Χρήστης:K kaponi

Από GAIApedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Αμειψισπορά λιναριού

Είναι φυτό που εξαντλεί το έδαφος. [1] Εξαιτίας της ευπάθειάς του σε διάφορες ασθένειες, δεν πρέπει να επανέρχεται στο ίδιο χωράφι πριν περάσουν 5 χρόνια. Στο σύστημα της αμειψισποράς πρέπει να εντάσσεται μετά από ένα σκαλιστικό φυτό (αραβόσιτος, βαμβάκι κ.ά.) και καλύτερα μετά από ψυχανθές σκαλιστικό (σόγια, αραχίδα, φασολιά κ.ά.). Το λινάρι μπορεί να συγκαλλιεργείται θαυμάσια με χειμερινά σιτηρά και ψυχανθή, εξαιτίας των παρακάτω χαρακτηριστικών του:

  • έχει περιορισμένη φυλλική επιφάνεια και μικρό όγκο που επιτρέπουν στο φώς να φτάνει και στα κατώτερα στρώματα της φυτείας,
  • ωριμάζει γρήγορα,
  • το ριζικό του σύστημα δεν είναι εκτεταμένο και έτσι δεν υπάρχει έντονος ανταγωνισμός με το συγκαλλιεργούμενο φυτό για την υγρασία του εδάφους.




Βιβλιογραφία

  1. Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας Τόμος II "Ειδικότητα: Φυτικής Παραγωγής", Αυγουλάς Χρήστος, Ποδηματάς Κων/νος, Παπαστυλιανού Παναγιώτα, Καθηγητών Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Προετοιμασία του αγρού για σπορά λιναριού

Η προετοιμασία του αγρού [1] πρέπει να αποβλέπει στο σχηματισμό ψιλοχωματισμένης σποροκλίνης, απαλλαγμένης από ζιζάνια, επειδή ο σπόρος είναι μικρός και το φυτό δεν ανταγωνίζεται με επιτυχία τα ζιζάνια. Αυτό επιτυγχάνεται με 1 ή 2 οργώματα και 1 ή 2 σβαρνίσματα τις παραμονές της σποράς. Για καλλιέργεια λιναριού φθινοπωρινής σποράς, η προετοιμασία του χωραφιού είναι παρόμοια με εκείνη των φθινοπωρινών ή χειμωνιάτικων σιτηρών και ψυχανθών.




Βιβλιογραφία

  1. Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας Τόμος II "Ειδικότητα: Φυτικής Παραγωγής", Αυγουλάς Χρήστος, Ποδηματάς Κων/νος, Παπαστυλιανού Παναγιώτα, Καθηγητών Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Σπορά λιναριού

Το λινάρι σπέρνεται [1] και το φθινόπωρο και την άνοιξη. Το φθινόπωρο σπέρνεται σε περιοχές με ήπιους χειμώνες. Στη χώρα μας το φυτό είναι φθινοπωρινής σποράς. Έχει βρεθεί ότι η πρώϊμη φθινοπωρινή σπορά, την ίδια εποχή με τη βρώμη, δίνει υψηλές αποδόσεις. Τα νεαρά φυτά του λιναριού αντέχουν σε μέτριους παγετούς. Πάντως, η όψιμη φθινοπωρινή σπορά στο λινάρι δεν μειώνει, στον ίδιο βαθμό, τις αποδόσεις, όπως στα χειμερινά σιτηρά. Η σπορά γίνεται σε γραμμές που απέχουν μεταξύ τους 20-40 εκατοστά, εάν η καλλιέργεια προορίζεται για την παραγωγή ινών. Η πυκνή σπορά στην περίπτωση της παραγωγής ινών επιβάλλεται, για να δημιουργηθούν μονοστέλεχα φυτά, πρέπει να αποφεύγεται όμως η πολύ πυκνή σπορά, γιατί αποτελεί αιτία δημιουργίας πλαγιασμάτων.

Η ποσότητα του σπόρου που απαιτείται είναι 3 κιλά στο στρέμμα, εάν η καλλιέργεια προορίζεται για παραγωγή σπόρου και 5 κιλά, εάν η καλλιέργεια προορίζεται για την παραγωγή ινών. Πριν από τη σπορά ο σπόρος πρέπει να απολυμαίνεται. Η σπορά μπορεί να γίνει με τις σπαρτικές μηχανές του σιταριού, αφού γίνουν οι κατάλληλες και αναγκαίες μετατροπές. Το συνηθισμένο βάθος σποράς είναι 25 χιλιοστά. Πολλές φορές, σε περίπτωση έλλειψης υγρασίας, αμέσως μετά τη σπορά είναι απαραίτητο ένα κυλίνδρισμα του εδάφους, για την καλή πρόσφυση του σπόρου με το έδαφος.




Βιβλιογραφία

  1. Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας Τόμος II "Ειδικότητα: Φυτικής Παραγωγής", Αυγουλάς Χρήστος, Ποδηματάς Κων/νος, Παπαστυλιανού Παναγιώτα, Καθηγητών Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Καλλιεργητικές φροντίδες λιναριού

Εάν το λινάρι σπαρθεί την άνοιξη, 1-2 αρδεύσεις είναι απαραίτητες, για να δώσει υψηλές αποδόσεις. Οι αρδεύσεις γίνονται κατά την περίοδο της άνθισης. Εάν η σπορά είναι φθινοπωρινή, η καλλιέργεια του λιναριού διεξάγεται ως ξηρική.[1]

Η οργανική λίπανση και το άζωτο αυξάνουν τις αποδόσεις του λιναριού, ιδιαίτερα σε αρδευόμενα χωράφια. Ευεργετικά δρα στις αποδόσεις του φυτού και η λίπανση με φώσφορο και κάλιο. Γενικά, στο λινάρι καλό είναι να ακολουθείται η ίδια περίπου ανόργανη λίπανση που εφαρμόζεται στα χειμερινά σιτηρά. Εάν χρειάζεται, προστίθεται και ασβέστιο, με σκοπό να διατηρείται το pH του εδάφους στο 6,0-6,5.

Το λινάρι είναι φυτό που δεν ανταγωνίζεται με επιτυχία τα ζιζάνια. Σε χωράφι που έχει πολλά ζιζάνια οι αποδόσεις του φυτού μειώνονται κατά 40-70%, αφού τα ζιζάνια δημιουργούν στο λινάρι μεγαλύτερο πρόβλημα από ότι στα χειμωνιάτικα σιτηρά. Η καταπολέμηση των ζιζανίων γίνεται με την καλή προετοιμασία του εδάφους και με τη χρησιμοποίηση μεταφυτρωτικών κυρίως ζιζανιοκτόνων (ορμονικά ζιζανιοκτόνα).




Βιβλιογραφία

  1. Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας Τόμος II "Ειδικότητα: Φυτικής Παραγωγής", Αυγουλάς Χρήστος, Ποδηματάς Κων/νος, Παπαστυλιανού Παναγιώτα, Καθηγητών Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

[1]

Σχετικές σελίδες

Βιβλιογραφία

  1. Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας Τόμος II "Ειδικότητα: Φυτικής Παραγωγής", Αυγουλάς Χρήστος, Ποδηματάς Κων/νος, Παπαστυλιανού Παναγιώτα, Καθηγητών Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.