Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Λυκίσκος"

Από GAIApedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
 
(5 ενδιάμεσες αναθεωρήσεις από 2 χρήστες δεν εμφανίζονται)
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
 
{{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
 
{{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
Είναι μακρόβιο, πολυετές φυτό, αυτοφυές στην Ελλάδα. Καλλιεργείται στις Η.Π.Α., τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αυστρία για τις ανάγκες τις ζυθοποιίας. Είναι φυτό κληματώδες, αναρριχώμενο, με βλαστούς περιελισσόμενους χωρίς έλικες, μήκους 5-10 μέτρων. Το ριζικό του σύστημα φθάνει σε βάθος μεγαλύτερο από 4,5 μέτρα. Τα φύλλα του είναι αντίθετα, έμμισχα με 3-7 ωοειδείς λοβούς και τα άνθη χωρίζονται σε θηλυκά και αρσενικά σε χωριστά φυτά (φυτό δίοικο). Τα αρσενικά άνθη σχηματίζουν φόβες και τα θηλυκά άνθη στροβιλόμορφες ταξιανθίες με σειρές βρακτιών φύλλων που αλληλοεπικαλύπτονται και ονομάζονται κώνοι.  
+
 
 +
Είναι μακρόβιο, πολυετές [[κατάλογος φυτών |φυτό]], αυτοφυές στην Ελλάδα. [[Καλλιέργεια Λυκίσκου |Καλλιεργείται]] στις Η.Π.Α., τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αυστρία για τις ανάγκες τις ζυθοποιίας. Είναι φυτό κληματώδες, αναρριχώμενο, με βλαστούς περιελισσόμενους χωρίς έλικες, μήκους 5-10 μέτρων. Το ριζικό του σύστημα φθάνει σε βάθος μεγαλύτερο από 4,5 μέτρα. Τα φύλλα του είναι αντίθετα, έμμισχα με 3-7 ωοειδείς λοβούς και τα άνθη χωρίζονται σε θηλυκά και αρσενικά σε χωριστά φυτά (φυτό δίοικο). Τα αρσενικά άνθη σχηματίζουν φόβες και τα θηλυκά άνθη στροβιλόμορφες ταξιανθίες με σειρές βρακτιών φύλλων που αλληλοεπικαλύπτονται και ονομάζονται κώνοι.  
 
Τα βράκτια φύλλα καλύπτονται από αδενώδεις τρίχες που εκκρίνουν πικρές ρητίνες, αιθέρια έλαια και δεψικές ουσίες. <ref name="Λυκίσκος"/>
 
Τα βράκτια φύλλα καλύπτονται από αδενώδεις τρίχες που εκκρίνουν πικρές ρητίνες, αιθέρια έλαια και δεψικές ουσίες. <ref name="Λυκίσκος"/>
  
 
{{{top_heading|==}}}Εδαφικές Συνθήκες Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
 
{{{top_heading|==}}}Εδαφικές Συνθήκες Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
Ο λυκίσκος ευδοκιμεί σε εύκρατες περιοχές, με συνεχή ηλιοφάνεια, από την άνθιση έως την ωρίμανση των κώνων.<ref name="Λυκίσκος"/>
+
Ο [[Λυκίσκος|λυκίσκος]] ευδοκιμεί σε εύκρατες περιοχές, με συνεχή ηλιοφάνεια, από την άνθιση έως την ωρίμανση των κώνων.<ref name="Λυκίσκος"/>
  
 
{{{top_heading|==}}}Ασθένειες Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
 
{{{top_heading|==}}}Ασθένειες Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
Σοβαρές ζημιές προκαλούνται από περονόσπορο, ωίδιο και κλαδοσπόριο.<ref name="Λυκίσκος"/>
+
Σοβαρές ζημιές προκαλούνται από περονόσπορο, [[ωίδιο]] και [[κλαδοσπορίωση |κλαδοσπόριο]].<ref name="Λυκίσκος"/>
  
 
{{{top_heading|==}}}Εχθροί Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
 
{{{top_heading|==}}}Εχθροί Λυκίσκου {{{top_heading|==}}}
Το φυτό προσβάλλεται από αφίδες και ακάρεα.<ref name="Λυκίσκος"/>
+
Το [[κατάλογος φυτών |φυτό]] προσβάλλεται από [[αφίδες]] και [[ακάρεα[[.<ref name="Λυκίσκος"/>
 
+
  
 +
__NOTOC__
  
 
==Σχετικές σελίδες==
 
==Σχετικές σελίδες==

Τελευταία αναθεώρηση της 11:10, 9 Ιουνίου 2016

Βοτανικά χαρακτηριστικά Λυκίσκου

Είναι μακρόβιο, πολυετές φυτό, αυτοφυές στην Ελλάδα. Καλλιεργείται στις Η.Π.Α., τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αυστρία για τις ανάγκες τις ζυθοποιίας. Είναι φυτό κληματώδες, αναρριχώμενο, με βλαστούς περιελισσόμενους χωρίς έλικες, μήκους 5-10 μέτρων. Το ριζικό του σύστημα φθάνει σε βάθος μεγαλύτερο από 4,5 μέτρα. Τα φύλλα του είναι αντίθετα, έμμισχα με 3-7 ωοειδείς λοβούς και τα άνθη χωρίζονται σε θηλυκά και αρσενικά σε χωριστά φυτά (φυτό δίοικο). Τα αρσενικά άνθη σχηματίζουν φόβες και τα θηλυκά άνθη στροβιλόμορφες ταξιανθίες με σειρές βρακτιών φύλλων που αλληλοεπικαλύπτονται και ονομάζονται κώνοι. Τα βράκτια φύλλα καλύπτονται από αδενώδεις τρίχες που εκκρίνουν πικρές ρητίνες, αιθέρια έλαια και δεψικές ουσίες. [1]

Εδαφικές Συνθήκες Λυκίσκου

Ο λυκίσκος ευδοκιμεί σε εύκρατες περιοχές, με συνεχή ηλιοφάνεια, από την άνθιση έως την ωρίμανση των κώνων.[1]

Ασθένειες Λυκίσκου

Σοβαρές ζημιές προκαλούνται από περονόσπορο, ωίδιο και κλαδοσπόριο.[1]

Εχθροί Λυκίσκου

Το φυτό προσβάλλεται από αφίδες και [[ακάρεα[[.[1]


Σχετικές σελίδες


Βιβλιογραφία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας Τόμος II "Ειδικότητα: Φυτικής Παραγωγής", Αυγουλάς Χρήστος, Ποδηματάς Κων/νος, Παπαστυλιανού Παναγιώτα, Καθηγητών Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.