Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Αγενής πολλαπλασιασμός ελιάς"
| Γραμμή 5: | Γραμμή 5: | ||
{{:Ξυλοποιημένα άφυλλα μοσχεύματα ελιάς|top_heading={{{top_heading|==}}}=}} | {{:Ξυλοποιημένα άφυλλα μοσχεύματα ελιάς|top_heading={{{top_heading|==}}}=}} | ||
| − | {{{top_heading|==}}}[[Φυλλοφόρα | + | {{{top_heading|==}}}[[Φυλλοφόρα μοσχεύµατα ελιάς|Φυλλοφόρα μοσχεύµατα]]{{{top_heading|==}}} |
| − | {{:Φυλλοφόρα | + | {{:Φυλλοφόρα μοσχεύµατα ελιάς|top_heading={{{top_heading|==}}}=}} |
{{{top_heading|==}}}[[Σφαιροβλάστες ελιάς|Σφαιροβλάστες]]{{{top_heading|==}}} | {{{top_heading|==}}}[[Σφαιροβλάστες ελιάς|Σφαιροβλάστες]]{{{top_heading|==}}} | ||
Αναθεώρηση της 15:48, 12 Αυγούστου 2013
Στον αγενή πολλαπλασιασµό υπάρχουν διάφοροι µέθοδοι που µπορούν να χρησιµοποιηθούν ή έχουν χρησιµοποιηθεί κατά καιρούς για ειδικές περιπτώσεις.
Ξυλοποιημένα άφυλλα μοσχεύματα
Ξυλοποιημένα άφυλλα μοσχεύματα ελιάς
Φυλλοφόρα μοσχεύµατα
Σφαιροβλάστες
Είναι σφαιρικές υπερπλασίες που δηµιουργούνται στο ριζικό σύστηµα, κοντά στον λαιµό των παλαιών δέντρων. Στους γόγγρους άλλωστε οφείλεται ο χαρακτηρισµός της ελιάς αιωνόβιου δέντρου λόγω της ικανότητας που έχουν, σε περίπτωση καταστροφής του ελαιόδεντρου, να σχηµατίζουν βλαστούς και ρίζες. Η µέθοδος αυτή δε συνηθίζεται σήµερα λόγω της δυσκολίας που παρουσιάζει τόσο στην εξεύρεση πολλαπλασιαστικού υλικού και τον τραυµατισµό των µητρικών φυτών όσο και στο ότι αν οι γόγγροι προέρχονται από δέντρα που έχουν εµβολιαστεί σε αγριελιές δεν δίνουν τελικά την επιθυµητή ποικιλία. Είναι κυρίως ένας τρόπος πολλαπλασιασµού που χρησιµοποιείται σε περιοχές όπου επικρατούν ξηροθερµικές συνθήκες και η διατήρηση των µοσχευµάτων σε συνθήκες υγρασίας είναι δύσκολη. Το µέγεθος των γόγγρων που κόπτονται εξαρτάται από το αν προορίζονται για το φυτώριο ή για απευθείας φύτευση τους στο χωράφι. Στην πρώτη περίπτωση ζυγίζουν 500-800 gr. ενώ στην δεύτερη περίπτωση ξεπερνούν το 1 kg και µπορούν να φθάσουν έως και τα 3 kg. Έπειτα από την κοπή στρωµατώνονται µέσα σε άµµο ή ελαφρύ χώµα στο φυτώριο και ριζοβολούν σε 2-3 χρόνια, οπότε τα µεγάλα κοµµάτια χωρίζονται σε 2-3 µικρότερα και φυτεύονται στην οριστική τους θέση.
Παραφυάδες
Είναι ζωηροί βλαστοί που προέρχονται από την βάση του κορµού αλλά και παλιές χοντρές ρίζες. Όταν οι βλαστοί αυτοί βγαίνουν µέσα από το έδαφος έχουν ρίζες,διαφορετικά η ριζοβολία επιτυγχάνεται µε ελαφρύ σκέπασµα του κορµού µε χώµα. Η κοπή των παραφυάδων γίνεται το Φεβρουάριο µε Μάρτιο σε µήκος 50 cm και φυτεύονται συνήθως στην οριστική θέση. Αν πραγµατοποιηθεί αρχικά φύτευση σε φυτώριο οι βλαστοί παραµένουν στο φυτώριο για ένα χρόνο έως να αναπτυχθούν καλά πριν µεταφερθούν στην οριστική τους θέση. Τα µειονεκτήµατα που παρουσιάζει η µέθοδος αυτή είναι η καθυστερηµένη είσοδός των δενδρυλλίων στην καρποφορία λόγω της νεανικότητας, η δυσκολία εξεύρεσης πολλαπλασιαστικού υλικού και η δηµιουργία πληγών στα δέντρα.
Μικροπολλαπλασιασµός
Πολλαπλασιασµός µε εξηµέρωση άγριων ελιών
Πολλαπλασιασµός µε εξηµέρωση άγριων ελιών
