Δειγματοληψία του εδάφους

Από GAIApedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Εισαγωγή στην δειγματοληψία εδάφους

Η ταυτόχρονη ύπαρξη αναλυτικών δεδομένων των φύλλων και του εδάφους στη διάθεση του ειδικού γεωπόνου, αποτελεί την καλύτερη προϋπόθεση για την επακριβή πρόβλεψη των αναγκών των φυτών σε θρεπτικά στοιχεία. Και τούτο διότι με τον τρόπο αυτό παρέχεται η δυνατότητα συνεκτίμησης τόσο της θρεπτικής κατάστασης του φυτού αυτού καθ' αυτού, όσο και του βαθμού εφοδιασμού του εδάφους με διαθέσιμα θρεπτικά στοιχεία. Επομένως, είναι αναγκαίο όπως κατά τη φυλλοληψία που γίνεται για σκοπούς φυλλοδιαγνωστικής, θα πρέπει ταυτόχρονα να λαμβάνεται και δείγμα εδάφους από την περιοχή της προβολής της κόμης του φυτού από το οποίο έχουν παρθεί τα προς ανάλυση φύλλα. Ή εάν η καλλιέργεια είναι κηπευτική ή μεγάλη καλλιέργεια, τότε θα πρέπει να παρθεί το δείγμα του εδάφους από την περιοχή που είναι πλησίον των φυτών.[1]

Τρόπος δειγματοληψίας εδάφους

Επειδή το έδαφος ως γνωστό εμφανίζει μεγάλη παραλλακτικότητα λόγω της ανομοιόμορφης κατανομής των θρεπτικών και των λοιπών χημικών και φυσικών χαρακτηριστικών του, είναι απαραίτητο τα λαμβανόμενα δείγματα να είναι ατιπροσωπευτικά της εδαφικής μάζας από την οποία προέρχονται. Η λήψη αντιπροσωπευτικών δειγμάτων επιτυγχάνεται ως εξής:

  • Εάν ο υπό δειγματολήψια αγρός εμφανίζει προβλήματα π.χ. κακή στράγγιση, αλατότητα, χαμηλό pH κλπ, τα οποία εκδηλώνονται υπό την μορφή μειωμένης ανάπτυξης των φυτών, τότε θα πρέπει να διαχωριστεί ο αγρός σε αντίστοιχα τμήματα, δηλαδή Α, Β, Γ κλπ., όπου το κάθε τμήμα θα είναι ομοιόμορφο ως προς το συγκεκριμένο προβλημα.

Εάν όλος ο αγρός έχει ένα από τα πιο πάνω προβλήματα, ή δεν εμφανίζει κανένα πρόβλημα στο σύνολο του, τότε και στην περίπτωση αυτή θεωρείται ομοιόμορφος, όπως και τα τμήματα Α, Β, Γ, κλπ, ανεξάρτητα από τη φύση της ομοιομορφίας. Εφόσον καθοριστεί το "ομοιόμορφο" του αγρού είτε με βάση την παρουσία ή την απουσία κάποιου προβλήματος προχωρούμε στην πραγματοποίηση της δειγματοληψίας ως εξής:

  • Λήψη "υποδειγμάτων": Εισερχόμαστε στο ομοιόμορφο τμήμα και από τυχαίο σημείο της προβολής της κόμης ή πλησίον των ποωδών φυτών λαμβάνουμε δείγμα εδάφους από βάθος 0-15cm η 0-30cm εάν προορίζεται μόνο για ανάλυση των νιτρικών. Το δείγμα αυτό εφ' εξής θα το θεωρούμε ως "υπόδειγμα". Κινούμεθα ακολούθως ζιγκ-ζαγκ εντός του οπωρώνως ή της φυτείας και συνεχίζουμε τη δειγματοληψία. Τα λαμβανόμενα δείγματα τοποθετούνται εντός καθαρού πλαστικού δοχείου (κουβά). Στη συνέχεια και ανά 5 ή 10 υποδείγματα, ανάλογα με το μέγεθος του δειγματοληπτούμενου τμήματος ή του αγρού, αναμιγνύονται για την προετοιμασία του "μικτού επιφανειακού δείγματος" ως εξής:
  • Ανά 5 ή 10 "υποδείγματα" αναμιγνύονται σε μια καθαρή επιφάνεια σχηματίζοντας ένα σωρό (Α) ο σωρός διαχωρίζεται σταυροειδώς σε 4 μέρη (τέταρτα) (Β). Απορρίπτονται τα δυο αντίθετα μέρη (Γ). Αναμιγνύονται τα υπόλοιπα δυο μέρη (Δ). Εκ νέου διαχωρίζεται ο σωρός σε 4 μέρη σταυροειδώς και απορρίπτονται τα δυο αντίθετα μέρη (Ε). Επαναλαμβάνεται η διαδικασία αυτή μέχρι της επίτευξης ενός δείγματος 0.75-1.00kg (Ζ).[1]

Αριθμός δειγμάτων εδάφους για ανάλυση

[1]


Σχετικές σελίδες

Εισαγωγή στην δειγματοληψία του εδάφους

Τρόπος δειγματοληψίας του εδάφους

Αριθμός δειγμάτων εδάφους για ανάλυση


Βιβλιογραφία

  1. 1,0 1,1 1,2 Η ερμηνεία της φυλλοδιαγνωστικής, των Π. Κουκουλάκης τ. Αναπληρωτής Ερευνητής ΕΘΙΑΓΕ, ΑΡ. Παπαδόπουλος Τακτικός Ερευνητής ΕΘΙΑΓΕ, 2003.