Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Καλλιέργεια ρεβιθιάς"

Από GAIApedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γραμμή 17: Γραμμή 17:
 
{{:Ζιζανιοκτονία ρεβυθιάς|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
 
{{:Ζιζανιοκτονία ρεβυθιάς|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
  
<ref name="Καλλιέργεια ρεβυθιάς ii"/>
+
<ref name="Καλλιέργεια ρεβυθιάς ii"/>,
 
+
<ref name="Καλλιέργεια ρεβυθιάς iii"/>,
<ref name="Καλλιέργεια ρεβυθιάς iii"/>
+
<ref name="Καλλιέργεια ρεβυθιάς iiii"/>,
 
+
<ref name="Ζιζανιοκτονία ρεβυθιάς"/>.
<ref name="Καλλιέργεια ρεβυθιάς iiii"/>
+
 
+
<ref name="Ζιζανιοκτονία ρεβυθιάς"/>
+
  
 
==Σχετικές σελίδες==
 
==Σχετικές σελίδες==

Αναθεώρηση της 12:23, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Ρεβυθοκαλλιέργεια

Η ρεβιθιά καλλιεργείται [1] στην Ελλάδα από την αρχαιότητα και αποτελεί σήμερα μια παραδοσιακή καλλιέργεια με προοπτική για την ελληνική ύπαιθρο. Είναι το πιο ανθεκτικό στις ξηροθερμικές συνθήκες ανάμεσα στα καλλιεργούμενα όσπρια στη χώρα μας, ενώ αντίθετα δυσκολεύεται να αναπτυχθεί όταν καλλιεργείται σε εδάφη που δε στραγγίζουν. Παρουσιάζει όλα τα πλεονεκτήματα των ψυχανθών και γι’ αυτό αξιοποιείται κατάλληλα στην αμειψισπορά και τη βιολογική γεωργία.

Προετοιμασία εδάφους και εγκατάσταση ρεβυθιών

Προετοιμασία εδάφους και εγκατάσταση ρεβυθιών

Καλλιέργεια ρεβιθιάς

Άρδευση ρεβιθιάς

Η ρεβιθιά καλλιεργείται σε μεγάλη ποικιλία εδαφών αρκεί αυτά να μην νεροκρατούν. Γι' αυτό είναι φυτό που προτιμάει τις πλαγές που στραγγίζουν ευκολότερα. Έτσι, οι περιφέρειες που έχουν, υγρή ατμόσφαιρα (παραθαλάσσιες, παραλίμνιες κ.τ.λ.) είναι εντελώς ακατάλληλες για τα ρεβίθια. Οι πολλές βροχές κατά την άνοιξη ευνοούν την ανάπτυξη της ασθένειας της ασκοχύτωσης, που μπορεί να εκμηδενίσει τις αποδόσεις.

Η καλλιέργεια της ρεβιθιάς όπως και αυτή της φακής γίνονται ως ξερικές (ιδίως η φακή). Εάν υπήρχε η δυνατότητα για ένα με δύο ποτίσματα όμως κατά τη διάρκεια της άνθησης και του γεμίσματος των λοβών, τη διάρκεια της καρποφορίας, θα υπάρξει διπλάσια παραγωγή στην καλλιέργεια.




Λίπανση ρεβιθιάς

Η ρεβιθιά ως ψυχανθές, καλύπτει ένα μέρος των αναγκών της σε άζωτο από την αζωτοδέσμευση. Παρ' όλο ότι αναφέρεται η δυνατότητά του να δεσμεύσει μέχρι 14kg N/στρ. σε μια καλλιεργητική περίοδο, οι συνήθεις τιμές αζωτοδέσμευσης που δίνονται στη βιβλιογραφία κυμαίνονται από 2-6kg N/στρ. Όπως αναφέρεται από το Singh και τους συνεργάτες του (1997) η αζωτοδέσμευση σε φθινοπωρινή καλλιέργεια ρεβιθιού ήταν μεγαλύτερη (8-12kg N/στρ.) σε σύγκριση με ανοιξιάτικη καλλιέργεια (2,5-4,0kg N/στρ.). Οι μικρές τιμές αζωτοδέσμευσης μπορεί να οφείλονται είτε στην έλλειψη ικανοποιητικού αριθμού ριζοβίων στο έδαφος, είτε στη μη αποτελεσματική συμβίωση μεταξύ των υπαρχόντων αυτοχθόνων ριζοβίων και των καλλιεργούμενων ποικιλιών. Η αζωτοδέσμευση μπορεί να αυξηθεί με την προσθήκη κατάλληλων σκευασμάτων ριζοβίων που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Στη χώρα μας, όταν τα ρεβίθια καλλιεργούνται μετά τα χειμερινά σιτηρά, δε χρειάζεται βασική αζωτούχος λίπανση, γιατί συνήθως πάντα υπάρχει υπολειμματικό άζωτο στο έδαφος. Μόνο σε πολύ φτωχά εδάφη, προσθήκη περίπου 2kg N/στρ. βοηθά την πρώτη ανάπτυξη των φυτών. Εάν στην πορεία της καλλιέργειας παρατηρηθεί περιορισμένη ανάπτυξη, χλώρωση του φυλλώματος και έλλειψη ικανοποιητικού αριθμού φυματίων στις ρίζες, προσθήκη μέχρι 6kg N/στρ., ως επιφανειακή λίπανση, θα αυξήσει την απόδοση. Πρέπει να επισημανθεί ότι το ρεβίθι ως καρποδοτικό ψυχανθές με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, χρειάζεται επάρκεια αζώτου (αζωτοδέσμευσης και εδάφους) για την επίτευξη ικανοποιητικών αποδόσεων. Το ρεβίθι επωφελείται από την προσθήκη φωσφόρου και συνιστώνται 6kg P2O5/στρ. Κρίσιμες συγκεντρώσεις N και P στο φυτό στο στάδιο της βλαστικής ανάπτυξης αναφέρονται τα 23g kg-1 και 2,4g kg-1 ξηράς ουσίας αντίστοιχα. Δεδομένου ότι τα ελληνικά εδάφη θεωρούνται κατά κανόνα εφοδιασμένα με επαρκές κάλιο, δε συνιστάται καλιούχα λίπανση, εκτός εάν η έλλειψή του είναι διαπιστωμένη από εδαφοανάλυση.




Ζιζανιοκτονία ρεβυθιάς

Ζιζανιοκτονία ρεβυθιάς

[2], [3], [4], [5].

Σχετικές σελίδες

Βιβλιογραφία

  1. Ποικιλίες και πληροφορίες για την καλλιέργεια του ρεβυθιού.
  2. Σπορά ρεβυθιών.
  3. Καλλιέργεια ρεβυθιών και φακής, Αβραάμ Νικολαΐδης Γεωπόνος, Δράμα 15 Μαρτίου 2012.
  4. Στοιχεία για καλλιέργεια ρεβυθιάς.
  5. Προβλήματα και Προοπτικές της καλλιέργειας των οσπρίων, Δ�ρ. Δ�ημήτριος Βλαχοστέργιος, Ινστιτούτο Κτηνοτροφικών Φυτών και Βοσκών Λάρισας.