Συστήματα καταγραφής - Είδη αισθητήρων - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 08:35, 5 Απριλίου 2016

2016-04-05T08:35:46Z

Εμφάνιση αλλαγών

X skiadas στις 08:02, 5 Απριλίου 2016

2016-04-05T08:02:09Z

Εμφάνιση αλλαγών

X skiadas στις 07:50, 5 Απριλίου 2016

2016-04-05T07:50:00Z

X skiadas στις 14:25, 4 Απριλίου 2016

2016-04-04T14:25:26Z

X skiadas στις 12:24, 4 Απριλίου 2016

2016-04-04T12:24:33Z

X skiadas στις 12:09, 4 Απριλίου 2016

2016-04-04T12:09:56Z

X skiadas στις 11:08, 4 Απριλίου 2016

2016-04-04T11:08:01Z

X skiadas στις 07:29, 4 Απριλίου 2016

2016-04-04T07:29:47Z

X skiadas στις 07:29, 4 Απριλίου 2016

2016-04-04T07:29:16Z

X skiadas στις 13:11, 1 Απριλίου 2016

2016-04-01T13:11:01Z

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 {{{top_heading|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading|==}}}
-Ο όρος απομακρυσμένοι αισθητήρες (remote sensors) περιλαμβάνει όλα τα όργανα ανίχνευσης και μέτρησης από απόσταση της ανακλώμενης ή εκπεμπόμενης ακτινοβολίας, καθώς και τα ανακλώμενα ακουστικά κύματα από αντικείμενα που βρίσκονται κάτω από τις υδατικές μάζες, στην περίπτωση των Sonar.
+Ο όρος απομακρυσμένοι αισθητήρες (remote sensors) περιλαμβάνει όλα τα όργανα ανίχνευσης και μέτρησης από απόσταση της ανακλώμενης ή εκπεμπόμενης ακτινοβολίας, καθώς και τα ανακλώμενα ακουστικά κύματα από αντικείμενα που βρίσκονται κάτω από τις υδατικές μάζες, στην περίπτωση των Sonar. Οι αισθητήρες διακρίνονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες, που είναι οι καταγραφικοί (π.χ. ο φασματογράφος) και οι απεικονιστές. Οι πρώτοι μετρούν την ένταση της [[Νόμοι ακτινοβολίας|ακτινοβολίας]], κάτω από συνεχείς διακυμάνσεις του μήκους κύματος, με ταυτόχρονη καταγραφή σε διαφορετικά [[Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία - Φασματικά κανάλια|φασματικά κανάλια]]. Οι δεύτεροι λειτουργούν καταγραφικά σε δυο διαστάσεις (μήκος και πλάτος), συνθέτοντας την εικόνα του [[Φασματική απόκριση των αντικειμένων-Φασματικές ταυτότητες|αντικειμένου]] που ανιχνεύουν. Η απεικόνιση αυτή μπορεί να γίνει με κατακόρυφη σχέση αισθητήρα και αντικειμένου στη γήινη επιφάνεια, οπότε και έχουμε τις κατακόρυφες εικόνες ή με γωνία διαφορετική από την κατακόρυφο, οπότε και έχουμε τις υπό γωνία ή κεκλιμένες εικόνες.
-Οι αισθητήρες διακρίνονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες, που είναι οι καταγραφικοί (π.χ. ο φασματογράφος) και οι απεικονιστές (imaging). Οι πρώτοι μετρούν την ένταση της [[Νόμοι ακτινοβολίας|ακτινοβολίας]], κάτω από συνεχείς διακυμάνσεις του μήκους κύματος, με ταυτόχρονη καταγραφή σε διαφορετικά φασματικά κανάλια. Οι δεύτεροι λειτουργούν καταγραφικά σε δυο διαστάσεις (μήκος και πλάτος), συνθέτοντας την εικόνα του αντικειμένου που ανιχνεύουν. Η απεικόνιση αυτή μπορεί να γίνει με κατακόρυφη σχέση αισθητήρα και αντικειμένου στη γήινη επιφάνεια, οπότε και έχουμε τις κατακόρυφες εικόνες ή με γωνία διαφορετική από την κατακόρυφο, οπότε και έχουμε τις υπό γωνία ή κεκλιμένες εικόνες.
 Οι απεικονιστές μπορούν να ταξινομηθούν:
 * ανάλογα με τις διεργασίες ανίχνευσης (π.χ. φωτογραφικοί ή απεικονιστές τηλεόρασης),
 * ανάλογα με τη φασματική περιοχή λειτουργίας τους ή του τρόπου λειτουργίας τους (π.χ. ενεργητικοί ή παθητικοί απεικονιστές).
-Σύμφωνα με τους Lillesand και Kiefer (2000) οι απεικονιστές ταξινομούνται σε οπτικούς (optical) ή παθητικούς και μικροκυματικούς (microwave) ή ενεργητικούς.
+* ανάλογα με τη φασματική περιοχή λειτουργίας τους ή του τρόπου λειτουργίας τους (π.χ. ενεργητικοί ή παθητικοί απεικονιστές). Σύμφωνα με τους Lillesand και Kiefer (2000) οι απεικονιστές ταξινομούνται σε οπτικούς (optical) ή παθητικούς και μικροκυματικούς (microwave) ή ενεργητικούς. Οι οπτικοί απεικονιστές λειτουργούν στην υπεριώδη, ορατή και υπέρυθρη περιοχή του [[Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα|φάσματος]] και όλοι χρησιμοποιούν για απεικόνιση στοιχεία ανάκλασης και επανεκπομπής. Οι μικροκυματικοί απεικονιστές λειτουργούν σε φασματική περιοχή με μήκος κύματος ίσο ή μεγαλύτερο του χιλιοστού και χρησιμοποιούν την ακτινοβολία που οι ίδιοι εκπέμπουν.<ref name="Τηλεπισκόπηση"/>
 Οι οπτικοί απεικονιστές λειτουργούν στην υπεριώδη, ορατή και υπέρυθρη περιοχή του φάσματος και όλοι χρησιμοποιούν για απεικόνιση στοιχεία ανάκλασης και επανεκπομπής. Οι μικροκυματικοί απεικονιστές λειτουργούν σε φασματική περιοχή με μήκος κύματος ίσο ή μεγαλύτερο του χιλιοστού και χρησιμοποιούν την ακτινοβολία που οι ίδιοι εκπέμπουν.<ref name="Τηλεπισκόπηση"/>
 {{{top_heading|==}}}Χαρακτηριστικά των μέσων τηλεπισκόπησης{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 21: / Γραμμή 21: @@
 * το "άπλωμα" (βαθμός που εκτείνεται) και η ομοιομορφία του γύρω χώρου
 Όσον αφορά αποκλειστικά τις φωτογραφίες (αναλογικά προϊόντα), αυτή εκφράζεται σε ζεύγη γραμμών που μπορούν να διακριθούν, και εξαρτάται από την ανθρώπινη όραση, την κλίμακα και την απόσταση παρατήρησης (Sabins, 1997).
-Στις δορυφορικές ψηφιακές εικόνες που παράγονται από τους [[Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των μέσων τηλεπισκόπησης|σαρωτές]] ή τις κάμερες, η χωρική διακριτική ικανότητα ταυτίζεται με το "στοιχείο της εικόνας" (pixel) που είναι η "στοιχειώδης επιφάνεια" της Γης που καταγράφεται από τους δέκτες.
+Στις δορυφορικές ψηφιακές εικόνες που παράγονται από τους [[Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των μέσων τηλεπισκόπησης|σαρωτές]] ή τις κάμερες, η χωρική διακριτική ικανότητα ταυτίζεται με το "στοιχείο της εικόνας" (pixel) που είναι η "στοιχειώδης επιφάνεια" της γης που καταγράφεται από τους δέκτες.
 Ο πιο συνηθισμένος τρόπος μέτρησης της χωρικής διακριτικής ικανότητας, που βασίζεται στις γεωμετρικές ιδιότητες του συστήματος είναι το Στιγμιαίο Πεδίο Λήψεως ή IFOV (Instantaneous Field of View) του αισθητήρα. Το IFOV ορίζεται ως η περιοχή στη γήινη επιφάνεια που ανιχνεύεται από το ανάλογο όργανο, για ένα συγκεκριμένο ύψος λήψης, σε μια δεδομένη στιγμή (Mather, 1999), και εξαρτάται από την ταχύτητα της κίνησης σάρωσης και την κίνηση του μέσου μεταφοράς του συστήματος. Άλλοι τρόποι μέτρησης είναι το Ground Resolved Distance (GRD), το Line Pairs per Millimeter (LPM) και το Modulation Transfer Function (MTF).
 Η δεύτερη σημαντική ιδιότητα ενός οπτικού συστήματος εικόνας είναι η φασματική διακριτική ικανότητα. Η φασματική διακριτική ικανότητα σχετίζεται με τον αριθμό των φασματικών καναλιών που χρησιμοποιεί ο κάθε δορυφόρος και είναι πολύ σημαντική ιδιότητα, όπως αναδεικνύεται στην συνέχεια, αφού στις πολυφασματικές εικόνες:

@@ Γραμμή 36: / Γραμμή 36: @@
 {{{top_heading|==}}}Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των μέσων τηλεπισκόπησης{{{top_heading|==}}}
-<b>Οπτικά συστήματα</b>: στα οποία υπάγονται οι κάμερες και οι σαρωτές.
+<b>Οπτικά συστήματα</b>: στα οποία υπάγονται οι κάμερες και οι [[Χαρακτηριστικά των μέσων τηλεπισκόπησης|σαρωτές]].
 <b>Κάμερες</b>: Πρόκειται για φωτογραφικές μηχανές που χρησιμοποιούν φιλμ, καλύπτουν το ορατό φάσμα και το κοντινό υπέρυθρο.

@@ Γραμμή 21: / Γραμμή 21: @@
 * το "άπλωμα" (βαθμός που εκτείνεται) και η ομοιομορφία του γύρω χώρου
 Όσον αφορά αποκλειστικά τις φωτογραφίες (αναλογικά προϊόντα), αυτή εκφράζεται σε ζεύγη γραμμών που μπορούν να διακριθούν, και εξαρτάται από την ανθρώπινη όραση, την κλίμακα και την απόσταση παρατήρησης (Sabins, 1997).
-Στις δορυφορικές ψηφιακές εικόνες που παράγονται από τους σαρωτές ή τις κάμερες, η χωρική διακριτική ικανότητα ταυτίζεται με το "στοιχείο της εικόνας" (pixel) που είναι η "στοιχειώδης επιφάνεια" της Γης που καταγράφεται από τους δέκτες.
+Στις δορυφορικές ψηφιακές εικόνες που παράγονται από τους [[Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των μέσων τηλεπισκόπησης|σαρωτές]] ή τις κάμερες, η χωρική διακριτική ικανότητα ταυτίζεται με το "στοιχείο της εικόνας" (pixel) που είναι η "στοιχειώδης επιφάνεια" της Γης που καταγράφεται από τους δέκτες.
 Ο πιο συνηθισμένος τρόπος μέτρησης της χωρικής διακριτικής ικανότητας, που βασίζεται στις γεωμετρικές ιδιότητες του συστήματος είναι το Στιγμιαίο Πεδίο Λήψεως ή IFOV (Instantaneous Field of View) του αισθητήρα. Το IFOV ορίζεται ως η περιοχή στη γήινη επιφάνεια που ανιχνεύεται από το ανάλογο όργανο, για ένα συγκεκριμένο ύψος λήψης, σε μια δεδομένη στιγμή (Mather, 1999), και εξαρτάται από την ταχύτητα της κίνησης σάρωσης και την κίνηση του μέσου μεταφοράς του συστήματος. Άλλοι τρόποι μέτρησης είναι το Ground Resolved Distance (GRD), το Line Pairs per Millimeter (LPM) και το Modulation Transfer Function (MTF).
 Η δεύτερη σημαντική ιδιότητα ενός οπτικού συστήματος εικόνας είναι η φασματική διακριτική ικανότητα. Η φασματική διακριτική ικανότητα σχετίζεται με τον αριθμό των φασματικών καναλιών που χρησιμοποιεί ο κάθε δορυφόρος και είναι πολύ σημαντική ιδιότητα, όπως αναδεικνύεται στην συνέχεια, αφού στις πολυφασματικές εικόνες:

@@ Γραμμή 9: / Γραμμή 9: @@
 {{{top_heading|==}}}Χαρακτηριστικά των μέσων τηλεπισκόπησης{{{top_heading|==}}}
-Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της τηλεπισκόπησης στην χρήση εικόνων, όπου χρησιμοποιούνται φασματικά κανάλια στο ορατό, υπέρυθρο και μικροκυματικό τμήμα του [[Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα|ηλεκτρομαγνητικού φάσματος]], περιγράφονται με την χωρική (spatial), φασματική (spectral) και ραδιομετρική (radiometric) και χρονική (temporal) διακριτική ικανότητα ή ανάλυση.
+Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της [[Τηλεπισκόπηση|τηλεπισκόπησης]] στην χρήση εικόνων, όπου χρησιμοποιούνται φασματικά κανάλια στο ορατό, υπέρυθρο και μικροκυματικό τμήμα του [[Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα|ηλεκτρομαγνητικού φάσματος]], περιγράφονται με την χωρική (spatial), φασματική (spectral) και ραδιομετρική (radiometric) και χρονική (temporal) διακριτική ικανότητα ή ανάλυση.
 Για ορισμένα όργανα καταγραφής η απόσταση μεταξύ της γήινης επιφάνειας και του οργάνου καταγραφής αποτελεί καθοριστικό ρόλο στην λεπτομέρεια της πληροφορίας που καταγράφεται. Η ευδιάκριτη λεπτομέρεια σε μια εικόνα εξαρτάται από την χωρική διακριτική ικανότητα του οργάνου καταγραφής και αναφέρεται στο μέγεθος του μικρότερου χαρακτηριστικού που μπορεί να ανιχνευθεί. Συνήθως οι δορυφόροι που βρίσκονται σε πολύ υψηλή τροχιά ενώ καταγράφουν μεγάλες περιοχές η διακριτική ικανότητα περιορίζεται.
 Ανεξάρτητα από διακριτική ικανότητα ενός συστήματος μικρά χαρακτηριστικά μπορούν να αναγνωριστούν εάν η φασματική τους απόκριση διαφέρει σημαντικά από το περιβάλλοντα χώρο (π.χ. δρόμοι). Εάν ένα σύστημα καταγραφής έχει χωρική διακρικτική ικανότητα 20μ. τότε στην αντίστοιχη εικόνα κάθε εικονοστοιχείο (pixel) αντιπροσωπεύει μια περιοχή της επιφάνειας ίση με 20 x 20μ.

@@ Γραμμή 75: / Γραμμή 75: @@
 * Απαιτούν σημαντικές γεωμετρικές διορθώσεις στις οποίες κρίνεται αναγκαία η χρήση DEM (Ψηφιακών Υψομετρικών Μοντέλων)
 * Έχουν μειωμένη λήψη δεδομένων
-* Δεν παρέχουν πολυφασματικά δεδομένα (με εξαίρεση πειραματικές πτήσεις και διαστημικά λεωφορεία).
+* Δεν παρέχουν πολυφασματικά δεδομένα (με εξαίρεση πειραματικές πτήσεις και διαστημικά λεωφορεία).<ref name="Τηλεπισκόπηση"/>
 <ref name="Τηλεπισκόπηση"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:29, 4 Απριλίου 2016
Γραμμή 36:		Γραμμή 36:

	{{{top_heading\|==}}}Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των μέσων τηλεπισκόπησης{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των μέσων τηλεπισκόπησης{{{top_heading\|==}}}
		+	<b>Οπτικά συστήματα</b>: στα οποία υπάγονται οι κάμερες και οι σαρωτές.
		+
		+	<b>Κάμερες</b>: Πρόκειται για φωτογραφικές μηχανές που χρησιμοποιούν φιλμ, καλύπτουν το ορατό φάσμα και το κοντινό υπέρυθρο.
		+	Ο συνδυασμός φακών-φίλτρων-φιλμ και το ύψος λήψης διαμορφώνει το τελικό αποτέλεσμα, που είναι η εικόνα, ασπρόμαυρη ή έγχρωμη αποτυπωμένη σε χαρτί ή σε φιλμ (θετικό ή αρνητικό).
		+
		+	Πλεονεκτήματα
		+	* Δεν απαιτούν πολύπλοκα λογισμικά επεξεργασίας
		+	* Απαιτούν απλές γεωμετρικές διορθώσεις
		+	* Χαρακτηρίζονται από δυνατότητα μεγάλης χωρικής διακριτικής ικανότητας
		+	* Έχουν ευρύτατο στιγμιαίο πεδίο λήψης
		+
		+	Μειονεκτήματα
		+	* Εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες και την ηλιακή φωτεινότητα
		+	* Εμφανίζουν περιορισμό φασματικής ανάλυσης που καθορίζεται από τα φίλμ
		+	* Έχουν περιορισμένη λήψη εικόνας
		+	* Επιτρέπουν πολύ μικρή δυνατότητα βελτίωσης της εικόνας
		+	* Έχουν μεγάλη απώλεια πληροφόρησης κατά τη μετατροπή τους σε ψηφιακή μορφή μετά τη σάρωση
		+
		+	<b>Σαρωτές (scanners)</b> Πρόκειται για όργανα που παράγουν εικόνες σε διαφορετικά φασματικά κανάλια ταυτόχρονα, σαρώνοντας την επιφάνεια της Γης. Καλύπτουν το ορατό φάσμα και το υπέρυθρο.
		+
		+	Πλεονεκτήματα
		+	* Έχουν απεριορίστη λήψη δεδομένων
		+	* Παρουσιάζουν μεγάλη φασματική ανάλυση
		+	* Εμφανίζουν μεγάλη διακριτική ικανότητα
		+
		+	Μειονεκτήματα
		+	* Παρουσιάζουν γεωμετρική παραμόρφωση που οφείλεται στην χρήση μηχανικών σαρωτών η οποία αν και μικρή δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέα
		+	* Εμφανίζουν προβλήματα σχετικά με τη ραδιομετρική διαβάθμιση. Έχουν εξάρτηση από τις καιρικές συνθήκες και την ηλιακή φωτεινότητα
		+
		+	<b>Radar</b>: Ως επί το πλείστον είναι ενεργητικά συστήματα καταγραφής και καλύπτουν το μικροκυματικό φάσμα.
		+
		+	Πλεονεκτήματα
		+	* Δεν εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες και την ηλιακή φωτεινότητα του γήινου περιβάλλοντος (λειτουργούν ημέρα και νύχτα με μερική ή ολική νεφοκάλυψη)
		+	* Μπορούν να χρησιμοποιούν διάφορες φασματικές ζώνες αν και τα πιο πολλά συστήματα περιορίζονται σε μια ζώνη
		+
		+	Μειονεκτήματα
		+	* Χρειάζονται αρκετό χρόνο και πολύπλοκα λογισμικά για την επεξεργασία των δεδομένων
		+	* Απαιτούν σημαντικές γεωμετρικές διορθώσεις στις οποίες κρίνεται αναγκαία η χρήση DEM (Ψηφιακών Υψομετρικών Μοντέλων)
		+	* Έχουν μειωμένη λήψη δεδομένων
		+	* Δεν παρέχουν πολυφασματικά δεδομένα (με εξαίρεση πειραματικές πτήσεις και διαστημικά λεωφορεία).
	<ref name="Τηλεπισκόπηση"/>		<ref name="Τηλεπισκόπηση"/>