T. durum Desf. (Σκληρό σιτάρι) - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 09:50, 21 Ιουλίου 2015

2015-07-21T09:50:37Z

A papageorgiou στις 09:11, 29 Νοεμβρίου 2013

2013-11-29T09:11:44Z

A papageorgiou στις 14:16, 12 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-12T14:16:16Z

A papageorgiou στις 13:03, 9 Αυγούστου 2013

2013-08-09T13:03:45Z

K kaponi στις 07:09, 7 Αυγούστου 2013

2013-08-07T07:09:39Z

K kaponi στις 11:00, 5 Αυγούστου 2013

2013-08-05T11:00:27Z

K kaponi: Νέα σελίδα με 'Η ποικιλία αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθε...'

2013-08-05T10:59:57Z

Νέα σελίδα με 'Η ποικιλία αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθε...'

Νέα σελίδα

Η [[Ποικιλίες σιταριού |ποικιλία]] αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθεκτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν άγανα μακρυά, τραχιά στην υφή, με ποικίλο χρωματισμό. Τα λέπυρα και λεπυρίδια δεν είναι στενά συνδεδεμένα και ο καρπός αποχωρίζεται εύκολα. Το στέλεχος έιναι συνήθως υψηλό, με εντεριώνη στο ανώτερο τμήμα του. Ο [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού |καρπός]] έχει διάφορους χρωματισμούς, τριγωνική διατομή με πολύ σκληρό και υαλώδες ενδοσπέρμιο. Οι συνηθισμένες ποικιλίες είναι ανοιξιάτικες ή ενδιάμεσες και όχι χειμωνιάτικες. Είναι ιθαγενές της Μεσογείου και καλλιεργείται στις χώρες της Μεσογείου, την Ε.Σ.Σ.Δ., τη Μέση και Εγγύς Ανατολή, Η.Π.Α., Καναδά κ.λπ. για την παραγωγή σιμιγδαλιού που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ζυμαρικών, Οι αποδόσεις του είναι λίγο χαμηλότερες από του μαλακού σιταριού. Όπως στο μαλακό, έτσι και στο σκληρό σιτάρι έχει γίνει κατάταξη των διαφόρων τύπων σε βοτανικές ποικιλίες. Πολλοί από τους τύπους αυτούς καλλιεργήθηκαν ή καλλιεργούνται ακόμη σποραδικά στη χώρα μας, ενώ άλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως γενετικό υλικό στα κατά καιρούς προγράμματα του Ινστιτούτου Σιτηρών για τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών.

[[Category:Χειμερινά σιτηρά]]
[[Category:Κτηνοτροφικά φυτά]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι ποικιλία της::Σιτάρι φυτό| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Η [[Ποικιλίες σιταριού |ποικιλία]] αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθεκτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν άγανα μακρυά, τραχιά στην υφή, με ποικίλο χρωματισμό. Τα λέπυρα και λεπυρίδια δεν είναι στενά συνδεδεμένα και ο καρπός αποχωρίζεται εύκολα. Το στέλεχος έιναι συνήθως υψηλό, με εντεριώνη στο ανώτερο τμήμα του. Ο [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού |καρπός]] έχει διάφορους χρωματισμούς, τριγωνική διατομή με πολύ σκληρό και υαλώδες ενδοσπέρμιο. Οι συνηθισμένες ποικιλίες είναι ανοιξιάτικες ή ενδιάμεσες και όχι χειμωνιάτικες. Είναι ιθαγενές της Μεσογείου και [[Καλλιέργεια σιταριού |καλλιεργείται]] στις χώρες της Μεσογείου, την Ε.Σ.Σ.Δ., τη Μέση και Εγγύς Ανατολή, Η.Π.Α., Καναδά κ.λπ. για την παραγωγή σιμιγδαλιού που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ζυμαρικών, Οι αποδόσεις του είναι λίγο χαμηλότερες από του μαλακού σιταριού. Όπως στο μαλακό, έτσι και στο σκληρό [[Σιτάρι φυτό |σιτάρι]] έχει γίνει κατάταξη των διαφόρων τύπων σε βοτανικές ποικιλίες. Πολλοί από τους τύπους αυτούς καλλιεργήθηκαν ή καλλιεργούνται ακόμη σποραδικά στη χώρα μας, ενώ άλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως γενετικό υλικό στα κατά καιρούς προγράμματα του Ινστιτούτου Σιτηρών για τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών.
+Η [[Ποικιλίες σιταριού |ποικιλία]] <ref name="Σιτηρά εύκρατων κλιμάτων"/> αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθεκτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν άγανα μακρυά, τραχιά στην υφή, με ποικίλο χρωματισμό. Τα λέπυρα και λεπυρίδια δεν είναι στενά συνδεδεμένα και ο καρπός αποχωρίζεται εύκολα. Το στέλεχος έιναι συνήθως υψηλό, με εντεριώνη στο ανώτερο τμήμα του. Ο [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού |καρπός]] έχει διάφορους χρωματισμούς, τριγωνική διατομή με πολύ σκληρό και υαλώδες ενδοσπέρμιο. Οι συνηθισμένες ποικιλίες είναι ανοιξιάτικες ή ενδιάμεσες και όχι χειμωνιάτικες. Είναι ιθαγενές της Μεσογείου και [[Καλλιέργεια σιταριού |καλλιεργείται]] στις χώρες της Μεσογείου, την Ε.Σ.Σ.Δ., τη Μέση και Εγγύς Ανατολή, Η.Π.Α., Καναδά κ.λπ. για την παραγωγή σιμιγδαλιού που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ζυμαρικών, Οι αποδόσεις του είναι λίγο χαμηλότερες από του μαλακού σιταριού. Όπως στο μαλακό, έτσι και στο σκληρό [[Σιτάρι φυτό |σιτάρι]] έχει γίνει κατάταξη των διαφόρων τύπων σε βοτανικές ποικιλίες. Πολλοί από τους τύπους αυτούς καλλιεργήθηκαν ή καλλιεργούνται ακόμη σποραδικά στη χώρα μας, ενώ άλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως γενετικό υλικό στα κατά καιρούς προγράμματα του Ινστιτούτου Σιτηρών για τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών.
 [[Category:Σιτάρι]]
@@ Γραμμή 6: / Γραμμή 6: @@
 [[είναι ποικιλία της::Σιτάρι φυτό| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:09, 7 Αυγούστου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η [[Ποικιλίες σιταριού \|ποικιλία]] αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθεκτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν άγανα μακρυά, τραχιά στην υφή, με ποικίλο χρωματισμό. Τα λέπυρα και λεπυρίδια δεν είναι στενά συνδεδεμένα και ο καρπός αποχωρίζεται εύκολα. Το στέλεχος έιναι συνήθως υψηλό, με εντεριώνη στο ανώτερο τμήμα του. Ο [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπός]] έχει διάφορους χρωματισμούς, τριγωνική διατομή με πολύ σκληρό και υαλώδες ενδοσπέρμιο. Οι συνηθισμένες ποικιλίες είναι ανοιξιάτικες ή ενδιάμεσες και όχι χειμωνιάτικες. Είναι ιθαγενές της Μεσογείου και καλλιεργείται στις χώρες της Μεσογείου, την Ε.Σ.Σ.Δ., τη Μέση και Εγγύς Ανατολή, Η.Π.Α., Καναδά κ.λπ. για την παραγωγή σιμιγδαλιού που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ζυμαρικών, Οι αποδόσεις του είναι λίγο χαμηλότερες από του μαλακού σιταριού. Όπως στο μαλακό, έτσι και στο σκληρό [[Σιτάρι φυτό \|σιτάρι]] έχει γίνει κατάταξη των διαφόρων τύπων σε βοτανικές ποικιλίες. Πολλοί από τους τύπους αυτούς καλλιεργήθηκαν ή καλλιεργούνται ακόμη σποραδικά στη χώρα μας, ενώ άλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως γενετικό υλικό στα κατά καιρούς προγράμματα του Ινστιτούτου Σιτηρών για τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών.	+	Η [[Ποικιλίες σιταριού \|ποικιλία]] αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθεκτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν άγανα μακρυά, τραχιά στην υφή, με ποικίλο χρωματισμό. Τα λέπυρα και λεπυρίδια δεν είναι στενά συνδεδεμένα και ο καρπός αποχωρίζεται εύκολα. Το στέλεχος έιναι συνήθως υψηλό, με εντεριώνη στο ανώτερο τμήμα του. Ο [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπός]] έχει διάφορους χρωματισμούς, τριγωνική διατομή με πολύ σκληρό και υαλώδες ενδοσπέρμιο. Οι συνηθισμένες ποικιλίες είναι ανοιξιάτικες ή ενδιάμεσες και όχι χειμωνιάτικες. Είναι ιθαγενές της Μεσογείου και [[Καλλιέργεια σιταριού \|καλλιεργείται]] στις χώρες της Μεσογείου, την Ε.Σ.Σ.Δ., τη Μέση και Εγγύς Ανατολή, Η.Π.Α., Καναδά κ.λπ. για την παραγωγή σιμιγδαλιού που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ζυμαρικών, Οι αποδόσεις του είναι λίγο χαμηλότερες από του μαλακού σιταριού. Όπως στο μαλακό, έτσι και στο σκληρό [[Σιτάρι φυτό \|σιτάρι]] έχει γίνει κατάταξη των διαφόρων τύπων σε βοτανικές ποικιλίες. Πολλοί από τους τύπους αυτούς καλλιεργήθηκαν ή καλλιεργούνται ακόμη σποραδικά στη χώρα μας, ενώ άλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως γενετικό υλικό στα κατά καιρούς προγράμματα του Ινστιτούτου Σιτηρών για τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών.

	[[Category:Χειμερινά σιτηρά]]		[[Category:Χειμερινά σιτηρά]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:00, 5 Αυγούστου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	Η [[Ποικιλίες σιταριού \|ποικιλία]] αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθεκτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν άγανα μακρυά, τραχιά στην υφή, με ποικίλο χρωματισμό. Τα λέπυρα και λεπυρίδια δεν είναι στενά συνδεδεμένα και ο καρπός αποχωρίζεται εύκολα. Το στέλεχος έιναι συνήθως υψηλό, με εντεριώνη στο ανώτερο τμήμα του. Ο [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπός]] έχει διάφορους χρωματισμούς, τριγωνική διατομή με πολύ σκληρό και υαλώδες ενδοσπέρμιο. Οι συνηθισμένες ποικιλίες είναι ανοιξιάτικες ή ενδιάμεσες και όχι χειμωνιάτικες. Είναι ιθαγενές της Μεσογείου και καλλιεργείται στις χώρες της Μεσογείου, την Ε.Σ.Σ.Δ., τη Μέση και Εγγύς Ανατολή, Η.Π.Α., Καναδά κ.λπ. για την παραγωγή σιμιγδαλιού που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ζυμαρικών, Οι αποδόσεις του είναι λίγο χαμηλότερες από του μαλακού σιταριού. Όπως στο μαλακό, έτσι και στο σκληρό σιτάρι έχει γίνει κατάταξη των διαφόρων τύπων σε βοτανικές ποικιλίες. Πολλοί από τους τύπους αυτούς καλλιεργήθηκαν ή καλλιεργούνται ακόμη σποραδικά στη χώρα μας, ενώ άλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως γενετικό υλικό στα κατά καιρούς προγράμματα του Ινστιτούτου Σιτηρών για τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών.	+	Η [[Ποικιλίες σιταριού \|ποικιλία]] αυτή έχει μεγάλο στάχυ, συμπιεσμένο πλευρικά, με ράχη ανθεκτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν άγανα μακρυά, τραχιά στην υφή, με ποικίλο χρωματισμό. Τα λέπυρα και λεπυρίδια δεν είναι στενά συνδεδεμένα και ο καρπός αποχωρίζεται εύκολα. Το στέλεχος έιναι συνήθως υψηλό, με εντεριώνη στο ανώτερο τμήμα του. Ο [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά σιταριού \|καρπός]] έχει διάφορους χρωματισμούς, τριγωνική διατομή με πολύ σκληρό και υαλώδες ενδοσπέρμιο. Οι συνηθισμένες ποικιλίες είναι ανοιξιάτικες ή ενδιάμεσες και όχι χειμωνιάτικες. Είναι ιθαγενές της Μεσογείου και καλλιεργείται στις χώρες της Μεσογείου, την Ε.Σ.Σ.Δ., τη Μέση και Εγγύς Ανατολή, Η.Π.Α., Καναδά κ.λπ. για την παραγωγή σιμιγδαλιού που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ζυμαρικών, Οι αποδόσεις του είναι λίγο χαμηλότερες από του μαλακού σιταριού. Όπως στο μαλακό, έτσι και στο σκληρό [[Σιτάρι φυτό \|σιτάρι]] έχει γίνει κατάταξη των διαφόρων τύπων σε βοτανικές ποικιλίες. Πολλοί από τους τύπους αυτούς καλλιεργήθηκαν ή καλλιεργούνται ακόμη σποραδικά στη χώρα μας, ενώ άλλοι έχουν χρησιμοποιηθεί ως γενετικό υλικό στα κατά καιρούς προγράμματα του Ινστιτούτου Σιτηρών για τη δημιουργία βελτιωμένων ποικιλιών.

	[[Category:Χειμερινά σιτηρά]]		[[Category:Χειμερινά σιτηρά]]