Αραίωμα καρπών βερυκοκκιάς

Από GAIApedia
Αναθεώρηση της 08:20, 25 Ιουνίου 2015 υπό τον P chasapis (Συζήτηση | συνεισφορές)

(διαφορά) ←Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεώτερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η βερυκοκκιά έχει την τάση να δένει πολλούς καρπούς, γι’ αυτό το αραίωμα των καρπών κρίνεται αναγκαίο, για την παραγωγή καρπών ικανοποιητικού μεγέθους και εκλεκτής ποιότητας, αν και η αύξηση των καρπών της δεν επωφελείται τόσο πολύ όσον η αντίστοιχη των καρπών της ροδακινιάς. Συνιστάται λοιπόν να αφήνεται σε κάθε 4-8cm και ένας καρπός, όταν η διάμετρος μεταξύ των παρειών του καρπού είναι 2,5cm. Κατά προτεραιότητα πρέπει να αφαιρούνται οι καρποί με μικρότερη από 2,5cm διάμετρο, γιατί υπάρχει συσχέτιση μεγέθους καρπού κατά την περίοδο του αραιώματος με το μέγεθος του καρπού κατά την ωρίμανση. Μ' άλλα λόγια, αν και ένα μικρό βερίκοκκο αυξάνει περίπου με τον ίδιο ρυθμό, που αυξάνει και ένα μεγάλο, επειδή είναι μικρότερο με την έναρξη, θα παραμείνει μικρότερο και κατά τη συγκομιδή, ανεξάρτητα της αυστηρότητας του αραιώματος. Συνήθως οι παραγωγοί κάνουν το αραίωμα των καρπών κατά την περίοδο σκλήρυνσης του πυρήνα (τέλη Απριλίου - αρχές Μαϊου) ή αμέσως μετά τη φυσική καρπόπτωση. Οι ποικιλίες, που παρουσιάζουν τάση παρενιαυτοφορίας, πρέπει να αραιώνονται λίγο νωρίτερα, γιατί ευνοείται έτσι η διαφοροποίηση και ανάπτυξη των ανθοφόρων οφθαλμών, που επηρεάζεται αρνητικά απ' το υπερβολικό φορτίο. Το αραίωμα των καρπών γίνεται κυρίως με το χέρι. Η χρησιμοποίηση χημικοαραιωτικών ουσιών δεν έδωσε ικανοποιητικά αποτελέσματα μέχρι σήμερα.[1]

Βιβλιογραφία

  1. Ειδική δενδροκομία Τόμος II "Ακρόδρυα-Πυρηνόκαρπα-Λοιπά καρποφόρα", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.