Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Ασθένειες καρότου"

Από GAIApedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
 
 
Γραμμή 27: Γραμμή 27:
 
{{:Ασθένεια καρότου Ιώδης αποσύνθεση ρίζας|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
 
{{:Ασθένεια καρότου Ιώδης αποσύνθεση ρίζας|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
  
 +
<ref name="Ειδική λαχανοκομία"/>, <ref name="Καρότο"/>, <ref name="Σήψη Βοτρύτης"/>, <ref name="Ιώδης αποσύνθεση ρίζας"/>
  
 +
==Βιβλιογραφία==
 +
<references>
 +
<ref name="Ειδική λαχανοκομία"> Ειδική λαχανακομία - Λαχανικά υπαίθρου, του Χρήστου Ολύμπιου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1996. </ref>
 +
<ref name="Καρότο"> Τεχνική βιολογικής καλλιέργειας αρωματικών λαχανικών - Καρότο, του Χαράλαμπου Θανόπουλου Msc Γεωπόνος, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 2008.</ref>
 +
<ref name="Σήψη Βοτρύτης"> [{{#show:Ιστοσελίδα Plant Protection/Σήψη Botrytis| ?has link}} Προσβολή βοτρύτη στο καρότο].</ref>
 +
<ref name="Ιώδης αποσύνθεση ρίζας"> [{{#show:Ιστοσελίδα Plant Protection/Ιώδης αποσύνθεση ρίζας| ?has link}} Ιώδης αποσύνθεση ρίζας καρότου].</ref>
 +
</references>
 +
 +
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 
[[σχετίζεται με::Καρότο φυτό| ]]
 
[[σχετίζεται με::Καρότο φυτό| ]]
 
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 
[[Category:Κατάλογος]]
 
[[Category:Κατάλογος]]

Τελευταία αναθεώρηση της 13:49, 7 Ιουλίου 2015

Περονόσπορος

Η ασθένεια του περονόσπορου στο καρότο οφείλεται στον μύκητα Plasmpopara nivea. Το σύμπτωμα είναι οι κηλίδες στα φύλλα και η ανάπτυξη υπόλευκου επιχρίσματος πάνω σε αυτές (σε συνθήκες υψηλές υγρασίας). Δεν προξενεί σοβαρές ζημιές στο καρότο. Σαν τρόπος αντιμετώπισης της ασθένειας είναι η εφαρμογή 3τούς αμειψισποράς με φυτά που δεν ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Απομακρύνουμε προσβεβλημένα φύλλα της βάσης και σε έντονες προσβολές ψεκάζουμε με χαλκούχα σκευάσματα.




Κερκόσπορα

Προσβολή φυτού καρότου από Κερκόσπορα
Προσβολή προϊόντος καρότου από Κερκόσποραα

Η ασθένεια αυτή οφείλεται στον μύκητα Cercospora carotae. Αρχικά αναπτύσσονται κηλίδες αποκτούν καστανές και σε συνθήκες υψηλής υγρασίας αναπτύσσεται πάνω τους γκριζωπή εξάνθηση. Τα συμπτώματα εμφανίζονται πρώτα στα παλαιά φύλλα, στη συνέχεια σε φύλλα νεότερης ηλικίας και τέλος επεκτείνονται στους μίσχους. Στα φύλλα σχηματίζονται κηλίδες καστανές ή μαύρες. Για την αντιμετώπιση της ασθένειας εφαρμόζουμε προληπτικά 3ετή αμειψισπορά. Χρησιμοποιούμε υγιή σπόρο ή εφαρμόζουμε απολύμανση με εμβάπτιση των σπόρων σε νερό θερμοκρασίας 50oC για 25 λεπτά. Σε περίπτωση προσβολής αφαιρούμε τα προσβεβλημένα φύλλα, καταστρέφουμε τα υπολείμματα της καλλιέργειας και ψεκάζουμε με χαλκούχα σκευάσματα κατάλληλα για τη βιολογική καλλιέργεια.





Σκληροτίνια

Προσβολή προϊόντος καρότου από Σκληροτίνια

Ο Sclerotinia sclerotiorum προκαλεί σάπισμα της γογγυλόριζας. Στα σημεία προσβολής παρουσιάζεται περιοχή λευκού χρώματος με μαύρα στίγματα (σπόρια του μύκητα). Στα σημεία προσβολής και κατώ από συνθήκες υπερβολικής υγρασίας σχηματίζεται περιοχή λευκού χρώματος (μυκήλιο) με μαύρα στίγματα (σπόρια του μύκητα). Η ασθένεια αναπτύσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας του εδάφους και για αυτό κύριο μέτρο πρόληψης αποτελεί η αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο έδαφος. Η εφαρμογή 3-4ετούς αμειψισποράς και η απομάκρυνση των προσβεβλημένων φυτών μειώνουν αρκετά την πιθανότητα εμφάνισης της ασθένειας.




Αλτενάρια

Προσβολή φυτού καρότου από Αλτενάρια
Προσβολή προϊόντος καρότου από Αλτενάρια

Η αλτενάρια θεωρείται η βασικότερη ασθένεια του καρότου. Οφείλεται στη δράση δύο μυκήτων του Altenaria radicina και Altenaria dauci. Ο μύκητας Altenaria dauci προκαλεί την ανάπτυξη μικρών καστανών ή καστανόμαυρων κηλίδων στα ώριμα φύλλα, όπου αρχικά εντοπίζονται στην περιφέρεια του ελάσματος. Ακόμα προσβάλλει το μίσχο των φύλλων, το λαιμό των νεαρών φυτών και το πάνω μέρος της γογγυλόριζας. Αντίθετα ο μύκητας Altenaria radicina προκαλεί την ανάπτυξη μαύρων και με υγρή εμφάνιση κηλίδων στην επιφάνεια της γογγυλόριζας. Σε συνθήκες υψηλής υγρασίας αναπτύσσεται μυκήλιο και προκαλείται σήψη της γογγυλόριζας. Για την αντιμετώπιση της ασθένειας θα πρέπει πρώτα απ' όλα να αποφύγουμε την υπερβολική υγρασία στο έδαφος. Η εφαρμογή 3-4ετούς αμειψισποράς, η απομάκρυνση των προσβεβλημένων φυτών και η καταστροφή των υπολειμμάτων της καλλιέργειας μειώνουν αρκετά την πιθανότητα εμφάνισης της ασθένειας.





Βακτηρίωση

Προσβολή ριζικού συστήματος καρότου από Βακτηρίωση

Η προσβολή από το βακτήριο Erwinia carotovora εκδηλώνεται με τη σήψη των ριζών.Τα βακτήρια είναι βακουλοειδή, 0,7-0,8mm πλάτος και 1,5–5mm μήκος. Είναι gram (-) βακτήρια, δεν σχηματίζει σπόρια και συνήθως διαμορφώνεται σε αλυσίδες. Η μαλακή αποσύνθεση των βακτηρίων εμφανίζεται, υδατώδης και αδύναμη αποσύνθεση της πασσαλώδους ρίζας, συνήθως με μια ευδιάκριτη γραμμή μεταξύ του υγιούς και ασθενούς ιστού. Η αποσύνθεση απορροφά γρήγορα τον πυρήνα των ριζών των καρότων και του μαϊντανού, διατηρώντας συχνά άθικτη την επιδερμίδα. Μια αποκρουστική μυρωδιά μπορεί να συνδεθεί με τη μαλακή αποσύνθεση. Οι δευτεροβάθμιοι μύκητες ή τα βακτήρια μπορούν να προκαλέσουν αποσύνθεση στη ρίζα. Τα υπέργεια φυλλώματα αποκτούν ένα γενικό κιτρίνισμα καθώς επίσης και η μάρανση του φυλλώματος. Το βακτήριο εισάγεται στα καρότα μέσα από τις διάφορες πληγές. Συνήθως συνδέεται με τις θερμές θερμοκρασίες, και το νερό που προέρχεται από φτωχή αποσύνθεση ή από τις διαρροές των αρδευτικών σωλήνων. Τα καρότα είναι πιο ευπαθή στη μόλυνση όταν οι ρίζες είναι ώριμες και οι θερμοκρασίες υψηλές. Η βροχή, τα έντομα και οι φυσικοί παράγοντες εξαπλώνουν τις μολύνσεις. Για να ελέγξουμε την ασθένεια αυτή αποφεύγουμε την παρατεταμένη άρδευση των καρότων κατά τη διάρκεια των θερμών μηνών του έτους. Στην αποθήκευση, απαιτείται προσεκτικός χειρισμός των καρότων ώστε να αποφευχθούν οι ζημιές και επίσης η αποθήκευση πρέπει να γίνει κάτω από δροσερές συνθήκες. Το χλώριο που προστίθεται στο νερό πλυσίματος βοηθά να αποφευχθούν τα μαλακά βακτήρια αποσύνθεσης από τις επιφάνειες των καρότων. Γενικότερα, τα βακτήρια μπορούν μόνο να εισαχθούν μέσω των πληγών κι έτσι δεν πρέπει να αποθηκεύουμε ρίζες που έχουν καταστραφεί από καροτόμυγες ή από οποιοδήποτε άλλο μηχανικό τραυματισμό.





Βοτρύτης

Προσβολή καρότου από Βοτρύτη

Στην επιφάνεια των αποικισμένων ιστών, ο μύκητας (Botrytis cinerea) παράγει το γκρι μυκήλιο και μάζες μικροσκοπικών κονιδίων (άφυλλα σπόρια) σε μικρές ομάδες όπως είναι περίπου τα σταφύλια και είναι καφετί χρώματος. Τα γενικά συμπτώματα περιλαμβάνουν έναν γκρι προς καφετί αποχρωματισμό, την διαπότιση νερού, και ένα συγκεχυμένο υπόλευκο, γκρι προς μαύρο μούχλιασμα (μυκήλιο και σπόρια) αναπτύσσοντας στις επιφάνειες των επηρεασμένων περιοχών. Κάτω από δροσερές και υγρές συνθήκες το έδαφος παραμένει άσπρο. Τα σπορόφυτα καταρρέουν από μια μαλακή, μαύρη προς καφετί, υγρή αποσύνθεση του μίσχου, πάνω ή κοντά στην εδαφολογική γραμμή. Το χαρακτηριστικό γκρι μούχλιασμα αναπτύσσεται σύντομα στον αποσυντεθειμένο ιστό. Η ρίζα του καρότου μπορεί επίσης να μολυνθεί από τα κονίδια, που εισάγονται μέσω των ρωγμών, των εγκοπών, των πληγών από τα έντομα ή των τραυμάτων που δημιουργούνται από άλλα παθογόνα. Ο μολυσμένος ιστός ρίζας αναπτύσσει τα υγρά, κιτρινοπράσινα, γκριζοκαφετιά ανώμαλα τραύματα, τα οποία είναι κάπως μαλακά και σπογγώδη στη σύσταση των τραυμάτων. Ο Botrytis cinerea ξεχειμωνιάζει στο χώμα ως μυκήλιο, στα απομεινάρια των φυτών και ως μαύρο, σκληρό, επίπεδο, ανώμαλο scletoria στο έδαφος ή στα απομεινάρια των φυτών ή στο σπόρο. Τα νέα δυνατά φυτά δεν δέχονται επίθεση αλλά το φύλλωμα μπορεί να μολυνθεί από τα αερομεταφερούμενα σπόρια ή μέσω της επαφής με το έδαφος ή με τα απομεινάρια των φυτών. Ο μύκητας διαδίδεται από οτιδήποτε μετακινεί το έδαφος ή τα απομεινάρια φυτών με τη μεταφορά των scletoria. Ο μύκητας απαιτεί ελεύθερη υγρασία και υγρές επιφάνειες για τη βλάστηση και δροσερές – υγρές κλιματολογικές συνθήκες (15-25oC) με λίγο αέρα για την καλύτερη δυνατή μόλυνση. Τα δροσερά, υγρά κακώς αερισμένα θερμοκήπια είναι ιδανικά για την ανάπτυξη της ασθένειας. Οι συγκομισμένες ρίζες φέρνουν την μόλυνση στα απομεινάρια των φύλλων, στο χώμα που συνδέεται με τις ρίζες ή στην επιφάνεια της ρίζας. Κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης, ο μύκητας μπορεί να διαδοθεί στις παρακείμενες ρίζες από την επαφή ή πέρα από τις μεγαλύτερες αποστάσεις από τα αερομεταφερόμενα σπόρια. Η αποσύνθεση του Βοτρύτη είναι σημαντική για τα λαχανικά που αποθηκεύονται για εβδομάδες ή μήνες σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 0-10oC. Όταν εμφανιστεί η μόλυνση, ο μύκητας αναπτύσσεται στους 0-35oC. Τα κονίδια μεταφέρονται απ’ τα υγρά ρεύματα αέρα, το νερό κατάβρεξης, τα εργαλεία και τον ιματισμό, στα υγιή φυτά, όπου αρχίζουν νέες μολύνσεις. Τα κονίδια συνήθως δεν διαπερνούν άμεσα τον ζωντανό ιστό, αλλά μολύνουν μέσω των πληγών ή με την αποικία νεκρών ιστών όπου μετά αναπτύσσονται στα ζωτικά μέρη του φυτού.

Η ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί με την αποφυγή της υπερβολικής άρδευσης και του πρωινού ποτίσματος. Μετά τη σοδειά, χρειάζεται προσεκτική συλλογή, αφαίρεση και κάψιμο, ή καθάρισμα με άροτρο όλων των απομεινόντων φυτών.




Ιώδης αποσύνθεση ρίζας

Προσβολή καρότου από Ιώδη αποσύνθεση ρίζας

Η ασθένεια αυτή οφείλεται στον οργανισμό Helicobasidium purpureum. Ο μύκητας εμφανίζεται ως άγονο, ιώδες μυκήλιο στα εδάφη ή στους μολυσμένους ιστούς των φυτών. Το τέλειο στάδιο του οργανισμού εμφανίζεται πολύ σπάνια την άνοιξη, στο άγονο μυκήλιο. Η ασθένεια εμφανίζεται αρχικά στο μέσα του καλοκαιριού και βρίσκεται συνήθως σαν πατιμασιές στο χωράφι, συχνά ως αδύνατες περιοχές ή περιοχές όπου οι κορυφές καρότου νεκρώνουν. Στη ρίζα του καρότου, τα πρόωρα συμπτώματα είναι οριζόντιες, καφετιές αλλοιώσεις. Δεδομένου ότι η συγκομιδή ωριμάζει, οι κορυφές μπορούν να νεκρώσουν σε ορισμένα τμήματα του χωραφιού. Θεωρείται ότι οι μολύνσεις μπορούν να εμφανιστούν νωρίς στην περίοδο ανάπτυξης του φυτού, κατά τη διάρκεια υγρών περιόδων, εντούτοις, συμπτώματα δεν μπορούν να ανιχνευτούν αργότερα. Κοντά στη συγκομιδή οι αλλοιώσεις ενώνονται για να διαμορφώσουν τις μεγάλες, σάπιες, βαθιές περιοχές στο κορυφαίο μέρος της ρίζας. Τα σπόρια καλύπτουν τη ρίζα και παρουσιάζουν έναν χαρακτηριστικό ιώδη χρωματισμό. Οι μικρές αλλοιώσεις μπορεί να αναπτύσσονται στη ρίζα καρότων επίσης, αλλά διευρύνονται σύντομα και συγχωνεύονται έτσι ώστε το μολυσμένο μέρος του καρότου να εμφανίζεται αποσυντεθειμένο. Η αποσύνθεση είναι σκούρα ιώδης, σταθερή και δερματώδης. Είναι συνήθως μικρή κατά τη διάρκεια της συγκομιδής, αλλά κατά τη διάρκεια αποθήκευσης ο παράγοντας ασθενειών διαπερνά αργά στο βάθος της ρίζας του ιστού. Όταν τραβιούνται, τα καρότα που είναι ασθενή, έχουν συνήθως μια ιδιαίτερη μάζα χώματος. Η υψηλή εδαφολογική υγρασία υποστηρίζει την ανάπτυξη της ασθένειας αυτής, το βαρύ χώμα, η υψηλή λίπανση αζώτου και η υψηλή παρασιτικότητα. Στην αποθήκευση, η σχετικά υψηλή υγρασία και οι υψηλές θερμοκρασίες είναι ευνοϊκές για την ασθένεια.

Ο έλεγχος αυτής της ασθένειας είναι σχεδόν αδύνατος, αν οι συνθήκες του τελευταίου καλοκαιριού και φθινοπώρου είναι υγρές. Οι προηγούμενες συγκομιδές, η αμειψισπορά, ο προσεκτικός χειρισμός κατά τη διάρκεια της συγκομιδής, η υγιεινή αποθήκευση και οι καλές συνθήκες αυτής, μπορούν να μειώσουν τις απώλειες. Η μείωση διάδοσης του μολυσμένου χώματος στην υπόλοιπη καλλιέργειας και ο εξοπλισμός συγκομιδής είναι επίσης πολύ σημαντικοί παράγοντες.





[1], [2], [3], [4]

Βιβλιογραφία

  1. Ειδική λαχανακομία - Λαχανικά υπαίθρου, του Χρήστου Ολύμπιου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1996.
  2. Τεχνική βιολογικής καλλιέργειας αρωματικών λαχανικών - Καρότο, του Χαράλαμπου Θανόπουλου Msc Γεωπόνος, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 2008.
  3. Προσβολή βοτρύτη στο καρότο.
  4. Ιώδης αποσύνθεση ρίζας καρότου.