Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Επικονιάση - Γονιμοποίηση ανανά"

Από GAIApedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
 
(3 ενδιάμεσες αναθεωρήσεις από ένα χρήστη δεν εμφανίζονται)
Γραμμή 5: Γραμμή 5:
 
<ref name="Ανανάς φυτό"> Ειδική δενδροκομία Τόμος V "Τροπικά φυτά", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Εκδόσεις Σταμούλη, 2001.</ref>  
 
<ref name="Ανανάς φυτό"> Ειδική δενδροκομία Τόμος V "Τροπικά φυτά", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Εκδόσεις Σταμούλη, 2001.</ref>  
 
</references>
 
</references>
 +
 +
[[σχετίζεται με::Ανανάς φυτό| ]]
 +
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 +
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
 +
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 +
__NOTOC__

Τελευταία αναθεώρηση της 08:01, 1 Ιουνίου 2015

Σε αμιγείς φυτείες ανανά, της μιας ποικιλίας, οι καρποί είναι άσπερμοι, γιατί εκάστη ποικιλία είναι αυτοασυμβίβαστη (η δική της γύρη δεν γονιμοποιεί το δικό της ωάριο). Στις αμιγείς όμως φυτείες οι καρποί, όπου δεν υπάρχει γύρη απ' άλλες ποικιλίες, δεν σχηματίζουν έμβρυο και σπόρους, αλλά ευτυχώς, αναπτύσσονται κανονικά. Επομένως αναπτύσσονται παρθεοκαρπικά. Αν όμως υπάρξει συγκαλλιέργεια ποικιλιών στην ίδια φυτεία, θα λάβει χώρα σταυρεπικονίαση και οι καρποί θα έχουν σπόρους. Η μεταφορά της γύρης γίνεται με τα πουλιά και πιο συγκεκριμένα με το μυϊοτράχυλο (μικρά έγχρωμα πουλιά). Οι μέλισσες, αν και επισκέπτονται τα άνθη, δεν τα επικονιάζουν. Η προτροπή σχηματισμού ανθέων μπορεί να γίνει με επεμβάσεις με αιθυλένιο και άλλες ορμόνες. Συνήθως χρησιμοποιείται το ethephon και το ΝΑΑ. Το ΝΑΑ όμως δεν είναι αποδεκτό, γιατί επηρεάζει το σχήμα των καρπών και καθιστά ακανόνιστη την ωρίμανση τους. Η παροχή αιθυλενίου υπό μορφή ethephon είναι εύκολη, αλλά όχι πολύ αποτελεσματική στις τροπικές περιοχές, πέραν της τοξικότητας που προκαλεί στα φυτά. Η συνήθης δόση είναι 14 ppm. Οι δύο εφαρμογές ΝΑΑ ανά 15νθήμερο χρονικό διάστημα σε συγκέντρωση 0.25 ppm έδωσαν ικανοποιητικά αποτελέσματα. Τα ορμονικά αυτά διαλύματα είναι πιο αποτελεσματικά στις ψυχρές περιοχές παρά στις ζεστές και υγρές τροπικές περιοχές. Στις ζεστές και υγρές τροπικές περιοχές εφαρμόζεται η τεχνική της παροχής κάποιων κόκκων του δισανθρακικού ασβεστίου (CaC2) στο κέντρο της επάκριας φυλλικής συστάδας. Εκεί έρχεται σε επαφή με το νερό, που υπάρχει στο κέντρο της συστάδας, αντιδρά και απελευθερώνει ασετυλίνη, η οποία επηρεάζει το επάκριο αυξανόμενο μερίστωμα κατά τέτοιο τρόπο που προκαλεί προτροπή σχηματισμού ανθέων. Η επέμβαση αυτή είναι πιο αποτελεσματική όταν γίνεται βράδυ. [1]

Βιβλιογραφία

  1. Ειδική δενδροκομία Τόμος V "Τροπικά φυτά", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Εκδόσεις Σταμούλη, 2001.