Ξηρά σιτηρέσια απλής διατροφής για χοιροτροφικές μονάδες

Από GAIApedia
Αναθεώρηση της 12:51, 19 Ιουνίου 2015 υπό τον K kaponi (Συζήτηση | συνεισφορές)

(διαφορά) ←Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεώτερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Είναι τα μόνα κατάλληλα σιτηρέσια [1] για μεγάλες χοιροτροφικές μονάδες βιομηχανικού τύπου και γενικά για μονάδες που δεν συνδέονται με γεωργική εκμετάλλευση. Αντιπροσωπεύονται από τα σιτηρέσια του πίνακα (8.6), τα οποία όμως, για να είναι το οικονομικό αποτέλεσμα της πάχυνσης βέλτιστο, πρέπει να χορηγούνται σε 1-2 γεύματα σε καθορισμένη καθημερινά και μεταβαλλόμενη κάθε εβδομάδα ποσότητα, ανάλογα με τον επιζητούμενο ρυθμό ανάπτυξης. Η ποσότητα της τροφής αυξάνεται προοδευτικά από 1,1Κg ημ-1 σε 2,1Κg ημ-1 κατά την προπάχυνση και από 2,1Κg ημ-1 σε έως 2,9Κg ημ-1 μέχρι του βάρους των 85-90Κg, διατηρούμενη στο ύψος αυτό μέχρι το τέλος της πάχυνσης, απαιτούνται δε ανά χοίρο περί τα 100Κg σιτηρεσίου προπάχυνσης και 135-140Κg σιτηρεσίου τελικής πάχυνσης. Συνολικά χρειάζονται μέχρι 240Κg τροφής για αύξηση του βάρους κατά 100-23 = 77Κg και ο συντελεστής εκμετάλλευσης έχει τιμή 3,0-3,1. Ωστόσο, η εφαρμογή της μεθόδου αυτής προϋποθέτει χρήση δοσιμετρικών συσκευών ρυθμιζόμενων ανά εβδομάδα και σιτηρέσια υπό μορφή συμπήκτων για να μην αποδιοργανώνονται κατά τους χειρισμούς. Για τους λόγους αυτούς εφαρμόζεται συνήθως στην πράξη είτε η κατά βούληση διατροφή κατά την προπάχυνση και η κατά μερίδες κατά την τελική πάχυνση, είτε η κατά βούληση διατροφή σε όλη τη διάρκεια της πάχυνσης, η οποία όμως έχει σχετική επιτυχία μόνο όταν το εκτρεφόμενο γενετικό υλικό διακρίνεται από εξαιρετική κρεοπαραγωγό ιδιοφυΐα. Και στις δύο όμως περιπτώσεις η εκμετάλλευση του σιτηρεσίου υποβιβάζεται και η ποιότητα του σφαγίου δεν είναι η επιζητούμενη.

Πίνακας 8.6 Προδιαγραφές σιτηρεσίων αναπτυσσόμενων χοίρων
Παράμετρος Εναρκτήριο (1-4 εβδ) Ανάπτυξης (>5εβδ) Προπάχυνσης (ΠΠ) Τελικής πάχυνσης (ΤΠ) Συμπύκνωμα
ΠΕ MJ.kg-1 14,2 13,0 13,0 13,0 13,0
ΟΠ g kg-1min 210 170 160 130 440
Λυσίνη(*)g kg-1" 13 9 8 6 28
Ινώδεις ουσίες % max 5 6 6 7 _
Ca% min 0,8 0,8 0,7 0,6 5,0
P% min 0,7 0,6 0,5 0,4 1,3
Na% min 0,15 0,15 0,15 0,1 0,6
Fe mg.kg-1" 100 100 60 60 500
Cu " " 20 20 10 10 100
Mn " " 30 30 20 20 150
Zn " " 70 70 50 50 400
Βιταμ. Α ΔΜ.kg-1" 8000 8000 4000 4000 20000
"D"" 1000 1000 500 500 2500
(*)Λυσίνη:Θρεονίνη:Ισολευκίνη:Μεθειονίνη+Κυστίνη:Τρυπτοφάνη=1:0,6:0,6:0,6:0,2

Για την κατάρτιση των σιτηρεσίων αυτών χρησιμοποιούνται δημητριακοί καρποί ή άλλες αμυλούχες ζωοτροφές όπως π.χ. η ταπιόκα, υποπροϊόντα αλευροποιίας, ή στέμφυλα ζαχαρότευτλων, σογιάλευρο, ή άλλα υποπροϊόντα σπορελαιουργίας και ζωικής προέλευσης ζωοτροφές, υπό την προϋπόθεση ότι όλες οι ζωοτροφές του σιτηρεσίου θα είναι άριστης ποιότητας και υγιεινής κατάστασης, η δε πεπτικότητα της οργανικής ουσίας του σιτηρεσίου >80%.

Κατά την τελική φάση της πάχυνσης σκόπιμη είναι η αντικατάσταση του αραβοσίτου από κριθή για τον περιορισμό της περιεκτικότητας του σιτηρεσίου σε ακόρεστα λιπαρά οξέα και σκλήρυνση με τον τρόπο αυτό του λίπους του σφαγίου και η ενίσχυση του σιτηρεσίου ένα μήνα προ της σφαγής των ζώων με βιταμίνη Ε ή ένα συνθετικό αντιοξειδωτικό για την αποφυγή της οξείδωσης του λίπους του σφαγίου και ιδίως όταν αυτό προορίζεται για την αλλαντοποιία.




Βιβλιογραφία

  1. "Διατροφή Αγροτικών Ζώων", Γ. Ζέρβα-Π. Καλαϊσκάκη-Κ. Φεγγερού, Εργαστήριο Διατροφής Ζώων, Τμήμα Ζωϊκής Παραγωγής, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών