Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Βοτανικά χαρακτηριστικά έρποντος τριφυλλιού"

Από GAIApedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
(Νέα σελίδα με 'Image:Βοτανικά χαρακτηριστικά έρποντος τριφυλλιού.jpg|thumb|px100|Τα μέρη του φυτού του έρποντος τρ...')
 
 
(Μία ενδιάμεση αναθεώρηση από ένα χρήστη δεν εμφανίζεται)
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
 
[[Image:Βοτανικά χαρακτηριστικά έρποντος τριφυλλιού.jpg|thumb|px100|Τα μέρη του φυτού του έρποντος τριφυλλιού]]
 
[[Image:Βοτανικά χαρακτηριστικά έρποντος τριφυλλιού.jpg|thumb|px100|Τα μέρη του φυτού του έρποντος τριφυλλιού]]
 +
[[Image:Βοτανικά χαρακτηριστικά έρποντος τριφυλλιού II.jpg|thumb|px100|Το άνθος του έρποντος τριφυλλιού]]
  
 
Το [[Έρπον τριφύλλι φυτό |έρπον τριφύλλι]] είναι τετραπλοειδές είδος. Έχει πολλούς γενοτύπους, οι οποίοι διαφέρουν σημαντικά ως προς το μέγεθος. Το έρπον τριφύλλι είναι πολυετές φυτό. Το φύτρωμα είναι επίγειο. Η πασσαλώδης ρίζα των νεαρών φυταρίων διατηρείται τα πρώτα 1-2 έτη, ενώ αναπτύσσεται και πλάγιο ριζικό σύστημα. Ο κύριος όγκος του ριζικού συστήματος βρίσκεται σε βάθος μέχρι 30cm. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων πρώτων εβδομάδων τα φυτά αναπτύσσονται σαν μία μορφή ροζέτας και στη συνέχεια εκπτύσσονται βλαστοί (στόλωνες) από οφθαλμούς του κυρίως βλαστού, ο οποίος σταματά να αναπτύσσεται. Με τον τρόπο αυτό ανάπτυξης το έρπον [[Τριφύλλι φυτό |τριφύλλι]] δεν έχει όρθιους βλαστούς. Οι στόλωνες παρουσιάζουν συνεχή ανάπτυξη, έχοντας ακραίο μερίστωμα, έρπουν και τα γόνατα (οφθαλμοί) που έρχονται σε επαφή με το έδαφος, εάν υπάρχει η κατάλληλη υγρασία, ριζοβολούν. Η ανάπτυξη και η επιβίωση του καθενός εξαρτάται από το δικό του ριζικό σύστημα.
 
Το [[Έρπον τριφύλλι φυτό |έρπον τριφύλλι]] είναι τετραπλοειδές είδος. Έχει πολλούς γενοτύπους, οι οποίοι διαφέρουν σημαντικά ως προς το μέγεθος. Το έρπον τριφύλλι είναι πολυετές φυτό. Το φύτρωμα είναι επίγειο. Η πασσαλώδης ρίζα των νεαρών φυταρίων διατηρείται τα πρώτα 1-2 έτη, ενώ αναπτύσσεται και πλάγιο ριζικό σύστημα. Ο κύριος όγκος του ριζικού συστήματος βρίσκεται σε βάθος μέχρι 30cm. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων πρώτων εβδομάδων τα φυτά αναπτύσσονται σαν μία μορφή ροζέτας και στη συνέχεια εκπτύσσονται βλαστοί (στόλωνες) από οφθαλμούς του κυρίως βλαστού, ο οποίος σταματά να αναπτύσσεται. Με τον τρόπο αυτό ανάπτυξης το έρπον [[Τριφύλλι φυτό |τριφύλλι]] δεν έχει όρθιους βλαστούς. Οι στόλωνες παρουσιάζουν συνεχή ανάπτυξη, έχοντας ακραίο μερίστωμα, έρπουν και τα γόνατα (οφθαλμοί) που έρχονται σε επαφή με το έδαφος, εάν υπάρχει η κατάλληλη υγρασία, ριζοβολούν. Η ανάπτυξη και η επιβίωση του καθενός εξαρτάται από το δικό του ριζικό σύστημα.
Γραμμή 11: Γραμμή 12:
  
 
Στις Η.Π.Α. ταξινομείται σε τρεις βασικούς τύπους:
 
Στις Η.Π.Α. ταξινομείται σε τρεις βασικούς τύπους:
 +
*<span style="font-weight:bold;">Μικρόσωμος ή άγριος.</span> Φυτά νάνα, με μικρά μεσογονάτια διαστήματα, κοντούς μίσχους, μικρά φυλλάρια και συμπαγείς ταξιανθίες με μικρά άνθη. Κυρίως απαντάται ως αυτοφυές και λόγω της μικρής του παραγωγής σε φυτομάζα, χρησιμοποιείται ελάχιστα στη δημιουργία τεχνητών λειμώνων ή τη βελτίωση λιβαδιών.
 +
*<span style="font-weight:bold;">Ενδιάμεσος ή ολλανδικός.</span> Φυτά μετρίου μεγέθους, με βλαστούς, φυλλάρια και άνθη μεγαλύτερα από τον προηγούμενο τύπο. Καλλιεργούνται αρκετές ποικιλίες αυτού του τύπου.
 +
*<span style="font-weight:bold;">Μεγαλόσωμος ή γιγάντιος.</span> Έχει μεγαλύτερους βλαστούς, φυλλάρια, άνθη και μεγαλύτερη παραγωγή φυτομάζας από τους δύο προηγούμενους τύπους. Ο τύπος αυτός προήλθε από έναν οικότυπο των αρδευόμενων λειμώνων της Β. Ιταλίας ονομαζόμενο "Ladino Gigante Lodigiano". Από αυτόν τον οικότυπο προήλθε το όνομα Ladino τριφύλλι, το οποίο αρχικά αναφερόταν στο συγκεκριμένο οικότυπο και αργότερα σε όλους τους μεγαλόσωμους τύπους του Τ. repens. Η χρησιμοποίηση όμως του ονόματος Ladino  για όλους τους μεγαλόσωμους τύπους δεν είναι σωστή, καθ' όσον οι τελευταίοι που προέκυψαν με τη βελτίωση και καλλιεργούνται, διαφέρουν τελείως από τον αρχικό οικότυπο που προήλθε από την Ιταλία.
  
 
[[σχετίζεται με::Έρπον τριφύλλι φυτό| ]]
 
[[σχετίζεται με::Έρπον τριφύλλι φυτό| ]]

Τελευταία αναθεώρηση της 11:36, 3 Οκτωβρίου 2013

Τα μέρη του φυτού του έρποντος τριφυλλιού
Το άνθος του έρποντος τριφυλλιού

Το έρπον τριφύλλι είναι τετραπλοειδές είδος. Έχει πολλούς γενοτύπους, οι οποίοι διαφέρουν σημαντικά ως προς το μέγεθος. Το έρπον τριφύλλι είναι πολυετές φυτό. Το φύτρωμα είναι επίγειο. Η πασσαλώδης ρίζα των νεαρών φυταρίων διατηρείται τα πρώτα 1-2 έτη, ενώ αναπτύσσεται και πλάγιο ριζικό σύστημα. Ο κύριος όγκος του ριζικού συστήματος βρίσκεται σε βάθος μέχρι 30cm. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων πρώτων εβδομάδων τα φυτά αναπτύσσονται σαν μία μορφή ροζέτας και στη συνέχεια εκπτύσσονται βλαστοί (στόλωνες) από οφθαλμούς του κυρίως βλαστού, ο οποίος σταματά να αναπτύσσεται. Με τον τρόπο αυτό ανάπτυξης το έρπον τριφύλλι δεν έχει όρθιους βλαστούς. Οι στόλωνες παρουσιάζουν συνεχή ανάπτυξη, έχοντας ακραίο μερίστωμα, έρπουν και τα γόνατα (οφθαλμοί) που έρχονται σε επαφή με το έδαφος, εάν υπάρχει η κατάλληλη υγρασία, ριζοβολούν. Η ανάπτυξη και η επιβίωση του καθενός εξαρτάται από το δικό του ριζικό σύστημα.

Οι στόλωνες είναι γενετικά όμοιοι, δεν συνδέονται όμως μεταξύ τους. Κάθε στόλωνας μπορεί να σχηματίσει νέους στόλωνες και κατ' αυτόν τον τρόπο θεωρητικά το έρπον τριφύλλι μπορεί να ζει συνέχεια. Η μορφολογία που παρουσιάζει το φυτό εξαρτάται εν μέρει από το γενότυπο. Επηρεάζεται σημαντικά και από τη συχνότητα κοπής ή βόσκησης.

Τα φύλλα αναπτύσσονται κατ' εναλλαγή επάνω στους στόλωνες και είναι σύνθετα με τρία φυλλάρια. Κάθε φυλλάριο έχει ωοειδές σχήμα ή ελαφρά στρογγυλεμένο και συνήθως, όχι πάντα, φέρει χαρακτηριστική κηλίδα σε σχήμα V περισσότερο ή λιγότερο ευδιάκριτη. Ο μίσχος των φύλλων είναι μακρύς. Τα άνθη εκφύονται κατά κεφαλές στην άκρη μακρών αξόνων οι οποίοι βλαστάνουν από τους κόμβους των ερπόντων βλαστών. Από κάθε κόμβο μπορεί να εκπτυχθεί στόλωνας ή ανθοταξία όχι όμως και τα δύο. Τα άνθη είναι μικρού μεγέθους και έχουν χρώμα λευκό, αλλά και αποχρώσεις του ροζ στον άγριο τύπο. Γενικά θεωρείται φυτό μακράς φωτοπεριόδου. Είναι φυτό σταυρογονιμοποιούμενο και πρακτικά αυτόστειρο. Στη σταυρογονιμοποίηση οφείλεται η μεγάλη παραλλακτικότητα μεταξύ των γενοτύπων ως προς τα διάφορα χαρακτηριστικά.

Οι λοβοί είναι μικροί και περιέχουν μέχρι 3-4 σπόρους. Οι σπόροι είναι πολύ μικροί (1.400-1.800 σπόροι/g) με σχήμα στρογγυλό ή ωοειδές και χρώμα αρχικά κίτρινο, στιλπνό, το οποίο με τον καιρό αλλάζει και γίνεται ερυθρό-καφέ. Το ποσοστό σκληρών σπόρων στο έρπον τριφύλλι είναι υψηλό, μέχρι 60%.

Στις Η.Π.Α. ταξινομείται σε τρεις βασικούς τύπους:

  • Μικρόσωμος ή άγριος. Φυτά νάνα, με μικρά μεσογονάτια διαστήματα, κοντούς μίσχους, μικρά φυλλάρια και συμπαγείς ταξιανθίες με μικρά άνθη. Κυρίως απαντάται ως αυτοφυές και λόγω της μικρής του παραγωγής σε φυτομάζα, χρησιμοποιείται ελάχιστα στη δημιουργία τεχνητών λειμώνων ή τη βελτίωση λιβαδιών.
  • Ενδιάμεσος ή ολλανδικός. Φυτά μετρίου μεγέθους, με βλαστούς, φυλλάρια και άνθη μεγαλύτερα από τον προηγούμενο τύπο. Καλλιεργούνται αρκετές ποικιλίες αυτού του τύπου.
  • Μεγαλόσωμος ή γιγάντιος. Έχει μεγαλύτερους βλαστούς, φυλλάρια, άνθη και μεγαλύτερη παραγωγή φυτομάζας από τους δύο προηγούμενους τύπους. Ο τύπος αυτός προήλθε από έναν οικότυπο των αρδευόμενων λειμώνων της Β. Ιταλίας ονομαζόμενο "Ladino Gigante Lodigiano". Από αυτόν τον οικότυπο προήλθε το όνομα Ladino τριφύλλι, το οποίο αρχικά αναφερόταν στο συγκεκριμένο οικότυπο και αργότερα σε όλους τους μεγαλόσωμους τύπους του Τ. repens. Η χρησιμοποίηση όμως του ονόματος Ladino για όλους τους μεγαλόσωμους τύπους δεν είναι σωστή, καθ' όσον οι τελευταίοι που προέκυψαν με τη βελτίωση και καλλιεργούνται, διαφέρουν τελείως από τον αρχικό οικότυπο που προήλθε από την Ιταλία.