Τροφοπενία βορίου ελιάς - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 07:51, 18 Ιουλίου 2016

2016-07-18T07:51:01Z

A papageorgiou στις 14:18, 5 Αυγούστου 2013

2013-08-05T14:18:39Z

A papageorgiou στις 13:55, 5 Αυγούστου 2013

2013-08-05T13:55:27Z

A papageorgiou στις 10:08, 1 Αυγούστου 2013

2013-08-01T10:08:03Z

A papageorgiou στις 14:45, 26 Φεβρουαρίου 2013

2013-02-26T14:45:16Z

Νέα σελίδα

Στην Ελλάδα η τροφοπενία βορίου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Λέσβο και εν συνεχεία σε πολλές άλλες ελαιοκομικές περιοχές (Πρέβεζα, Λευκάδα, Αττική, Πελοπόννησο, Σάμο, Ζάκυνθο, Κέρκυρα, Κρήτη).
Τα δένδρα που πάσχουν από έλλειψη βορίου εμφανίζονται ως χλωρωτικά, ενώ στις πιο σοβαρές περιπτώσεις παρουσιάζουν μεγάλο αριθμό ξηρών κλαδίσκων σε όλη την κόμη. Η τροφοπενία βορίου παρατηρείται τόσο σε νεαρά δενδρύλλια φυτωρίου όσο και σε αιωνόβια δένδρα.
Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα επί των φύλλων είναι η '''χλώρωση''' του κορυφαίου τμήματος του ελάσματος. Αρχικά το χρώμα των χλωρωτικών ιστών είναι πρασινοκίτρινο και εν συνεχεία μετατρέπεται σε κιτρινό-πορτοκαλί. Σε ορισμένα φύλλα, ιδίως παλαιά φύλλα, παρατηρείται ξήρανση της κορυφής του ελάσματος. Σε προχωρημένο στάδιο της ασθένειας παρατηρούνται μικροφυλλία και παραμόρφωση των φύλλων (σχήμα ροπάλου). Παρατηρείται και έντονη φυλλόπτωση.

Η διάγνωση της τροφοπενίας βορίου πρέπει να επισημάνεται με [[Δειγματοληψία φύλλων|χημική ανάλυση δειγμάτων φύλλων]]. Η περιεκτικότητα των φύλλων σε βόριο δένδρων που πάσχουν από τροφοπενία βορίου είναι κάτω από 20 ppm, ενώ στα φυσιολογικά δένδρα είναι συνήθως πάνω από 20 ppm.
Για την θεραπεία της ασθένειας ο πλέον πρακτικός τρόπος είναι η προσθήκη βόρακος στο έδαφος κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε δόσεις που κυμαίνονται από 300 – 500 gr σε πλήρες ανεπτυγμένο δένδρο. Σε ελαιόδενδρα μικρής ηλικίας η δόση πρέπει να είναι μικρότερη. Συνήθως, συνιστούν να χρησιμοποιούνται 10 gr βόρακος για κάθε έτος ηλικίας από της φυτεύσεως στον αγρό. Η από εδάφους χορήγηση βορίου να επαναλαμβάνεται κάθε 3 – 4 έτη για την πρόληψη επανεμφάνισης της τροφοπενίας. Αν εμφανιστούν συμπτώματα της ασθένειας σε μερικά μόνο δένδρα ενός ελαιώνα, θα πρέπει να εφαρμοστεί [[Θρεπτικά στοιχεία λίπανσης ελιάς βόριο|βοριούχος λίπανση]] σε ολόκληρο τον ελαιώνα.
__NOTOC__
[[είναι ασθένεια της::Ελιά| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]

@@ Γραμμή 9: / Γραμμή 9: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
-[[είναι προσβολή της ασθένειας::Μη μεταδοτικές ασθένειες φυτών| ]]
+[[είναι προσβολή της ασθένειας::Τροφοπενία βορίου| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:08, 1 Αυγούστου 2013
Γραμμή 9:		Γραμμή 9:
	[[πόσο αφορά σε γεωργό::30\| ]]		[[πόσο αφορά σε γεωργό::30\| ]]
	[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30\| ]]		[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30\| ]]
		+	[[είναι προσβολή της ασθένειας::Μη μεταδοτικές ασθένειες φυτών\| ]]

@@ Γραμμή 4: / Γραμμή 4: @@
 Η διάγνωση της τροφοπενίας βορίου πρέπει να επισημάνεται με [[Δειγματοληψία φύλλων|χημική ανάλυση δειγμάτων φύλλων]]. Η περιεκτικότητα των φύλλων σε βόριο δένδρων που πάσχουν από τροφοπενία βορίου είναι κάτω από 20 ppm, ενώ στα φυσιολογικά δένδρα είναι συνήθως πάνω από 20 ppm.
-Για την θεραπεία της ασθένειας ο πλέον πρακτικός τρόπος είναι η προσθήκη βόρακος στο έδαφος κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε δόσεις που κυμαίνονται από 300 – 500 gr σε πλήρες ανεπτυγμένο δένδρο. Σε ελαιόδενδρα μικρής ηλικίας η δόση πρέπει να είναι μικρότερη. Συνήθως, συνιστούν να χρησιμοποιούνται 10 gr βόρακος για κάθε έτος ηλικίας από της φυτεύσεως στον αγρό. Η από εδάφους χορήγηση βορίου να επαναλαμβάνεται κάθε 3 – 4 έτη για την πρόληψη επανεμφάνισης της τροφοπενίας. Αν εμφανιστούν συμπτώματα της ασθένειας σε μερικά μόνο δένδρα ενός ελαιώνα, θα πρέπει να εφαρμοστεί [[Θρεπτικά στοιχεία λίπανσης ελιάς βόριο|βοριούχος λίπανση]] σε ολόκληρο τον ελαιώνα.
+Για την θεραπεία της ασθένειας ο πλέον πρακτικός τρόπος είναι η προσθήκη βόρακος στο έδαφος κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε δόσεις που κυμαίνονται από 300 – 500 gr σε πλήρες ανεπτυγμένο δένδρο. Σε ελαιόδενδρα μικρής ηλικίας η δόση πρέπει να είναι μικρότερη. Συνήθως, συνιστούν να χρησιμοποιούνται 10 gr βόρακος για κάθε έτος ηλικίας από της φυτεύσεως στον αγρό. Η από εδάφους χορήγηση βορίου να επαναλαμβάνεται κάθε 3 – 4 έτη για την πρόληψη επανεμφάνισης της τροφοπενίας. Αν εμφανιστούν συμπτώματα της ασθένειας σε μερικά μόνο δένδρα ενός ελαιώνα, θα πρέπει να εφαρμοστεί [[βόριο |βοριούχος λίπανση]] σε ολόκληρο τον ελαιώνα.
-__NOTOC__
 [[είναι ασθένεια της::Ελιά| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 [[είναι προσβολή της ασθένειας::Τροφοπενία βορίου| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Στην Ελλάδα η τροφοπενία βορίου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Λέσβο και εν συνεχεία σε πολλές άλλες ελαιοκομικές περιοχές (Πρέβεζα, Λευκάδα, Αττική, Πελοπόννησο, Σάμο, Ζάκυνθο, Κέρκυρα, Κρήτη).
+Στην Ελλάδα η [[τροφοπενία βορίου]] εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Λέσβο και εν συνεχεία σε πολλές άλλες ελαιοκομικές περιοχές (Πρέβεζα, Λευκάδα, Αττική, Πελοπόννησο, Σάμο, Ζάκυνθο, Κέρκυρα, Κρήτη).
 Τα δένδρα που πάσχουν από έλλειψη βορίου εμφανίζονται ως χλωρωτικά, ενώ στις πιο σοβαρές περιπτώσεις παρουσιάζουν μεγάλο αριθμό ξηρών κλαδίσκων σε όλη την κόμη. Η τροφοπενία βορίου παρατηρείται τόσο σε νεαρά δενδρύλλια φυτωρίου όσο και σε αιωνόβια δένδρα.
 Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα επί των φύλλων είναι η '''χλώρωση''' του κορυφαίου τμήματος του ελάσματος. Αρχικά το χρώμα των χλωρωτικών ιστών είναι πρασινοκίτρινο και εν συνεχεία μετατρέπεται σε κιτρινό-πορτοκαλί.  Σε ορισμένα φύλλα, ιδίως παλαιά φύλλα, παρατηρείται ξήρανση της κορυφής του ελάσματος. Σε προχωρημένο στάδιο της ασθένειας παρατηρούνται μικροφυλλία και παραμόρφωση των φύλλων (σχήμα ροπάλου). Παρατηρείται και έντονη φυλλόπτωση.