Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 13:01, 21 Ιουλίου 2015

2015-07-21T13:01:02Z

P chasapis στις 12:55, 21 Ιουλίου 2015

2015-07-21T12:55:24Z

Εμφάνιση αλλαγών

P chasapis στις 11:27, 21 Ιουλίου 2015

2015-07-21T11:27:20Z

P chasapis στις 11:11, 21 Ιουλίου 2015

2015-07-21T11:11:59Z

K kaponi στις 10:07, 16 Ιουνίου 2014

2014-06-16T10:07:29Z

K kaponi στις 12:09, 4 Ιουνίου 2014

2014-06-04T12:09:37Z

A papageorgiou στις 16:55, 8 Ιανουαρίου 2014

2014-01-08T16:55:59Z

P chasapis στις 07:47, 9 Αυγούστου 2013

2013-08-09T07:47:29Z

P chasapis στις 07:35, 9 Αυγούστου 2013

2013-08-09T07:35:19Z

A papageorgiou στις 05:45, 6 Αυγούστου 2013

2013-08-06T05:45:01Z

@@ Γραμμή 172: / Γραμμή 172: @@
 {{{top_heading|===}}}Κάδμιο{{{top_heading|===}}}
 Το κάδμιο μοιάζει χημικά με τον [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρο]], τον οποίο μπορεί να μιμείται στην απορρόφηση και στις μεταβολικές δραστηριότητες. Αντίθετα όμως με τον ψευδάργυρο, το κάδμιο είναι τοξικό για τα φυτά και τον άνθρωπο. Στο φυσικό [[Τύποι εδαφών|έδαφος]] απαντάται σε πολύ μικρά ποσά. Προστίθεται όμως σε σχετικά μικρά ποσά με τα φωσφορικά λιπάσματα και σε μεγαλύτερα ποσά με τα αστικά απόβλητα. Επίσης, μεγάλη πηγή ρύπανσης, είναι τα απόβλητα των χυτηρίων μετάλλων ψευδαργύρου, αφού η σχέση καδμίου:ψευδαργύρου στα μεταλλεύματα αυτά είναι 1:350, καθώς και τα ελαστικά και τα λιπαντικά των αυτοκινήτων.
-Αντίθετα με τον [[Μόλυβδος|μόλυβδο]], το κάδμιο απορροφάται και μεταφέρεται εύκολα από το έδαφος στο φυτό. Η περιεκτικότητα των φυτών σε κάδμιο συσχετίζεται με την περιεκτικότητα του εδάφους σε κάδμιο. Ο βαθμός της συσσώρευσης του καδμίου μέσα στο φυτό ποικίλλει ποικίλλει πολύ στα διάφορα φυτικά είδη. Η διαλυτότητα του καδμίου στο έδαφος μειώνεται σημαντικά με αύξηση του εδαφικού pH. Κανονικά επίπεδα καδμίου στα φυτά είναι μεταξύ 0,1-1ppm. Επίπεδα άνω των 3ppm είναι τοξικά για τα φυτά αλλά και για τον άνθρωπο που καταναλώνει τα προϊόντα.
+Αντίθετα με τον [[Μόλυβδος|μόλυβδο]], το κάδμιο απορροφάται και μεταφέρεται εύκολα από το έδαφος στο φυτό. Η περιεκτικότητα των φυτών σε κάδμιο συσχετίζεται με την περιεκτικότητα του εδάφους σε κάδμιο. Ο βαθμός της συσσώρευσης του καδμίου μέσα στο φυτό ποικίλλει ποικίλλει πολύ στα διάφορα φυτικά είδη. Η διαλυτότητα του καδμίου στο έδαφος μειώνεται σημαντικά με αύξηση του εδαφικού pH. Κανονικά επίπεδα καδμίου στα φυτά είναι μεταξύ 0,1-1ppm. Επίπεδα άνω των 3ppm είναι τοξικά για τα φυτά αλλά και για τον άνθρωπο που καταναλώνει τα προϊόντα. Μεγαλύτερη σημασία όσο αφορά την τοξικότητα στα φυτά, έχει η τοξικότητα στα ζώα και στον άνθρωπο όπου συνεχής κατανάλωση τροφών που περιέχουν κάδμιο, προκαλούν προβλήματα στην ανθρώπινη υγεία σε βάθος χρόνου. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
-−
 Μεγαλύτερη σημασία όσο αφορά την τοξικότητα στα φυτά, έχει η τοξικότητα στα ζώα και στον άνθρωπο όπου συνεχής κατανάλωση τροφών
 που περιέχουν κάδμιο, προκαλούν προβλήματα στην ανθρώπινη υγεία σε βάθος χρόνου. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
 ==Σχετικές σελίδες==

@@ Γραμμή 42: / Γραμμή 42: @@
 {{{top_heading|===}}}Θείο{{{top_heading|===}}}
 Το θείο απορροφάται από τα φυτά ως θειϊκή ρίζα (SO<sub>4</sub><sup>-</sup>). Μικρές ποσότητες διοξειδίου του θείου μπορούν να απορροφηθούν απ' ευθείας από τα φύλλα και να χρησιμοποιηθούν από τα φυτά, αλλά υψηλές συγκεντρώσεις διοξειδίου  του θείου είναι τοξικές. Οι συγκεντρώσεις των φυτών σε θείο κυμαίνονται από 0,1 - 0,4%. Σε ορισμένα φυτά ευρίσκεται σε συγκεντρώσεις ίδιες ή μικρότερες με τον [[Φώσφορος|φώσφορο]], αλλά σε άλλα βρίσκεται σε μεγαλύτερα ποσά.
@@ Γραμμή 54: / Γραμμή 53: @@
 {{{top_heading|===}}}Σίδηρος{{{top_heading|===}}}
 Η ζώνη επάρκειας του σιδήρου στα φυτά κυμαίνεται μεταξύ 50 και 250ppm (επί ξηράς βάσης). Γενικά, όταν η περιεκτικότητα των φυτών σε σίδηρο είναι μικρότερη των 50ppm, τα φυτά πιθανότητα εμφανίζουν τροφοπενία. Ο σίδηρος απορροφάται από τα φυτά ως δισθενής (Fe<sup>+2</sup>), ως τρισθενής (Fe<sup>+3</sup>) και ως οργανικό σύμπλοκο, μολονότι η δισθενής μορφή του είναι η πιο κινητική  και διαθέσιμη για να χρησιμοποιηθεί στις μεταβολικές διεργασίες του φυτού. Μερικοί ιστοί που περιέχουν μεγάλες ποσότητες τρισθενούς σιδήρου εμφανίζουν συμπτώματα τροφοπενίας.
@@ Γραμμή 66: / Γραμμή 64: @@
 {{{top_heading|===}}}Βόριο{{{top_heading|===}}}
 Το μεγαλύτερο ποσοστό του βορίου περνάει μέσα στη ρίζα παθητικά με το ρεύμα της διαπνοής ως αδιάστατο βορικό οξύ. Όμως, μικρές ποσότητες βορίου προσλαμβάνονται ενεργά. Οι παράγοντες που μειώνουν την διαπνοή, όπως η υψηλή σχετική υγρασία ή η ξηρασία μειώνουν την πρόσληψη του βορίου και την μετακίνηση του. Το βόριο μόλις βρεθεί στον ελεύθερο χώρο της ρίζας μπορεί να συνδεθεί με πολυσακχαρίτες, ή να παραμείνει ελεύθερο ως επιφανειακό film βορίου, ή να προσαρτηθεί πάνω στα κυτταρικά τοιχώματα. Το βόριο είναι σχετικά δυσκίνητο μέσα στο φυτό. Κινείται κυρίως στο ξύλο ως σύμπλοκο σακχάρων-βορικού, ενώ η κίνησή του στον φλοιό είναι περιορισμένη. Το βόριο μπορεί να χαθεί με τον μηχανισμό της σταγονόρροιας από τα υδατώδη.
-Οι λειτουργίες του βορίου στο φυτό σχετίζονται με την μεριστωματική αύξηση και εμπλέκονται άμεσα στην διαφοροποίηση των κυττάρων, την ωρίμανση, την διαίρεση και την επιμήκυνση. Η μοριακή βάση αυτής της λειτουργίας βρίσκεται στο ότι το βόριο είναι αναγκαίο για  την σύνθεση της ουρακίλης. Η ουρακίλη είναι συστατικό του RNA και  η πρόδρομη ένωση της ουριδινο-διφωσφορο-γλυκόζης. Όταν περιορίζεται η στάθμη του βορίου, οι ρυθμοί της κυτταρικής διαίρεσης μειώνονται και αυξάνει ο αριθμός των αδιαφοροποίητων κυττάρων. Επιπλέον, το βόριο επηρεάζει την αύξηση του υπέρου, πιθανώς με αύξηση της απορρόφησης και του μεταβολισμού των σακχάρων και αύξηση της αναπνοής. Επομένως το βόριο ασκεί ένα έμμεσο έλεγχο στη βλάστηση. Αρκετές άλλες λειτουργίες αποδίδονται στο βόριο που αναφέρονται στον παρακάτω σύνδεσμο μαζί με κάποιες άλλες πληροφορίες που αφορά τη σπουδαιότητα του βορίου στο φυτό.
+Οι λειτουργίες του βορίου στο φυτό σχετίζονται με την μεριστωματική αύξηση και εμπλέκονται άμεσα στην διαφοροποίηση των κυττάρων, την ωρίμανση, την διαίρεση και την επιμήκυνση. Η μοριακή βάση αυτής της λειτουργίας βρίσκεται στο ότι το βόριο είναι αναγκαίο για  την σύνθεση της ουρακίλης. Η ουρακίλη είναι συστατικό του RNA και  η πρόδρομη ένωση της ουριδινο-διφωσφορο-γλυκόζης. Όταν περιορίζεται η στάθμη του βορίου, οι ρυθμοί της κυτταρικής διαίρεσης μειώνονται και αυξάνει ο αριθμός των αδιαφοροποίητων κυττάρων. Επιπλέον, το βόριο επηρεάζει την αύξηση του υπέρου, πιθανώς με αύξηση της απορρόφησης και του μεταβολισμού των σακχάρων και αύξηση της αναπνοής. Επομένως το βόριο ασκεί ένα έμμεσο έλεγχο στη βλάστηση. Αρκετές άλλες λειτουργίες αποδίδονται στο βόριο και είναι οι παρακάτω:
-[[Βόριο]]<ref name="Η φυσιολογία του βορίου στο φυτό"/>
+Υψηλά επίπεδα [[Κάλιο|καλίου]] έχει βρεθεί ότι μειώνουν την περιεκτικότητα του βορίου στο φυτό. Αυξημένο κάλιο μειώνει τον λόγο [[Ασβέστιο|ασβέστιο]]:βόριο στο φυτό.Το βόριο και το ασβέστιο πρέπει να είναι σε ισορροπία για την σωστή αύξηση του φυτού. Στη [[Σόγια φυτό|σόγια]], ο σωστός λόγος ασβέστιο:βόριο έχει βρεθεί ότι είναι 500:1, ενώ για το σακχαροκάλαμο πρέπει να είναι 100:1. Ψεκασμός των μήλων με βόριο έχει δειχθεί ότι είναι αποτελεσματικός στη μείωση της πικρής κηλίδωσης, μιας ασθένειας που σχετίζεται με έλλειψη ασβεστίου. Το ασβέστιο που προστίθεται στο έδαφος βοηθάει στη μείωση της επίπτωσης της τοξικότητας βορίου. Η παρεμπόδιση του ασβεστίου στην πρόσληψη του βορίου είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη σε [[Τύποι εδαφών|εδάφη]] με υψηλό pH.<ref name="Η φυσιολογία του βορίου στο φυτό"/>
 {{{top_heading|===}}}Μαγγάνιο{{{top_heading|===}}}

@@ Γραμμή 25: / Γραμμή 25: @@
 {{{top_heading|===}}}Κάλιο{{{top_heading|===}}}
-Το κάλιο απορροφάται από τα φυτά σαν ιόν (Κ<sup>+</sup> και η περιεκτικότητά των φυτικών ιστών σε κάλιο κυμαίνεται μεταξύ 1 και 4%. Αντίθετα με το [[Άζωτο|άζωτο]] και [[Φώσφορος|φώσφορο]], δεν μετέχει σαν δομικό στοιχείο στα μακρομόρια των συστατικών των κυττάρων. Ευρίσκεται είτε μεμονωμένο σαν κατιόν στο διάλυμα, είτε σχηματίζει δεσμό με τις αρνητικά φορτισμένες οργανικές ρίζες, με αποτέλεσμα να μετέχει σε λειτουργίες που σχετίζονται με το ιοντικό φορτίο του διαλύματος των κυττάρων, τις αντλίες πρωτονίων των κυτταρικών μεμβρανών, αλλά και τον σχηματισμό ΑΤΡ. Αυτές οι λειτουργίες αναλύονται στον παρακάτω σύνδεσμο:
+Το κάλιο απορροφάται από τα φυτά σαν ιόν (Κ<sup>+</sup> και η περιεκτικότητά των φυτικών ιστών σε κάλιο κυμαίνεται μεταξύ 1 και 4%. Αντίθετα με το [[Άζωτο|άζωτο]] και [[Φώσφορος|φώσφορο]], δεν μετέχει σαν δομικό στοιχείο στα μακρομόρια των συστατικών των κυττάρων. Ευρίσκεται είτε μεμονωμένο σαν κατιόν στο διάλυμα, είτε σχηματίζει δεσμό με τις αρνητικά φορτισμένες οργανικές ρίζες, με αποτέλεσμα να μετέχει σε λειτουργίες που σχετίζονται με το ιοντικό φορτίο του διαλύματος των κυττάρων, τις αντλίες πρωτονίων των κυτταρικών μεμβρανών, αλλά και τον σχηματισμό ΑΤΡ.<ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
-−
-[[Κάλιο]]<ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
 {{{top_heading|===}}}Ασβέστιο{{{top_heading|===}}}

@@ Γραμμή 115: / Γραμμή 115: @@
 Το κοβάλτιο είναι απαραίτητο στοιχείο για τους μικροοργανισμούς που δεσμεύουν το Ν<sub>2</sub>. Έχει διαπιστωθεί ότι μόνο 10ppb κοβάλτιο στο θρεπτικό διάλυμα είναι αρκετό για τη δέσμευση αζώτου στη [[Μηδική φυτό|μηδική]]. Το κοβάλτιο υπάρχει και στους φυτικούς ιστούς σε συγκεντρώσεις 0,02 - 0,50ppm. Η αναγκαιότητα του κοβάλτιου στα μικρόβια, έγκειται στο ρόλο που αυτό παίζει στη σύνθεση της βιταμίνης Β<sub>12</sub> και συγκεκριμένα στο ότι σχηματίζει σύμπλοκο με τα άτομα του [[Άζωτο|αζώτου]], το οποίο ονομάζεται κοβαμιδικό συνένζυμο και συμμετέχει στη δομή του πορφυρινικού δακτυλίου. Ο δακτύλιος αυτός αποτελεί προσθετική ομάδα των νουκλεοτιδίων στο συνένζυμο της βιταμίνης Β<sub>12</sub>.
-Εκτός του ρόλου του στα μικρόβια, το κοβάλτιο έχει αναφερθεί ότι παίζει ρόλο και σε ορισμένα τουλάχιστον είδη φυτών. Έχει παρατηρηθεί ότι προσθήκη κοβάλτιου βελτιώνει την ανάπτυξη, την αναπνοή και τη φωτοσύνθεση στο [[Βαμβάκι|βαμβάκι]], τα [[Φασόλια|φασόλια]]. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
+Εκτός του ρόλου του στα μικρόβια, το κοβάλτιο έχει αναφερθεί ότι παίζει ρόλο και σε ορισμένα τουλάχιστον είδη φυτών. Έχει παρατηρηθεί ότι προσθήκη κοβάλτιου βελτιώνει την ανάπτυξη, την αναπνοή και τη φωτοσύνθεση στο [[Βαμβάκι|βαμβάκι]], τα [[Φασολιά|φασόλια]]. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
 {{{top_heading|===}}}Βανάδιο{{{top_heading|===}}}

@@ Γραμμή 113: / Γραμμή 113: @@
 {{{top_heading|===}}}Κοβάλτιο{{{top_heading|===}}}
-Το κοβάλτιο είναι απαραίτητο στοιχείο για τους μικροοργανισμούς που δεσμεύουν το Ν<sub>2</sub>. Έχει διαπιστωθεί ότι μόνο 10ppb κοβάλτιο στο θρεπτικό διάλυμα είναι αρκετό για τη δέσμευση αζώτου στη [[Μηδική|μηδική]]. Το κοβάλτιο υπάρχει και στους φυτικούς ιστούς σε συγκεντρώσεις 0,02 - 0,50ppm. Η αναγκαιότητα του κοβάλτιου στα μικρόβια, έγκειται στο ρόλο που αυτό παίζει στη σύνθεση της βιταμίνης Β<sub>12</sub> και συγκεκριμένα στο ότι σχηματίζει σύμπλοκο με τα άτομα του [[Άζωτο|αζώτου]], το οποίο ονομάζεται κοβαμιδικό συνένζυμο και συμμετέχει στη δομή του πορφυρινικού δακτυλίου. Ο δακτύλιος αυτός αποτελεί προσθετική ομάδα των νουκλεοτιδίων στο συνένζυμο της βιταμίνης Β<sub>12</sub>.
+Το κοβάλτιο είναι απαραίτητο στοιχείο για τους μικροοργανισμούς που δεσμεύουν το Ν<sub>2</sub>. Έχει διαπιστωθεί ότι μόνο 10ppb κοβάλτιο στο θρεπτικό διάλυμα είναι αρκετό για τη δέσμευση αζώτου στη [[Μηδική φυτό|μηδική]]. Το κοβάλτιο υπάρχει και στους φυτικούς ιστούς σε συγκεντρώσεις 0,02 - 0,50ppm. Η αναγκαιότητα του κοβάλτιου στα μικρόβια, έγκειται στο ρόλο που αυτό παίζει στη σύνθεση της βιταμίνης Β<sub>12</sub> και συγκεκριμένα στο ότι σχηματίζει σύμπλοκο με τα άτομα του [[Άζωτο|αζώτου]], το οποίο ονομάζεται κοβαμιδικό συνένζυμο και συμμετέχει στη δομή του πορφυρινικού δακτυλίου. Ο δακτύλιος αυτός αποτελεί προσθετική ομάδα των νουκλεοτιδίων στο συνένζυμο της βιταμίνης Β<sub>12</sub>.
 Εκτός του ρόλου του στα μικρόβια, το κοβάλτιο έχει αναφερθεί ότι παίζει ρόλο και σε ορισμένα τουλάχιστον είδη φυτών. Έχει παρατηρηθεί ότι προσθήκη κοβάλτιου βελτιώνει την ανάπτυξη, την αναπνοή και τη φωτοσύνθεση στο [[Βαμβάκι|βαμβάκι]], τα [[Φασόλια|φασόλια]]. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 16:55, 8 Ιανουαρίου 2014
Γραμμή 254:		Γραμμή 254:
	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]		[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]
	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]		[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]
−	~~[[Category::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]~~
−	~~[[Category::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]~~

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:47, 9 Αυγούστου 2013
Γραμμή 254:		Γραμμή 254:
	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]		[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]
	[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]		[[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]
		+	[[Category::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου\| ]]
		+	[[Category::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου\| ]]

@@ Γραμμή 250: / Γραμμή 250: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::20| ]]
-[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
+[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
 [[πόσο αφορά σε εκπαιδευτικό-ακαδημαϊκό-ερευνητικό φορέα::30| ]]
 [[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες ανοιχτού τύπου| ]]
 [[σχετίζεται με::Γεωργικές καλλιέργειες κλειστού τύπου| ]]

@@ Γραμμή 85: / Γραμμή 85: @@
 Ο χαλκός απορροφάται από τα φυτά ως κατιόν (Cu<sup>+2</sup>), αλλά και ως συστατικό φυσικών ή συνθετικών οργανικών συμπλόκων. Η περιεκτικότητά του στους φυτικούς ιστούς κυμαίνεται από 5-20ppm , ενώ εμφάνιση τροφοπενιών είναι πιθανή σε συγκεντρώσεις μικρότερες των 4ppm. Το 70% του χαλκού βρίσκεται στους χλωροπλάστες και αποτελεί συστατικό της πρωτεΐνης τους. Περιέχεται σε διάφορα ένζυμα που καταλύουν αντιδράσεις μέσω των οποίων ανάγεται το οξυγόνο. Χαρακτηριστική αντίδραση οξείδωσης είναι αυτή της οξείδωσης των φαινολών προς διφαινόλες και στη συνέχεια προς ο-κινόνες, η συσσώρευση των οποίων έχει ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό μελανίνων.
-Αυτός ο ρόλος στις ενζυμικές αντιδράσεις είναι ειδικός, επιτυγχάνεται δηλαδή από τον χαλκό, ο οποίος δεν αντικαθίσταται από κανένα άλλο κατιόν. Στην οξειδωμένη μορφή του ο χαλκός γρήγορα ανάγεται και σχηματίζεται σύμπλοκο χαλκού-πρωτεΐνης που έχει υψηλό δυναμικό οξειδοαναγωγής. Επειδή ο χαλκός δεν μετακινείται εύκολα μέσα στο φυτό, τα συμπτώματα εμφανίζονται αρχικά στα νεότερα φύλλα, ενώ σε μερικά άλλα φυτά (π.χ [[Αραβόσιτος|καλαμπόκι]]), τα συμπτώματα έλλειψης στα φύλλα μοιάζουν με εκείνα του [[Κάλιο|καλίου]]. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
+Αυτός ο ρόλος στις ενζυμικές αντιδράσεις είναι ειδικός, επιτυγχάνεται δηλαδή από τον χαλκό, ο οποίος δεν αντικαθίσταται από κανένα άλλο κατιόν. Στην οξειδωμένη μορφή του ο χαλκός γρήγορα ανάγεται και σχηματίζεται σύμπλοκο χαλκού-πρωτεΐνης που έχει υψηλό δυναμικό οξειδοαναγωγής. Επειδή ο χαλκός δεν μετακινείται εύκολα μέσα στο φυτό, τα συμπτώματα εμφανίζονται αρχικά στα νεότερα φύλλα, ενώ σε μερικά άλλα φυτά (π.χ [[Αραβόσιτος φυτό|καλαμπόκι]]), τα συμπτώματα έλλειψης στα φύλλα μοιάζουν με εκείνα του [[Κάλιο|καλίου]]. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
 {{{top_heading|===}}}Ψευδάργυρος{{{top_heading|===}}}
@@ Γραμμή 101: / Γραμμή 101: @@
 {{{top_heading|===}}}Χλώριο{{{top_heading|===}}}
-Το χλώριο απορροφάται από τη ρίζα των φυτών ως ανιόν, αλλά και μέσω των εναέριων μερών του φυτού. Η κανονική συγκέντρωση στα φυτά κυμαίνεται από 0,2-2%, μολονότι μπορεί να παρατηρηθούν και περιεκτικότητες πολύ μεγαλύτερες. Όλες αυτές οι περιεκτικότητες είναι κατά πολύ μεγαλύτερες των φυσιολογικών αναγκών των φυτών. Σε ευαίσθητες στο χλώριο καλλιέργειες ([[Καλλιέργεια ροδακινιάς|ροδακινιά]], [[Καλλιέργεια πατάτας|πατάτα]], [[Καλλιέργεια ντομάτας|τομάτα]]) συγκεντρώσεις μεταξύ 0,5-2% μπορεί να προκαλέσει μείωση της παραγωγής. Παρόμοια μείωση μπορεί να προκληθεί, όταν η συγκέντρωση φθάσει στο 4% σε καλλιέργειες ανθεκτικές στο χλώριο, όπως το [[Καλλιέργεια κριθαριού|κριθάρι]], [[Καλλιέργεια ζαχαρότευτλων|σακχαρότευτλα]], τον [[Καλλιέργεια αραβόσιτου|αραβόσιτο]].
+Το χλώριο απορροφάται από τη ρίζα των φυτών ως ανιόν, αλλά και μέσω των εναέριων μερών του φυτού. Η κανονική συγκέντρωση στα φυτά κυμαίνεται από 0,2-2%, μολονότι μπορεί να παρατηρηθούν και περιεκτικότητες πολύ μεγαλύτερες. Όλες αυτές οι περιεκτικότητες είναι κατά πολύ μεγαλύτερες των φυσιολογικών αναγκών των φυτών. Σε ευαίσθητες στο χλώριο καλλιέργειες ([[Καλλιέργεια ροδακινιάς|ροδακινιά]], [[Καλλιέργεια πατάτας|πατάτα]], [[Καλλιέργεια ντομάτας|τομάτα]]) συγκεντρώσεις μεταξύ 0,5-2% μπορεί να προκαλέσει μείωση της παραγωγής. Παρόμοια μείωση μπορεί να προκληθεί, όταν η συγκέντρωση φθάσει στο 4% σε καλλιέργειες ανθεκτικές στο χλώριο, όπως το [[Καλλιέργεια κριθαριού|κριθάρι]], [[Καλλιέργεια ζαχαρότευτλου|σακχαρότευτλα]], τον [[Καλλιέργεια αραβόσιτου|αραβόσιτο]].
 Ο βασικός ρόλος του χλωρίου είναι αυτός της "βιοχημικής αδράνειας", η συγκέντρωσή του δηλαδή στα κύτταρα έχει ως αποτέλεσμα τη ρύθμιση της ωσμωτικής πίεσης των κυττάρων και την "ουδετεροποίηση" των κατιόντων, λειτουργώντας ως αντιστάθμισμα στη γρήγορη ροή του [[Κάλιο|καλίου]]. Με τον τρόπο αυτό διατηρούνται τα κύτταρα του φυτού σε σπαργή. Επιπλέον το χλώριο παίζει σημαντικό ρόλο στην έκλυση οξυγόνο κατά τη φωτοσύνθεση. Το χλώριο ανταγωνίζεται την πρόσληψη ΝΟ<sub>3</sub><sup>-</sup> και SO<sub>4</sub><sup>-</sup>. Μειωμένη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη σίτου, λόγω υψηλής συγκέντρωσης χλωρίου, οφείλεται στον ισχυρό ανταγωνισμό μεταξύ χλωρίου και νιτρικών.
@@ Γραμμή 119: / Γραμμή 119: @@
 {{{top_heading|===}}}Βανάδιο{{{top_heading|===}}}
-Μικρές συγκεντρώσεις βανάδιου είναι ωφέλιμες για την ανάπτυξη των μικροοργανισμών, ζώων και ανώτερων φυτών. Έχει διαπιστωθεί ότι μπορεί να αντικαταστήσει το μολυβδένιο στη δέσμευση του Ν<sub>2</sub> από τα Rhizobia. Αύξηση της ανάπτυξης στο [[Σπαράγγι|σπαράγγι]], το [[Ρύζι|ρύζι]], το [[Κριθάρι|κριθάρι]] και τον [[Αραβόσιτο|αραβόσιτο]] έχει διαπιστωθεί ότι οφείλεται στο βανάδιο. Οι ανάγκες των φυτών είναι μικρότερες των 2ppb σε ξηρό βάρος, ενώ η συγκέντρωση στα φυτά είναι κατά μέσο όρο περίπου 1ppm.
+Μικρές συγκεντρώσεις βανάδιου είναι ωφέλιμες για την ανάπτυξη των μικροοργανισμών, ζώων και ανώτερων φυτών. Έχει διαπιστωθεί ότι μπορεί να αντικαταστήσει το μολυβδένιο στη δέσμευση του Ν<sub>2</sub> από τα Rhizobia. Αύξηση της ανάπτυξης στο [[Σπαράγγι φυτό|σπαράγγι]], το [[Ρύζι|ρύζι]], το [[Κριθάρι φυτό|κριθάρι]] και τον [[Αραβόσιτος φυτό|αραβόσιτο]] έχει διαπιστωθεί ότι οφείλεται στο βανάδιο. Οι ανάγκες των φυτών είναι μικρότερες των 2ppb σε ξηρό βάρος, ενώ η συγκέντρωση στα φυτά είναι κατά μέσο όρο περίπου 1ppm.
 <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
@@ Γραμμή 156: / Γραμμή 156: @@
 {{{top_heading|===}}}Ιώδιο{{{top_heading|===}}}
-Το ιώδιο είναι απαραίτητο για τα ζώα. Για τα φυτά έχει αναφερθεί ότι ασκεί ευνοϊκή επίδραση, όταν η συγκέντρωση του [[Τύποι εδαφών|εδάφους]] είναι της τάξης του 0,1ppm, ενώ συγκεντρώσεις 0,5-1ppm, που όμως δεν απαντούν στα κανονικά εδάφη, είναι τοξικές. Η τοξικότητα εμφανίζεται στα γηραιά φύλλα, τα οποία γίνονται χλωρωτικά και πέφτουν, ενώ τα νεαρά γίνονται σκούρα πράσινα ([[Τομάτα|τομάτα]]) και η συγκέντρωση είναι μεγαλύτερη των 8ppm. Οι κανονικές συγκεντρώσεις στα φυτά δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 0,5ppm. Η επίδραση του ιωδίου που εφαρμόζεται με τη μορφή ΚΙΟ<sub>3</sub> στα φυτά φαίνεται να είναι θετικότερη και λιγότερο τοξική από την επίδραση αντίστοιχων συγκεντρώσεων με τη μορφή ΚΙ. Αυτό μπορεί να οφείλεται και στην πιο αργή απορρόφηση του ΚΙΟ<sub>3</sub> από το ριζικό σύστημα των φυτών. Η τοξική επίδραση του ιωδίου μειώνεται από υψηλά επίπεδα [[Χλώριο|χλωρίου]] στην ριζόσφαιρα. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
+Το ιώδιο είναι απαραίτητο για τα ζώα. Για τα φυτά έχει αναφερθεί ότι ασκεί ευνοϊκή επίδραση, όταν η συγκέντρωση του [[Τύποι εδαφών|εδάφους]] είναι της τάξης του 0,1ppm, ενώ συγκεντρώσεις 0,5-1ppm, που όμως δεν απαντούν στα κανονικά εδάφη, είναι τοξικές. Η τοξικότητα εμφανίζεται στα γηραιά φύλλα, τα οποία γίνονται χλωρωτικά και πέφτουν, ενώ τα νεαρά γίνονται σκούρα πράσινα ([[Ντομάτα φυτό|τομάτα]]) και η συγκέντρωση είναι μεγαλύτερη των 8ppm. Οι κανονικές συγκεντρώσεις στα φυτά δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 0,5ppm. Η επίδραση του ιωδίου που εφαρμόζεται με τη μορφή ΚΙΟ<sub>3</sub> στα φυτά φαίνεται να είναι θετικότερη και λιγότερο τοξική από την επίδραση αντίστοιχων συγκεντρώσεων με τη μορφή ΚΙ. Αυτό μπορεί να οφείλεται και στην πιο αργή απορρόφηση του ΚΙΟ<sub>3</sub> από το ριζικό σύστημα των φυτών. Η τοξική επίδραση του ιωδίου μειώνεται από υψηλά επίπεδα [[Χλώριο|χλωρίου]] στην ριζόσφαιρα. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
 {{{top_heading|===}}}Βρώμιο{{{top_heading|===}}}
-Ευνοεί την ανάπτυξη των φυτών, αλλά δεν έχει αποδειχθεί και για αυτό κάποιος συγκεκριμένος ρόλος στα φυτά. Μέχρις ενός ορισμένου  σημείου, το βρώμιο μπορεί να υποκαταστήσει στο φυτό το [[Χλώριο|χλώριο]]. Απορροφάται από τα φυτά ως Br<sup>-</sup> και γενικά δεν είναι τόσο τοξικό όπως το [[Ιώδιο|ιώδιο]]. Άλλωστε οι ποσότητές του στο [[Τύποι εδαφών|έδαφος]] είναι πάρα πολύ μικρές. Περιεκτικότητες βρωμίου στα φυτά μέχρι 260ppm δεν οδηγούν σε συμπτώματα τοξικότητας. Όμως προβλήματα τοξικότητας έχουν εμφανιστεί στην περίπτωση χρήσης αερίων βρωμίου, όπως το βρωμιούχο μεθύλιο, που χρησιμοποιούνται στην απολύμανση των εδάφων, σε φυτά ευαίσθητα, όπως π.χ η [[Πατάτα|πατάτα]] και τα [[Σακχαρότευτλα|σακχαρότευτλα]]. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
+Ευνοεί την ανάπτυξη των φυτών, αλλά δεν έχει αποδειχθεί και για αυτό κάποιος συγκεκριμένος ρόλος στα φυτά. Μέχρις ενός ορισμένου  σημείου, το βρώμιο μπορεί να υποκαταστήσει στο φυτό το [[Χλώριο|χλώριο]]. Απορροφάται από τα φυτά ως Br<sup>-</sup> και γενικά δεν είναι τόσο τοξικό όπως το [[Ιώδιο|ιώδιο]]. Άλλωστε οι ποσότητές του στο [[Τύποι εδαφών|έδαφος]] είναι πάρα πολύ μικρές. Περιεκτικότητες βρωμίου στα φυτά μέχρι 260ppm δεν οδηγούν σε συμπτώματα τοξικότητας. Όμως προβλήματα τοξικότητας έχουν εμφανιστεί στην περίπτωση χρήσης αερίων βρωμίου, όπως το βρωμιούχο μεθύλιο, που χρησιμοποιούνται στην [[Απολύμανση εδάφους|απολύμανση των εδάφων]], σε φυτά ευαίσθητα, όπως π.χ η [[Πατάτα φυτό|πατάτα]] και τα [[Ζαχαρότευτλο φυτό|σακχαρότευτλα]]. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
 {{{top_heading|===}}}Φθόριο{{{top_heading|===}}}
@@ Γραμμή 170: / Γραμμή 170: @@
 {{{top_heading|===}}}Χρώμιο{{{top_heading|===}}}
-Το χρώμιο βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στο [[Τύποι εδαφών|έδαφος]]. Ο ρυθμός απορρόφησης από τα φυτά είναι πολύ χαμηλός, λόγω του ότι παραμένει σε εναλλακτικές θέσεις στη ρίζα και για το λόγο αυτό δεν παρατηρούνται συχνά φαινόμενα τοξικότητας στα υπέργεια τμήματα του φυτού. Τα ποσά στους φυτικούς ιστούς κυμαίνονται μεταξύ 0,02 και 1ppm. Έχει αναφερθεί τοξικότητα σε φυτά [[Βρώμη|βρώμης]] μετά από προσθήκη 5ppm χρωμίου, υπό μορφή θειϊκού χρωμίου στο έδαφος, με συμπτώματα μικρές ρίζες και φύλλα στενά, σκούρα κόκκινα με μικρές νεκρωτικές κηλίδες. Το χρώμιο είναι απαραίτητο στοιχείο για τον άνθρωπο και τα ζώα, γιατί λαμβάνει μέρος στο μεταβολισμό της γλυκόζης στα θηλαστικά. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
+Το χρώμιο βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στο [[Τύποι εδαφών|έδαφος]]. Ο ρυθμός απορρόφησης από τα φυτά είναι πολύ χαμηλός, λόγω του ότι παραμένει σε εναλλακτικές θέσεις στη ρίζα και για το λόγο αυτό δεν παρατηρούνται συχνά φαινόμενα τοξικότητας στα υπέργεια τμήματα του φυτού. Τα ποσά στους φυτικούς ιστούς κυμαίνονται μεταξύ 0,02 και 1ppm. Έχει αναφερθεί τοξικότητα σε φυτά [[Βρώμη φυτό|βρώμης]] μετά από προσθήκη 5ppm χρωμίου, υπό μορφή θειϊκού χρωμίου στο έδαφος, με συμπτώματα μικρές ρίζες και φύλλα στενά, σκούρα κόκκινα με μικρές νεκρωτικές κηλίδες. Το χρώμιο είναι απαραίτητο στοιχείο για τον άνθρωπο και τα ζώα, γιατί λαμβάνει μέρος στο μεταβολισμό της γλυκόζης στα θηλαστικά. <ref name="Γονιμότητα του εδάφους"/>
 {{{top_heading|===}}}Μόλυβδος{{{top_heading|===}}}