Ψηφιακές αεροφωτογραφίες - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 09:37, 14 Απριλίου 2016

2016-04-14T09:37:51Z

X skiadas στις 09:37, 14 Απριλίου 2016

2016-04-14T09:37:22Z

X skiadas στις 09:36, 14 Απριλίου 2016

2016-04-14T09:36:40Z

Εμφάνιση αλλαγών

X skiadas στις 07:59, 12 Απριλίου 2016

2016-04-12T07:59:26Z

X skiadas στις 13:02, 11 Απριλίου 2016

2016-04-11T13:02:02Z

X skiadas στις 12:15, 11 Απριλίου 2016

2016-04-11T12:15:56Z

X skiadas στις 12:37, 8 Απριλίου 2016

2016-04-08T12:37:30Z

X skiadas στις 12:36, 8 Απριλίου 2016

2016-04-08T12:36:46Z

X skiadas στις 12:35, 8 Απριλίου 2016

2016-04-08T12:35:56Z

X skiadas στις 12:31, 8 Απριλίου 2016

2016-04-08T12:31:27Z

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:37, 14 Απριλίου 2016
Γραμμή 6:		Γραμμή 6:

	Η απευθείας λήψη αεροφωτογραφιών σε ψηφιακή μορφή γίνεται με ειδικά όργανα καταγραφείς, ψηφιακές κάμερες και video. Μια συνήθης καταγραφή είναι αυτή με ψηφιακή video camera, όπου η περιοχή κατά μήκος της γραμμής πτήσης του αεροσκάφους αποθηκεύεται ως μια συνεχής εικόνα σε μαγνητικό μέσο. Στη συνέχεια χρησιμοποιείται ένα video frame - grabber για να ληφθούν οι αεροφωτογραφίες μεμονωμένες. Η μέθοδος αυτή παρά την εύκολη λήψη έχει πολλά μειονεκτήματα εξαιτίας της μειωμένης ανάλυσης της λαμβανόμενης ψηφιακής εικόνας, της δυσκολίας βαθμονόμησης της κάμερας, της επίδρασης της θερμοκρασίας και της δυσκολίας συγχρονισμού της κάμερας και του συστήματος video frame - grabber. Το μοναδικό ίσως πλεονέκτημα είναι το χαμηλό κόστος. Μια άλλη συσκευή λήψης είναι οι φωτογραφικές μηχανές ψηφιακής λήψης ή κάμερες φωτοευαίσθητων κυττάρων, όπου στη θέση του φιλμ υπάρχει ένας πίνακας φωτοευαίσθητων κυττάρων που λαμβάνει τις τιμές φωτεινότητας του εδάφους που φωτογραφίζεται, οι οποίες στη συνέχεια καταγράφονται σε μαγνητικά μέσα.		Η απευθείας λήψη αεροφωτογραφιών σε ψηφιακή μορφή γίνεται με ειδικά όργανα καταγραφείς, ψηφιακές κάμερες και video. Μια συνήθης καταγραφή είναι αυτή με ψηφιακή video camera, όπου η περιοχή κατά μήκος της γραμμής πτήσης του αεροσκάφους αποθηκεύεται ως μια συνεχής εικόνα σε μαγνητικό μέσο. Στη συνέχεια χρησιμοποιείται ένα video frame - grabber για να ληφθούν οι αεροφωτογραφίες μεμονωμένες. Η μέθοδος αυτή παρά την εύκολη λήψη έχει πολλά μειονεκτήματα εξαιτίας της μειωμένης ανάλυσης της λαμβανόμενης ψηφιακής εικόνας, της δυσκολίας βαθμονόμησης της κάμερας, της επίδρασης της θερμοκρασίας και της δυσκολίας συγχρονισμού της κάμερας και του συστήματος video frame - grabber. Το μοναδικό ίσως πλεονέκτημα είναι το χαμηλό κόστος. Μια άλλη συσκευή λήψης είναι οι φωτογραφικές μηχανές ψηφιακής λήψης ή κάμερες φωτοευαίσθητων κυττάρων, όπου στη θέση του φιλμ υπάρχει ένας πίνακας φωτοευαίσθητων κυττάρων που λαμβάνει τις τιμές φωτεινότητας του εδάφους που φωτογραφίζεται, οι οποίες στη συνέχεια καταγράφονται σε μαγνητικά μέσα.
−
	Οι περισσότερες ψηφιακές μηχανές λήψης που κυκλοφορούν σήμερα χρησιμοποιούν [[Συστήματα καταγραφής - Είδη αισθητήρων\|αισθητήρες]] CCD (Change Coupled Devisers). Τα μειονεκτήματα των συσκευών αυτών αφορούν κατά κύριο λόγο το περιορισμένο μέγεθος του πίνακα φωτοευαίσθητων κυττάρων (55mm x 55mm) και το σχήμα των εικονοστοιχείων (pixels), που είναι ορθογώνια αντί για τετράγωνα με αποτέλεσμα να έχουμε [[Σφάλματα και παραμορφώσεις των αεροφωτογραφιών\|σφάλματα]] στη ψηφιακή αεροφωτογραφία. Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες οδήγησαν στην κατασκευή περισσότερο εξελιγμένων αισθητήρων, τελείως διαφορετικής αρχής, τους CMOS (Complementary Metal Oxide Semiconductors), οι οποίοι χρησιμοποιούν στα modem, μνήμες και ολοκληρωμένα κυκλώματα. Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα τους είναι η οικονομική παραγωγή και η μικρή ηλεκτρική κατανάλωση (100 φορές μικρότερη των CCD). Στην τεχνολογία των ενεργών κυψελίδων (ή εικονοστοιχείων, active pixels) CMOS κάθε στοιχείο περιέχει όχι μόνο το τμήμα αισθητήρα, αλλά και την ενισχυτική βαθμίδα ώστε να μεταφέρει τα δεδομένα κατευθείαν.		Οι περισσότερες ψηφιακές μηχανές λήψης που κυκλοφορούν σήμερα χρησιμοποιούν [[Συστήματα καταγραφής - Είδη αισθητήρων\|αισθητήρες]] CCD (Change Coupled Devisers). Τα μειονεκτήματα των συσκευών αυτών αφορούν κατά κύριο λόγο το περιορισμένο μέγεθος του πίνακα φωτοευαίσθητων κυττάρων (55mm x 55mm) και το σχήμα των εικονοστοιχείων (pixels), που είναι ορθογώνια αντί για τετράγωνα με αποτέλεσμα να έχουμε [[Σφάλματα και παραμορφώσεις των αεροφωτογραφιών\|σφάλματα]] στη ψηφιακή αεροφωτογραφία. Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες οδήγησαν στην κατασκευή περισσότερο εξελιγμένων αισθητήρων, τελείως διαφορετικής αρχής, τους CMOS (Complementary Metal Oxide Semiconductors), οι οποίοι χρησιμοποιούν στα modem, μνήμες και ολοκληρωμένα κυκλώματα. Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα τους είναι η οικονομική παραγωγή και η μικρή ηλεκτρική κατανάλωση (100 φορές μικρότερη των CCD). Στην τεχνολογία των ενεργών κυψελίδων (ή εικονοστοιχείων, active pixels) CMOS κάθε στοιχείο περιέχει όχι μόνο το τμήμα αισθητήρα, αλλά και την ενισχυτική βαθμίδα ώστε να μεταφέρει τα δεδομένα κατευθείαν.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:37, 14 Απριλίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η παραγωγή ψηφιακών [[Αερομεταφερόμενοι απεικονιστές και δεδομένα\|αεροφωτογραφιών]] σε αντίθεση με τις αναλογικές [[Γενικά στοιχεία για αερομεταφερόμενους απεικονιστές και δεδομένα\|αεροφωτογραφίες]] απαιτεί περισσότερο εξελιγμένα συστήματα λήψης, αρχειοθέτησης και παραγωγής τα οποία πέραν των άλλων έχουν υψηλό κόστος. Η επιλογή τους θα πρέπει να έχει ως στόχο την άμεση συνεργασία τους με συστήματα ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών. Για το σκοπό αυτό οι ψηφιακές [[Στοιχεία ~~αεροφωτογραφίας~~\|αεροφωτογραφίες]] θα πρέπει να έχουν διορθωθεί από τα σφάλματα τους. Οι αεροφωτογραφίες που έχουν υποστεί γεωγραφική διόρθωση ονομάζονται ψηφιακές ορθοφωτογραφίες. Υπάρχουν δυο τρόποι παραγωγής ψηφιακών αεροφωτογραφιών:	+	Η παραγωγή ψηφιακών [[Αερομεταφερόμενοι απεικονιστές και δεδομένα\|αεροφωτογραφιών]] σε αντίθεση με τις αναλογικές [[Γενικά στοιχεία για αερομεταφερόμενους απεικονιστές και δεδομένα\|αεροφωτογραφίες]] απαιτεί περισσότερο εξελιγμένα συστήματα λήψης, αρχειοθέτησης και παραγωγής τα οποία πέραν των άλλων έχουν υψηλό κόστος. Η επιλογή τους θα πρέπει να έχει ως στόχο την άμεση συνεργασία τους με συστήματα ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών. Για το σκοπό αυτό οι ψηφιακές [[Στοιχεία αεροφωτογραφιών\|αεροφωτογραφίες]] θα πρέπει να έχουν διορθωθεί από τα σφάλματα τους. Οι αεροφωτογραφίες που έχουν υποστεί γεωγραφική διόρθωση ονομάζονται ψηφιακές ορθοφωτογραφίες. Υπάρχουν δυο τρόποι παραγωγής ψηφιακών αεροφωτογραφιών:

	* Η παραγωγή τους με κατευθείαν ψηφιακή λήψη.		* Η παραγωγή τους με κατευθείαν ψηφιακή λήψη.

@@ Γραμμή 29: / Γραμμή 29: @@
 Οι ψηφιακές αεροφωτογραφίες μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά με ειδικές επεξεργασίες, οπότε και είναι ποιο εύκολη η ανάκτηση περισσότερων πληροφοριών. Προκειμένου αυτές να χρησιμοποιηθούν από ένα Γεωγραφικό Πληροφοριακό Σύστημα (Geographical Information System, GIS) πρέπει να υποστούν διάφορες εκτενείς επεξεργασίες και μετασχηματισμούς.
-Η πρώτη βασική επεξεργασία είναι η ρύθμιση των μεγάλων χρωματικών αντιθέσεων (contrast). Με την επεξεργασία αυτή οι πολύ σκοτεινές και οι πολύ φωτεινές περιοχές μειώνουν τις χρωματικές αντιθέσεις τους, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται περισσότερες λεπτομέρειες. Η μείωση του contrast μπορεί να γίνει και σε επιλεγμένες περιοχές της ψηφιακής αεροφωτογραφίας και όχι υποχρεωτικά σε όλη την έκταση της. Η επέμβαση αυτή της ρύθμισης του contrast γίνεται σε κάθε εικονοστοιχείο, ανεξάρτητα με τα γειτονικά του.
+Η πρώτη βασική επεξεργασία είναι η ρύθμιση των μεγάλων χρωματικών αντιθέσεων (contrast). Με την επεξεργασία αυτή οι πολύ σκοτεινές και οι πολύ φωτεινές περιοχές μειώνουν τις χρωματικές αντιθέσεις τους, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται περισσότερες λεπτομέρειες. Η μείωση του contrast μπορεί να γίνει και σε επιλεγμένες περιοχές της ψηφιακής [[Στερεοσκοπική εικόνα|αεροφωτογραφίας]] και όχι υποχρεωτικά σε όλη την έκταση της. Η επέμβαση αυτή της ρύθμισης του contrast γίνεται σε κάθε εικονοστοιχείο, ανεξάρτητα με τα γειτονικά του.
 Η δεύτερη επεξεργασία αναφέρεται στο φιλτράρισμα της ψηφιακής αεροφωτογραφίας με χρήση διάφορων φίλτρων. Με το φιλτράρισμα γίνεται ένας μετασχηματισμός των τιμών των εικονοστοιχείων, ο οποίος δεν εξαρτάται μόνο από την τιμή του εικονοστοιχείου που μετασχηματίζεται, αλλά και από τις τιμές των γειτωνικών εικονοστοιχείων. Για το σκοπό αυτό απαιτούνται ογκώδεις υπολογισμοί σε Η/Υ, ο οποίος πρέπει να διαθέτει μεγάλη υπολογιστική ισχύ.

@@ Γραμμή 7: / Γραμμή 7: @@
 Η απευθείας λήψη αεροφωτογραφιών σε ψηφιακή μορφή γίνεται με ειδικά όργανα καταγραφείς, ψηφιακές κάμερες και video.
-Μια συνήθης καταγραφή είναι αυτή με ψηφιακή video camera, όπου η περιοχή κατά μήκος της γραμμής πτήσης του αεροσκάφους αποθηκεύεται ως μια συνεχής εικόνα σε μαγνητικό μέσο. Στη συνέχεια χρησιμοποιείται ένα video frame - grabber για να ληφθούν οι αεροφωτογραφίες μεμονωμένες.
+Μια συνήθης καταγραφή είναι αυτή με ψηφιακή video camera, όπου η περιοχή κατά μήκος της γραμμής πτήσης του αεροσκάφους αποθηκεύεται ως μια συνεχής εικόνα σε μαγνητικό μέσο. Στη συνέχεια χρησιμοποιείται ένα video frame - grabber για να ληφθούν οι [[Γενικά στοιχεία για αερομεταφερόμενους απεικονιστές και δεδομένα|αεροφωτογραφίες]] μεμονωμένες.
 Η μέθοδος αυτή παρά την εύκολη λήψη έχει πολλά μειονεκτήματα εξαιτίας της μειωμένης ανάλυσης της λαμβανόμενης ψηφιακής εικόνας, της δυσκολίας βαθμονόμησης της κάμερας, της επίδρασης της θερμοκρασίας και της δυσκολίας συγχρονισμού της κάμερας και του συστήματος video frame - grabber. Το μοναδικό ίσως πλεονέκτημα είναι το χαμηλό κόστος.
 Μια άλλη συσκευή λήψης είναι οι φωτογραφικές μηχανές ψηφιακής λήψης ή κάμερες φωτοευαίσθητων κυττάρων, όπου στη θέση του φιλμ υπάρχει ένας πίνακας φωτοευαίσθητων κυττάρων που λαμβάνει τις τιμές φωτεινότητας του εδάφους που φωτογραφίζεται, οι οποίες στη συνέχεια καταγράφονται σε μαγνητικά μέσα.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Η παραγωγή ψηφιακών αεροφωτογραφιών σε αντίθεση με τις αναλογικές αεροφωτογραφίες απαιτεί περισσότερο εξελιγμένα συστήματα λήψης, αρχειοθέτησης και παραγωγής τα οποία πέραν των άλλων έχουν υψηλό κόστος.
+Η παραγωγή ψηφιακών [[Στοιχεία αεροφωτογραφιών|αεροφωτογραφιών]] σε αντίθεση με τις αναλογικές αεροφωτογραφίες απαιτεί περισσότερο εξελιγμένα συστήματα λήψης, αρχειοθέτησης και παραγωγής τα οποία πέραν των άλλων έχουν υψηλό κόστος.
 Η επιλογή τους θα πρέπει να έχει ως στόχο την άμεση συνεργασία τους με συστήματα ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών. Για το σκοπό αυτό οι ψηφιακές αεροφωτογραφίες θα πρέπει να έχουν διορθωθεί από τα σφάλματα τους.
 Οι αεροφωτογραφίες που έχουν υποστεί γεωγραφική διόρθωση ονομάζονται ψηφιακές ορθοφωτογραφίες.

@@ Γραμμή 41: / Γραμμή 41: @@
 Όπου Χ και Ψ οι συντεταγμένες του επιθυμητού γεωδαιτικού συστήματος αναφοράς και Χ' και Ψ' οι συντεταγμένες της ψηφιακής εικόνας.
-Μετά από τις παραπάνω επεξεργασίες και μετασχηματισμούς, η αξιοπιστία της εικόνας βελτιώνεται σημαντικά και έτσι μπορεί αυτή να χρησιμοποιηθεί για το συνδυασμό των δεδομένων της με δεδομένα χαρτών ή άλλων εικόνων τα οποία έχουν δημιουργηθεί σε Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών ή σε Συστήματα Ψηφιακής Επεξεργασίας εικόνας.
+Μετά από τις παραπάνω επεξεργασίες και μετασχηματισμούς, η αξιοπιστία της εικόνας βελτιώνεται σημαντικά και έτσι μπορεί αυτή να χρησιμοποιηθεί για το συνδυασμό των δεδομένων της με δεδομένα χαρτών ή άλλων εικόνων τα οποία έχουν δημιουργηθεί σε Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών ή σε Συστήματα Ψηφιακής Επεξεργασίας εικόνας.<ref name="Ψηφιακές αεροφωτογραφίες"/>
-−
-−
-−
-−
-−
-−
-−
-−
 <ref name="Ψηφιακές αεροφωτογραφίες"/>

@@ Γραμμή 37: / Γραμμή 37: @@
 Χ=a<sub>o</sub>+a<sub>1</sub>X+a<sub>2</sub>Ψ+a<sub>3</sub>Ψ+a<sub>4</sub>X<sup>2</sup>+a<sub>5</sub>Ψ<sup>2</sup>
 Ψ'=b<sub>o</sub>+b<sub>1</sub>X+b<sub>2</sub>Ψ+b<sub>3</sub>Ψ+b<sub>4</sub>X<sup>2</sup>+b<sub>5</sub>Ψ<sup>2</sup>
 Όπου Χ και Ψ οι συντεταγμένες του επιθυμητού γεωδαιτικού συστήματος αναφοράς και Χ' και Ψ' οι συντεταγμένες της ψηφιακής εικόνας.
 Μετά από τις παραπάνω επεξεργασίες και μετασχηματισμούς, η αξιοπιστία της εικόνας βελτιώνεται σημαντικά και έτσι μπορεί αυτή να χρησιμοποιηθεί για το συνδυασμό των δεδομένων της με δεδομένα χαρτών ή άλλων εικόνων τα οποία έχουν δημιουργηθεί σε Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών ή σε Συστήματα Ψηφιακής Επεξεργασίας εικόνας.

@@ Γραμμή 36: / Γραμμή 36: @@
 Τα σημεία αυτά μπορεί να ληφθούν γραφικά ή να μετρηθούν απευθείας στο έδαφος. Για περιοχές που δεν υπάρχουν γεωδαιτικές πληροφορίες χρησιμοποιούνται τα Δορυφορικά Συστήματα Εντοπισμού Θέσεως (Global Position Systems GPS). Ο μετασχηματισμός αυτός γίνεται με τη βοήθεια πολυωνύμων και με υπολογισμό των αντίστοιχων συντελεστών τους, με τη μέθοδο των Ελαχίστων Τετραγώνων (ΜΕΤ).
-Χ=<sub>a</sub>+a<sub>1</sub>X+a<sub>2</sub>Ψ+a<sub>3</sub>Ψ+a<sub>4</sub>X<sup>2</sup>+a<sub>5</sub>Ψ<sup>2</sup>
+Χ=a<sub>o</sub>+a<sub>1</sub>X+a<sub>2</sub>Ψ+a<sub>3</sub>Ψ+a<sub>4</sub>X<sup>2</sup>+a<sub>5</sub>Ψ<sup>2</sup>
 Ψ'=
 Όπου Χ και Ψ οι συντεταγμένες του επιθυμητού γεωδαιτικού συστήματος αναφοράς και Χ' και Ψ' οι συντεταγμένες της ψηφιακής εικόνας.