Το ερέθισμα του ψύχους κατά την εαρινοποίηση

Από GAIApedia
Αναθεώρηση της 13:54, 26 Ιουλίου 2016 υπό τον X skiadas (Συζήτηση | συνεισφορές)

(διαφορά) ←Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεώτερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το φωτοπεριοδικό ερέθισμα προσλαμβάνεται απ' το φυτό δια των φύλλων, ενώ το ερέθισμα της χαμηλής θερμοκρασίας, το οποίο προκαλεί το σχηματισμό ανθέων στα εαρινοποιούμενα φυτά, προσλαμβάνεται δια των κυττάρων που βρίσκονται σε διαίρεση. Στην ελιά δέκτες του ερεθίσματος είναι οι πλάγιοι οφθαλμοί. Τελευταία όμως πιστεύεται, ότι το ερέθισμα του ψύχους, προσλαμβάνεται και από αλλους ιστούς του φυτού, εφ' όσον τα κύτταρα αυτών βρίσκονται σε διαίρεση.

Χαρακτηριστικό είναι, ότι το ερέθισμα για την εαρινοποίηση είναι συνήθως εντοπισμένο και δε μεταφέρεται απ' του ενός σημείου στ' άλλο, όπως συμβαίνει με το φωτοπεριοδικό ερέθισμα. Αν ένα φυτό ελιάς τοποθετηθεί εντός θερμοκηπίου με υψηλή θερμοκρασία δεν ανθίζει. Αν όμως εξαχθεί ένας κλάδος αυτού εκτός του θερμοκηπίου και εκτεθεί στο ψύχος, ανθίζει μόνο ο κλάδος αυτός, ενώ στο εντός του θερμοκηπίου τμήμα του φυτού ουδεμία διαφοροποίηση ανθέων παρατηρείται. Στα πολυετή φυτά, όπως η ελιά, η κατάσταση της εαρινοποιήσεως δε διατηρείται από του ενός έτους στ' άλλο, αλλά για κάθε ετήσιο κύκλο της ζωής του φυτού χρειάζεται και νέα εαρινοποίηση.[1]

Βιβλιογραφία

  1. Γενική Δενδροκομία, του Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνου Α. Ποντίκη, 1997