ μικρών αναγκών του φυτού για το υπόψη θρεπτικό στοιχείο. Γενικά η συγκέντρωση αυτή κυμαίνεται γύρω στο 1,0ppm της ξηράς ουσίας του φύλλου. Παρά το γεγονός ότι τα φύλλα μπορούν να συσσωρεύουν υψηλότερες, από τις προαναφερθείσες συγκεντρώσεις μολυβδαίνιου χωρίς να υφίστανται τοξικές επιδράσεις, ωστόσο η αυξημένη αυτή παρουσία του μολυβδαίνιου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των ζώων όταν πρόκειται για κτητροφικά φυτά (γαλακτοφόρες αγελάδες). Το συνηθισμένο εύρος του μολυβδαίνιου στα φυτά κυμαίνεται από 0,35-1,50ppm.
		+	Όσον αφορά στη πρόσληψη του στοιχείου αυτού, αυτή ευνοείται από την παρουσία του [[Φώσφορος\|φωσφόρου]] αλλά υφίσταται ανταγωνισμό από τη δράση των SO<sub>4</sub><sup>2-</sup>