Σχηματισμός και κατανομή σπόρων - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 13:16, 30 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-30T13:16:37Z

X skiadas στις 10:05, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T10:05:13Z

X skiadas στις 09:58, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T09:58:16Z

X skiadas στις 09:34, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T09:34:30Z

X skiadas στις 09:33, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T09:33:28Z

X skiadas στις 09:24, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T09:24:35Z

X skiadas στις 09:13, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T09:13:10Z

X skiadas στις 08:58, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T08:58:02Z

X skiadas στις 08:43, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T08:43:03Z

X skiadas στις 08:34, 29 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-29T08:34:34Z

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Το μέγεθος των [[Καρποί|καρπών]] είναι ανάλογο του αριθμού των ώριμων, ζωτικών σπόρων στους αναπτυσσόμενους καρπούς, που κανονικά παράγουν πολλούς σπόρους, όπως η [[Μηλιά|μηλιά]], βατομουριά, η [[Συκιά|συκιά]], το [[Ακτινίδιο|ακτινίδιο]], η [[Αχλαδιά|αχλαδιά]], η [[Ροδιά|ροδιά]], και η [[Φράουλα|φράουλα]].
+Το μέγεθος των [[Καρποί|καρπών]] είναι ανάλογο του αριθμού των ώριμων, ζωτικών σπόρων στους αναπτυσσόμενους καρπούς, που κανονικά παράγουν πολλούς σπόρους, όπως η [[Μηλιά|μηλιά]], βατομουριά, η [[Συκιά|συκιά]], το [[Ακτινίδιο|ακτινίδιο]], η [[Αχλαδιά|αχλαδιά]], η [[Ροδιά|ροδιά]], και η [[Φράουλα|φράουλα]]. Συνήθως οι καρποί των [[Μηλοειδή|μηλοειδών]] είναι παραμορφωμένοι, αν σχηματίζονται σπόροι μόνο σε μερικές σπερμοβλάστες. Εξαίρεση αποτελούν οι ποικιλίες που [[Καρπόδεση|καρποδένουν]] [[Παρθενοκαρπία|παρθενοκαρπικά]], γιατί είναι κληρονομικά πλούσιες σε αυξητικές ρυθμιστικές ουσίες.
-Συνήθως οι καρποί των [[Μηλοειδή|μηλοειδών]] είναι παραμορφωμένοι, αν σχηματίζονται σπόροι μόνο σε μερικές σπερμοβλάστες. Εξαίρεση αποτελούν οι ποικιλίες που [[Καρπόδεση|καρποδένουν]] [[Παρθενοκαρπία|παρθενοκαρπικά]], γιατί είναι κληρονομικά πλούσιες σε αυξητικές ρυθμιστικές ουσίες.
+Ομοίως τα [[Ροδάκινο|ροδάκινα]], με μια σπερματική βλάστη ανά καρπό, είναι ελαφρά μικρότερα και λιγότερο συμμετρικά απ' εκείνα με δυο σπερματικές βλάστες. Η σχέση μεταξύ της αύξησης του καρπού και του αριθμού των σπόρων αποδίδεται στην ποσότητα των ορμονών, που παράγονται από κάθε σπόρο. Επειδή τα αναπτυσσόμενα αχαίνια αποτελούν πηγή αυξινών, η αύξηση του καρπού της φράουλάς δεν επηρεάζεται, αν το ναφθοξικό οξύ , υπό μορφή λανολίνης, επαλειφθεί σε μια περιοχή, που τα αχαίνια έχουν απομακρυνθεί. Ομοίως, η εξωγενής παροχή GA σε παρθενοκαρπικές μηλιές και Ασιατικές αχλαδιές επιταχύνει την κυτταρική διαίρεση και μεγέθυνση, πράγμα που αποδεικνύει, ότι η έκχυση GA από τους σπόρους προάγει την αύξηση των καρπών.
-Ομοίως τα [[Ροδάκινο|ροδάκινα]], με μια σπερματική βλάστη ανά καρπό, είναι ελαφρά μικρότερα και λιγότερο συμμετρικά απ' εκείνα με δυο σπερματικές βλάστες. Η σχέση μεταξύ της αύξησης του καρπού και του αριθμού των σπόρων αποδίδεται στην ποσότητα των ορμονών, που παράγονται από κάθε σπόρο.
+Ο Crane διατύπωσε την άποψη, ότι οι σπόροι ενεργούν ως εστιακό κέντρο για τη διακίνηση των ορμονών και των φωτοσυνθετικών υλικών στον καρπό. Η υπόθεση του αυτή βασίζεται στην ικανότητα των συνθετικών αυξινών, κυτοκινινών και [[Γιββερελλίνες|γιββερελλινών]] να προκαλούν καρπόδεση και ανάπτυξη, χωρίς να λαμβάνει χώρα γονιμοποίηση. Προφανώς, η διπλή γονιμοποίηση, που οδηγεί στο σχηματισμό ενδοσπερμίου αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την καρπόδεση και ανάπτυξη των καρπών. Αλλά η ωρίμαση του εμβρύου δεν αποτελεί προϋπόθεση για μερικούς καρπούς να φθάσουν μέχρι την ωρίμαση.
-Επειδή τα αναπτυσσόμενα αχαίνια αποτελούν πηγή αυξινών, η αύξηση του καρπού της φράουλάς δεν επηρεάζεται, αν το ναφθοξικό οξύ , υπό μορφή λανολίνης, επαλειφθεί σε μια περιοχή, που τα αχαίνια έχουν απομακρυνθεί. Ομοίως, η εξωγενής παροχή GA σε παρθενοκαρπικές μηλιές και Ασιατικές αχλαδιές επιταχύνει την κυτταρική διαίρεση και μεγέθυνση, πράγμα που αποδεικνύει, ότι η έκχυση GA από τους σπόρους προάγει την αύξηση των καρπών.
+Μερικές πρώϊμες ποικιλίες [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπων]] αναπτύσσουν τους καρπούς τους μέχρι την ωρίμανση, αν και τα έμβρυα εκφυλίζονται, λόγω του ανταγωνισμού τους για [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] με το αναπτυσσόμενο μεσοκάρπιο. Επίσης, ένας καρπός φθάνει στην ωρίμαση, ανεξάρτητα αν το ενδοκάρπιο σχιστεί και το έμβρυο εκφυλιστεί. Πειραματικά διαπιστώθηκε, ότι τα [[Μήλο|μήλα]] συνεχίζουν να αυξάνουν, και αν ακόμη απομακρυνθούν οι σπόροι τους και πληρωθούν τα κενά με εμποτισμένο δι' αυξίνης [[Βαμβάκι|βαμβάκι]]. Ποιά εξήγηση μπορεί να δοθεί, στο ότι οι τριπλοειδείς ιστοί του ενδοσπέρμιου, που είναι πλούσιοι σε ορμόνες, αποτελούν πηγή εξαγώγιμων ορμονών; Στην [[Επιτραπέζια ποικιλία ροδακινιάς Halehaven|ποικιλία της ροδακινιάς Halehaven]] παρατηρείται μια μέγιστη παραγωγή αυξινικών ουσιών στις σπερμοβλάστες, που συμπίπτει με την μεγέθυνση του ενδοσπέρμιου και εμβρύου.
-Ο Crane (1969) διατύπωσε την άποψη, ότι οι σπόροι ενεργούν ως εστιακό κέντρο για τη διακίνηση των ορμονών και των φωτοσυνθετικών υλικών στον καρπό. Η υπόθεση του αυτή βασίζεται στην ικανότητα των συνθετικών αυξινών, κυτοκινινών και [[Γιββερελλίνες|γιββερελλινών]] να προκαλούν καρπόδεση και ανάπτυξη, χωρίς να λαμβάνει χώρα γονιμοποίηση.
+Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt. Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα. Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της [[Κερασιά|κερασιάς]] της οποίας το σύνολο των εμβρύων εκφυλίζονται παρουσιάζει δυο μέγιστες τιμές αυξητικών ουσιών (γιββερελλινών και κυτοκινινών), τρεις εβδομάδες μετά την [[Άνθη|άνθηση]]. Αυτές είναι όμοιες, αλλά λιγότερο σημαντικές, απ' εκείνες των ποικιλιών [[Ποικιλία κερασιάς Rainier|Rainier]] και [[Ποικιλία κερασιάς Bing|Βing]], οι οποίες παράγουν ζωτικούς σπόρους.
-−
-Προφανώς, η διπλή γονιμοποίηση, που οδηγεί στο σχηματισμό ενδοσπερμίου αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την καρπόδεση και ανάπτυξη των καρπών. Αλλά η ωρίμαση του εμβρύου δεν αποτελεί προϋπόθεση για μερικούς καρπούς να φθάσουν μέχρι την ωρίμαση.
-−
-Μερικές πρώϊμες ποικιλίες [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπων]] αναπτύσσουν τους καρπούς τους μέχρι την ωρίμαση, αν και τα έμβρυα εκφυλίζονται, λόγω του ανταγωνισμού τους για θρεπτικά στοιχεία με το αναπτυσσόμενο μεσοκάρπιο. Επίσης, ένας καρπός φθάνει στην ωρίμαση, ανεξάρτητα αν το ενδοκάρπιο σχιστεί και το έμβρυο εκφυλιστεί.
-−
-Πειραματικά διαπιστώθηκε, ότι τα [[Μήλο|μήλα]] συνεχίζουν να αυξάνουν, και αν ακόμη απομακρυνθούν οι σπόροι τους και πληρωθούν τα κενά με εμποτισμένο δι' αυξίνης [[Βαμβάκι|βαμβάκι]].
-−
-Ποιά εξήγηση μπορεί να δοθεί, στο ότι οι τριπλοειδείς ιστοί του ενδοσπέρμιου, που είναι πλούσιοι σε ορμόνες, αποτελούν πηγή εξαγώγιμων ορμονών; Στην [[Επιτραπέζια ποικιλία ροδακινιάς Halehaven|ποικιλία της ροδακινιάς Halehaven]] παρατηρείται μια μέγιστη παραγωγή αυξινικών ουσιών στις σπερμοβλάστες, που συμπίπτει με την μεγέθυνση του ενδοσπέρμιου και εμβρύου.
-−
-Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.
-−
 Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της [[Κερασιά|κερασιάς]] της οποίας το σύνολο των εμβρύων εκφυλίζονται παρουσιάζει δυο μέγιστες τιμές αυξητικών ουσιών (γιββερελλινών και κυτοκινινών), τρεις εβδομάδες μετά την [[Άνθη|άνθηση]]. Αυτές είναι όμοιες, αλλά λιγότερο σημαντικές, απ' εκείνες των ποικιλιών [[Ποικιλία κερασιάς Rainier|Rainier]] και [[Ποικιλία κερασιάς Bing|Βing]], οι οποίες παράγουν ζωτικούς σπόρους.
-−
-Οι μέγιστες αυτές τιμές συμπίπτουν χρονικά με την ανάπτυξη του ενδοσπέρμιου και του νουκέλλου, τα οποία πιθανόν, εξάγουν αυξητικές ρυθμιστικές ουσιές στο μεσοκάρπιο. Αναλύσεις του ενδοσπέρμιου της [[Αμυγδαλιά|αμυγδαλιάς]] έδειξαν, ότι ο ιστός είναι πλούσιος σε γιββερελλίνες. Υπάρχει κάποια ένδειξη, ότι αυτές συντίθενται τοπικά μάλλον, παρά ότι εισάγονται με τα φωτοσυνθετικά υλικά.
-−
-Όταν ραδιενεργό μεβαλονικό οξύ χορηγήθηκε σε ενδοσπέρμια άγριων [[Αμύγδαλο|αμυγδάλων]], παράγωγα γιββερελλικού οξέος βρέθηκαν σ' εκχυλίσματα τους πράγμα που αποδεικνύει την αναγκαιότητα των ενζύμων στη βιοσύνθεση της γιββερελλίνης.<ref name="Σχηματισμός και κατανομή σπόρων"/>
 ==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 21: / Γραμμή 21: @@
 Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της [[Κερασιά|κερασιάς]] της οποίας το σύνολο των εμβρύων εκφυλίζονται παρουσιάζει δυο μέγιστες τιμές αυξητικών ουσιών (γιββερελλινών και κυτοκινινών), τρεις εβδομάδες μετά την [[Άνθη|άνθηση]]. Αυτές είναι όμοιες, αλλά λιγότερο σημαντικές, απ' εκείνες των ποικιλιών [[Ποικιλία κερασιάς Rainier|Rainier]] και [[Ποικιλία κερασιάς Bing|Βing]], οι οποίες παράγουν ζωτικούς σπόρους.
-Οι μέγιστες αυτές τιμές συμπίπτουν χρονικά με την ανάπτυξη του ενδοσπέρμιου και του νουκέλλου, τα οποία πιθανόν, εξάγουν αυξητικές ρυθμιστικές ουσιές στο μεσοκάρπιο. Αναλύσεις του ενδοσπέρμιου της αμυγδαλιάς έδειξαν, ότι ο ιστός είναι πλούσιος σε γιββερελλίνες. Υπάρχει κάποια ένδειξη, ότι αυτές συντίθενται τοπικά μάλλον, παρά ότι εισάγονται με τα φωτοσυνθετικά υλικά.
+Οι μέγιστες αυτές τιμές συμπίπτουν χρονικά με την ανάπτυξη του ενδοσπέρμιου και του νουκέλλου, τα οποία πιθανόν, εξάγουν αυξητικές ρυθμιστικές ουσιές στο μεσοκάρπιο. Αναλύσεις του ενδοσπέρμιου της [[Αμυγδαλιά|αμυγδαλιάς]] έδειξαν, ότι ο ιστός είναι πλούσιος σε γιββερελλίνες. Υπάρχει κάποια ένδειξη, ότι αυτές συντίθενται τοπικά μάλλον, παρά ότι εισάγονται με τα φωτοσυνθετικά υλικά.
+Όταν ραδιενεργό μεβαλονικό οξύ χορηγήθηκε σε ενδοσπέρμια άγριων [[Αμύγδαλο|αμυγδάλων]], παράγωγα γιββερελλικού οξέος βρέθηκαν σ' εκχυλίσματα τους πράγμα που αποδεικνύει την αναγκαιότητα των ενζύμων στη βιοσύνθεση της γιββερελλίνης.<ref name="Σχηματισμός και κατανομή σπόρων"/>
-−
-−
-−
-−
-−
-−
-−
 <ref name="Σχηματισμός και κατανομή σπόρων"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:58, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 19:		Γραμμή 19:
	Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών\|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.		Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών\|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.

−	Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της [[Κερασιά\|κερασιάς]]	+	Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της [[Κερασιά\|κερασιάς]] της οποίας το σύνολο των εμβρύων εκφυλίζονται παρουσιάζει δυο μέγιστες τιμές αυξητικών ουσιών (γιββερελλινών και κυτοκινινών), τρεις εβδομάδες μετά την [[Άνθη\|άνθηση]]. Αυτές είναι όμοιες, αλλά λιγότερο σημαντικές, απ' εκείνες των ποικιλιών [[Ποικιλία κερασιάς Rainier\|Rainier]] και [[Ποικιλία κερασιάς Bing\|Βing]], οι οποίες παράγουν ζωτικούς σπόρους.
		+
		+	Οι μέγιστες αυτές τιμές συμπίπτουν χρονικά με την ανάπτυξη του ενδοσπέρμιου και του νουκέλλου, τα οποία πιθανόν, εξάγουν αυξητικές ρυθμιστικές ουσιές στο μεσοκάρπιο. Αναλύσεις του ενδοσπέρμιου της αμυγδαλιάς έδειξαν, ότι ο ιστός είναι πλούσιος σε γιββερελλίνες. Υπάρχει κάποια ένδειξη, ότι αυτές συντίθενται τοπικά μάλλον, παρά ότι εισάγονται με τα φωτοσυνθετικά υλικά.
		+
		+

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:34, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 19:		Γραμμή 19:
	Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών\|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.		Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών\|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.

−	Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της κερασιάς	+	Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της [[Κερασιά\|κερασιάς]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:33, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 17:		Γραμμή 17:
	Ποιά εξήγηση μπορεί να δοθεί, στο ότι οι τριπλοειδείς ιστοί του ενδοσπέρμιου, που είναι πλούσιοι σε ορμόνες, αποτελούν πηγή εξαγώγιμων ορμονών; Στην [[Επιτραπέζια ποικιλία ροδακινιάς Halehaven\|ποικιλία της ροδακινιάς Halehaven]] παρατηρείται μια μέγιστη παραγωγή αυξινικών ουσιών στις σπερμοβλάστες, που συμπίπτει με την μεγέθυνση του ενδοσπέρμιου και εμβρύου.		Ποιά εξήγηση μπορεί να δοθεί, στο ότι οι τριπλοειδείς ιστοί του ενδοσπέρμιου, που είναι πλούσιοι σε ορμόνες, αποτελούν πηγή εξαγώγιμων ορμονών; Στην [[Επιτραπέζια ποικιλία ροδακινιάς Halehaven\|ποικιλία της ροδακινιάς Halehaven]] παρατηρείται μια μέγιστη παραγωγή αυξινικών ουσιών στις σπερμοβλάστες, που συμπίπτει με την μεγέθυνση του ενδοσπέρμιου και εμβρύου.

−	Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών\|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.	+	Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών\|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.
		+
		+	Κάποια συγκρίσιμη αύξηση σε μη καρποφόρα λογχοειδή δεν ανιχνεύθηκε. Η ποικιλία Early Burlat της κερασιάς

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:24, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 15:		Γραμμή 15:
	Πειραματικά διαπιστώθηκε, ότι τα [[Μήλο\|μήλα]] συνεχίζουν να αυξάνουν, και αν ακόμη απομακρυνθούν οι σπόροι τους και πληρωθούν τα κενά με εμποτισμένο δι' αυξίνης [[Βαμβάκι\|βαμβάκι]].		Πειραματικά διαπιστώθηκε, ότι τα [[Μήλο\|μήλα]] συνεχίζουν να αυξάνουν, και αν ακόμη απομακρυνθούν οι σπόροι τους και πληρωθούν τα κενά με εμποτισμένο δι' αυξίνης [[Βαμβάκι\|βαμβάκι]].

−	Ποιά εξήγηση μπορεί να δοθεί, στο ότι οι τριπλοειδείς ιστοί του ενδοσπέρμιου, που είναι πλούσιοι σε ορμόνες, αποτελούν πηγή εξαγώγιμων ορμονών; Στην [[Επιτραπέζια ποικιλία ροδακινιάς Halehaven\|ποικιλία της ροδακινιάς Halehaven]]	+	Ποιά εξήγηση μπορεί να δοθεί, στο ότι οι τριπλοειδείς ιστοί του ενδοσπέρμιου, που είναι πλούσιοι σε ορμόνες, αποτελούν πηγή εξαγώγιμων ορμονών; Στην [[Επιτραπέζια ποικιλία ροδακινιάς Halehaven\|ποικιλία της ροδακινιάς Halehaven]] παρατηρείται μια μέγιστη παραγωγή αυξινικών ουσιών στις σπερμοβλάστες, που συμπίπτει με την μεγέθυνση του ενδοσπέρμιου και εμβρύου.
		+
		+	Δυο ακόμα μέγιστες τιμές αυξινικής δραστηριότητας, που ανταποκρίνονται στα στάδια Ι και ΙΙΙ της αύξησης του καρπού, έχουν παρατηρηθεί από τους Powel και Pratt (1966). Η συγκέντρωση των αυξητικών ουσιών αυξάνει στα καρποφόρα [[Σχηματισμός λογχοειδών\|λογχοειδή]] της μηλιάς, αρκετές ημέρες, μετά τη μέγιστη τιμή παρόμοιων ουσιών στα σπέρματα.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:13, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 12:		Γραμμή 12:

	Μερικές πρώϊμες ποικιλίες [[Πυρηνόκαρπα\|πυρηνόκαρπων]] αναπτύσσουν τους καρπούς τους μέχρι την ωρίμαση, αν και τα έμβρυα εκφυλίζονται, λόγω του ανταγωνισμού τους για θρεπτικά στοιχεία με το αναπτυσσόμενο μεσοκάρπιο. Επίσης, ένας καρπός φθάνει στην ωρίμαση, ανεξάρτητα αν το ενδοκάρπιο σχιστεί και το έμβρυο εκφυλιστεί.		Μερικές πρώϊμες ποικιλίες [[Πυρηνόκαρπα\|πυρηνόκαρπων]] αναπτύσσουν τους καρπούς τους μέχρι την ωρίμαση, αν και τα έμβρυα εκφυλίζονται, λόγω του ανταγωνισμού τους για θρεπτικά στοιχεία με το αναπτυσσόμενο μεσοκάρπιο. Επίσης, ένας καρπός φθάνει στην ωρίμαση, ανεξάρτητα αν το ενδοκάρπιο σχιστεί και το έμβρυο εκφυλιστεί.
		+
		+	Πειραματικά διαπιστώθηκε, ότι τα [[Μήλο\|μήλα]] συνεχίζουν να αυξάνουν, και αν ακόμη απομακρυνθούν οι σπόροι τους και πληρωθούν τα κενά με εμποτισμένο δι' αυξίνης [[Βαμβάκι\|βαμβάκι]].
		+
		+	Ποιά εξήγηση μπορεί να δοθεί, στο ότι οι τριπλοειδείς ιστοί του ενδοσπέρμιου, που είναι πλούσιοι σε ορμόνες, αποτελούν πηγή εξαγώγιμων ορμονών; Στην [[Επιτραπέζια ποικιλία ροδακινιάς Halehaven\|ποικιλία της ροδακινιάς Halehaven]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:58, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 7:		Γραμμή 7:
	Επειδή τα αναπτυσσόμενα αχαίνια αποτελούν πηγή αυξινών, η αύξηση του καρπού της φράουλάς δεν επηρεάζεται, αν το ναφθοξικό οξύ , υπό μορφή λανολίνης, επαλειφθεί σε μια περιοχή, που τα αχαίνια έχουν απομακρυνθεί. Ομοίως, η εξωγενής παροχή GA σε παρθενοκαρπικές μηλιές και Ασιατικές αχλαδιές επιταχύνει την κυτταρική διαίρεση και μεγέθυνση, πράγμα που αποδεικνύει, ότι η έκχυση GA από τους σπόρους προάγει την αύξηση των καρπών.		Επειδή τα αναπτυσσόμενα αχαίνια αποτελούν πηγή αυξινών, η αύξηση του καρπού της φράουλάς δεν επηρεάζεται, αν το ναφθοξικό οξύ , υπό μορφή λανολίνης, επαλειφθεί σε μια περιοχή, που τα αχαίνια έχουν απομακρυνθεί. Ομοίως, η εξωγενής παροχή GA σε παρθενοκαρπικές μηλιές και Ασιατικές αχλαδιές επιταχύνει την κυτταρική διαίρεση και μεγέθυνση, πράγμα που αποδεικνύει, ότι η έκχυση GA από τους σπόρους προάγει την αύξηση των καρπών.

−	Ο Crane (1969) διατύπωσε την άποψη, ότι οι σπόροι ενεργούν ως εστιακό κέντρο για τη διακίνηση των ορμονών και των φωτοσυνθετικών υλικών στον καρπό. Η υπόθεση του αυτή βασίζεται στην ικανότητα των συνθετικών αυξινών, κυτοκινινών και [[Γιββερελλίνες\|γιββερελλινών]]	+	Ο Crane (1969) διατύπωσε την άποψη, ότι οι σπόροι ενεργούν ως εστιακό κέντρο για τη διακίνηση των ορμονών και των φωτοσυνθετικών υλικών στον καρπό. Η υπόθεση του αυτή βασίζεται στην ικανότητα των συνθετικών αυξινών, κυτοκινινών και [[Γιββερελλίνες\|γιββερελλινών]] να προκαλούν καρπόδεση και ανάπτυξη, χωρίς να λαμβάνει χώρα γονιμοποίηση.
		+
		+	Προφανώς, η διπλή γονιμοποίηση, που οδηγεί στο σχηματισμό ενδοσπερμίου αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την καρπόδεση και ανάπτυξη των καρπών. Αλλά η ωρίμαση του εμβρύου δεν αποτελεί προϋπόθεση για μερικούς καρπούς να φθάσουν μέχρι την ωρίμαση.
		+
		+	Μερικές πρώϊμες ποικιλίες [[Πυρηνόκαρπα\|πυρηνόκαρπων]] αναπτύσσουν τους καρπούς τους μέχρι την ωρίμαση, αν και τα έμβρυα εκφυλίζονται, λόγω του ανταγωνισμού τους για θρεπτικά στοιχεία με το αναπτυσσόμενο μεσοκάρπιο. Επίσης, ένας καρπός φθάνει στην ωρίμαση, ανεξάρτητα αν το ενδοκάρπιο σχιστεί και το έμβρυο εκφυλιστεί.
		+
		+

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:43, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 6:		Γραμμή 6:

	Επειδή τα αναπτυσσόμενα αχαίνια αποτελούν πηγή αυξινών, η αύξηση του καρπού της φράουλάς δεν επηρεάζεται, αν το ναφθοξικό οξύ , υπό μορφή λανολίνης, επαλειφθεί σε μια περιοχή, που τα αχαίνια έχουν απομακρυνθεί. Ομοίως, η εξωγενής παροχή GA σε παρθενοκαρπικές μηλιές και Ασιατικές αχλαδιές επιταχύνει την κυτταρική διαίρεση και μεγέθυνση, πράγμα που αποδεικνύει, ότι η έκχυση GA από τους σπόρους προάγει την αύξηση των καρπών.		Επειδή τα αναπτυσσόμενα αχαίνια αποτελούν πηγή αυξινών, η αύξηση του καρπού της φράουλάς δεν επηρεάζεται, αν το ναφθοξικό οξύ , υπό μορφή λανολίνης, επαλειφθεί σε μια περιοχή, που τα αχαίνια έχουν απομακρυνθεί. Ομοίως, η εξωγενής παροχή GA σε παρθενοκαρπικές μηλιές και Ασιατικές αχλαδιές επιταχύνει την κυτταρική διαίρεση και μεγέθυνση, πράγμα που αποδεικνύει, ότι η έκχυση GA από τους σπόρους προάγει την αύξηση των καρπών.
		+
		+	Ο Crane (1969) διατύπωσε την άποψη, ότι οι σπόροι ενεργούν ως εστιακό κέντρο για τη διακίνηση των ορμονών και των φωτοσυνθετικών υλικών στον καρπό. Η υπόθεση του αυτή βασίζεται στην ικανότητα των συνθετικών αυξινών, κυτοκινινών και [[Γιββερελλίνες\|γιββερελλινών]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:34, 29 Σεπτεμβρίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Το μέγεθος των [[Καρποί\|καρπών]] είναι ανάλογο του αριθμού των ώριμων, ζωτικών σπόρων στους αναπτυσσόμενους καρπούς, που κανονικά παράγουν πολλούς σπόρους, όπως η [[Μηλιά\|μηλιά]], βατομουριά, η [[Συκιά\|συκιά]], το [[Ακτινίδιο\|ακτινίδιο]], η [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]], η [[Ροδιά\|ροδιά]], και η [[Φράουλα\|φράουλα]].		Το μέγεθος των [[Καρποί\|καρπών]] είναι ανάλογο του αριθμού των ώριμων, ζωτικών σπόρων στους αναπτυσσόμενους καρπούς, που κανονικά παράγουν πολλούς σπόρους, όπως η [[Μηλιά\|μηλιά]], βατομουριά, η [[Συκιά\|συκιά]], το [[Ακτινίδιο\|ακτινίδιο]], η [[Αχλαδιά\|αχλαδιά]], η [[Ροδιά\|ροδιά]], και η [[Φράουλα\|φράουλα]].
		+
		+	Συνήθως οι καρποί των [[Μηλοειδή\|μηλοειδών]] είναι παραμορφωμένοι, αν σχηματίζονται σπόροι μόνο σε μερικές σπερμοβλάστες. Εξαίρεση αποτελούν οι ποικιλίες που [[Καρπόδεση\|καρποδένουν]] [[Παρθενοκαρπία\|παρθενοκαρπικά]], γιατί είναι κληρονομικά πλούσιες σε αυξητικές ρυθμιστικές ουσίες.
		+
		+	Ομοίως τα [[Ροδάκινο\|ροδάκινα]], με μια σπερματική βλάστη ανά καρπό, είναι ελαφρά μικρότερα και λιγότερο συμμετρικά απ' εκείνα με δυο σπερματικές βλάστες. Η σχέση μεταξύ της αύξησης του καρπού και του αριθμού των σπόρων αποδίδεται στην ποσότητα των ορμονών, που παράγονται από κάθε σπόρο.
		+
		+	Επειδή τα αναπτυσσόμενα αχαίνια αποτελούν πηγή αυξινών, η αύξηση του καρπού της φράουλάς δεν επηρεάζεται, αν το ναφθοξικό οξύ , υπό μορφή λανολίνης, επαλειφθεί σε μια περιοχή, που τα αχαίνια έχουν απομακρυνθεί. Ομοίως, η εξωγενής παροχή GA σε παρθενοκαρπικές μηλιές και Ασιατικές αχλαδιές επιταχύνει την κυτταρική διαίρεση και μεγέθυνση, πράγμα που αποδεικνύει, ότι η έκχυση GA από τους σπόρους προάγει την αύξηση των καρπών.
		+
		+