Προετοιμασία σπορείου στέβιας

Από GAIApedia
Αναθεώρηση της 14:00, 20 Ιουλίου 2015 υπό τον P chasapis (Συζήτηση | συνεισφορές)

(διαφορά) ←Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεώτερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η στέβια είναι φυτό μικρής διάρκειας ημέρας. Αυτό σημαίνει πως σε πρώϊμη σπορά, έχουμε στο χωράφι πρώϊμη άνθιση. Για αυτό, όταν προτιμήσουμε το παραδοσιακό σπορείο χωρίς κάλυψη, τότε πρέπει οπωσδήποτε να σπείρουμε μετά τις 20 Μαρτίου. Το μέρος θα πρέπει να είναι προσηλιακό και προφυλαγμένο από αέρα, να είναι κοντά στο σπίτι του παραγωγού, να είναι απαλλαγμένο από αρρώστιες, να είναι ελαφρό, στραγγερό, γόνιμο και να δουλεύεται εύκολα και να υπάρχει νερό για πότισμα.

Το φθινόπωρο ή νωρίς το χειμώνα πρέπει να οργώνεται ο σπορειότοπος, να χωρίζεται σε λωρίδες και να δημιουργούνται αναχώματα. Έτσι λοιπόν θα είναι στραγγερά και θα εκμεταλλευτούν τους παγετούς του χειμώνα ως πρώτη φυσική απολύμανση. Στην αρχή της άνοιξης, όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν, προβαίνουμε στην ισοπέδωση και στο ψιλοχωμάτισμα των σηκωμένων σπορείων, καθώς και στο κυλίνδρισμα. Τα σπορεία για να είναι εύκολα στις διάφορες εργασίες (πότισμα, βοτάνισμα, σκέπασμα, ξεσκέπασμα), πρέπει να έχουν διαστάσεις 1 x 10m, με ή χωρίς μεταλλικά με νάιλον.

Μόλις τα σπορεία στρωθούν, γίνεται η απολύμανση με διάφορα απολυμαντικά μέσα. Η απολύμανση είναι άκρως απαραίτητη εργασία, γιατί εκτός του ότι καταστρέφει τους μύκητες, τα έντομα και τους νηματώδεις του εδάφους, καταστρέφει και τους διάφορους ζιζανιόσπορους.

Η λίπανση των στεβιοσπορείων χωρίζεται σε βασική και επιφανειακή. Η βασική λίπανση εξαρτάται από το σπορειότοπο που εφαρμόζεται. Μεγαλύτερη λίπανση για φτωχό σπορειότοπο και λιγότερη ή και καθόλου για σπορειότοπο με πλούσιο υπόστρωμα. Μεγαλύτερη σημασία από τα τρία στοιχεία (άζωτο, φώσφορος, κάλιο), έχει ο φώσφορος γιατί βοηθά στην ριζοβολία και η μεγαλύτερή του δόση δεν προκαλεί ζημιά στα φυτά. Αντίθετα το άζωτο μπορεί να κάψει τα φυτά ή να τα κάνει ανομοιόμορφα τρυφερά και λεπτά. Όσο αφορά την επιφανειακή λίπανση, τα στεβιοσπορεία που δέχτηκαν τη σωστή δόση χωνεμένης κοπριάς ή σωστής βασικής λίπανσης, δεν χρειάζονται επιφανειακή λίπανση ή υδρολίπανση. Επιφανειακή λίπανση στα σπορεία γίνεται μόνο, όταν τα φυτά είναι καθυστερημένα στην ανάπτυξη και κίτρινα. Συνήθως το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται στα σπορεία που είναι χαμηλά και νεροκράτησαν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να προβούμε σε υδρολίπανση, όπου σε ένα βαρέλι νερό διαλύουμε 1kg νιτρικό κάλιο (13-0-46) ή 400gr νιτρική αμμωνία (34,5-0-0) και ρίχνουμε 2-3kg διάλυμα ανά m2 σπορείου.[1]


Βιβλιογραφία

  1. Οδηγός καλλιέργειας στέβια, των Κωνσταντίνου και Παναγιώτη Ζαχοκώστα.